ಮುಳ್ಳೆಲೆಯ ಮದ್ದು

ನವ್ಯ ಕವಿ Paapu Guru ರವರ ಚೊಚ್ಚಲ ಕವನ ಸಂಕಲನದ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಹಿಡಿದು ಎಲ್ಲವೂ ಹೊಸತನದಿಂದ ಕೂಡಿದೆ. ಮುನ್ನುಡಿಯ ಬದಲಾಗಿ ‘ ಭಾವನುಡಿ ‘ ಬರೆಯಿರೆಂದು ಕವಿ Mudal Vijay ರವರಿಂದ ಬರೆಸಿದ್ದಾರೆ. ಬೆನ್ನುಡಿ ಖ್ಯಾತ ಸಾಹಿತಿ ಡಾ॥ ಸಿದ್ದಲಿಂಗಯ್ಯನವರು ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ. ಹಾಗೆ ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲ ತಾಣದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಕವನಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಓದುಗರಿಂದ ಬಂದ ಆಯ್ದ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನೂ ಆಯಾ ಕವನದ ಜೊತೆಗೇನೆ ಮುದ್ರಿಸಿ ಅಚ್ಚರಿ ಮೂಡಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಕವಿ ತಮ್ಮ ಕವನಗಳನ್ನು ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲ ತಾಣದಲ್ಲಿ ಓದುಗರಿಗೆ ಮುಕ್ತವಾಗಿ ನೀಡಿದಂತೆ ಇಲ್ಲಿಯೂ ತಮ್ಮ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ತಿಳಿಸಲು ಅನುವು ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ ಎಂದರೆ ತಪ್ಪಾಗಲಿಕ್ಕಿಲ್ಲ. ಕಾರಣ ಮುನ್ನುಡಿ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಅನುಭವಸ್ತ ನುರಿತ ಹಿರಿಯ ಕವಿಗಳಿಂದ ಬರೆಸುವ ರೂಢಿ. ಅವರು ಇಡೀ ಪುಸ್ತಕದ ಒಳ ಹರಿವನ್ನು ಕೂಲಂಕಷವಾಗಿ ಪರಿಶೀಲಿಸಿ ಓದಿ ಬರೆದಿರುತ್ತಾರೆ. ಮುನ್ನುಡಿ ಇರುವ ಯಾವುದೇ ಪುಸ್ತಕದ ಮುನ್ನುಡಿ ಓದಿ ಕವಿಯ ಬರಹ ಓದುತ್ತ ನಮ್ಮ ಅನಿಸಿಕೆಗಳನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಲು ಸ್ವಲ್ಪ ಹಿಂಜರಿಕೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಇದು ನನ್ನ ಅನಿಸಿಕೆ. ಇಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ನಿರಾಳತೆ ಇದೆ.

ಆದರೆ ಮುನ್ನುಡಿ ಬರೆಸದ ಕಾರಣ ಆ ಪುಸ್ತಕದ ಘನತೆ ಕುಂದಬಹುದೇ ಎಂಬ ಗುಮಾನಿ ಪುಸ್ತಕ ಬಿಡುಗಡೆಯ ದಿನ ಈ ಕವನ ಸಂಕಲನ ಕೊಂಡು ಒಳ ಪದರ ಸರಿಸಿದಾಗ ಕಾಡಿದ್ದೂ ಇದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಹಾಗಾಗಲಿಲ್ಲ. ಕವಿ ತಮ್ಮ ಕವನದಲ್ಲಿ ಓದುಗರನ್ನು ಹಿಡಿದಿಟ್ಟಿರುವುದು ದಾವಣಗೆರೆಯ ಸ್ಥಳೀಯ ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಬಂದ ವರದಿಗಳೇ ಸಾಕ್ಷಿ. (ಅವರ fb profileನಲ್ಲಿ ನೋಡಿದೆ)

ಈ ಪುಸ್ತಕದ ಇನ್ನೊಂದು ವಿಶೇಷ 25 ಕವನಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡ ಈ ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರತೀ ಕವನದ ಮೊದಲು ಆಯಾಯ ಕವನ ಬರೆಯಲು ಕಾರಣ,ಸನ್ನಿವೇಶ, ಅನಿಸಿಕೆ, ತೊಳಲಾಟ ಇತ್ಯಾದಿ ಕವಿ ವಿವರವಾಗಿ ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ. ನಂತರ ಕವನ ಮಾರ್ಮಿಕವಾಗಿ ಬರೆದು ಓದುಗರಿಗೆ ಚಳ್ಳೆ ಹಣ್ಣು ತಿನ್ನಿಸುವ ಕಸರತ್ತೂ ಕೂಡಾ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಟೀವಿ ಸಂದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ಅವರೇ ಹೇಳಿದಂತೆ “ನಾನು ಬರೆಯುವ ಕವನ ಮಾರ್ಮಿಕವಾಗಿ ಇರಬೇಕು. ಓದುಗರನ್ನು ಚಿಂತನೆಗೆ ಹಚ್ಚಬೇಕು. ಪ್ರತಿ ಆದುಗ ಓದಿದಾಗಲೂ ಅಲ್ಲೊಂದು ಹೊಸ ಅರ್ಥ ಗೋಚರಿಸಬೇಕು “ಇತ್ಯಾದಿ. ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಒಂದು ಗಾದೆ ಇದೆ “ಕೊಂಕಣ ಸುತ್ತಿ ಮೈಲಾರಕ್ಕೆ ಬಂದ” ಅಂದರೆ ನೇರವಾಗಿ ಸೀದಾ ಬರೋದು ಗೊತ್ತೇ ಇಲ್ಲ. ಸುತ್ತಿ ಬಳಸಿ ಬಂದರೇನೆ ಸಮಾಧಾನ. ಹೀಗಿದೆ ಕವಿಯ ಬರೆಯುವ ಶೈಲಿ. ಈ ರೀತಿ ಬರೆಯೋದು ಬಹಳ ಕಷ್ಟ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಬರೆಯೋದಕ್ಕೂ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಮೇಲ್ನೋಟಕ್ಕೆ ಒಂದು ರೀತಿ ಅರ್ಥ ಕೊಟ್ಟರೆ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಓದಿದಾಗ ಇನ್ನೇನೋ ಅರ್ಥ ಗೋಚರಿಸುತ್ತದೆ.

ಕೆಲವು ಕವಿತೆಯ ತುಣುಕುಗಳು ಹೀಗಿವೆ…

ಅವಸರದರಮನೆಯು
ಸಾಲದ ಸಾಲು ಕಂಬಗಳ
ಮೇಲಿರುವ ತೂಗುಗತ್ತಿ ತೊಲೆಗಳ
ತೂತು ಹಾಕಿಕೊಂಡವನ ಮೆಚ್ಚಿರಬಹುದೇ?
**********
ಗಂಡನ ಹೆಣದ ನಡುವೆ
ಹೆಂಡತಿಯ ಹಣೆ ಬೊಟ್ಟು
ಕಂಡವರ ಬಾಯಲ್ಲಿ ಕೆಂಪು
**********

ಗಂಡನೆದೆಯ ಮೇಲೆ
ಹೆಂಡತಿಯ ಜಡೆಯ ನಡೆಯೋ
ಅವಳ ತೊಡೆಯ ನಡುವಲ್ಲಿ
ಅವನ ಮಧುರ ನಡೆಯೋ
***********

ಮಲತಾಯಿಯ ಮಡಿಲು
ಮಗನಿಗೂ ಕೀಳರಿಮೆ
ಎಲುಬು ಕಡಿಯುವ ಶ್ವಾನಕ್ಕೆ
ಚಕ್ಕುಲಿ ತಿನ್ನಲು ಹಿಂಜರಿಕೆ
*************
ಗಟ್ಟಿಗಿತ್ತಿಯಾಕೆಯ ತುರ್ತು ಪರಿಸ್ಥಿತಿ
ತಲೆಯ ಹೇನ ಹೆಕ್ಕಿ ತೆಗೆದು
ಉಗುರ ಮಧ್ಯೆ ಕುಕ್ಕಿದ ಹಾಗೆ‌
…………..

ಊಫ್^^^^^ ಇಂತಹ ಯೋಚನೆ, ಉಪಮೆಗಳು ಕವಿಯ ಮನದಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಹೊರ ಬಂತೋ..!!??

ಕವಿ ತಮ್ಮ ಅಂತರಂಗದ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದಂತೆ “ಕವಿತೆಗಳು ಉದರ ತುಂಬಿಸಲಾರವು, ಆದರೆ ಖಂಡಿತಾ ಮನಸ್ಸಿನ ಹಸಿವನ್ನು ನೀಗಿಸಬಲ್ಲವು.” ಇದು ಅಕ್ಷರಶಃ ಸತ್ಯವಾದರೂ ಹಲವು ಮೇರು ಕವಿಗಳು ಬರೆಯುತ್ತಲೇ ಬರಹದಲ್ಲೇ ತಮ್ಮ ಜೀವನ ಕಂಡುಕೊಂಡವರೂ ಇದ್ದಾರೆ. ಅದೇನೆ ಇರಲಿ ನವ್ಯ ಕವಿ ಬರೆದ ಈ ಕವನಗಳ ಕುರಿತಾಗಿ ಬರೆಯುತ್ತ ಹೋದರೆ ಪುಟಗಳೇ ಸೇರಬಹುದು. ವಾಸ್ತವದ ಅನುಭವ ಇತಿಹಾಸದ ಕೆಲವು ಘಟನಾವಳಿಗಳನ್ನು ಲೇಪಿಸಿ ಹಲವಾರು ವಿಷಯಗಳನ್ನೊಳಗೊಂಡ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಕವನಗಳ ಸಂಗ್ರಹ ಇದರಲ್ಲಿದೆ. ಈ ಕೃತಿ ಹಲವು ಪ್ರಶಸ್ತಿಗಳಿಗೆ ಭಾಜನವಾಗಿ ಇವರಿಂದ ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಉತ್ತಮ ಕೃತಿ ಹೊರಬರಲೆಂಬುದು ನನ್ನ ಆಶಯ. ಶುಭವಾಗಲಿ.

“ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲ ತಾಣದಲ್ಲಿ ಓದಿದ್ದೇ, ಏನು ಅಂತ ಪುಸ್ತಕ ಕೊಂಡುಕೊಳ್ಳೋದು” ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಕೇಳ್ಪಟ್ಟೆ. ಆದರೆ ಇಂತಹ ಧೋರಣೆ ಬದಿಗಿಟ್ಟು ಪುಸ್ತಕ ಕೊಂಡು ಓದಿ ಕವಿಗಳಿಗೆ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹ ಕೊಡುವುದು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರ ಕರ್ತವ್ಯ ಕೂಡಾ ಎಂಬ ಅರಿವು ಸದಾ ಜೊತೆಗಿರಲಿ.

6-12-2018. 4.57pm

Advertisements

ವಿರಾಮ ಚಿಹ್ನೆ. (ಸಂಗ್ರಹ)

ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಗದ್ಯವನ್ನಾಗಲಿ, ಪದ್ಯವನ್ನಾಗಲಿ ಬರೆಯುವಾಗ ಹಿಂದಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ವಿರಾಮ ಚಿಹ್ನೆಗಳನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸುತ್ತ ಇರಲಿಲ್ಲ. ತಾಳೆಗರಿಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಪದ್ಯವನ್ನು ಪೂರ್ತಿ ಸಾಲಾಗಿ ಬರೆದ ಮೇಲೆ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು (|) ಗೂಟವನ್ನು ಹಾಕಿ ಗುರುತಿಸಿದರೆ ಆಗಿಹೋಯಿತು. ಕೆಲವರು ಅದನ್ನೂ ಹಾಕುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಭಾಷೆಯ ಅಭ್ಯಾಸವು ಹೆಚ್ಚಾದ ಹಾಗೆಲ್ಲ, ಆ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಉಪಯೋಗಿಸುತ್ತಿದ್ದ ವಿರಾಮ ಚಿಹ್ನೆಗಳ ಪ್ರಯೋಜನದ ಪರಿಚಯವಾಯಿತು, ನಮ್ಮವರಿಗೂ. ಹೀಗಾಗಿ ಈಗ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಬರಹ ಮಾಡುವರು ಕೆಲವು ವಿರಾಮ ಚಿಹ್ನೆಗಳನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೂ ಈ ಚಿಹ್ನೆಗಳ ಉಪಯೋಗವು ಒಂದೇ ಬಗೆಯಾಗಿ ಆಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ಆದುದರಿಂದ, ಈ ಚಿಹ್ನೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ತಿಳಿವಳಿಕೆಯನ್ನು ಪಡೆದಿರುವುದು ಒಳ್ಳೆಯದು.

