ಕವನ (142)

ನಿನ್ನಿರುವಿನ ರಾತ್ರಿಯಲಿ
ನಿದ್ದೆ ಗಾಳಿಗೆ ತೂರಿ
ಪೊಗದಸ್ತಾಗೊಂದು ಚಹಾ ಕುಡಿದು
ಬರೆಯಲು ಕೂಡುತ್ತೇನೆ
ಜಗವನ್ನೇ ಮರೆತು
ಕಣ್ಣು ಮಂಜಾಗುವುದಿಲ್ಲ
ಸುಸ್ತು ಗೊತ್ತಾಗುವುದಿಲ್ಲ
ಎಷ್ಟೊಂದು ಉತ್ಸಾಹ ಗೊತ್ತಾ?

ಅಲ್ಲಿ ನಾನು ಮತ್ತೆ ನೀನು
ಬಿಟ್ಟರೆ ಪದಗಳ ಕುಣಿತ
ತಲೆ ತುಂಬ ಹರಿದಾಡಿ
ನಾ ಮುಂದು ತಾ ಮುಂದು
ಎಂದೆನ್ನುತ ಧಾಳಿಯಿಡುವ ಚಂದ
ಏನ್ ಕೇಳ್ತೀಯಾ…
ಸೂಪರೋ…ಸೂಪರ್ರೂ.

ಎಷ್ಟು ಬರೆವೆ ಬರಿ ಎಂದು
ನೀನು ಕಿಚಾಯಿಸುವುದು
ನನಗೊಂಥರಾ ಉಮೇದಿ
ಕೈ ಸೋಲುವುದಿಲ್ಲ
ನಿದ್ದೆ ಹತ್ತಿರ ಸುಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ
ಹೊತ್ತು ಕಳೆದಿದ್ದು ಗೊತ್ತಾಗುವುದೇ ಇಲ್ಲ
ಮತ್ತೇನು ಮಾಡಲಿ ಹೇಳು
ಎಲ್ಲಾ ನಿನ್ನ ಸಹವಾಸ ದೋಷ…!

ಬಿಡು ನಾನು ಮತ್ತೆ ನೀನು
ಹೀಗೆಯೇ ಇದ್ದು ಬಿಡೋಣ
ಊಟ ಬೇಡಾ ನಿದ್ದೆ ಬೇಡಾ
ಹಸಿವೆಯ ಹಂಗು ತೊರೆದು
ಜೀವನ ಪರ್ಯಂತ
ನಮ್ಮೊಳೊಂದಾಗಿ ಕಾಲ ತಳ್ಳುತ್ತ
ಇಹವನ್ನೇ ಮರೆತು ಧಿಲ್ದಾರಾಗಿ
ಲೈಫು ಕಳೆದು ಬಿಡೋಣ
ಏನಂತೀಯಾ??😊

15-2-2019. 11.19am

Advertisements

ಓಂ ಶಾಂತಿ..🙏🙏

ಯೋಧರ ಶೌರ್ಯಕ್ಕೆ ನನ್ನ ದೀರ್ಘದಂಡ ನಮನ,
ಹುತಾತ್ಮರಾದ ವೀರರ ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ಶಾಂತಿ ಸಿಗಲಿ.

#ಶಾಂತಿಸಿಗಲಿ ಈ #collab ಸವಾಲಿನ ವಿಶೇಷ hashtag.

#yqjogi #yqkannada #kannadaquotes #ಯೋಧ

#YourQuoteAndMine
Collaborating with YourQuote Jogi

Read my thoughts on YourQuote app at https://www.yourquote.in/geeta-g-hegde-xp1i/quotes/oo-nnn-bndhuglle-jiivd-hngu-toredu-hglirulluu-deeshd-gddi-mn-mjnu0

ವಾವ್! ಅಂಡಮಾನ್….

ಭಾಗ (2)

ಸಮುದ್ರಿಕಾ ಮ್ಯೂಸಿಯಮ್;

ಬೆಳಿಗ್ಗೆ 9.00 ಗಂಟೆಗೆಲ್ಲಾ ರೆಡಿಯಾಗಿ ಮೊದಲ ದಿನವೇ ನಿಗದಿಪಡಿಸಿದ್ದ ಕ್ಯಾಬಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕೀ‌ಮೀ.ದೂರದಲ್ಲಿರುವ “ಸಮುದ್ರಿಕಾ ಮ್ಯೂಸಿಯಂ” ನೋಡಲು ಹೊರಟೆವು. ಎಂಟ್ರಿ ಫೀ ರೂ.50/- ಟಿಕೆಟ್ ಪಡೆದು ಒಳ ಹೋದಂತೆ ಮೊದಲು ಕಾಣುವುದು ದೊಡ್ಡ ಪಾರ್ಕ್.

ಎಡಬಲದಲ್ಲಿ ನೋಡುವ ಅನೇಕ ಮೂರ್ತಿಗಳಿದ್ದು ಹೆಚ್ಚು ಗಮನ ಸೆಳೆಯುವುದು “ವೇಲ್” ಪಳೆಯುಳಿಕೆ. ಇಷ್ಟು ಉದ್ದದ ಪ್ರಾಣಿ ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತಾ? ಅಂದುಕೊಳ್ಳುವಂತಾಗುತ್ತದೆ.

ಹಾಗೆ ಮುಂದೆ ಹೋಗಿ ಎರಡು ಮೆಟ್ಟಿಲು ಹತ್ತುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ದೊಡ್ಡ ಹಜಾರ. ಅಲ್ಲಿ ಒಂದಷ್ಟು ಆಸನಗಳನ್ನು ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಪಡಿಸಿದ್ದು ಇಡೀ ಅಂಡಮಾನ ಇತಿಹಾಸದ ಬಗ್ಗೆ ಸಾಕ್ಷ್ಯ ಚಿತ್ರ ಮಾಹಿತಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಪ್ರಚುರಪಡಿಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಗೋಡೆಗಳ ಮೇಲೆ ಅಂಡಮಾನ ಕುರಿತು ಹಲವಾರು ಭಿತ್ತಿ ಚಿತ್ರಗಳು.

