ಕವನ (109)

ಮಾತು ಮರೆಸುವ
ನಿರವ ಮೌನಕ್ಕೆ
ನಾನೆಂದೊ ಶರಣು.

ಸುಪ್ತ ಮನದಿ ಕಾಡುವ
ನೆನಪಿನ ಸುಃಖಕ್ಕೆ
ನಾನೆಂದೊ ಶರಣು.

ಒಂದಿನಿತೂ ಬೇಸರವ
ತೋರದಿರ ಭಾವಕ್ಕೆ
ನಾನೆಂದೊ ಶರಣು.

ಆಗಾಗ ಕಾಡುವ
ಕಕ್ಕುಲತೆಯ ಪ್ರೇಮಕ್ಕೆ
ನಾನೆಂದೊ ಶರಣು.

ಲೌಕಿಕದ ಜೀವನವ
ಹಸನಾಗಿಸಿದ ಮಮಕಾರಕ್ಕೆ
ನಾನೆಂದೊ ಶರಣು.

ದಿನವೆಲ್ಲ ಜೊತೆಯಾಗಿರುವ
ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ಕವನಕ್ಕೆ
ನಾನೆಂದೊ ಶರಣು.

21-4-2017. 2.57pm

Advertisements

ಲೇಖಕರು: Sangeeta Kalmane

Ex (VRS) employee in co-op bank. Now leading retired life. ಬದುಕಿನ ಬಂಡಿಯಲ್ಲಿ ಊರೂರು ಅಲೆದು ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲೀಗ ನನ್ನ ತಾಣ ಇನ್ನೂ ಮುಗಿದಿಲ್ಲ ಯಾನ. ಸಾಗಿದೆ ನಿಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಮನಸಿನ ಪ್ರಯಾಣ!

2 thoughts on “ಕವನ (109)”

ನಿಮ್ಮದೊಂದು ಉತ್ತರ

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s