ವಿಚಿತ್ರವಾಗಿದೆ ಮನಸ್ಸು

ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಮನಸ್ಸು ತುಂಬಾ ಬೇಸರದಲ್ಲಿ ಕಳೆದುಹೋಗುವಷ್ಟು ಮುದುಡಿಕೊಂಡು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ವಿಚಿತ್ರವಾದ ನೋವಿನ ತರಂಗಗಳನ್ನು ಎಬ್ಬಸಿಬಿಡುತ್ತದೆ. ಯಾಕೆ? ಕಾರಣ ಹುಡುಕಲು ಹೋದರೆ ನಿಜವಾಗಲೂ ಅಂಥದ್ದೇನೂ ಇರುವುದಿಲ್ಲ‌. ಆದರೂ ಎಲ್ಲೋ ಯಾರೋ ಎಂದೋ ಹೇಳಿದ ಒಂದು ಚಿಕ್ಕ ಮಾತಿಗೂ ಯಾವತ್ತೋ ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡು ಸುಮ್ಮನೆ ದುಃಖ ಪಡುತ್ತದೆ. ಯಾಕೀಗೆ? ಇದರಿಂದ ಏನು ಪ್ರಯೋಜನ? ಯಾಕೆ ಈ ಮನಸ್ಸಿನ ಗುಣ ಹೀಗೆ?

ಬುದ್ದಿ ಹೇಳುತ್ತದೆ, ಬಿಡು ಯಾಕೆ ಈ ನೆನಪುಗಳು? ವಿವೇಕ ಹೇಳುತ್ತದೆ ನಾನು ಹೀಗೆಲ್ಲ ಏನೇನೊ ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡು ತಲೆ ಕೆಡಿಸಿಕೊಂಡು ದಿನದ ಸಮಯವೆಲ್ಲ ಹಾಳುಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬಾರದು. ಮಾಡಲು ಬೇಕಾದಷ್ಟು ಕೆಲಸವಿದೆ. ಅಚ್ಚುಕಟ್ಟಾಗಿ ಎಲ್ಲ ಬೇಗ ಬೇಗ ಮುಗಿಸಿ ಅದು ಓದಬೇಕು, ಇದು ಓದಬೇಕು, ಏನಾದರೂ ಹೊಸದೊಂದು ಬರಿಬೇಕು. ಹೀಗೆ ನೂರಾರು ಯೋಜನೆಗಳು ಚಿತ್ತದಲ್ಲಿ ಹರಿದಾಡುತ್ತದೆ. ಈ ಒಂದು ಯೋಚನೆ ಒಂದು ರೀತಿ ಉತ್ಸಾಹ ಬಂದು ಮಾಡುವ ಕೆಲಸದಲೀ ಶೃದ್ಧೆ , ಭಕ್ತಿ, ಕಾತುರ ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ.

ಆದರೆ ಈ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಬಂದ ವಿಚಾರ ಪಕ್ಕನೆ ಅಳಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಅದು ತಲೆ ಕೊರೆಯುತ್ತಲೆ ಇರುತ್ತದೆ. ಕುಳಿತಲ್ಲಿ, ನಿಂತಲ್ಲಿ ಬೆನ್ನಟ್ಟಿದ ಭೂತ ತರ ಬಹಳ ಕಾಟ ಕೊಡುತ್ತದೆ. ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಇದರಿಂದ ಹೊರಗೆ ಬರಲು ದಿನ, ಎರಡು ದಿನ ಬೇಕು. ಅಂದರೆ ಆ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಇನ್ನೊಂದು ಸಂತೋಷದ ಕ್ಷಣ ಅಥವಾ ಹೊಸ ವಿಚಾರದ ಪ್ರವೇಶವಾಗಬೇಕು. ಅಥವಾ ಇರುವ ವಾತಾವರಣದಿಂದ ಬೇರೆಲ್ಲಾದರೂ ದೂರ ಹೋಗಿ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಬೇರೊಂದು ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ತುರುಕುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಬೇಕು.

ಆದರೆ ತಿರಗಾ ಮೊದಲಿನ ಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಬಂದಾಗ ಮತ್ತೆ ಅದೇ ಬೇಸರ ಮೊಳಕೆಯೊಡೆಯುವ ಸಂದರ್ಭವೂ ಇದೆ. ಅಬ್ಬಾ, ಈ ಮನಸ್ಸು ಎಂಥ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ. ಇಡೀ ದೇಹವನ್ನು ತನ್ನ ಅಣತಿಯಲ್ಲೇ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಎಲ್ಲವೂ ತಾನು ಹೇಳಿದ ಹಾಗೇ ಕೇಳಬೇಕು.