ನಾಲ್ಕಾರು ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ಕೋಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ಸಿಗುವಂತಹ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ರೀತಿಯ ಶಂಖುಗಳು, ಶೆಲ್ಸಗಳನ್ನು ವ್ಯವಸ್ಥಿತವಾಗಿ ಗಾಜಿನ ಶೆಲ್ಫಗಳಲ್ಲಿ ಅಂದವಾಗಿ ಜೋಡಿಸಿದ್ದು ಇಷ್ಟೊಂದು ಪ್ರಕಾರದ ಶೆಲ್ಸಗಳು ಇವೆಯಾ? ಎಂದು ನಿಬ್ಬೆರಗಾಗುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತವೆ.

ಹಲವಾರು ಜಾತಿಯ ಮೀನುಗಳ ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ಅಕ್ವೇರಿಯಂಗಳಲ್ಲಿ ಮೀನುಗಳ ಚೆಲ್ಲಾಟ ನೋಡುವುದೇ ಚಂದ.

ಸುಂದರವಾದ ಪೇಯಿಂಟಿಂಗ್, ಅಂಡಮಾನ್ ಇತಿಹಾಸದ ಒಂದಷ್ಟು ಚಿತ್ರಗಳು ಇವೆಲ್ಲವೂ ನೋಡುತ್ತ ಒಂದು ಗಂಟೆ ಕಳೆದಿದ್ದೇ ಗೊತ್ತಾಗಲಿಲ್ಲ.

ಹೊರಗೆ ಬಂದರೆ ಪಾರ್ಕ್ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತ ಮತ್ಸ್ಯಾಂಗನೆ ಕಾರಂಜಿಯಿಂದ ನೀರು ತಲೆ ಮೇಲೆ ಸುರಿಸಿಕೋಂತಾ ಕೂತಿದ್ಲು. “ಏಯ್!ನನ್ನ ಕ್ಲಿಕ್ಕಿಸೋಲ್ವಾ” ಅಂದಾಂಗಾಯಿತು.

ಹೋಗಿ ಪಟಕ್ಕೆಂದು ಕ್ಲಿಕ್ಕಿಸಿ ನಕ್ಕು ಹೊರ ಬಂದು ಮತ್ತದೇ ಕ್ಯಾಬಲ್ಲಿ 12kmದೂರದಲ್ಲಿರುವ ಸಮುದ್ರ ತೀರಕ್ಕೆ ನಮ್ಮ ಪಯಣ.

ಕೊರ್ಬೀಸ್ ಕೋವ್ ಬೀಚ್ ;

ಬೆಳಗಿನ ಹತ್ತೂವರೆ ಗಂಟೆ ಸಮಯ. ಜನರಷ್ಟೇನೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಆಗಲೇ ಬಿಸಿಲೇರುತ್ತಿದ್ದರೂ ಬಿಸಿಲ ಬಿಸಿಯ ಕಾವು ಸಮುದ್ರ ನುಂಗಿ ಹಾಕಿದಂತಿತ್ತು. ತಂಪು ವಾತಾವರಣ, ವಿಶಾಲವಾದ ಸಮುದ್ರದಂಚಿನ ಉದ್ದಕ್ಕೂ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ತಡೆ ಕಟ್ಟೆ ನಿರ್ಮಿಸಿದ್ದು ಸಾವಿರಾರು ತೆಂಗಿನ ಮರಗಳ ಸಾಲುಗಳು ಮುಗಿಲು ಮುಟ್ಟಲು ಬೆಳೆಯುತ್ತಿರುವವೇನೋ ಅನಿಸದಿರದು.

ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಶಾಂತ ವಾತಾವರಣ. ಸಮುದ್ರದ ನೀರು ಬಹಳ ತಿಳಿಯಾಗಿದೆ. ವಿಶಾಲವಾದ ತೀರ. ನಾಲ್ಕಾರು ಅಂಗಡಿಗಳು ಬಿಟ್ಟರೆ ಬರೀ ಲಾಂಚ್ ಗಳು ಒಂದಷ್ಟು ಇವೆ ಇಲ್ಲಿ. ರೂ,600/–900/- ಅಂತಾರೆ ಲಾಂಚಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ರೌಂಡ್ ಸುತ್ತಿ ಬರಲು.

ಹಿಂದೆಲ್ಲ ಇದರ ಅನುಭವ ಆಗಿರೋದರಿಂದ ಸುಮ್ಮನೆ ಒಂದಷ್ಟು ದೂರ ಸಮುದ್ರದ ನೀರಲ್ಲಿ ಕಾಲಾಡಿಸುತ್ತ ಸ್ವಲ್ಪ ದೂರ ಕ್ರಮಿಸಿ ಲಲ್ಲೆಗರೆಯುತ್ತ ಬರುವ ಜಲಜೆಯೊಂದಿಗೆ ಮನ ತಣಿಯೆ ಆಡಿ ಒಂದಷ್ಟು ಫೋಟೋ ಕ್ಲಿಕ್ಕಿಸುತ್ತ ಹೊರಟೆವು. ಸಮುದ್ರ ತೀರದಲ್ಲಿ ಕಲ್ಲುಗಳು ಕಂಡದ್ದು ನಾನು ಇದೇ ಮೊದಲು. ನೀರಿನ ಹೊಡೆತಕ್ಕೆ ಸಣ್ಣ ಸಣ್ಣ ತೂತು ಕೊರೆದು ಚಿತ್ರ ವಿಚಿತ್ರವಾಗಿದೆ. ಬಿಳಿ ಬಣ್ಣದ ಚಿಕ್ಕ ದೊಡ್ಡ ಕಲ್ಲುಗಳ ರಾಶಿ. ಅವುಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದರೆ ಒಂದಾದರೂ ಆಯ್ದುಕೊಳ್ಳುವ ಆಸೆಯಾಗದಿರದು.

ಸಿಕ್ಕ ಚಂದದ ಚಿತ್ತಾರದ ಒಂದೇ ಒಂದು ಕಲ್ಲು ಆಯ್ದುಕೊಂಡೆ ಮಗಳಿಗೆ ಕಾಣದಂತೆ. ಕಾರಣ ಏನು ಆಯ್ದುಕೊಂಡರೂ “ಅದು ಈ ಪ್ರದೇಶದ ಸಂಪತ್ತು, ಹಾಗೆಲ್ಲಾ ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಹೋಗಬಾರದು” ಎಂಬ ಮಾತು😊

ಇಲ್ಲಿಂದ ಸೀದಾ ಹೊರಟೆವು 8km ದೂರದಲ್ಲಿರುವ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ ಇನ್ನೊಂದು ಸ್ಥಳದ ವೀಕ್ಷಣೆಗೆ.಼಼಼಼಼

ಮುಂದುವರಿಯುವುದು ಭಾಗ -3ರಲ್ಲಿ.