ವಿರಾಮ ಚಿಹ್ನೆಗಳು ಓದುಗನಿಗೆಂದು ಲೇಖಕನು ನೀಡುವ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು. ಓದುಗನು ಒಂದು ಲೇಖನವನ್ನು ಓದುವಾಗ ಕೆಲವು ಕಡೆ ಸ್ವಲ್ಪ ತಡೆದು ಓದುತ್ತಾನೆ. ಆಗ ಓದಿದ ವಾಕ್ಯದ ಅರ್ಥ ಹೆಚ್ಚು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ. ಒಂದೊಂದು ವಿರಾಮ ಚಿಹ್ನೆಗೂ ಒಂದು ಅರ್ಥವಿದೆ. ಅದನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸುವಾಗ ಲೇಖಕನು ಒಂದು ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿರುತ್ತಾನೆ. ಆದುದರಿಂದ ಈ ಚಿಹ್ನೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ವಿವರವಾಗಿ ತಿಳಿವಳಿಕೆ ಹೊಂದಿರುವುದು, ಲೇಖಕನ ಅಭಿಪ್ರಾಯವನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಹಾಯಕವಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ವಿರಾಮ ಚಿಹ್ನೆಗಳನ್ನೂ ಅವುಗಳನ್ನೂ ಉಪಯೋಗಿಸುವ ಬಗೆಯನ್ನೂ ಕುರಿತು ವಿವರಣೆಯನ್ನು ನೀಡಲಾಗಿದೆ.

ಚಿಹ್ನೆಯ ಹೆಸರು- ಚಿಹ್ನೆ

೧. ಪೂರ್ಣವಿರಾಮ .೨. ಅರ್ಧವಿರಾಮ ;೩. ಅಲ್ಪ ವಿರಾಮ ,೪. ವಿವರಣಸೂಚಿ :೫. ಕಂಸ ಅಥವಾ ಆವರಣ ( ) ಅಥವಾ – –೬. ಪ್ರಶ್ನಾರ್ಥಕ ಚಿಹ್ನೆ ?೭. ಆಶ್ಚರ್ಯ ಸೂಚಕ ಚಿಹ್ನೆ !೮. ಉದ್ಧಾರ ಸೂಚಕ ಚಿಹ್ನೆ “ ” ಅಥವಾ ‘ ’

ಇವುಗಳ ಬಗ್ಗೆ, ಇವುಗಳನ್ನು ಏಕೆ ಉಪಯೋಗಿಸುತ್ತಾರೆ ಎಂಬ ಬಗ್ಗೆ ವಿವರಗಳನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳೋಣ.

ಪೂರ್ಣವಿರಾಮ- .ಸಂಪಾದಿಸಿ

ಒಂದು ವಾಕ್ಯವು ಪೂರೈಸಿದಾಗ ಆ ವಾಕ್ಯದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಈ ಚಿಹ್ನೆಯನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸುತ್ತಾರೆ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ವಾಕ್ಯವಾದ ಮೇಲೆಯೂ ಇದನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅಂದರೆ ಒಂದು ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಆ ವಾಕ್ಯದಲ್ಲಿ ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ ಎಂದು ಅರ್ಥ. ಆ ವಾಕ್ಯಗಳು ಹೇಳಿಕೆ ಆಗಿರಬಹುದು; ವಿನಂತಿ, ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಆಗಿರಬಹುದು.

ಉದಾ: ೧. ಕನ್ನಡಭಾಷೆಯು ತುಂಬ ಪ್ರಾಚೀನವಾದ ಭಾಷೆ. ೨. ನಾನು ನಿಮಗೆ ಒಂದು ಪತ್ರವನ್ನು ಬರೆಯಬಹುದೆ. ೩. ನನ್ನಿಂದ ನಿಮಗೆ ತೊಂದರೆಯಾಗಿಲ್ಲ, ತಾನೆ.

ಈ ವಾಕ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಮೊದಲನೆಯದು ಒಂದು ಹೇಳಿಕೆ. ಎರಡನೆಯ ಮತ್ತು ಮೂರನೆಯ ವಾಕ್ಯಗಳು ಪ್ರಶ್ನೆಯಂತೆ ಇವೆ. ಆದರೂ, ಆ ವಾಕ್ಯಗಳು ಒಂದು ರೀತಿಯಾಗಿ ವಿನಂತಿ ಮಾಡುತ್ತಿರುವುದು ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ. ಅಂಥ ವಾಕ್ಯಗಳೂ ಹೇಳಿಕೆಗೆ ಸಮಾನವೆಂದು ಗಣಿಸಬಹುದು.

ಎಲ್ಲ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತಗಳ (abbreviations) ಮುಂದೆ ಪೂರ್ಣ ವಿರಾಮವನ್ನು ಹಾಕಬೇಕು.

ಉದಾ: ಡಾ. ಯು.ಎಸ್.ಎ., ಕ.ಸಾ.ಪ. ಕುವೆಂಪು, ಪು.ತಿ.ನ. ವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತ ನಾಮವನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸುವಾಗ ಅವರು ಹೇಗೆ ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದರೋ ಹಾಗೆಯೇ ಬರೆಯಬೇಕು.

ಬರಹದಲ್ಲಿ ಯಾವುದಾದರೂ ಭಾಗವನ್ನು ಬಿಟ್ಟಿದ್ದರೆ ಅದನ್ನು ಮೂರು ಪೂರ್ಣವಿರಾಮಗಳನ್ನು ಹಾಕಿ ತೋರಿಸಬೇಕು (…)

ಬೇರೊಬ್ಬರ ವಾಕ್ಯಗಳನ್ನು ಉದ್ಧಾರ ಮಾಡಿ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಭಾಗವನ್ನು ಬಿಟ್ಟಿದ್ದರೆ ಅದನ್ನು ನಾಲ್ಕು ಪೂರ್ಣವಿರಾಮಗಳನ್ನು ಹಾಕಿ ತೋರಿಸಬೇಕು (….)

* * * *

ಅರ್ಧ ವಿರಾಮಚಿಹ್ನೆ- ;ಸಂಪಾದಿಸಿ

ಎರಡು ಸಂಪೂರ್ಣ ವಾಕ್ಯಗಳು ಬೇರೆಬೇರೆಯವೇ ಆಗಿದ್ದರೂ ಅವುಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧ ಇದ್ದರೆ ಅವುಗಳ ನಡುವೆ ಅರ್ಧವಿರಾಮವನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸಬೇಕು.

ಉದಾ: ೧) ಧರ್ಮದ ಸ್ವರೂಪ ಬಹು ಸೂಕ್ಷ ವಾದದ್ದು; ಅದನ್ನು ಮಹಾತ್ಮರೂ ತಿಳಿಯುವುದು ಕಷ್ಟ. ೨) ಒಂದು ಸಂಗತಿಯೇನೋ ನಿಶ್ಚಯ; ಈ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಕೊನೆಗಾಲ ಒದಗಿದೆ; ಅದಕ್ಕೇ ಈ ಕೌರವರು ಲೋಭ ಮೋಹಗಳಿಗೆ ವಶರಾಗಿದ್ದಾರೆ.

ಎರಡನೆಯ ವಾಕ್ಯದಲ್ಲಿ ಮೂರು ಉಪವಾಕ್ಯಗಳಿದ್ದರೂ ಎಲ್ಲಕ್ಕೂ ಸಂಬಂಧವಿರುವುದು ಸ್ಪಷ್ಟ.

ಎರಡು ವಾಕ್ಯಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧವಿದ್ದು ಎರಡನೆಯ ವಾಕ್ಯವು ಹೀಗೆ, ಆಮೇಲೆ, ಅಲ್ಲದೆ, ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ, ಕೊನೆಗೆ, ಇನ್ನು ಮುಂದೆ, ಬಳಿಕ, ಆದರೆ, ಈ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಎಂಬಂಥ ಶಬ್ದಗಳಿಂದ ಮೊದಲಾದರೆ ಅಂಥ ಕಡೆಗಳಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ವಾಕ್ಯದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಧವಿರಾಮ ಚಿಹ್ನೆಯನ್ನು ಹಾಕಬೇಕು.

ಉದಾ:

ಈ ಉದಾಹರಣೆಯಲ್ಲಿ ಎರಡೂ ಬಗೆಯ ವಾಕ್ಯಗಳಿರುವುದನ್ನು ಕಾಣಬಹುದು.

ಈ ವಿರಾಮ ಚಿಹ್ನೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಒಂದು ಎಚ್ಚರಿಕೆಯನ್ನು ನೀಡಬೇಕು. ಇದನ್ನು ಅತಿಯಾಗಿ ಉಪಯೋಗಿಸುವದರಿಂದ ಶೈಲಿಯಲ್ಲಿ ಕೊಂಚ ಬೇಸರ ತರುವ ಗುಣ ಕೂಡಿಬಿಡುತ್ತವೆ.

ಅಲ್ಪ ವಿರಾಮಚಿಹ್ನೆ – ,ಸಂಪಾದಿಸಿ

ವಿರಾಮ ಚಿಹ್ನೆಗಳಲ್ಲೆಲ್ಲ ಅತ್ಯಂತವಾಗಿ ಉಪಯೋಗವಾಗುವ ಚಿಹ್ನೆ ಇದು –, . ಇದನ್ನು ಎಲ್ಲೆಲ್ಲಿ ಉಪಯೋಗಿಸಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನು ವಿವರವಾಗಿ ತಿಳಿದಿದ್ದರೆ ಒಳ್ಳೆಯದು.

ಒಂದು ವಾಕ್ಯವು ದೀರ್ಘವಾಗಿದ್ದು ಅಧೀನವಾಕ್ಯವು ಪ್ರಾರಂಭದಲ್ಲಿ ಬಂದರೆ ಆ ಅಧೀನವಾಕ್ಯವಾದ ಕೂಡಲೆ ಒಂದು ಅಲ್ಪ ವಿರಾಮವನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸಬೇಕು.

ಉದಾ: ಶಂಕರನು ಕ್ಷಮಿಸಿ, ಅರ್ಜುನನಿಂದ ಕಿತ್ತುಕೊಂಡಿದ್ದ ಅಕ್ಷಯ ಬಾಣಗಳನ್ನೂ ಗಾಂಡೀವವನ್ನೂ ಹಿಂತಿರುಗಿಕೊಟ್ಟು, ಅವನ ಅಪೇಕ್ಷೆಯಂತೆ ತನ್ನಲ್ಲಿದ್ದ ಪಾಶು ಪತಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು. (ವಚನ ಭಾರತ – ೧೨೭).

ಅಧೀನವಾಕ್ಯವು ಹೃದಯದಿಂದ ಕೊನೆಯಾಗಿ ವಾಕ್ಯವು ಮುಂದುವರಿದರೆ, ಹೃದಯದ ಬಳಿಕ ಅಲ್ಪ ವಿರಾಮವನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸಬೇಕು.

ಉದಾ: ಆ ಬೀದಿಯಲ್ಲಿ ಮನೆಯ ಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ, ಆ ಮನೆಯ ಬಳಿಗೆ ಬಂದನು.

ವಾಕ್ಯವು ಆದರೆ, ಮತ್ತೆ, ಆದ್ದರಿಂದ, ಹೀಗೆ, ಮುಂತಾದ ಶಬ್ದಗಳಿಂದ ಮೊದಲಾದರೆ ಆ ಶಬ್ದಗಳಿಂದ ಬಳಿಕ ಅಲ್ಪವಿರಾಮವನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸಬೇಕು.

