ವಿದಾಯ

ಅಂತರಂಗದ
ಅಂತ್ಯವಿಲ್ಲದ ನೋವು
ಅಸದಳ ಅರಗತ ಅವಿರತ
ಬೇಗೆ ಕೊತಕೊತನೆ ಕುದಿದು
ಸಂಕಟದ ನಿಟ್ಟುಸಿರು
ಕಣ್ಣ ಕೊಳ ಆವಿಗೆ
ಧರೆಗಿಳಿವ ಹಿಮಪಾತ
ಹೃದಯ ಹಿಂಡುವುವು
ಮೌನದೊಳಗಿನ
ಅಂತ್ಯವಿಲ್ಲದ ಕೊರಗಿಗೆ
ಉಡುಗಿ ಹೋದ
ಆದಿಯ ಸವಿ  ಸಮಯಕೆ
ಜೀವ ಹಿಂಡುತಿದೆ
ಕಳಕೊಂಡ ಪರಿತಾಪಕೆ
ಬುಗಿಲೆದ್ದಿವೆ ಗೆಳೆತನದ ಕನವರಿಕೆಗೆ
ಕೂಳಿಗೂ ಕಾಯ೯ಕೂ
ಹತಾಷೆಯ ಪತಾಕೆ ನೆಟ್ಟಿದೆ
ಜೀವ ಜಲ ಬತ್ತಿ ಹೋಗುವುದೆ
ಕಳಕೊಳ್ಳುವ ಸಮಯದಿ
ಅರಿವಾಗಲಿಲ್ಲ
ಉದುರುವ ಎಲೆಗಳು
ಒಣಗಿ ಬೀಳುತಿವೆ ಎಂದು
ಬರಿ ಸದ್ದಡಗಿದ ನಿಶ್ಯಬ್ದತೆಯಲ್ಲಿ
ಕಾಯುವಿಕೆಯ ಕೊನೆ ಗಳಿಗೆ
ತುಂಬಲಾಗದು ಮುಂದೆಂದೂ
ಏಕಾಂಗಿ ಬದುಕು
ಸತ್ತು ಹೋಗುತ್ತಿವೆ
ಉಲ್ಲಾಸ ದಿನಗಳಿನ್ನೆಲ್ಲಿ
ಅಂಕುಶದ ತಿವಿತಕೆ ಕೊನೆಯಿಲ್ಲ
ಆಗಲಿ ಬಿಡು
ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಲಿ
ಕಣ್ಕಾಣದ ಜೀವಕೆ
ಅದೆ ಈ ಜನ್ಮಕೆ
ನಾ ಕೊಡುವ
ಗೆಳೆತನದ ಕಾಣಿಕೆ.

15-4-2016. 4.02pm

Advertisements

ಲೇಖಕರು: Sangeeta Kalmane

Ex (VRS) employee in co-op bank. Now leading retired life. ಬದುಕಿನ ಬಂಡಿಯಲ್ಲಿ ಊರೂರು ಅಲೆದು ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲೀಗ ನನ್ನ ತಾಣ ಇನ್ನೂ ಮುಗಿದಿಲ್ಲ ಯಾನ. ಸಾಗಿದೆ ನಿಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಮನಸಿನ ಪ್ರಯಾಣ!

1 thought on “ವಿದಾಯ”

  1. ಕಳೆದು ಹೋದುದಕ್ಕೆ ಪರಿತಾಪ,ಇನ್ನೂ ಸಿಗದಿದ್ದಕ್ಕೆ ಹಪಹಪಿಸುವ ತಪನೆ ಎರಡರ ನಡುವಿನ ಹೋರಾಟದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೋ ಕಳೆದುಹೋದ ಅನಾಥಪ್ರಜ್ಞೆಯ ಭಾವ ಯಾರನ್ನೂ ಬಿಡದು. ಆದರೆ ಅದು ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಮನಸಿನ ಅನುಭವವಾದಾಗ ಹೀಗೆ ಕವಿತೆಯಾಗುತ್ತದೆ! ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ 👍:)

    Like

ನಿಮ್ಮದೊಂದು ಉತ್ತರ

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s