ವಾವ್! ಅಂಡಮಾನ್…..

ಭಾಗ – (1)

ಅನುಭವ ;

ದಿನಾಂಕ 5-2-2019.ಮನೆ ಬಿಟ್ಟಾಗ ಬೆಳಗಿನ 8.30am. “ಕ್ಯಾಬ್ ಬಂತು ಬೇಗ ಹೊರಡೇ ” ಮಗಳ ಧಾವಂತ. ನನಗೋ ಮಣ ಮಣ ಶ್ಲೋಕ ಹೇಳ್ತಾ ದೇವರ ಪೂಜೆ ಮುಗಿಸಿ ತಿಂಡಿ ಗಂಟಲಲ್ಲಿ ಇಳಿಸಿದ್ದು ಗೊತ್ತಾಗಲೇ ಇಲ್ಲ ಹೊರಡೋ ಅವಸರದಲ್ಲಿ. ” ಡ್ರೆಸ್ ಹಾಕು, ತಲೆ ಬಾಚ್ಕ, ಬ್ಯಾಗ್ ಪ್ಯಾಕ್ ಆಯ್ತಾ, ಬಾಗಿಲು ಹಾಕ್ಲ, ಸುಬ್ಬಂಗೆ(ಬೆಕ್ಕು) ಎಲ್ಲಾ ಇಟ್ಯ, ಅವನೆಲ್ಲೋದಾ, ಕೊನೆಗೆ ನೀ ಎಂತಕ್ಕೆ ಒದರ್ತೆ…?” ನನ್ನಿಂದೆ ಹಿಂದೆನೇ ಮಗಳ ಮಾತು ಕೇಳಿ ಕೊನೆಗೆ ರೇಗಿ “ಇರೆ ಬಂದೆ” ಅಂದೆ ಜೋರಾಗಿ ಬೆಳಗಿನ ಜಾವ 4.30ಕ್ಕೇ ಎದ್ದರೂ ಇನ್ನೂ ಮುಗಿಯದ ಗಡಿಬಿಡಿಯಲ್ಲಿ

ಅಂದ ಹಾಗೆ ನಮ್ಮ ಪಯಣ ಹೊರಟಿತ್ತು “ಅಂಡಮಾನ್ ದ್ವೀಪ” ವೀಕ್ಷಿಸಲು. ಎಲ್ಲಾದರೂ ಹೋಗಬೇಕು ಅಂತ ಪ್ಲ್ಯಾನ್ ಹಾಕುವಾಗ “ಮೋತಿ ಮೋತಿ ಮದುವೆಗೆ ಬರ್ತೀಯಾ ಅಂದರೆ ಮೋಟ್ಕಾಲ್ ನೆಕ್ಕಂಡೆ ಇದ್ದೀನಿ” ಅನ್ನುವ ಜಾಯಮಾನ ನಂದು. ಅದೇನು ಉತ್ಸಾಹ, ಉಮೇದಿ, ತರಾತುರಿ,ಯಾವಾಗ ಆ ದಿನ ಬರುತ್ತೋ ಅನ್ನೋ ಹುಚ್ಚು ಕೋಡಿ ಮನಸು. ಹೊರಡೋಕೆ ನಾಲ್ಕು ದಿನ ಇರುವಾಗಲೇ ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗೊ ಮನೆ, ನೆಟ್ಟ ಗಿಡ, ಸಾಕಿದ ಪುಟ್ಟ ಇವಕೆಲ್ಲ ಒಂದು ಸರಿಯಾದ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡೋದರಲ್ಲಿ ದೇಹ ಸುಸ್ತು. ಹೊರಡೋ ದಿನವಂತೂ ಯಾವುದು ಮರೆತೆ ಯಾವುದು ಬಿಟ್ಟೆ ಒಳಗೊಳಗೇ ಮನಸಿನ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರ.

ಆದರೆ ಈ ಮಕ್ಕಳು ಮಾತ್ರ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಎಲ್ಲರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ನಿರಾಳವಾಗಿ ಇದ್ಬಿಡೋದು ಸಾಮಾನ್ಯ. “ಛೆ! ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ನಾವು ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಕೊಡೋದರಲ್ಲಿ ಅವರನ್ನು ಬೆಳೆಸೋದರಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದ್ವಾ? “ಅಂತ ಆಮೇಲೆ ಅನಿಸೋದು ಇಂತಹ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ. ಹಾಗೆ ಮಾಡಿ ಹೀಗೆ ಮಾಡಬೇಕು ಅಂತ ಯಾವಾಗಲಾದರೂ ಬುದ್ಧಿ ಹೇಳಲು ಹೋದರೆ ರೇಗೋದು ಈಗಿನ ಮಕ್ಕಳ ನಡವಳಿಕೆ. ತಾಳ್ಮೆ ಕಡಿಮೆ. ಆದರಿವತ್ತು ಮಗಳ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಮಾತು ಕೇಳಿ ನಾನು ಸ್ವಲ್ಪ ಖುಷಿ ಪಟ್ಟಿದ್ದಂತೂ ನಿಜ. ಪರವಾಗಿಲ್ವೆ ಅಂತು ಮನಸ್ಸು.