ಉದಾ: ಅವನೇನೋ ಬುದ್ಧಿವಂತನೆ; ಆದರೆ, ಸೋಮಾರಿ.

ವಾಕ್ಯವು ವಿವರಣಾತ್ಮಕ ನುಡಿಗಟ್ಟುಗಳಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭವಾದರೆ, ಆಗ ಅಲ್ಪವಿರಾಮವಿರಬೇಕು, ಆ ನುಡಿಗಟ್ಟುಗಳು ಮುಂದೆ. (ನ್ಯಾಯಾಲಯವು ಹೇಳಿರುವಂತೆ, ಮನುಸೂಚಿಸುವರಂತೆ ರಾಮಾಯಣದಲ್ಲಿರುವಂತೆ, ಪುರಾಣಗಳು ತಿಳಿಸುವಂತೆ – ಇತ್ಯಾದಿ ನುಡಿಗಟ್ಟುಗಳನ್ನು ನೆನೆಯಬಹುದು)

ಉದಾ: ವಕೀಲರು ವಿವರಿಸಿರುವಂತೆ, ಆತನು ಕಣ್ಣಾರೆ ನೋಡಿರಲಾರ; ಏಕೆಂದರೆ, ಅವನು ಕುರುಡ.

ವಾಕ್ಯದ ಯಾವುದಾದರೂ ಮುಖ್ಯವಾಕ್ಯಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧ ಹೊಂದಿರದಿದ್ದರೆ ಆಗ ಆ ಸಂಬಂಧ ಹೊಂದಿರದ ನುಡಿಗಟ್ಟಿನ ಹಿಂದೆ ಮುಂದೆ ಅಲ್ಪ ವಿರಾಮವಿರಬೇಕು.

ಉದಾ: ಶ್ರೀರಾಮರಾಯರು, ನನ್ನ ಸೋದರಮಾವ ಮಹಾ ಶ್ರೀಮಂತರು; ಊರಿನ ದೇವಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಅವರೇ ಧರ್ಮದರ್ಶಿ.

ಅನೇಕ ಶಬ್ದಗಳು, ನುಡಿಗಟ್ಟುಗಳು ಒಂದೇ ವಾಕ್ಯದಲ್ಲಿ ಬಂದರೆ ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಕೊನೆಯದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಮಿಕ್ಕವುಗಳಾದ ಮೇಲೆ ಅಲ್ಪ ವಿರಾಮವಿರಬೇಕು.

ಉದಾ: ದಯಾನಂದರು ಉದಾರಿ, ಧರ್ಮಿಷ್ಠ, ವಿದ್ಯಾವಂತ, ಅಭಿಮಾನಿ, ಸಮರ್ಥ ಮತ್ತು ವಿವೇಕಿ.

ಈ ದಿನ ಸ್ನೇಹಿತರು ಬರುತ್ತಾರೆ; ಊಟಕ್ಕೆ ಅನ್ನ, ಸಾರು, ಹಪ್ಪಳ, ಸಂಡಿಗೆ, ಒಬ್ಬಟ್ಟು ಮತ್ತು ಕಾಯ್ಗಡುಬು– ಇಷ್ಟನ್ನೂ ತಯಾರಿಸಿರಬೇಕು. ಹೀಗೆಯೇ ದ್ವಂದ್ವ ಶಬ್ದಗಳು ಜೊತೆಯಾಗಿ ಬಂದರೂ ವಾಕ್ಯದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಪವಿರಾಮವನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸಬೇಕು.

ಉದಾ: ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸದಲ್ಲಿ ಅಕ್ಷರ ಮತ್ತೆ ಕಾಗುಣಿತ, ವ್ಯಾಕರಣ ಮತ್ತು ಛಂದಸ್ಸು, ಪದ್ಯ ಮತ್ತು ಗದ್ಯ ಇವುಗಳನ್ನು ಯಾವಾಗಲೂ ಜೊತೆಯಾಗಿಯೇ ಕಲಿಯಬೇಕು.

ತಾರೀಕು, ತಿಂಗಳು, ವರ್ಷ ಇವುಗಳನ್ನು ಬರೆಯುವಾಗ ಪ್ರತಿಯೊಂದರ ಮುಂದೆ ಅಲ್ಪ ವಿರಾಮವಿರಬೇಕು.

ಉದಾ: ೧೫, ಏಪ್ರಿಲ್, ೨೦೦೫, ಶುಕ್ರವಾರ, ಈ ನನ್ನ ಮನೆಯ ಗೃಹಪ್ರವೇಶವಾಯಿತು.

ಉದ್ಧಾರಮಾಡಿದ ವಾಕ್ಯಗಳ ಹೀಗೆ ಅಲ್ಪವಿರಾಮವಿರಬೇಕು.

ಉದಾ: ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗೆ ಉಪಾಧ್ಯಾಯರು ಹೇಳಿದರು, “ನೀನು ಮೂರ್ಖ; ಆದರೆ, ಸಿರಿವಂತ; ಆದ್ದರಿಂದ, ನಿನ್ನನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸಿದ್ದೇನೆ.”

ಆಶ್ಚರ್ಯಸೂಚಕ ಉದ್ಗಾರಗಳ ಮುಂದೆ ಅಲ್ಪವಿರಾಮವಿರಬೇಕು.

ಉದಾ: ಆಹಾ, ಏನು ನೋಟ! ಏನು ಊಟ! ಅಬ್ಬಾ, ಎಂಥ ದೊಡ್ಡ ಸಭೆ!

ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಸದರಿಗಳನ್ನು ತಿಳಿಸುವಾಗ ಅಲ್ಪವಿರಾಮವನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸಬೇಕು.

ಉದಾ: ಶ್ರೀ ಗೋಪಾಲರಾಯರು ಎಂ.ಎ., ಬಿ.ಎಲ್.

ಅಂಕಿಗಳನ್ನು ಬರೆಯುವಾಗ ಸಾವಿರವನ್ನು ಸೂಚಿಸುವ ಅಂಕಿಯ ಮುಂದೆ 1,117 20,636 1,81,000

ವಿಳಾಸಗಳನ್ನು ಬರೆಯುವಾಗ ಯಾವ ವಿರಾಮ ಚಿಹ್ನೆಗಳನ್ನೂ ಉಪಯೋಗಿಸಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ. ಶ್ರೀ ಸಂತಾನ ಗೋಪಾಲಕೃಷ್ಣರಾಯರು ೩೭, ಪಾತಾಳಮ್ಮ ಬೀದಿ ಜಯನಗರ ೫೬೦ ೦೭೦

ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಬಗೆಯ ವಾಕ್ಯಗಳನ್ನೂ ಉದಾಹರಣೆಗಳ ಮೂಲಕ ತೋರಿಸಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಈ ಮಾದರಿಗಳಿಂದ ವಾಕ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಓದುಗರು ಎಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಓದಬೇಕು ಎನ್ನಿಸುತ್ತದೆಯೋ ಅದನ್ನು ಗಮನಿಸಿ ಅಲ್ಪ ವಿರಾಮವನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸಬೇಕು.

* * * *

ವಿವರಣ ಸೂಚಿ ಚಿಹ್ನೆ – :ಸಂಪಾದಿಸಿ

(ಕೆಲವು ವೇಳೆ ಇದನ್ನು :- ಎಂದೂ ಬರೆಯುವುದುಂಟು) ಒಂದು ವಾಕ್ಯದಲ್ಲಿ : ಈ ಚಿಹ್ನೆಯು ಬರಬೇಕಾದರೆ ವಾಕ್ಯದ ವಾಚನಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚಾದ ತಡೆ ಬಂದಿದೆ ಎಂದು ಅರ್ಥ. ಈ ಕಡೆಗೆ ಕಾರಣಗಳನ್ನು ವಿವರವಾಗಿ ತಿಳಿಯೋಣ.

ಒಂದು ವಾಕ್ಯದಲ್ಲಿ ವಸ್ತುಗಳ ಪಟ್ಟಿ ಅರ್ಥ ವಿವರಗಳ ಪಟ್ಟಿ ಬಂದರೆ ಆಗ : ಈ ಚಿಹ್ನೆಯನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸಬೇಕು.

ಉದಾ: ನನಗೆ ಈ ಮುಂದೆ ತಿಳಿಸಿರುವವುಗಳನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿ: ನಾಲ್ಕು ಗಡಿಯಾರಗಳು, ಹದಿನೈದು ಕತ್ತರಿಗಳು, ಮೂವತ್ತು, ಚಾಕುಗಳು ಮತ್ತು ಒಂದು ಡಜನ್ ಉಳಿಗಳು.

ಇನ್ನೊಂದು ವಾಕ್ಯ. ನೀನು ಈ ದಿನ ಮಾಡಬೇಕಾದ ಕೆಲಸಗಳು: ಬ್ಯಾಂಕಿಗೆ ಹೋಗಿ ಹಣ ತರುವುದು, ಅಂಗಡಿಯಿಂದ ಸಾಮಾನು ತರುವುದು, ಔಷಧಗಳನ್ನು ಕೊಳ್ಳುವುದು ಮತ್ತು ಅಂಚೆಯ ಪತ್ರಗಳನ್ನು ಅಂಚೆಯ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಗೆ ಹಾಕುವುದು.

ವ್ಯವಹಾರದ ಪತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತಿಯ, ಸಂಸ್ಥೆಯ ಹೆಸರನ್ನೂ ಬರೆದ ಬಳಿಕ ಮಾನ್ಯ ಪ್ರಿನ್ಸಿಪಾಲರೇ:

ಸ್ನೇಹದ, ಸಾಂಸಾರಿಕವಾದ ಪತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಅಲ್ಪವಿರಾಮವನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸಬೇಕು. ಪ್ರಿಯ ಗೆಳೆಯ, ಪ್ರಿಯ ಗೆಳತಿ,

ಕಾಲ, ಅಂಕೆ, ಸಂದರ್ಭಗಳನ್ನು ತಿಳಿಸುವಾಗ ಭಾಗಗಳನ್ನು ಬೇರ್ಪಡಿಸಬೇಕಾದರೆ

ಉದಾ: ಗಂಟೆ ೧೦:೩೦, ಅಧ್ಯಾಯ X : ಭಾಗ ೬, ಅಲಂಕಾರ ೧೫ : ಉದಾ ೬

ಕಂಸ ಅಥವಾ ಆವರಣ ಚಿಹ್ನೆ- ( )ಸಂಪಾದಿಸಿ

ಕೆಲವು ವೇಳೆ ( ) ಕಂಸಗಳ ಬದಲು ಹೀಗೆ ಕಿರು ಅಡ್ಡ ಗೀಟುಗಳನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇಂಗ್ಲಿಷಿನಲ್ಲೂ parentheses ಎಂದು ಕರೆಯುವ ಇದನ್ನು ವಾಕ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ವ್ಯಾಕರಣದ ಬಾಂಧವ್ಯವಿಲ್ಲದ ಭಾಗಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಲು ಉಪಯೋಗಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಉದಾ: ಶಾಂತಿ (ನನ್ನ ತಂಗಿಯ ಮಗಳು) ಈಗ ಅಮೇರಿಕದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದಾಳೆ. ಮನೆಯ ಮುಂದೆ ಹೀಗೆ ಬರೆದಿದೆ: ಸರ್ವೇಜನಾಃ ಸುಖಿನೋಭವಂತು (ಎಲ್ಲರೂ ಸುಖಿಗಳಾಗಿರಲಿ). ಮಾನವರು ಗರ್ವಿಷ್ಠರಾದರೆ – ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಗರ್ವಿಷ್ಠರೆ – ಸ್ನೇಹವು ವರ್ಧಿಸಲಾರದು.

ಇಂಥ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಬೇರೆಯ ವಾಕ್ಯಗಳನ್ನು ಬರೆಯುವುದೇ ಲೇಸು. ಅರ್ಥ ಸರಳವಾಗಿ ತಿಳಿಯಬರುತ್ತದೆ.

ಪ್ರಶ್ನಾರ್ಥಕ ಚಿಹ್ನೆ- ?ಸಂಪಾದಿಸಿ

ಎಲ್ಲ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಈ ಚಿಹ್ನೆಯನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸಬೇಕು.

