ಕನ್ಯೆಯ ಅಳಲು

ನಿನ್ನೊಂದಿಗೆ ನಾ
ನೂರು ಗಾವುದ ಹೋಗಿ ಬರಲೆ?
ಬೆಟ್ಟ ಗುಡ್ಡ, ಊರು ಕೇರಿ ಸುತ್ತಾಡಿ
ತನುವಿನಂಗಳದ ತುಂಬಾ ನಲಿ ನಲಿದು
ಬರಿ ತಿರುತಿರುಗಿ ಓಲೈಸುವ ಮನಕೆ
ನೀನಾಗಿರಬೇಕು ಮನದ ಕನ್ನಡಿ.

ಸುಸ್ತು ಸುಸ್ತಾಗಿ
ಮನ ಬಾಗಿ ಬೆಂಡಾಗಿ
ಹಗಲಿರುಳೆನ್ನದೆ ತಡಕಾಡಿದ ದೇಹ
ಧರೆಗುರುಳುವವರೆಗೂ ತನ್ನದೆ
ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ ಕಟ್ಟಿ ಮೆರೆದರೆ
ಶಖುನಿಯಂತವರ ಶಿರವೂ ಬಾಗಿ
ನೆಲ ಕಚ್ಚುವುದೇನೊ
ಯಾರಿಗೆ ಗೊತ್ತು?

ಹೀಗೊಂದು ಕಲ್ಪನೆ ಬೆಟ್ಟ ಹತ್ತಿಸಿ ಮತ್ತೆ
ವಾಸ್ತವದ ಅವಶೇಷದ ಕಡೆ ನಡೆದಾಗಲೆಲ್ಲ
ಛೆ! ನಾನೂ ಆಗಬಾರದಿತ್ತೆ
ನಿನ್ನಂತೆ ಗಂಡು!

ಹುಟ್ಟಿದಾಗಿನಿಂದ ಹೆಣ್ಣೆಂಬ ಹಣೆ ಪಟ್ಟಿ
ಬಿಚ್ಚಿಡಲಾಗದು
ಲಂಗು ಲಗಾಮಿಲ್ಲ ಇವಳಿಗೆ
ಎಂಬುವಂಥಹ ಮಂತ್ರ
ಬರೆದಿಟ್ಟು ನಡೆದರಲ್ಲ
ಅವರ ಜುಟ್ಟು ಹಿಡಿದು
ಜಗ್ಗಿ ಕೇಳಬೇಕೆಂಬ ಹಠ
ಬೇಡವೆಂದರೂ ಆಗಾಗ ಧಾಳಿ ಇಡುವುದಲ್ಲ
ಈ ಹೆಣ್ಣು ಜನ್ಮಕೆ!

ಹಾಗಾದರೆ
ಹೆಣ್ಣೆಂದರೆ ಇಷ್ಟು ಕೇವಲವೆ?
ಕಷ್ಟ ಕೋಟಲೆಗಳಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಸೀಮಿತವೆ?
ಅವಳಿಗೊಂದು ಮನಸ್ಸಿಲ್ಲವೆ?
ಹೆರುವ ಯಂತ್ರವೆ?
ಹೆಣ್ಣಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಏಕೆ ಈ ಜವಾಬ್ದಾರಿ?

ಗಾಂಧಿ ಕಂಡ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ
ಕನಸಿನ ಮಾತು ಬಿಡಿ
ಈಗಿಹರಲ್ಲ ಊರೆಲ್ಲ ಸಂಭಾವಿತರು
ಒಮ್ಮೆ ಯೋಚಿಸಿರಣ್ಣ
ನಿಮ್ಮನೆಯಲ್ಲೂ ಇಹರು ಹೆಣ್ಣು
ತಾಯಿ, ಮಗಳು,ಸೊಸೆ ನನ್ನಂತೆ.

ಕೊಡಿ ನಿಮ್ಮಂತೆ ಬಿಚ್ಚು ಬದುಕು
ಕಲಿಸಿರಿ ಸ್ವತಂತ್ರ ನಡೆ, ನುಡಿ ಧಾರಾಳತನದಿ
ಹಕ್ಕಿಯಂತಾದರೂ ಹಾರಾಡಿ ಬರಲಿ
ಆಗದಿರುವ ಕನಸಿನ ಸಂಕೋಲೆಗೆ
ಜೋತು ಬಿದ್ದು ವ್ಯರ್ಥ ದಿನಗಳ ಕಳೆವ
ಜನರಾಡುವ ಮಾತಿನ ಚಾಟಿ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಿ
ಜೀವ ಹೊತ್ತ ಪಾಪದ ಜನುಮ !!

19-1-2017. 5.41pm

Advertisements

ಲೇಖಕರು: Sangeeta Kalmane

Ex (VRS) employee in co-op bank. Now leading retired life. ಬದುಕಿನ ಬಂಡಿಯಲ್ಲಿ ಊರೂರು ಅಲೆದು ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲೀಗ ನನ್ನ ತಾಣ ಇನ್ನೂ ಮುಗಿದಿಲ್ಲ ಯಾನ. ಸಾಗಿದೆ ನಿಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಮನಸಿನ ಪ್ರಯಾಣ!