ಹಾಂಗ್ ಸುತ್ತಿ ಹೀಂಗ್ ಸುತ್ತಿ ಏರ್ಪೋರ್ಟ ತಲುಪಿದಾಗ 10.15am ದಾಟಿತ್ತು. ಕ್ಯಾಬಲ್ಲಿ ಡ್ರೈವರನನ್ನು ಕೆದಕಿ ಮಾತಾಡಿಸೋದು ನನ್ನ ಜಾಯಮಾನ. ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ 2,3,ಬಾರಿ ಒಂದೆರಡು ಜನ “ಡೋರ್ ಸರಿ ಕೂತಿಲ್ಲ” ಅಂದಾಗ ನಾವೇ ಜೋರಾಗಿ ಡೋರ್ ಹಾಕಿದರೂ ಮತ್ತದೇ ಕಂಪ್ಲೇಂಟ್. ಪಕ್ಕಕ್ಕೆ ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಅವರೇ ಡೋರ್ ಸರಿ ಮಾಡಿ ಬಂದು ತನ್ನ ಸೀಟಲ್ಲಿ ಕೂತಂದಿದ್ದು ” ಚೈಲ್ಡಲಾಕ್ ತೆಗೆಸಿದ್ದಾರೆ. ಡೋರ್ ಸರಿ ಕೂತ್ಕಳಲ್ಲ. ಘಾಟ್ ಸೆಕ್ಷನ್ನಲ್ಲಿ ಹೋಗುವಾಗ ಯಾರಾದರೂ ಬಿದ್ದಾಗ ಬುದ್ಧಿ ಬರುತ್ತದೆ, ಈ ರೀತಿ ರೋಡಲ್ಲಿ ಪರವಾಗಿಲ್ಲ ಮೇಡಂ”ಅಂದ ಗುರ್ ಅಂತಾ.

ಮೊದಲೇ ನಾ ಕೇಳಿದಾಗ ಏನೂ ಉತ್ತರಿಸದ ಅವನ ರೀತಿ “ಓ…ಇವನೆಲ್ಲೊ ಸಿಡಕಾ” ಅಂದುಕೊಂಡಿದ್ದೆ. ಆದರೆ ಹಾಗೇನಿಲ್ಲಾ ದಾರಿಯುದ್ದಕ್ಕೂ ಅದು ಇದು ಮಾತಾಡ್ತಾ ಒಂದಷ್ಟು ಮಾಹಿತಿ ಕಲೆ ಹಾಕ್ದೆ. ಇಳಿದಾಗ ಮೀಟರ್ಗಿಂತ ಕಾಸು ಜಾಸ್ತಿ ಕೊಡುವ ಮಗಳ ಉದಾರತೆ ಅವನಿಗೇನನಿಸಿತೋ ಏನೊ”HAPPY JOURNEY” ಹೇಳಿ ನಗುತ್ತಾ ತನ್ನ ಕಾರಲ್ಲಿ ಮರೆಯಾಗಿದ್ದು ಬೆಳಗಿನ ಗಳಿಗೆ ಮನಸಿಗೊಂದಿಷ್ಟು ಖುಷಿ ತಂದಿದ್ದಂತೂ ದಿಟ. ದಿನಕ್ಕೆ ಹಲವಾರು ಪ್ರಯಾಣಿಕರನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗುವ ಈ ಡ್ರೈವರ್ ಗಳು ಅವರಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಸಾಹಸವೇ ಸರಿ!

ಆರಂಭದಲ್ಲೇ ‌ಸ್ವಲ್ಪ ಮುತುವರ್ಜಿ ವಹಿಸಿ ಬ್ಯಾಗ್ ಪ್ಯಾಕ್ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದು ಎಲ್ಲೂ ತೊಂದರೆ ಆಗಲಿಲ್ಲ. ಏರ್ಪೋರ್ಟ ನಿಯಮಕ್ಕನುಸಾರವಾಗಿ ಎಲ್ಲ ಸುಸೂತ್ರವಾಗಿ ಮುಗಿಸಿ “Port Blair” ವಿಮಾನ ಏರಲು ನಿಗದಿಪಡಿಸಿದ್ದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಹೋಗಿ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಬೆಳಗಿನ ಸಣ್ಣ ವಾಕಿಂಗ್ ಮುಗಿಸಿದಂತಾಗಿತ್ತು.

ಯಪ್ಪಾ ಈ ಜನ ಅದೆಲ್ಲಿಗೋಗ್ತಾರೊ ಅದೆಲ್ಲಿಂದ ಬರ್ತಾರೊ! ವಿಮಾನ ಪ್ರಯಾಣ ಅತೀ ದುಬಾರಿ ಆದರೂ ಜನ ಖರ್ಚು ಮಾಡೋದು ನೋಡಿದರೆ ದುಡ್ಡಿಗೆ ಬೆಲೆನೇ ಇಲ್ವಾ ಅನಿಸುತ್ತದೆ ನಮ್ಮನ್ನೂ ಸೇರಿ!

ನಾವು ವಿಮಾನ ಏರಿದಾಗ 11.55am. ನನಗಿದು ವಿಮಾನ ಪ್ರಯಾಣದ ಎರಡನೇ ಅನುಭವವಾದ್ದರಿಂದ ಮೊದಲಿನಷ್ಟು ಕುತೂಹಲ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಅದಾಗಲೇ ಶಾಲೊದ್ದು ಬೆಲ್ಟ ಬಿಗಿದು ರೆಡಿಯಾಗಿ ಕೂತೆ. ಏಕೆಂದರೆ ನನ್ನ ದೇಹ ಈ ಥಂಡಿ ಹವಾ ಸುತಾರಾಂ ಒಪ್ಪಲ್ಲಾ. ಆಗಾಗ ವಿಮಾನ ಸಿಬ್ಬಂದಿ ಇಂಗ್ಲಿಷ್, ಹಿಂದಿಯಲ್ಲಿ ಹೊರಡುವ ಸೂಚನೆ ಇತ್ಯಾದಿ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದದ್ದು ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರ ದೊಡ್ಡ ಸೊನ್ನೆ😢