ಉದಾ: ನಿನ್ನ ಹೆಸರೇನು? ಆ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಏನಿದೆ? ನಿಮ್ಮ ತಂದೆ ಊರಿನಲ್ಲಿದ್ದಾರೆಯೆ? ಇಂದು ಶಾಲೆಯನ್ನು ಏಕೆ ಮುಚ್ಚಿದ್ದಾರೆ?

ವಾಕ್ಯದಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿದ್ದರೆ ಎಲ್ಲ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೂ ಈ ಚಿಹ್ನೆಯನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸಬೇಕು.

ಉದಾ: ನಿನ್ನ ಗೆಳೆಯ ಆರೋಗ್ಯವೆ? ಊರಿನಲ್ಲಿ ಹಾಗೆಯೇ ಶಾಲೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾನೆಯೇ?

ಆಶ್ಚರ್ಯಸೂಚಕ ಚಿಹ್ನೆ – !ಸಂಪಾದಿಸಿ

ಇದನ್ನು ಆಶ್ಚರ್ಯ, ಭಾವುಕತೆ, ಅನುಕಂಪ, ಆಜ್ಞೆ, ಉದ್ವೇಗ ಮುಂತಾದ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಉದ್ಗಾರಗಳ ಮುಂದೆ ಉಪಯೋಗಿಸಬೇಕು.

ಉದಾ: ಆ ಹಳದಿ ಹೂಗಳ ಮರವನ್ನು ನೋಡು! ನಿನ್ನ ವೇಷವನ್ನು ನೋಡುವುದು ಕಷ್ಟ! ಓ! ಮರ ಉರುಳಿಹೋಯಿತು. ರಸೀತಿಯನ್ನು ಇಂದೇ ಹಿಂದಿರುಗಿಸು! ಅವನ ಮಾತನ್ನು ನಂಬಬಹುದೇ! ಆ ಮಾತಿನ ಅರ್ಥ ತಿಳಿಯಿತೆ!

* * * *

ಉದ್ಧಾರ ಸೂಚಕ ಚಿಹ್ನೆ – “ ” ಅಥವಾ ‘ ’ಸಂಪಾದಿಸಿ

ಮತ್ತೊಬ್ಬರು ಆಡಿದ ಮಾತುಗಳೆಂದು ತಿಳಿಸಬೇಕಾದಾಗ ಆ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಉದ್ಧಾರ ಚಿಹ್ನೆಗಳ ಒಳಗೆ ಬರೆಯಬೇಕು. (ಈ ಚಿಹ್ನೆಯನ್ನು ‘ಬಕಗ್ರೀವ’ ಎಂದು ಕೆಲವರು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.)

ಉದಾ: ಸಚಿವರು ಹೇಳಿದರು: “ಆಗಲಿ, ನಿಮ್ಮ ಶಾಲೆಯ ಕಟ್ಟಡಕ್ಕೆ ತಗಲುವ ವೆಚ್ಚದಲ್ಲಿ ಅರ್ಧವನ್ನು ಊರಿನವರು ಕೂಡಿಸುವುದಾದರೆ ನಾನು ಸರಕಾರದಿಂದ ಮಿಕ್ಕ ಅರ್ಧವನ್ನು ಕೊಡಿಸುತ್ತೇನೆ.”

ಈ ವಾಕ್ಯದ ಮೊದಲ ಭಾಗವನ್ನು ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ –ಎಂದು ಸಚಿವರು ಹೇಳಿದರು, ಎಂದು ಬೇಕಾದರೆ ಬರೆಯಬಹುದು.

ಗ್ರಂಥಗಳ ಹೆಸರು, ಕವನಗಳ ಹೆಸರು, ಅಧ್ಯಾಯಗಳ ಹೆಸರು ಮುಂತಾದುವನ್ನು ಈ ಬಿಟ್ಟವುಗಳಲ್ಲಿ ಸೂಚಿಸಬಹುದು. “ಮಂದ್ರ” ಎಂಬ ಕಾದಂಬರಿ. “ಕಲ್ಕಿ” ಎಂಬ ಕವನ. “ವಿಗಡವಿಕ್ರಮರಾಯ” ಎಂಬ ನಾಟಕ.

ಗ್ರಾಮ್ಯ ಶಬ್ದಗಳನ್ನು ಈ ಚಿಹ್ನೆಯಿಂದ ತೋರಿಸಬಹುದು.

ಉದಾ: ‘ಸೂಳೆಮಗನೆ’, ಎಂದು ಬೈದವನನ್ನು ‘ಸಂಭಾವ್ಯ’, ಎಂದು ಕರೆಯಬಹುದೆ?

ದೀರ್ಘವಾದ ವಾಕ್ಯಗಳನ್ನು ತಿಳಿಸಬೇಕಾದಾಗ ಅವುಗಳನ್ನು ; ಚಿಹ್ನೆಯಿಂದ ಗುರುತಿಸುವುದು ಒಳ್ಳೆಯದು.

ಈ ಉದಾರಸೂಚಕಗಳ ನಡುವೆ ಒಂದು ಸಂಪೂರ್ಣ ವಾಕ್ಯ ಬಂದರೆ ಆ ವಾಕ್ಯಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಅದರ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಬರುವ ವಿರಾಮ ಚಿಹ್ನೆಗಳನ್ನು ಬರೆದ ಮೇಲೆ ಉದ್ಧಾರಕ ಚಿಹ್ನೆಯನ್ನು ಹಾಕಬೇಕು.

ಉದಾ: “ಈ ಶಬ್ದವು ಆ ಗ್ರಂಥದಲ್ಲಿ ಪ್ರಯೋಗವಾಗಿಲ್ಲ.” “ನೀನೇನು ಮಹಾಪುರುಷನೋ!” “ನಿನ್ನ ಮದುವೆ ಯಾವಾಗ?”

ಮೇಲೆ ತಿಳಿಸಿದ ಚಿಹ್ನೆಗಳು ತುಂಬ ಪ್ರಚಾರದಲ್ಲಿ ಇರುವ ಚಿಹ್ನೆಗಳು. ಆದರೆ, ಇವಲ್ಲದೆ ಗಣಿತಶಾಸ್ತ್ರದ ಕೆಲವು ಚಿಹ್ನೆಗಳನ್ನು ಭಾಷೆಯ ಸಂಬಂಧದಲ್ಲಿಯೇ ಉಪಯೋಗಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವು ವಿರಾಮ ಚಿಹ್ನೆಗಳಲ್ಲ. ಅವುಗಳಿಗೆ ಬೇರೆ ಅರ್ಥಗಳಿವೆ. ಅವುಗಳ ವಿವರಗಳು ಮುಂದೆ ಇವೆ:

+ (plus) ಚಿಹ್ನೆಸಂಪಾದಿಸಿ

ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ವ್ಯಾಕರಣದ ಪಾಠಮಾಡುವಾಗ ರಾಮ + ಅನ್ನು = ರಾಮನನ್ನು ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಈ ವಾಕ್ಯದಲ್ಲಿ ಒಂದು plus ಚಿಹ್ನೆ, ಇನ್ನೊಂದು equals ಚಿಹ್ನೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಅಧ್ಯಾಪಕರು plus ಮತ್ತು equals ಎಂದೇ ಉಪಯೋಗಿಸುತ್ತಾರೆ. + ಇದು ಸಂಕಲನ ಚಿಹ್ನೆ. ವ್ಯಾಕರಣ ಪಾಠ ಮಾಡುವಾಗ ‘ಜೊತೆಗೆ’ ಎಂಬುದಾಗಿ ಉಪಯೋಗಿಸಬಹುದು.

ರಾಮ ‘ಜೊತೆಗೆ’ ಅನ್ನು ಎಂಬುದು ರಾಮನನ್ನು ಎಂದಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ವಾಕ್ಯ ದೊಡ್ಡದಾಗುವುದರಿಂದ ಅಧ್ಯಾಪಕರು ರಾಮ plus ಅದು equals ರಾಮನನ್ನು ಎಂದೇ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಆದ್ದರಿಂದ +, = ಈ ಚಿಹ್ನೆಗಳನ್ನು ನಾವು ಉಪಯೋಗಿಸಬೇಕು.

<, > ಎಂಬ ಎರಡು ಬೇರೆ ಚಿಹ್ನೆಗಳುಸಂಪಾದಿಸಿ

ಇವುಗಳನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸುವ ಸಂದರ್ಭವನ್ನು ನೋಡಿ: ಪರ್ವ > ಹಬ್ಬ ಸ್ವರ್ಗ > ಸಗ್ಗ ಬೇಹಾರ < ವ್ಯಾಪಾರ ಬೇಸಾಯ < ವ್ಯವಸಾಯ

ಹೀಗೆ ಬರೆದರೆ ಹಬ್ಬ ಎಂಬ ಶಬ್ದ ಪರ್ವ ಶಬ್ದದಿಂದ ಬಂದಿದೆ ಎಂದು ಅರ್ಥ. ಮೊದಲನೆಯ ಶಬ್ದ ಪರ್ವ-ಸಂಸ್ಕೃತ. ಅದರಿಂದ ಬಂದ ಹಬ್ಬ ತದ್ಭವ. ವ್ಯಾಪಾರ ಎನ್ನುವ ಶಬ್ದ ಬೇಹಾರ ಎಂದು ಪಡೆಯುತ್ತದೆ. ಆಗ ನಾವು ಬೇಹಾರ < ವ್ಯಾಪಾರ ಎಂದು ತಿಳಿಸಬಹುದು. ಬೇಸಾಯ < ವ್ಯವಸಾಯ ಎಂದು ಬರೆಯಬಹುದು. ಈ ಚಿಹ್ನೆ > ಇದು ಯಾವ ಶಬ್ದದಿಂದ ಬಂದಿದೆ ಎಂದೂ; ಈ ಚಿಹ್ನೆ < ಯಾವ ಶಬ್ದ ಮೂಲ ಎಂದು ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.

ನಿಘಂಟುಗಳಿಂದ ಶಬ್ದದ ವ್ಯುತ್ಪತ್ತಿಯನ್ನು ತಿಳಿಸುವಾಗ ಈ ಚಿಹ್ನೆಗಳನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ತಿಳಿದಿದ್ದರೆ ಒಳ್ಳೆಯದು.

3-12-2018. 1.10pm

ಹುಯಿಲೆಬ್ಬಿಸುತಿವೆ ಕವಿತೆಗಳು

ಮುಖ ಮುಚ್ಚಿ ಕುಳಿತಿವೆ
ನಾ ಬರೆದ ಕವಿತೆಗಳು

ತಮ್ಮ ಸರದಿಗಾಗಿ
ಅವುಗಳಿಗೂ ಮಕಮಲ್ ಕಿರೀಟ
ತೊಡಬೇಕೆಂಬ ಮಹದಾಸೆಯಂತೆ
ಇರಲಿ ಸಾವಿರ ಷರತ್ತುಗಳು
ನಮಗೇನೂ ಚಿಂತೆಯಿಲ್ಲ ಬಿಡು
ಆದರೆ ನೀ ಅವಸರ ಪಡದಿರೆಂದು
ನನಗೇ ಬುದ್ಧಿ ಮಾತು ಹೇಳುತ್ತವೆ.

ನನ್ನ ಕವಿತೆಗಳಲ್ಲವೇ?
ಆಗಲೆಂದು ನಾನೂ ಗೋಣಲ್ಲಾಡಿಸುತ್ತೇನೆ
ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಬರೆಯುತ್ತೇನೆ
ಬ್ರಹ್ಮನಂತೆ ಅವುಗಳ ಹಣೆಬರಹ
ಗೊತ್ತು ನನಗೆ

ನೀವೆಷ್ಟು ಜೊಳ್ಳು ಗಟ್ಟಿ ಎಂದು
ಆದರೂ ವಾಂಛೆ
ಒಂದಾದರೂ ಗೆದ್ದು ಬಂದಾವು
ಲಗಾಮು ಹಾಕಿ ನಲಿದಾವು.