ಹಾಗಾದರೆ ಈ ಬುದ್ದಿ, ವಿವೇಕ, ಜ್ಞಾನ ಇವೆಲ್ಲ ಏನು? ಇವೆಲ್ಲವುಗಳ ಸ್ಥಾನ ಎಲ್ಲಿ ಈ ದೇಹದಲ್ಲಿ? ಮನಸ್ಸಿಗೊಂದೇ ಯಾಕೆ ಇಷ್ಟೊಂದು ಪ್ರಬಲವಾದ ಸ್ಥಾನ? ಮನಸ್ಸು ಕಂಟ್ರೋಲಲ್ಲಿ ಇಡೋದು ಬಹಳ ಕಷ್ಟ; ಈ ಮಾತು ಎಲ್ಲಾ ಕಡೆ ಕೇಳುತ್ತಲೇ ಇದ್ದೇನೆ. ಹಾಗಾದರೆ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಇದೇ ತರ ಅನುಭವ ಆಗುತ್ತದೆಯೆ? ಹಾಗಾದರೆ ಮನಸ್ಸು ಎಲ್ಲರಲ್ಲೂ ಒಂದೇ ತರ ಇರುವುದೆ? ಆದರೆ ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರ ಮನಸ್ಸು ಒಂದೊಂದು ತರ ಅಂತ ಮಾತಾಡೋದು ಕೇಳಿದ್ದೇನೆ. ಯಾವುದು ನಿಜ? ಆಗೆಲ್ಲ ಅನಿಸುತ್ತದೆ; ಛೆ, ಬೆರೆಯವರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಅವರ ಮನಸ್ಸಿನ ಒಳಗೆ ಹೋಗಿ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವ ಹಾಗಿದ್ದರೆ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಇರುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ ಅದು ಅಸಾಧ್ಯದ ಮಾತು.

ಆದರೆ ಈ ಬರವಣಿಗೆ ಅದೆಷ್ಟು ಚಾಲು! ಯಾರ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಏನಿದೆ ಎಂದು ಅವರ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಕಥೆಯ ರೂಪದಲ್ಲೊ, ಕವನದ ರೂಪದಲ್ಲೊ ಬರೆಸಿಬಿಡುವುದಲ್ಲ! ನಿಜಕ್ಕೂ ಅದ್ಭುತ.

ಹೀಗೆ ಈ ಮನಸ್ಸಿನ ಬಗ್ಗೆ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆ ಮಾಡಿದಷ್ಟೂ ಮುಗಿಯುವುದೇ ಇಲ್ಲ. HATS OFF ಮನಸ್ಸೇ!

ಈ ಒಂದು ಮನಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಬರೆದ ಕವನವಿದು.

8.48am

ಕವನ

ನೀನು ಯಾವಾಗ್ಲೂ ಹೀಗೆ
ಧುತ್ತೆಂದು ಮನಸ್ಸನಲ್ಲಿ
ನುಗ್ಗಿ ಬಿಡ್ತೀಯಾ
ಅನಿಸಿದ್ದೆಲ್ಲ
ನನ್ನ ಕೈಯಲ್ಲಿ
ಬರೆಸಿಬಿಡ್ತೀಯಾ.

ಒಂದು ಸಲ ಹೇಳೆ
ಯಾವಾಗಲೂ
ನೀನೆಲ್ಲಿ ಇರ್ತೀಯಾ?

ಯಾಕೆ ಗೊತ್ತಾ,
ನಂಗೂ ನಿನ್ನ ಹಾಗೆ
ಇರಬೇಕು, ಬೇಳಿಬೇಕು.

ಕಂಡ ಕಂಡವರ
ಮನಸ್ಸನ್ನು ಹೊಕ್ಕಬೇಕು
ಎಲ್ಲ ಜಾಲಾಡಿಸಿ
ಈಚೆ ತರಬೇಕು
ನಿನ್ನಂತೆ
ನಾನಾಗಬೇಕು!

20-7-2014 5.35pm

Advertisements

ಲೇಖಕರು: Sangeeta Kalmane

Ex (VRS) employee in co-op bank. Now leading retired life. ಬದುಕಿನ ಬಂಡಿಯಲ್ಲಿ ಊರೂರು ಅಲೆದು ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲೀಗ ನನ್ನ ತಾಣ ಇನ್ನೂ ಮುಗಿದಿಲ್ಲ ಯಾನ. ಸಾಗಿದೆ ನಿಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಮನಸಿನ ಪ್ರಯಾಣ! ಬರಿಬೇಕು ಬರಿಬೇಕು ಬರಿಬೇಕು ಸದಾ ಏನಾದರೂ ಬರಿತಾನೇ ಇರಬೇಕು. ಎಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಬಹುಶಃ ಭಗವಂತ ಶಕ್ತಿ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೆ ಆದರೆ ಕೊನೆ ಉಸಿರಿರೊವರೆಗೂ ಬರಿತಾನೇ ಇರುತ್ತೇನೆ. ಯಾವ ಆಶಯದಿಂದಲ್ಲ. ಇದೇ ನನ್ನ ಉಸಿರು. ಬದುಕಿನಾಚೆಗೂ ನಿಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಬದುಕಲು ನನಗಿರೊ ಹಸಿವು. ಬರಹಗಳನ್ನು ಓದಿ, ತಪ್ಪುಗಳಿದ್ದರೆ ತಿಳಿಸಿ ಸರಿಪಡಿಸಿಕೊಂಡು ಮತ್ತಷ್ಟು ಬರೆಯುವೆ. ಈ ಇಳಿ ವಯಸ್ಸಿನ ಸಂಜೆಯ ಅಕ್ಷರಗಳ ಮೆರವಣಿಗೆಗೆ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹ ಕೊಡುವ ಅಣಿ ಮುತ್ತುಗಳು ನೀವು!

ನಿಮ್ಮದೊಂದು ಉತ್ತರ

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s