ವಿಮಾನ ಒಂದಷ್ಟು ದೂರ ಹೋಗಿ ಭೂಮಿ ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಮೇಲೇರುವ ಅನುಭವ ಈ ಬಾರಿ ತಲೆಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಕಿರಕ್ ಮಾಡಿತು. ಒಂದು ರೀತಿ ತಲೆ ಎಲ್ಲಾ ಝುಂ ಝುಂ ಏನೋ ಕಿರಿ ಕಿರಿ. ಮಗಳಿಗೆ ಏನೂ ಹೇಳದೆ ಸೈಲೆಂಟಾಗಿ ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿ ಕೂತೆ. ಯಾಕೋ ಸಮಾಧಾನ ಆಗ್ತಿಲ್ಲ. ಸ್ವಲ್ಪ ಬಿಸಿ ನೀರು ಕೇಳಿ ಕುಡಿದೆ. ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಾಧಾನ ಆದರೂ ಕಣ್ಣು ಮಂಜು ದೇಹ ವಲ್ಲೆ ಅಂತಿದೆ. ಇಳಿಯೋಕ್ಕಾಗುತ್ತಾ? ಊಹೂಂ, ಕದಂ ಕೋಲ್ ಏಕ್ ಸಾನ್! ಹಾಗೇ ಕೂತಿರಬೇಕು. ತತ್ತರಕಿ ನಮ್ಮ ಬಸ್ಸು, ಟ್ರೈನೇ ಎಷ್ಟೋ ವಾಸಿ. ಮನಸ್ಸಿನ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಕ್ಕೆ ಒಂದು ಚೂರೂ ಧಕ್ಕೆ ಇಲ್ಲ. ಇಲ್ಲೋ ಶ್ರೀ ಗಣೇಶಾಯನಮಃ ಪಾಡೋದರಲ್ಲೇ ಮಧ್ಯಾಹ್ನ, ಇನ್ನು ಎರಡೂವರೆ ತಾಸು ಕಮಕ್ ಕಿಮಕ್ ಎನ್ನದೇ ಕೂತಿರಬೇಕಲ್ಲಾ. ಇದ್ಯಾವ ಶಿಕ್ಷೆ!! ಆದರೇನು ಮಾಡೋದು “ಅಂಡಮಾನ್ ” ಒಂದು ದ್ವೀಪ. ವಿಮಾನವೇ ಗತಿ.

ಹಂಗೇ ಕೂತು ಏನು ಮಾಡೋದು? ಏರ್ ಪೋರ್ಟಗೆ ಬಂದಾಗಿಂದ ಸಿಕ್ಕ ಟೈಮಲ್ಲಿ ಅನುಭವ ಬರಿತಾ ಬಂದು ಈಗ ವಿಮಾನದಲ್ಲಿ ಹಾರಾಡುತ್ತ ಒಂದಷ್ಟು ತಲೆ ಪಿರ್ಕಿ ತಹಬದಿಗೆ ಬಂದ ನಂತರ ಬರೆಯೋದು ಮುಂದುವರಿಸಿದೆ.

ಬಿಸಿಲು ನೆತ್ತಿಗೇರಿದೆ, ಭೂಮಿ ಉಡುಗಿ ಹೋಯ್ತು, ಮೇಲೆ ಅಚ್ಚ ನೀಲಾಕಾಶ ಕೆಳಗೆ ಬಿಳಿ ಮೋಡದ ಸಮುದ್ರ ನೂರಾರು ಪ್ರಯಾಣಿಕರು ಹೊತ್ತು ಕಳೆಯಲು ಅವರವರ ಅನುಕೂಲಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಅವರದೇ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಮಗ್ನವಾಗಿದ್ದಾರೆ, ಆಗಾಗ ವಿಮಾನದ ಚಲನದ ತಕತಕ ಕಂಪನ. ನಿಜಕ್ಕೂ ಸಿಟಿ ಸ್ಕ್ಯಾನಿಂಗ್ ಮಾಡುವಾಗ ಮಿಷಿನ್ ಒಳಗಡೆ ತೂರಿಸ್ತಾರಲ್ಲ ದೇಹನ ಹಾಗಿದೆ ನೋಡಿ. ಅಲ್ಲಿ ಬಟ್ಟೆ ಬೇರೆ ಹಾಕಸ್ತಾರೆ ಇಲ್ಲಿ ಹಾಕಿದ್ದೇ ಬಟ್ಟೇಲಿ ವಿಮಾನದಲ್ಲಿ ತೂರೋದು, ನೆಟ್ಟಗೆ ಸೆಟಗೊಂಡು ಕೂಡೋದು‌. ಒಂದರ್ಧ ಗಂಟೆ ನಾ ಹೀಂಗೆ ಕೂತವಳಲ್ಲ. ಇಲ್ಲಿ ಪರಮ ಶಿಕ್ಷೆ ಅನಿಸ್ತಾ ಇದೆ. ಅದ್ಯಾವಾಗ ಇಲ್ಲಿಂದ ಇಳಿವೆ ಕಾಲೆಲ್ಲಾ ಜೋಮು ಫುಲ್ ಓಡಾಡಬೇಕು!!

ಗಗನ ಸಖಿಯರ ಹಾವ ಭಾವ ಗಮನಿಸ್ತಾ ತರೊ ತಿಂಡಿಗಳ ಪಟ್ಟಿ ನೋಡ್ತಾ ಬೆರಗಾದೆ ಯಪ್ಪಾ ಅದೆಷ್ಟು ರೇಟು ಒಂದೊಂದು ತಿಂಡಿಗೂ! ನೀರೊಂದು ಫ್ರೀ.
ಹಂಗೆ ವಿಮಾನದಲ್ಲಿ ಶಾಪಿಂಗೂ ಮಾಡಬಹುದು. ವಿವರಣೆಗಳ ಪುಸ್ತಕ ಪ್ರತೀ ಸೀಟಿಗೂ ಇಟ್ಟಿರ್ತಾರೆ.

ಮತ್ತೆ ಕಣ್ಮುಚ್ಚಿ ಕೂತೆ. ಮನಃಪಟಲದಲ್ಲಿ ಏನೇನೋ ಯೋಚನೆ. ಅಲ್ಲಾ ಇಷ್ಟು ದೊಡ್ಡ ಜಾಗ ಏರ್ಪೋರ್ಟ ಕಬಳಿಸಿದೆಯಲ್ಲಾ, ಎಷ್ಟು ನೀರಾವರಿ ಬೆಳೆ ಬೆಳೆಯೊ ಭೂಮಿ ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡಿರಲಿಕ್ಕಿಲ್ಲ. ತಲೆ ತಲಾಂತರದಿಂದ ಬಂದ ಆಸ್ತಿ ಕಳಕೊಂಡವರೆಷ್ಟೋ, ದುಡ್ಡಿನಾಸೆಗಾಗಿ ಕಿತ್ತಾಡಿ ಬಲಿಯಾದವರೆಷ್ಟೋ. ಹಿಂದೆಲ್ಲಾ ಈ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಘಟನಾವಳಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಓದಿದ, ಕೇಳಿದ ಅನೇಕ ಘಟನೆಗಳು ಮನಃಪಟಲದಲ್ಲಿ ಸುಳಿದಾಡಿತು. ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚು ಯೋಚಿಸದೇ ಮನಕ್ಕೆ ಬ್ರೇಕ್ ಹಾಕಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿ ಕೂತೆ. ಪಕ್ಕದ ಸೀಟ್ ಖಾಲಿ ಇತ್ತು. ಕಾಲು ಮೇಲಾಕಿ ಉದ್ದಕ್ಕೂ ಮಲಕೊಂಡು ಬಿಡಲಾ ಅನ್ನಿಸಿ ಅತ್ತಿತ್ತ ಕಣ್ಣಾಯಿಸಿದೆ. ಎಲ್ಲಾ ನನ್ನೇ ನೋಡಿದರೆ? ಇದ್ಯಾಕೊ ಯಡಬಿಡಂಗಿ ಬ್ಯಾಡಪ್ಪಾ ಅಂತ ತೆಪ್ಪಗೆ ಕೂತೆ.