ಜಾತ್ರೆಯಲಿ ಜನ ಸಂದಣಿಯ ಮದ್ಯೆ
ಪರದಾಡುವ ಗಡಿಬಿಡಿ
ಕಳಕೊಂಡ ಮಗುವನ್ನು ಹುಡುಕುವಂತೆ
ಕೊನೆ ಗಳಿಗೆಯಲ್ಲಿ
ಅಯ್ಯೋ ಸಮಯ ಮೀರುತ್ತಿದೆಯಲ್ಲಾ
ನೀವೆಲ್ಲ ಎಲ್ಲಿದ್ದೀರೆ…..

ಬನ್ರೇ……
ನನ್ನ ಹುಡುಕಾಟದ ಕೂಗಿಗೆ
ದಡಬಡಾಯಿಸಿ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬೀಳುತ್ತವೆ.

ಅಬ್ಭಾ ! ಧಿಲ್ ಧಿಲ್ ನೆಗೆತ
ಆ ಓಡಾಟ, ಆ ಕಾತುರ, ಆ ಆತುರ
ಏನ್ ಕೇಳ್ತೀರಾ?
ಕಿರೀಟ ತಪ್ಪಿಬಿಡಬಹುದೆಂಬ ಧಾವಂತಲಿ
ಮಾತು ಮರೆತು

ಮುಲಾಜಿಲ್ಲದೆ ಮುಖ ಊದಿಸಿಕೊಂಡು
ಏನೇನೆಲ್ಲಾ ವಟಗುಟ್ಟುತ್ತವೆ
ನನ್ಮೇಲೆನೆ ಗೂಬೆ ಕೂಡಿಸಿ!

“ನಮ್ಮನ್ನೆಲ್ಲಾ ಒತ್ತಟ್ಟಿಗೆ ಪೇರಿಸಿಡಲಿಲ್ಲ ಯಾಕೆ?
ಮೊದಲೇ ಕಳಿಸಲು ನಿನಗೇನಾಗಿತ್ತು ಧಾಡಿ?”

ಅಯ್ಯೋ ದೇವರೆ!!

ಆದರೂ ನಾ ಹೆತ್ತ ಮಕ್ಕಳಲ್ಲವೇ?
ಅಮ್ಮನಾಗಿ ಗುಮ್ಮನಂತೆ ಬೆದರಿಸದೇ
ನಕ್ಕು ಸುಮ್ಮನಾಗುತ್ತೇನೆ
ಪೂಸಿ ಹೊಡೆದು.

ನಾನಿಲ್ಲಿದ್ದೀನಿ… ನಾನಿಲ್ಲಿದ್ದೀನಿ….
ಗುಂಪಾಗಿ ಓಡಿ ಬಂದು
ದುಂಬಾಲು ಬೀಳುತ್ತವೆ
ಥೇಟ್ ಜಾತ್ರೆಗೆ ಹೊರಡಲು ಅಣಿಯಾದ ಮಕ್ಕಳಂತೆ.

ಬಾಚಿ ತಬ್ಬಿ
ಬನ್ನಿ ಬನ್ನಿರೆಂದು
ಗುಲಾಲು ತುಂಬಿದ ಗಂಧವ ಪೂಸಿ
ಸಿಂಧೂರ ಬೈತಲೆ ಸರಿಪಡಿಸಿ
ಜಯಶಾಲಿಯಾಗಿ ಬನ್ನಿರೆಂದು
ಅಕ್ಕರೆಯಿಂದ ಬೀಳ್ಕೊಡುತ್ತೇನೆ.

ಕೈ ಕೈ ಮಿಲಾಯಿಸಿ
ಅವುಗಳ ಖುಷಿಯ ಸಂಭ್ರಮವೋ
ಮದುವೆ ಮನೆ ದಿಬ್ಬಣಕಿಂತ ಮಿಗಿಲು
ವೈಯ್ಯಾರದ ಮೆರವಣಿಗೆ ನೋಡಲು
ಮನಕದೆಷ್ಟು ಆನಂದ
ಕಣ್ಣೆರಡೂ ಸಾಲದು!

ಇತ್ತ ಅವುಗಳ ಚಿಂತೆಯಲ್ಲೆ
ನಿದ್ದೆಗೆಟ್ಟು ಕಾಯುತ್ತೇನೆ
ಕಾಯುತ್ತಲೇ ಇದ್ದೇನೆ…

4-9-2018. 4.10pm

ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ ವಿಕಸನ ಮತ್ತು ಜೀವನ ಮೌಲ್ಯಗಳು

ಕೆಲವು ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಆಗಾಗ ಓದುತ್ತಿರಬೇಕು ಅನಿಸುತ್ತದೆ. ಹಾಗಂತ ಒಂದೇ ಗುಕ್ಕಿಗೆ ಓದುವಂತಹುದೂ ಅಲ್ಲ. ಅಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಬದುಕಿಗೆ ಒಂದಷ್ಟು ತಿಳುವಳಿಕೆ, ಸಾಂತ್ವನ, ಓದಿದಾಗ ಸ್ವಲ್ಪ ನೆಮ್ಮದಿ, ನಮ್ಮ ನಡತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ನಾವೇ ವಿಮರ್ಶೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತವೆ. ಇಂತಹ ಪುಸ್ತಕಗಳು ಕೆಲವು ಆರೋಗ್ಯಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧ ಪಟ್ಟಿರಬಹುದು, ಕೆಲವು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧ ಪಟ್ಟಿರಬಹುದು, ಕೆಲವು ಐತಿಹಾಸಿಕ ಪುಸ್ತಕಗಳಿರಬಹುದು ಇನ್ನು ಕೆಲವು ಜೀವನಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧ ಪಟ್ಟಿರಬಹುದು ಇತ್ಯಾದಿ. ಅಂತಹ ಪುಸ್ತಕಗಳ ಸಾಲಿಗೆ ಸೇರುವ ಪುಸ್ತಕ ದಿನಾಂಕ 4-11-2018ರಂದು ಹೆಚ್.ಎಸ್. ಆರ್.ಎ.ಪ್ರಕಾಶನ ಹೊರ ತಂದಿರುವ Sri Shashikanth Rao ಬರೆದಿರುವ ಮೊದಲ ಕೃತಿ ಇದು.

ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ ಇದರಲ್ಲಿ ಐವತ್ತು ವಿಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಕವಿ ತಮ್ಮ ಜೀವನಾನುಭವದಲ್ಲಿ ಆರೋಗ್ಯ, ಮನಸ್ಸು, ಸ್ನೇಹ, ಸಂಬಂಧ, ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆ, ಮರೆಯಾಗುತ್ತಿರುವ ಮನಷ್ಯ ಸಂಬಂಧ, ರಾಜಕೀಯ, ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲ ತಾಣ ಇತ್ಯಾದಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಮನ ಮುಟ್ಟುವಂತೆ ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ. ಪ್ರತಿ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಇಂತಹ ಪುಸ್ತಕಗಳು ಇದ್ದಲ್ಲಿ ಹಿರಿ ಕಿರಿಯರೆಲ್ಲರೂ ಆಗಾಗ ಓದುವುದರಿಂದ ಬದುಕಿಗೊಂದಷ್ಟು ಬೆಳಕು ನೀಡುವುದಂತೂ ನಿಶ್ಚಿತ. ನಾವು ಎಷ್ಟು ವರ್ಷ ಬದುಕುತ್ತೇವೆ ಅನ್ನುವುದಕ್ಕಿಂತ ಹೇಗೆ ಬದುಕುತ್ತೇವೆ, ಹೇಗೆ ಬದುಕಬೇಕು ಎನ್ನುವುದತ್ತ ಒಂದಷ್ಟು ಚಿಂತನೆಗೊಳಪಡಿಸಿ ಮುಂದಡಿಯಿಡುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಲೇಖಕರಿಗೆ ಧನ್ಯವಾದ ಹೇಳಲೇಬೇಕು.

ಇದೊಂದು ಸಮಾಜಮುಖಿ ಪುಸ್ತಕವಾಗಿದ್ದು ಎಲ್ಲರೂ ಕೊಂಡು ಓದುವಂತಹ ಕೃತಿ. ಇವರಿಂದ ಇನ್ನಷ್ಟು ಕೃತಿ ಹೊರ ಬರಲಿ ಎಂಬುದು ನನ್ನ ಆಶಯ.

28-11-2018. 9.24pm

ಕಾಲಾಯ ತಸ್ಮೈನಮಃ (ಕಥೆ)

“ಯಾಕೊ ಅವನು ನನ್ನನ್ನು ಮರೆತುಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ. ಹೀಗನಿಸಿದಾಗಲೆಲ್ಲ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಒಂದಷ್ಟು ನೋವು ದುಃಖ. ಆದರೆ ಇದು ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ. ಕಾರಣ ಕೇಳಲು ಹೊರಟರೆ ಹಲವಾರು ಹೇಳಲಾಗದ, ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳಲಾಗದ ಸತ್ಯ. ನಿಘಂಟಿನ ಒಳಗೆ ಅವಿತ ಶಬ್ದಗಳಂತೆ. ಹುಡುಕುವುದಿಲ್ಲ,, ಸಿಕ್ಕರೂ ಕೇಳುವುದಿಲ್ಲ. ಅವು ಹಾಗೆ ಅಲ್ಲೇ ಇರಲಿ. ಎಂದಾದರೂ ಗೋಚರಿಸಬಹುದು ಅಥವಾ ಗೋಚರಿಸದೆಯೂ ಇರಬಹುದು. ಅದರಿಂದ ಯಾವ ಪ್ರಯೋಜನ? ಕೆದಕಿ ಕೆದಕಿ ಗಾಯ ಹುಣ್ಣಾಗುತ್ತದೆ ಅಷ್ಟೆ. ಅದರಿಂದ ಕೀವು ಬಂದಾಗ ತಡೆಯಲಾಗದ ನೋವು. ಇವೆಲ್ಲ ಬೇಕಾ? ಹೀಗಂದುಕೊಂಡು ಸವೆಯುತ್ತಿದೆ ದಿನಗಳು. ಅವನು ದೂರಾದ ದಿನಗಳು ತಿಂಗಳಾಗುತ್ತಿವೆ.”

ಶೈಲಜಾ ತನ್ನೆಲ್ಲಾ ಕಸಿವಿಸಿ ಒಂದಷ್ಟು ಮೊಗೆದು ನನ್ನ ಮುಂದಿಟ್ಟಾಗ ಗೆಳೆತನ ಅಂದರೆ ಇಷ್ಟೇನಾ? ಅನ್ನುವ ಪ್ರಶ್ನೆ ಮೂಡಿತ್ತು. ಆದರೂ ನಾನು ಇದನ್ನು ತೋರ್ಪಡಿಸದೇ ಅವಳ ಕಣ್ಣೀರು ಜಿನುಗುವುದನ್ನು ತಡೆದಿದ್ದೆ ಒಂದಷ್ಟು ಸಾಂತ್ವನ ಹೇಳಿ.

ಮನುಷ್ಯ ಯಾಕಿಷ್ಟು ಅಂಧಕಾರದಲ್ಲಿ ತೊಳಲಾಡುತ್ತಾನೆ? ಬೇಕಿತ್ತಾ ಇಲ್ಲದ ಉಸಾಬರಿ. ಮನಸು ಕೇಳುವ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಅವಳಲ್ಲಿ ನಿಖರ ಉತ್ತರ ಇಲ್ಲ. ಅದು ನನಗೂ ಗೊತ್ತು. ಅದಕ್ಕೆ ಯಾವುದನ್ನೂ ಕೆಣಕದೆ ಮೌನ ವಹಿಸಿದ್ದೆ ಒಂದಷ್ಟು ಹೊತ್ತು. ಈ ಸಮಯ ಸರಿಯೋದೆ ಇಲ್ವಲ್ಲಾ ಅಂತ ನಾನೇ ಮೌನ ಮುರಿದು ಹತ್ತಿರದ ಉಡುಪಿ ಹೊಟೇಲ್ನಲ್ಲಿ ಹೊಟ್ಟೆ ತುಂಬ ಊಟ ಮಾಡಿಸಿ ಅವಳ ಹಾಸ್ಟೆಲ್ ವರೆಗೂ ಬಿಟ್ಟು ಬಂದೆ.