ಮಗಳಾಗಲೇ ನಿದ್ದೆಗೆ ಜಾರಿದವಳು ಅಂಡಮಾನ ಬಂತೆಂಬ ಪರಿಚಾರಿಕೆಯವರು ವರದಿ ಒಪ್ಪಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ ನಾನೇ ಎಬ್ಬಿಸಿದ್ದು.

ಪೋರ್ಟ್ ಬ್ಲೇರ್ ;

ಅಂಡಮಾನ್ ನಲ್ಲಿ ನಾವು ತಲುಪಿದ ಮೊದಲ ಸ್ಥಳ. ಇಲ್ಲಿಯೇ ಏರ್ಪೋರ್ಟ್ ಇರುವುದರಿಂದ ಅಂಡಮಾನಿಗೆ ಬರುವವರು ಮೊದಲು ಇಲ್ಲಿಗೇ ಬರಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಮತ್ತೆ ಇಲ್ಲಿಂದಲೇ ವಾಪಸ್ಸಾಗಬೇಕು. ಸುತ್ತ ಮುತ್ತಲ ದೃಶ್ಯಾವಳಿ ರಮಣೀಯ. ನೀಲ ಶುಭ್ರ ಆಕಾಶದಷ್ಟೇ ತಿಳಿ ನೀರು. ದೊಡ್ಡ ಅರಣ್ಯ ಪ್ರದೇಶ ಎತ್ತ ನೋಡಿದರೂ. ಮೇಲೆ ಸೂರ್ಯನ ಪ್ರಕರ ಬಿಸಿಲು. ವಿಮಾನ ಭೂ ಸ್ಪರ್ಶ ಮಾಡಿದರೂ ಸುತ್ತ ಮುತ್ತ ಹಸಿರೇ ಹಸಿರು. ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಏರ್ಪೋರ್ಟ ಸುತ್ತ ಕಾಂಕ್ರೀಟ್ ಮಯ ಕಂಡಿದ್ದು ಇಲ್ಲಿ ಈ ರೀತಿ ಇರೋದು ಆಶ್ಚರ್ಯ, ಸಂತೋಷ. ಇಲ್ಲಿ ಬಂದಿಳಿದಾಗ ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಗಂಟೆ 2.30pm. ಏರ್ಪೋರ್ಟ ಚಿಕ್ಕದು, ಆಧುನಿಕ ಸೌಂದರ್ಯ, ಸೌಕರ್ಯ ಹೊಂದಿದೆ. ಟ್ಯಾಕ್ಸಿ ಆಟೋಗಳಿಗೆ ಬರವಿಲ್ಲ, ಹಾಗೆ ಅವರೇಳುವ ರೇಟಿಗೂ ! ಈ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ 30ಡಿಗ್ರಿ ಆಸುಪಾಸು ಹವಾಮಾನ.

ಒಂದು ಟ್ಯಾಕ್ಸಿ ಹಿಡಿದು ನಿಗದಿಪಡಿಸಿಕೊಂಡ ಹೊಟೇಲ್ ಸೇರಿದೆವು. ಎರಡನೇ ಮಹಡಿಯ ರೂಮು, ಎದುರುಗಡೆ ನೇವಿಯವರು ಆಕ್ರಮಿಸಿದ ಸುಂದರ ಸಮುದ್ರ ತೀರ ವಾವ್! ಹೆಜ್ಜೆ ಮುಂದಡಿಯಿಡಲಾರದೆ ತಡೆದು ನಿಲ್ಲಿಸಿತು. ಬೈನಾಕ್ಯುಲರ್ ವ್ಯವಸ್ಥೆ, ಆರಾಮಾಗಿ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆಯಲು ಆಸನ, ವಿದ್ಯುತ್ ಅಲಂಕಾರದ ಚಿಕ್ಕ ಲಾನ್ ಎಲ್ಲ ನೋಡಿ ಖುಷಿಯಾಯಿತು. ಸಕಲ ಸೌಲಭ್ಯಗಳಿರುವ ರೂಮು ದಿನಕ್ಕೆ ರೂ.3,000/- ಬಾಡಿಗೆ ಬೆಳಗಿನ ತಿಂಡಿ ಸೇರಿ. ಹತ್ತಿರದ ಹೊಟೆಲ್ ಒಂದರಿಂದ ತರಿಸಿದ ಪಾರ್ಸೆಲ್ ಖಾಲಿ ಮಾಡಿ (ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಇಲ್ಲಿ ಊಟದ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಇಲ್ಲ) ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆದು ಸಂಜೆ ನಾಲ್ಕು ಗಂಟೆಗೆ ಸುಮಾರು 4 ಕೀ.ಮೀ.ದೂರದಲ್ಲಿರುವ ಸರಕಾರಿ ಎಂಪೋರಿಯಂಗೆ ಭೇಟಿ. ಅಲ್ಲೊಂದಷ್ಟು ಹೊತ್ತು ತರಾವರಿ ಪೇರಿಸಿಟ್ಟ ಸಮುದ್ರ ಉತ್ಪನ್ನ ವೀಕ್ಷಿಸಿ ಕೊಂಚ ಖರೀದಿಯೊಂದಿಗೆ ಒಂದಷ್ಟು ಪೇಟೆ ಸುತ್ತಾಡಿ ಸುಸ್ತಾಗಿ ರೂಮು ಸೇರಿ ಹಾಸಿಗೆ ಕಂಡಿದ್ದಷ್ಟೇ ಗೊತ್ತು. ಕಣ್ಣು ನಿದ್ದೆಗೆ ಜಾರಿದ್ದು ಗೊತ್ತೇ ಆಗಲಿಲ್ಲ.

ಮುಂದುವರಿಯುವುದು ಭಾಗ (2)ರಲ್ಲಿ.
5-2-2019. 4.32pm

ತಿರುಗಿ ಬಾರದು…

ಚಿತ್ತ ಕದಡಿದ ನೀರು
ಕ್ಷಣಭಂಗುರವೆಂಬ ಬದುಕಲಿ
ಎತ್ತೆತ್ತ ನೋಡಿದರೂ
ಕಪ್ಪುಮೋಡದಾಕಾಶ
ಚದುರಿ ಹೋಗುವ ತುಂಡು
ಕೊನೆ ಕೊನೆಗೆ ಕಳಕೊಂಡ
ಈರ್ಷೆಗೆ ರಕ್ತ ಹೆಪ್ಪುಗಟ್ಟಲು
ಬೇಕು ಒಂದಿನಿತು ಸಾಂತ್ವನ
ಈವ ಗಾರುಡಿಗ ಅವನೊಬ್ಬನೇ!

ಜೊಲ್ಲು ಸುರಿಸುವ ಗದ್ದ
ಕಣ್ಣು ಮಿಟುಕಿಸುವ ಕೋಲು
ಮಿಂದೆದ್ದ ಭೂರಮೆ
ನೋಡಲತೀ ಚಂದ
ಒಳಗೊಳಗೆ ಕಿವಿ ಕನಕ ಕಿಂಡಿ
ಗೊತ್ತಿದ್ದವ ಹೊತ್ತೊಯ್ದಾನೆಂಬ
ಜಂಭದೊಡವೆ ಕಳುವಾಗಿ
ಜತನದ ಜೀವವಾಗುವುದು
ದಿಕ್ಕಿಲ್ಲದ ಪರದೇಶಿ.

ನಗುವ ಹೂವು ತಾವರೆ ಮುಡಿ
ನುಡಿದ ಚಂದಿರನ ಸೋಗು
ಒಂದಷ್ಟು ಬಡಿವಾರ ಬಿನ್ನಾಣ
ಕಿರು ಬೆರಳ ತುದಿಯಲಾಡಿಸಿದ
ದಿನಗಳು ಅದಾಗಲಯೋಮಯ
ಬಡಿವಾರ ಬಿಟ್ಟು ನಿಡುಸುಯ್ಯೆ
ತಿರುಗಿ ಬಾರದ ದಿನವೊಕ್ಕೆ
ಹಿಡಿದು ತರಲಾದೀತೆ ಜನ್ಮ
ಬಂದಿದ್ದನುಭವಿಸಲು ದಿನಗಣನೆ.

ಜೀವ ತೊಯ್ಯುವ ಹಾದಿ
ತುಳಿದ ಮೇಲಿನ್ನೇನು
ಶಿರ ಬಾಗಿ ಮುಡಿಯೀಯೊಡೆ
ಆಗುವುದೇ ಹೊನ್ನು
ಆರಮನೆ ಬಾಗಿನವನ
ಮನೆ ಹೊಸಿಲ ತುಳಿಯದು
ನೀಗಿದನುಬಂಧ ಕಿಂಚಿತ್ತೂ
ಮರೆ ಮಾಚಿಯಳಿಯದು
ನೀನೇ ಉಣ್ಣೆಂದ ಶಿವನು
13-1-2019. 6.32pm

ಮೂರರ ಮೆಟ್ಟಿಲು…!!

ದಿನಗಳನ್ನು ಎಣಿಸಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ, ಕಾಲವನ್ನು ಕರೆಯಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ, ಟಿಕ್ ಟಿಕ್ ಗಡಿಯಾರ ನಿಲ್ಲೋದೂ ಇಲ್ಲ. ತನ್ನಷ್ಟಕ್ಕೇ ಸಾಗುವ ಬದುಕು. ಹಾಗೆ ಈ ಬರವಣಿಗೆ ಕೂಡಾ. ಎಷ್ಟು ಬರೆದರೂ ಮುಗೀತು ಅನ್ನೋದೇ ಇಲ್ಲ. ಅಂದುಕೊಂಡಿದ್ದು ಬರೆಯೋಕಾಗಲ್ಲ ಅನಿರೀಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಬರೆಯೋದೇ ಹೆಚ್ಚು. ಭಾವನೆಗಳು ತಮ್ಮ ಕಾಲಾಡಿಸುವ ಕ್ಷಣಗಳು ನಮಗೇ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದಂತೆ ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಕಲ್ಪನೆಗೂ ಮೀರಿ ಬರೆಸಿಬಿಡುತ್ತವೆ. ಯಾವುದಾದರೂ ಒಂದು ವಿಷಯದ ಬಗ್ಗೆ ಬರೆಯಬೇಕು ಅಂದುಕೊಂಡಿದ್ದಷ್ಟೇ ಬಂತು ವಿಷಯ ಇನ್ನೆಲ್ಲಿಗೋ ಹೋಗಿ ಬೇರೆನೋ ಬರೆದು ಅಂದುಕೊಂಡ ವಿಷಯದ ಬರವಣಿಗೆ ಅರ್ಧದಲ್ಲೇ ನಿಲ್ಲೋದೇ ಜಾಸ್ತಿ. ಅಥವಾ ಬರವಣಿಗೆ ಕುಂಠಿತವಾದ ಲಕ್ಷಣವೋ ಒಂದೂ ಅರ್ಥ ಆಗ್ತಿಲ್ಲ. ಇದು ಈ ಪೂರ್ತಿ ವರ್ಷದ ಅನುಭವ.