ಮನೆಗೆ ಬರುವುದು ಸ್ವಲ್ಪ ಲೇಟಾದರೂ ಸವಿತಾಳಿಗೆ ಅಮ್ಮ ಬಾಗಿಲಲ್ಲೇ ಕಾಯುತ್ತಿರುವುದು ನೆನೆದು ಬೇಗ ಬೇಗ ಹೆಜ್ಜೆ ಇಡುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ. ಕೊನೆಯ ತಿರುವಿನಲ್ಲಿ ಶೈಲಜಾಳ ಹಾಸ್ಟೆಲ್ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿದ್ದರೂ ಹತ್ತಿರದ ಹಾದಿ ಇಲ್ಲದೇ ಸುತ್ತಿ ಬಳಸಿ ಬರಬೇಕು ನಮ್ಮ ಮನೆ ಸೇರಲು. ಅಲ್ಲೊಂದು ಮನೆ ಕಟ್ಟುವ ಕಾಯಕ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ. ಮೊದಲಿದ್ದ ಒಳ ಹಾದಿ ಬಂದಾಗಿ ಈಗ ಸ್ವಲ್ಪ ಈ ಅವಸ್ಥೆ.

ಅಂದುಕೊಂಡಂತೆ ಅಮ್ಮ ಬಾಗಿಲಲ್ಲೇ ಕೂತು ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ ಹರೆಯದ ಮಗಳು ಇನ್ನೂ ಬಂದಿಲ್ಲವಲ್ಲಾ? ಆಗಲೇ ಎರಡೆರಡು ಬಾರಿ ಫೋನ್ ಮಾಡಿ “ಬಾರೆ ಬೇಗಾ ಎಲ್ಲಿದ್ದೀಯಾ?” ಇದು ನಾನು ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಗೆ ಹೋದಾಗಲೆಲ್ಲ ಅಮ್ಮನ ಉಯಿಲು. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ನಾನೇ ಆಗಾಗ ಅಮ್ಮನ ಸಂಪರ್ಕದಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತೇನೆ. ಸುಮ್ಮನೆ ಆತಂಕ ಪಡಬೇಡಾ ಅಂದರೂ ಅವಳೆಲ್ಲಿ ಕೇಳ್ತಾಳೆ? ” ಕಾಲ ಸರಿಗಿಲ್ಲ ಕಣೆ. ಹುಷಾರು” ಅಮ್ಮನ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ಮಾತು.

ಇಂತಹ ಪ್ರೀತಿ ಮನುಷ್ಯ ಮನುಷ್ಯನ ಮದ್ಯೆ ಯಾಕೆ ಬೆಳೆಯೋಲ್ಲ? ಯಾಕೆ ಇರೋದಿಲ್ಲ. ಒಂದಷ್ಟು ತಿಂಗಳು, ವರ್ಷ ಅಷ್ಟೆ. ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಕೊನೆ ಕೊನೆಗೆ ಹಳಸಲಾಗುವುದಲ್ಲ! ಮನುಷ್ಯನ ಗುಣ, ನಡತೆ ಕಾರಣವೊ ಅದವಾ ಧೌರ್ಬಲ್ಯವೊ? ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಗಳಸ್ಯ ಕಂಠಸ್ಯ ಎಂದು ಇದ್ದವರೆಷ್ಟೊ ಮಂದಿ ಕ್ರಮೇಣ ನೆನಪಾಗಿ ಉಳಿಯುವುದು ಸಂಬಂಧದ ಹೊರಗೆ. ವಿಚಿತ್ರ ಅಂದರೆ ಕೆಲವರ ನಡೆ ಕೊನೆ ಕೊನೆಗೆ ಕಗ್ಗಂಟಾಗಿ ಇವರಿಂದ ಬಿಡಿಸಿಕೊಂಡರೆ ಸಾಕಪ್ಪಾ ಅನ್ನುವಂತಾಗುವುದು ಯಾಕೆ? ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಸಹ್ಯವಾಗಿದ್ದು ಕಾಲ ಸರಿದಂತೆ ಯಾಕೆ ಬೇಡಾ ಅಂತನಿಸೋದು?

ನಿದ್ದೆ ಬಾರದೇ ಹಾಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಹೊರಳಾಡುತ್ತ ಹೊಕ್ಕ ತಲೆ ತುಂಬ ವಿಚಾರಗಳಿಗೆ ಕಾರಣ ಶೈಲಜಾಳ ಮಾತು. ಅವಳಿನ್ನೂ ಓದುತ್ತಿರುವ ಹುಡುಗಿ. ಹೆತ್ತವರಿಗೆ ಒಬ್ಬಳೇ ಮಗಳು. ತುಂಬು ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದವಳು. ಓದಿನ ಅನಿವಾರ್ಯತೆ ಅವಳು ಹಾಸ್ಟೆಲ್ನಲ್ಲಿ ಉಳಿಯುವಂತಾಯಿತು. ಜೊತೆಗೆ ಒಡನಾಡಿಗಳ ಹಲವರ ಪರಿಚಯ ಸ್ನೇಹ ಅವಳು ಸ್ವಲ್ಪ ನಿರಾಳವಾಗಿ ಈ ಹಾಸ್ಟೆಲಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳಲು ಹೆಚ್ಚು ದಿನ ಬೇಕಾಗಲಿಲ್ಲ. ಕೊನೆಯ ವರ್ಷದ ಬಿ.ಕಾಂ. ಓದುತ್ತಿದ್ದ ಶೈಲಜಾಳಿಗೆ ಸವಿತಾ ಗೆಳತಿಯಾಗಿ ಅಕ್ಕರೆಯ ಅಕ್ಕನಂತಾಗಿ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದು ಕೂಡಾ ಅಷ್ಟೇ ಅನಿರೀಕ್ಷಿತವಾಗಿ.

ಸವಿತಾ ತನ್ನ ತಾಯಿಯ ಆರೋಗ್ಯದ ಚೆಕ್ಅಪ್ಗೆಂದು ಹತ್ತಿರದ ಹಾಸ್ಪಿಟಲ್ಗೆ ಬಂದಾಗ ಶೈಲಜಾ ತೀವ್ರ ನಿತ್ರಾಣದಿಂದ ಬಳಲುತ್ತ ಅಲ್ಲೆ ಬೇಂಚಿನ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತಿದ್ದಳು. ಇವಳಮ್ಮ ಅವಳನ್ನು ಮಾತಾಡಿಸಿ ಕಷ್ಟ ಸುಃಖ ವಿಚಾರಿಸಲಾಗಿ ಊರಿನಿಂದ ಓದಿಗಾಗಿ ತಮ್ಮ ಮನೆ ಹತ್ತಿರದ ಹಾಸ್ಟೆಲ್ನಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದು ಒಬ್ಬಳೆ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ಬಂದಿದ್ದು ತಿಳಿದು ಮರುಕ ಹುಟ್ಟಿತು. ತಮ್ಮ ಕೈಲಾದ ಸಹಾಯ ಮಾಡುವ ಎಂದು ತೀರ್ಮಾನಿಸಿ ತಮ್ಮ ಮನೆಗೂ ಕರೆತಂದು ಎರಡು ದಿನ ಶುಶ್ರೂಷೆ ನೀಡಿದ್ದಲ್ಲದೇ ಆಗಾಗ ಬಂದು ಹೋಗು ಎಂಬ ಕೋರಿಕೆಯ ಮೇರೆಗೆ ಅವಳು ಬರಬರುತ್ತಾ ಅವರಿಬ್ಬರಿಗೂ ಹತ್ತಿರವಾದಳು. ಸಮಯವಾದಾಗಲೆಲ್ಲ ಬಂದು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಳು.

ಹಾಗೆ ರಜೆ ಒಂದೆರಡು ದಿನ ಸಿಕ್ಕಾಗ ಊರಿಗೆ ಹೋಗಿ ಬರುರತ್ತಿದ್ದರೂ ದುರ್ಘಟನೆಯಲ್ಲಿ ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಹೆತ್ತವರ ನೆನಪು ನುಂಗಲಾರದ ತುತ್ತಾಗಿತ್ತು. ಊರಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡಪ್ಪ ಚಿಕ್ಕಪ್ಪ ಅವರ ಮಕ್ಕಳು ಅಜ್ಜಿಯ ಪ್ರೀತಿ ಧಾರಾಳವಾಗಿ ಸಿಗುತ್ತಿದ್ದರೂ ತಾನು ಒಂಟಿ ಅನ್ನುವ ಭಾವ ಸದಾ ಕಾಡುತ್ತಿತ್ತು. ಯಾರಲ್ಲೂ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳಲಾಗದ ತನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನ ಭಾವನೆಗಳಿಗೆ ಹೆತ್ತಮ್ಮ ಅಪ್ಪ ಇದ್ದಿದ್ದರೆ ಅಂತ ಎಷ್ಟೋ ಸಾರಿ ಅನಿಸಿದ್ದಿದೆ. ಅದು ಹಾಗೆ ಯಾರು ಎಷ್ಟೇ ಪ್ರೀತಿ ಆತ್ಮೀಯತೆ ತೋರಿಸಲಿ ಹೆತ್ತವರಲ್ಲಿ ಅದರಲ್ಲೂ ಅಮ್ಮನಲ್ಲಿ ಕಾಣುವ ಸಂತೃಪ್ತಿಯೇ ಬೇರೆ. ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಇರುವವರೆಗೂ ಅಪ್ಪ ಅಮ್ಮನ ಮಡಿಲಲ್ಲಿ ಹಸುಗೂಸಂತಿದ್ದಳು ಅವಳು. ಏಳನೇ ಕ್ಲಾಸ್ ಪಾಸಾಗಿ ರಜಾ ಕಳೆಯಲೆಂದು ಅಜ್ಜಿಯ ಮನೆಗ ಹೋದಾಗ ಭರಸಿಡಿಲಿನಂತೆ ಬಂದ ಸುದ್ದಿ ಬಾರದೂರಿಗೆ ತೆರಳಿದ ಸತ್ಯ ಅರಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ವರ್ಷಗಳೇ ಬೇಕಾಯಿತು.

ಹೈಸ್ಕೂಲ್ ಮುಗಿಸಿ ಕಾಲೇಜು ಶಿಕ್ಷಣ ಕಲಿಯಲು ಹಾಸ್ಟೆಲ್ ವಾಸ ಶುರುವಾದ ಮೇಲೆ ಶೈಲಜಾಳ ನಡವಳಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಭುದ್ದತೆ ಮನೆ ಮಾಡುತ್ತ ಬಂತು. ಬದುಕೆಂದರೆ ಹಾಗೆಯೇ ಅಲ್ಲವೇ? ಎದುರಾಗುವ ದಿನಗಳು ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಪಾಠ ಕಲಿಸುತ್ತ ನಡೆಯುತ್ತದೆ.

ಪಿಯೂಸಿಯಿಂದಲೂ ಪರೀಕ್ಷೆ ಮುಗಿಸಿ ಊರಿಗೆ ಮರಳಿದಾಗ ಹೊತ್ತು ಕಳೆಯಲು ಊರಿನಲ್ಲಿರುವ ಸರ್ಕಾರಿ ಲೈಬ್ರರಿಯಲ್ಲಿ ದಿನವೂ ಸಾಯಂಕಾಲ ಹೋಗಿ ಕೂತು ಓದುವುದು ಒಂದಷ್ಟು ತೋಚಿದ್ದು ಬರೆಯುವುದು ಮುಂದುವರೆದಿತ್ತು. ಮಾತಿಗಿಂತ ಮೌನಕ್ಕೇ ಹೆಚ್ಚು ಹೊತ್ತು ಶರಣಾಗಿ ಓದುವುದರಲ್ಲಿ ಮಗ್ನಳಾಗಿರುತ್ತಿದ್ದಳು. ಅವಳಿಗೆ ಬೇರಿನ್ಯಾವುದರ ಕಡೆಯೂ ಅಷ್ಟು ಗಮನವಿಲ್ಲ.

ಒಂದೆರಡು ವರ್ಷ ದಿನಗಳು ಉರುಳಿದಂತೆಲ್ಲ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅದೇನೊ ಸ್ವಲ್ಪ ಬದಲಾವಣೆ ಆಗಿದೆ ಇಲ್ಲಿ ಎಂಬುದು ಗಮನಕ್ಕೆ ಬರಲು ಹೆಚ್ಚು ದಿನ ಹಿಡಿಯಲಿಲ್ಲ. ಯಾರೂ ಒಬ್ಬರಿಗೊಬ್ಬರು ಮುಖ ಕೊಟ್ಟು ಮಾತಾಡುವುದಿರಲಿ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಕೂತು ಊಟ ಕೂಡ ಮಾಡುವುದು ಕಾಣದಾದಳು. ದೊಡ್ಡಪ್ಪನ ಸಂಸಾರ,ಚಿಕ್ಕಪ್ಪನ ಸಂಸಾರ ಆಗಲೇ ಅವರವರ ಗುಂಪು ಕಟ್ಟಿ ಒಂದೇ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದೂ ಉಸಿರು ಕಟ್ಟುವಂತಹ ವಾತಾವರಣ. ಅಜ್ಜಿ ಸದಾ ಗೋಡೆಗೆ ಒರಗಿ ಅದೇನೊ ಗಹನವಾಗಿ ಚಿಂತೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು.

ಶೈಲಜಾಳಿಗೆ ತಾನೇನು ಮಾಡಲಿ? ಎಲ್ಲರೂ ಯಾಕೀಗೆ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ? ತನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಇವರಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಬದಲಾವಣೆ ಗೋಚರವಾಗದಿದ್ದರೂ ಹೀಂಗ್ಯಾಕೆ ಇದ್ದಾರೆ ಇವರೆಲ್ಲಾ? ಆಗಾಗ ಕಾಡುವ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರ ಸಿಕ್ಕುವುದು ಅಜ್ಜಿಯಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಎಂದು ತೀರ್ಮಾನಿಸಿ ಒಂದಿನ ತಡೆಯಲಾರದೇ ಹೋಗಿ ಅಜ್ಜಿಯ ಹತ್ತಿರ “ಅದೆನಾಯ್ತು ಹೇಳು ಅಜ್ಜಿ, ಎಲ್ಲರೂ ಯಾಕೆ ಹೀಗೆ ಇದ್ದಾರೆ? ಏನಾಗಿದೆ ಇಲ್ಲಿ? ”

ಮೊಮ್ಮಗಳನ್ನು ಬಾಚಿ ತಬ್ಬಿಕೊಂಡು ಗೋಳೊ ಎಂದು ಅಳಲು ಶುರು ಮಾಡಿದಳು ಅಜ್ಜಿ. ಸ್ವಲ್ಪ ಮನಸ್ಸು ತಹಬದಿಗೆ ಬಂದ ಮೇಲೆ “ಇನ್ನೆಲ್ಲಿ ಆ ಮೊದಲಿನ ಮನೆ ಕಂದಾ. ಎಲ್ಲರೂ ದುಡ್ಡಿನ ಹಿಂದೆ ಹರಿದು ಹಂಚಿ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಆಗಾಗ ಜಗಳ, ಮನಸ್ತಾಪ ಶುರುವಾಗಿದೆ ಒಡ ಹುಟ್ಟಿದ ಅಣ್ಣ ತಮ್ಮಂದಿರಲ್ಲಿ. ಕೋಟಿ ಕೋಟಿ ಹಣದ ದಾಹ ನಿನ್ನ ಚಿಕ್ಕಪ್ಪ ದೊಡ್ಡಪ್ಪನಿಗೆ. ತಲೆ ತಲಾಂತರದಿಂದ ಬಂದ ಈ ಜಮೀನು ಮನೆ ಎಲ್ಲಾ ಅದ್ಯಾವುದೋ ಕಂಪನಿಗೆ ಮಾರುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ವಿದೇಶಿ ಕಂಪನಿಯಂತೆ. ಸರಕಾರದ ಕುಮ್ಮಕ್ಕು ಬೇರೆ ಇದೆಯಂತೆ ಇಲ್ಲಿ ಬಂದು ಜಮೀನು ಖರೀಧಿಸಲು!

” ಕೈ ತುಂಬಾ ದುಡ್ಡು ಕೊಡ್ತಾರೆ. ಎಲ್ಲಾ ಮಾರಿ ಸಿಟಿಯಲ್ಲಿ ಹೋಗಿ ಸೆಟ್ಲ ಆಗೋಣ. ಮಕ್ಕಳ ಮುಂದಿನ ಭವಿಷ್ಯವೂ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಇರುತ್ತದೆ. ಈ ಜಮೀನಿನಲ್ಲಿ ವ್ಯವಸಾಯ ಮಾಡೋದೂ ಕಷ್ಟ. ಕೆಲಸಗಾರರೂ ಸಿಗೋದಿಲ್ಲ. ನಮಗೂ ದುಡಿಯೋಕಾಗೋದಿಲ್ಲ. ಮಾರಿ ಬಂದ ಹಣದಲ್ಲಿ ನಾವಿಬ್ಬರೂ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಮನೆ ಮಾಡುತ್ತೇವೆ. ಶೈಲಜಾಳ ಓದು ಮುಗಿದಂತೆ ಅವಳಿಗೂ ಮದುವೆ ಮಾಡಿದರಾಯಿತು” ಎಂದು ನಿನ್ನ ದೊಡ್ಡಪ್ಪ ಚಿಕ್ಕಪ್ಪನ ನಿರ್ಧಾರ ಕಣೆ. ನಾನು ಬೇಡಾ ಅಂದರೆ ಅವರುಗಳು ಕೇಳ್ತಾರಾ? ಈ ಜಮೀನು, ಈ ಮನೆ ಬಿಟ್ಟೋಗೋದು ಅಂದರೆ ಕರುಳು ಕಿವುಚಿದಂತಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಎಲ್ಲಾ ಸಹಿಸಿಕೊಂಡು ಸುಮ್ಮನಿರುವಂತಾಗಿದೆ. ಸಂಕಟ ಆಗುತ್ತೆ ಕಣೆ. ನಿಮ್ಮಮ್ಮ ಅಪ್ಪ ಇರಬೇಕಿತ್ತು. ಬಹಳ ನೆನಪಾಗ್ತಿದ್ದಾರೆ. ನಾನೇನು ಮಾಡ್ಲೆ? ಮದುವೆಯಾಗಿ ಸಿದ್ದೆ ಒದ್ದು ಬಲಗಾಲಿಟ್ಟು ಈ ಮನೆ ಪ್ರವೇಶ ಮಾಡಿ ಮೂರು ಮಕ್ಕಳ ಹೆತ್ತು ಚಂದಾಗಿ ಸಂಸಾರ ಮಾಡಿದ್ದು ಈ ಮನೆಯಲ್ಲೆ ಅಲ್ವೇನೆ. ಈಗ ಎಲ್ಲಾ ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗಬೇಕಲ್ವೆ.” ಅಜ್ಜಿ ಬಿಕ್ಕಿ ಬಿಕ್ಕಿ ಅಳಲು ಶುರು ಮಾಡಿದರು.

ಇರುವ ವಿಚಾರ ತಿಳಿದು ಶೈಲಜಾಳಿಗೂ ಸಂಕಟ ಆಯಿತು. ಹಾಗೆ ಅವರುಗಳ ನಿರ್ಧಾರ ತಪ್ಪು ಅಂತನೂ ಅನಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ. ಅವರು ಹೇಳುವುದರಲ್ಲಿ ಸತ್ಯ ಇದೆ. ಆದರೆ ಈ ಅಜ್ಜಿಗೆ ಮನೆ ಆಸ್ತಿ ಮೇಲೆ ಅತೀವ ಅಕ್ಕರೆ. ತನಗೆ ತಿಳದ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಒಂದಷ್ಟು ಸಮಾಧಾನ ಹೇಳಿ ” ಬನ್ನಿ ಅಜ್ಜಿ ಇಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರೇ ಕೂತು ಹೀಗೆ ಚಿಂತೆ ಮಾಡುತ್ತ ಆರೋಗ್ಯ ಕೆಡಿಸಿಕೊಳ್ತೀರಾ. ಈ ಮಣ್ಣಿನ ಋಣ ತೀರಿತು ಅಂತ ತಿಳಿದು ಈ ಯೋಚನೆ ಬಿಟ್ಟಾಕಿ. ದೇವಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಬರೋಣ. ಅಲ್ಲಿಯ ವಾತಾವರಣ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಒಂದಷ್ಟು ಶಾಂತಿ ಸಿಗಬಹುದು. ನಾನು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಅಲ್ಲಿ ಬಿಟ್ಟು ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ ಇರೊ ಲೈಬ್ರರಿಗೆ ಹೋಗಿ ಬರುತ್ತೇನೆ. ಚಿಂತೆ ಮಾಡಬೇಡಿ” ಎಂದನ್ನುತ್ತ ಅಜ್ಜಿಯೊಂದಿಗೆ ದೇವಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಹೋರಡುತ್ತಾಳೆ.

ಅಜ್ಜಿ ಮೊಮ್ಮಗಳ ಮುಗ್ಧ ಮುಖ ತದೇಕ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನೋಡುತ್ತ ಒಳಗೊಳಗೆ ಸಂಕಟಪಟ್ಟಳು. ಕಾರಣ ತನ್ನ ಮಗ ಸೊಸೆ ಸತ್ತ ಮೇಲೆ ಅವನ ಮಗಳನ್ನು ಅವನಣ್ಣ ತಮ್ಮಂದಿರು ಬಲು ಅಕ್ಕರೆಯಿಂದ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಎಲ್ಲಾ ಹೌದು ಆದರೆ ಈ ಆಸ್ತಿ ಮಾರಿದರೆ ಬರುವ ಹಣದಲ್ಲಿ ಅವನ ಪಾಲು ಅವನ ಮಗಳಿಗೆ ಕೊಡೋಣ ಅಂತ ಇಬ್ಬರ ಬಾಯಲ್ಲೂ ಬರುತ್ತಿಲ್ಲವಲ್ಲ. ಮದುವೆ ಮಾಡಿ ಸಾಗಾಕಿ ಬಿಡೋಣ ಅನ್ನುವಂತೆ ಮಾತಾಡುತ್ತಾರಲ್ಲಾ. ಹಣದ ವ್ಯಾಮೋಹ ಸಂಬಂಧಗಳನ್ನೇ ಕಿತ್ತೊಗೆಯುವುದಲ್ಲಾ ಇತ್ಯಾದಿ ಯೋಚನೆಯಲ್ಲಿ ಚಿಂತೆಗೀಡಾಗಿದ್ದರು.

ಅಜ್ಜಿಯನ್ನು ದೇವಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಬಿಟ್ಟು ದೂರದಿಂದಲೇ ಕೈ ಮುಗಿದು ” ನೀವಿಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಮುಗಿಸಿ ಕೂತಿರಿ. ನಾನು ಹೋಗಿ ಬೇಗ ಬರುತ್ತೇನೆ “ಎಂದು ಹೊರಡುತ್ತಾಳೆ.

ಲೈಬ್ರರಿ ತಲುಪಿದ ಶೈಲಜಾ ಎಂದಿನಂತೆ ಇಷ್ಟವಾದ ಪುಸ್ತಕ ಹಿಡಿದು ಕೊನೆಯ ಟೇಬಲ್ ಹತ್ತಿರ ಕುಳಿತು ಸುತ್ತೆಲ್ಲ ಕಣ್ಣಾಯಿಸುತ್ತಾಳೆ. ದಿನವೂ ಇದೇ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಬರುವ ಅವನು ಕಾಣದಾದಾಗ ಮನಸ್ಸು ಪೆಚ್ಚಾಗಿ ‘ ಬರಬಹುದು ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಬಿಟ್ಟು ‘ ತನ್ನಲ್ಲೇ ಹೇಳಿಕೊಂಡು ಪುಸ್ತಕ ತೆರೆಯುತ್ತಾಳೆ. ಹೊರಗೆ ಕುಳಿತ ವಾಚ್ಮನ್ ಒಂದು ಚೀಟಿ ತಂದು ಇವಳ ಕೈಗಿತ್ತು ಅವರು ನಿಮಗೆ ಕೊಡಲು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ ಎಂದರುಹಿ ಹೊರಟು ಹೋಗುತ್ತಾನೆ. ಅವಕ್ಕಾಗಿ ಚೀಟಿ ತೆರೆದು ಓದಿದರೆ ಅಲ್ಲೇನಿದೆ ಖಾಲಿ ಹಾಳೆ. ಹಾಳೆಯ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ “ಕ್ಷಮಿಸು.” ತಲೆ ಬುಡ ಅರ್ಥ ಆಗಲಿಲ್ಲ. ರಜೆ ಮುಗಿದು ಪುನಃ ಹಾಸ್ಟೆಲ್ ಸೇರಿದ ಮೇಲೂ ಅವನಿಂದ ಒಂದು ಫೋನೂ ಇಲ್ಲ. ತಾನೇ ಮಾಡಿದರೂ ಸ್ವಿಚ್ ಆಫ್ ಅಂತ ಬರುತ್ತಿದೆ. ಏನಾಯಿತು ಇವನಿಗೆ?

ತಾನಾಗೇ ಮಾತಾಡಿಸಿ ಪರಿಚಯ ಮಾಡಿಕೊಂಡವನು. ಪರಸ್ಪರ ಮಾತಾಡುತ್ತ ಈ ಲೈಬ್ರರಿಯಲ್ಲಿ ಹತ್ತಿರವಾದವನು. ಇಬ್ಬರ ವಿಚಾರಗಳ ವಿನಿಮಯ ಒಂದೇ ಆಗಿತ್ತು. ಒಬ್ಬ ಒಳ್ಳೆಯ ಸ್ನೇಹಿತನಾಗಿದ್ದ. ತನ್ನಂತೆ ಓದುವ ಬರೆಯುವ ಹುಚ್ಚು. ದೂರದ ಪುಣೆಯಲ್ಲಿ ಓದುತ್ತಿದ್ದೇನೆ ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದಷ್ಟೇ ಗೊತ್ತು. ಮತ್ತೆ ಅವನ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಕೇಳಿರಲಿಲ್ಲ. ನಾನು ನನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಿಕೊಂಡಿದ್ದೇ ಜಾಸ್ತಿ. ಎರಡು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಪರಿಚಯ ಮಾತಾಡಿದ್ದು ಪೂರಾ ಬರೀ ಓದು, ಪರೀಕ್ಷೆ, ಪುಸ್ತಕಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಒಂದಷ್ಟು ಬರೆದಾಗಲೆಲ್ಲ ಅವನ ಮುಂದಿಡಿದು ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದೆ. ಆಗಾಗ ಒಂದಷ್ಟು ವಾಗ್ವಾದ ನಡೆದು ಸಣ್ಣ ಜಗಳ ಆಡಿದ್ದೂ ಇದೆ. ಮಾತು ಬಿಟ್ಟು ಮುನಿಸಿಕೊಂಡು ಒಂದೆರಡು ದಿನ ಬಿಟ್ಟು ಮತ್ತೆ ಕ್ಷಮಿಸು ಅಂದು ಮತ್ತೆ ಯಥಾಪ್ರಕಾರ ಅದೇ ಮಾತು, ಅದೇ ವಿಮರ್ಶೆ. ಹಾಸ್ಟೆಲ್ನಲ್ಲಿರುವಾಗ ವಾರಕ್ಕೊಂದೆರಡು ಫೋನು ಗ್ಯಾರೆಂಟಿ. ಒಂಟಿತನ ಸ್ವಲ್ಪ ದೂರ ಮಾಡಿದವನು. ಅದು ಬಿಟ್ಟರೆ ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ನಡುವೆ ಯಾವ ಸಂಬಂಧವೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅವನಿರುವಷ್ಟು ಹೊತ್ತು ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಖುಷಿಯಿಂದ ಇರುತ್ತಿತ್ತು. ಸದಾ ಅವನು ನನ್ನ ಜೊತೆಯಾಗಿ ಇರಬೇಕು ಆಗಾಗ ಅನಿಸುತ್ತಿದ್ದರೂ ನಾನೆಲ್ಲಿ ಅವನೆಲ್ಲಿ ಅಂತ ಅನಿಸಿ ಪೆಚ್ಚಾಗುತ್ತಿದ್ದೆ. ಈಗಲೂ ಕೋಪಿಸಿಕೊಂಡಿರಬಹುದೆಂದು ಕಾದು ಕಾದು ಹತಾಶಳಾದೆ. ಆದರೆ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಹೀಗೆ ದೂರಾಗಬಹುದೆಂಬ ಊಹೆಯನ್ನೂ ಮಾಡಿರಲಿಲ್ಲ. ಒಂದಷ್ಟು ದಿನ ಏಕಾಗ್ರತೆ ಎಲ್ಲದರಲ್ಲೂ ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದೆ. ದುಃಖ ತಡೆಯಲಾರದೆ ನನ್ನ ಊಹೆಗೆ ಸೀಮಿತವಾದಂತೆ ಯೋಚಿಸುತ್ತ ಬಡಬಡಾಂತ ಏನೇನೊ ಸವಿತಾಳಲ್ಲಿ ಹೇಳಿಕೊಂಡು ಮನಸ್ಸು ಹಗುರ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದೆ. ಹೀಗೆ ಅಂದುಕೊಂಡಿದ್ದು ತಪ್ಪೊ ಸರಿಯೊ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ.

ಈಗೀಗ ನನಗರಿವಿಲ್ಲದಂತೆ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಒಂದು ರೀತಿ ಬದಲಾವಣೆ ಮನೆ ಮಾಡಿತು. ಯಾರೊಂದಿಗೂ ಮಾತು ಬೇಡಾ. ಯಾರೂ ನಮ್ಮವರಲ್ಲ. ಹೆಚ್ಚು ಹಚ್ಚಿಕೊಂಡಷ್ಟೂ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ನೋವು ಅಷ್ಟೆ. ಇಲ್ಲದ ಆಸೆಗಳು ಗರಿಗೆದರುತ್ತವೆ. ಈಡೇರದಾಗ ಮನಸ್ಸು ಮುದುಡುತ್ತದೆ. ಇವೆಲ್ಲವುಗಳಿಂದ ದೂರ ಇದ್ದುಬಿಡುವುದೇ ವಾಸಿ ಅಂತನಿಸುತ್ತಿರುವುದಂತೂ ಸುಳ್ಳಲ್ಲ. ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಉಳಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಕ್ಕಿಂತ ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದೇ ಜಾಸ್ತಿ. ಅಮ್ಮ ಅಪ್ಪ ಈಗ ಇವನು. ಕೊನೆಗೆ ಹಿರಿಯರ ಕಾಲದ ಈ ಊರು, ಆಸ್ತಿ, ಮನೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತೊರೆಯುವ ಕಾಲ ಕಣ್ಣೆದುರಿಗೇ ಇದೆ. ಇನ್ನೇನು? ಎಲ್ಲವೂ ಕಾಲಾಯ ತಸ್ಮೈನಮಃ. ಈಜು ಬಾರದ ನನಗೆ ತೇಲುತ್ತ ಮುಳುಗುತ್ತ ಹೇಗೊ ದಡ ಸೇರಿದರೆ ಸಾಕು. ಓದು ನನಗೆ ಈಗ ಮುಖ್ಯ. ಚೆನ್ನಾಗಿ ಓದಿ ನನ್ನ ನೆಲೆ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಬದುಕಿನ ಗತಿ ಮುಂದೆ ಹೇಗೆ ಏನೊ! ಭಗವಂತ ನಡೆಸಿಕೊಟ್ಟಂತಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಬಿಡುತ್ತ ಮುಂಬರುವ ಪರೀಕ್ಷೆಯ ತಯಾರಿಗೆ ಅಣಿಯಾಗುತ್ತಾಳೆ!!

25-11-2018. 7.17pm

ಮಾಗದ ಕನಸು

ಕನಸ ಮಾರಲು ಹೊರಟಿಲ್ಲ
ಅಥವಾ ಯಾರ ಮುಂದೆ ಮಂಡಿಯೂರಿ
ನನಸಾಗಿಸೆಂದು ಭಿಕ್ಷೆ ಬೇಡಲು ಬಂದಿಲ್ಲ
ಅದಕ್ಕೆ ಅದರದೇ ಆದ ಅಸ್ತಿತ್ವವಿದೆ
ಎಂದೋ ಕಂಡ ಅಪ್ಪಟ ಗುರಿ ಮುಟ್ಟುವ ಕನಸು
ಹುಬೇಹೂಬ್ ಜಿಟಿ ಜಿಟಿ ಮಳೆಯಲ್ಲೂ
ತೋಯ್ದು ಒದ್ದೆಯಾಗದ
ತಣ್ಣಗೆ ಜಾರಿಸಿಬಿಡುವ ಕೆಸುವಿನ ಮೈ ಅದಕೆ
ಹಣ್ಣು ಹಣ್ಣು ಮುದುಕಿಯಾದರೂ
ಒಂದೆರಕ್ಷಣ ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಂತಹ ಕನಸದು.

ಲಂಗು ಲಗಾಮಿಲ್ಲದೇ ಹರಿಹಾಯ್ದು
ಒಂದಷ್ಟು ಉಡಾಫೆಯಲಿ ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡ ಕನಸುಗಳಲ್ಲ
ಅಲ್ಲಿ ಬೇಕಾದಷ್ಟು ನೈಜತೆಯಿದೆ
ಬಲ್ಲವರಿಗೆ ಅರುಹಿದರೆ
ಅಹುದಹುದೆನುವ ಗಟ್ಟಿತನವಿದೆ
ಗಾಳಿಗೆ ದಿಕ್ಕು ದೆಶೆಯಿಲ್ಲದೇ
ಹಾರಿ ಬರಿದಾಗುವ ಬೂರಲು ಹತ್ತಿಯಂತಹ
ಹಗುರಾದ ಕನಸುಗಳಂತೂ ಅಲ್ಲವೇ ಅಲ್ಲ
ಅದಕೇ.. ಇನ್ನೂ ಜೀವಂತ!

ಅಂದುಕೊಂಡಂತೆ ದಿನಗಳ ಕಾಣಲು
ಜತನದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಮನಸು ಮಾಡಲೇ ಇಲ್ಲ
ದಿಕ್ಕರಿಸಿ ತೊಗಲಿನ ಧೂಳು ಜಾಡಿಸಿದ ಕ್ಷಣ
ಪತಂಗದಂತೆ ದೀಪದ ಸುತ್ತ ಪಟಪಟನೆ ಬಡಿದ
ರೆಕ್ಕೆಗಳು ಸುಟ್ಟಿರಬಹುದು
ಆದರೆ ಅದರೊಳಗಿನ ಜೀವವಿನ್ನೂ
ಸುತ್ತಿ ಸುತ್ತಿ ಸುಸ್ತಾಗಿ ಕನಸ ಕಟ್ಟಿದ ಗೋಡೆಯ ಸುತ್ತ
ಅಲೆದಾಡುತ್ತಲೇ ಇದೆ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ.

ಸೋಲೊಪ್ಪದ ಅದಿನ್ನೂ ಮಾಗದ ಕನಸು
ನನಸಾಗದ ಹೊರತೂ ಕನಸೂ ಸಾಯುವುದಿಲ್ಲ
ನೆತ್ತರು ಸುರಿಸಿಕೊಂಡು ಕಾಯುತ್ತಲೇ ಇದೆ
ಮುಷ್ಟಿಯಲಿ ಜೀವ ಹಿಡಿದು
ರೆಕ್ಕೆ ಬಡಿಯಲಾಗದ ಜಟಾಯು ಪಕ್ಷಿ
ಬಿದ್ದಲ್ಲೇ ಬಿದ್ದು ರಾಮನಿಗೆ ಸೀತಾಪಹರಣದ
ವರದಿಯೊಪ್ಪಿಸುವ ದಿನವ ಕಾದಂತೆ!!

28-10-2018. 10.49pm