ಮೊದ ಮೊದಲು ಏನು ಅಂದರೆ ಏನೂ ಗೊತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ನಾನಾಯ್ತು ನನ್ನ ಕೆಲಸ ಆಯ್ತು ಅಂತ ಇದ್ದವಳು ಯಾವಾಗ ಈ ಬರವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಕಾಲಿಟ್ಟೆನೊ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಹೊರ ಜಗತ್ತಿನ ಸಾಹಿತ್ಯ ಲೋಕದ ಬಗ್ಗೆ ಅಲ್ಪ ಸ್ವಲ್ಪ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವಂತಾಯಿತು. ಅಷ್ಟೇ ನಿರಾಸೆ ಮನಕ್ಕೆ ತಟ್ತಾ ಇದೆ. ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಬರೆದೇನು ಮಾಡುವುದು? ಊರ ತುಂಬ ಬರೆಯುವವರ ದಂಡೇ ಇದೆ ಇನ್ನು ನನ್ನ ಬರವಣಿಗೆ ಯಾವ ಲೆಕ್ಕ? ಇದೇ ಹೆಚ್ಚು ಹೆಚ್ಚು ಕಾಡುತ್ತಿದೆ ಪ್ರತಿ ದಿನ. ಹಲವರ ಬ್ಲಾಗ್ ಆಗಾಗ ಮಗಚಿ ಹಾಕ್ತಾ ಇರುವಾಗ ಅವರೆಲ್ಲಾ ಎಷ್ಟು ಚಂದ ಬರಿತಾರಪ್ಪಾ! ನಾ ಯಾವಾಗ ಹಾಗೆ ಬರೆಯೋದು? ಇದು ಕಾಡುವ ಪ್ರಶ್ನೆ.

ಅಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ ಆಗಾಗ ಪ್ರಕಟವಾಗ್ತಿರೊ ಬರಹ ಓದಿದ ಕೆಲವು ಪ್ರಕಾಶಕರ ಅಂಬೋಣ ” ಪುಸ್ತಕ ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡೋಣ ನೀವು ಹೂಂ ಅನ್ನಿ.” ಆದರೆ ಇದಕ್ಕಿನ್ನೂ ಮನಸ್ಸು ಒಪ್ತಿಲ್ಲ. ನನ್ನ ಬರಹಗಳಿನ್ನೂ ಆ ಮಟ್ಟ ತಲುಪಿಲ್ಲ ಅಂತ ಅನಿಸ್ತಾನೇ ಇದೆ. ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಿಭಾಯಿಸುವ ಶಕ್ತಿ ನನಗೆ ಖಂಡಿತಾ ಇಲ್ಲ. ಯಾವುದರ ಬಗ್ಗೆಯೂ ಸರಿ ಮಾಹಿತಿ ಇಲ್ಲ. ಮನಸ್ಸು ಧೈರ್ಯ ಮಾಡ್ತಿಲ್ಲ. ಹೇಗೋ ಏನೋ ಅನ್ನುವ ಆತಂಕ. ಎಲ್ಲದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಮಾರಲಾಗದ ಪುಸ್ತಕ ಪೇರಿಸಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಏನು ಮಾಡುವುದು??? ಬಹು ದೊಡ್ಡ ತಲೆ ನೋವು. ಅದ್ಯಾವುದೋ ಸಂಸ್ಥೆ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಕ್ಕೆ ಹೋದಾಗ ಯಾರೋ ಒಬ್ಬರು ತಮ್ಮ ನೂರಾರು ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಒಂದು ಗೋಡೆ ಪಕ್ಕ ಪೇರಿಸಿಟ್ಟಿದ್ದು ಬಂದು ಹೋಗೋರೆಲ್ಲಾ ಫ್ರೀಯಾಗಿ ಎತ್ತುಕೊಂಡು ಹೋಗ್ತಾ ಇದ್ರು. ವಾರಸುದಾರ ನಾಪತ್ತೆ. ಅಯ್ಯೋ ದೇವರೆ ಎಂತಾ ಗತಿ ಬಂತಪ್ಪಾ!! ಹೀಗೂ ಉಂಟಾ ಅಂತ ಬೇಜಾರಾಯಿತು.

ನನ್ನ ಅನೇಕ ಬರಹದ ಸ್ನೇಹಿತರು ಆಗಲೇ ಒಂದು ಎರಡು ಪುಸ್ತಕ ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿದ್ದು ನೋಡೋಣ ಅಂತ ಅಲ್ಲಿಯೂ ಹಾಜರಾದೆ. ಓಹ್! ಹೀಗೆ ಹಾಗೆ ಅಂತ ವಿಷಯ ಕಲೆ ಹಾಕಿದರೂ ಮತ್ತದೇ ನಿರಾಸೆ,ನಿರಾಸಕ್ತಿ. ಮುಂದೆ ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಿ ತಲುಪುತ್ತೊ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ನನ್ನ ಅನೇಕ ಬರಹಗಳು Facebookನಲ್ಲಿ copy paste ಆಗಿವೆ. WhatsAppನಲ್ಲಿ ಹರಿದಾಡಿವೆ. ಇವೆಲ್ಲ ನನಗೆ ಕ್ರಮೇಣ ಗೊತ್ತಾಯಿತು. ಗೊತ್ತಾದಾಗ ಕೇಳಿದ್ದಕ್ಕೆ ಬ್ಲಾಕ್ ಮಾಡಿ ಹೋಗೋದು ಕದ್ದವರ ಚಾಳಿ. ಇವೆಲ್ಲಾ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ತುಂಬಾ ತುಂಬಾ ಬೇಜಾರಾಗಿ ಅಪ್ರಕಟಿತ ಬರಹ ಅಲ್ಲಿ ಹಾಕೋದೇ ಬಿಟ್ಟೆ.😢

ಈ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುವಂತ ಖುಷಿ ಸಂಗತಿ ಎಂದರೆ ; ಫೆಬ್ರವರಿ 2018ರಲ್ಲಿ “ಮಯೂರ” ಮಾಸ ಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಹಾಗೂ ಪ್ರಜಾವಾಣಿ ಮುಕ್ತಛಂದದಲ್ಲಿ ಕವನ ಪ್ರಕಟವಾಗಿರೋದು. “ಪ್ರಜಾಮುಖಿ” ಮಾಸ ಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಲೇಖನ ಹಾಗೂ ಎಂದಿನಂತೆ online ತಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಬರಹಗಳು ಪ್ರಕಟವಾಗಿರೋದು. ಹಾಗೂ ಹಲವು ಕಡೆ ಕವನ ವಾಚನದಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಿರೋದು. ಬರಹಗಳನ್ನು ಪತ್ರಿಕೆಗಳಿಗೆ ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿ ಕಳಿಸೋದು, ಕಾಯೋದು ಎಲ್ಲಾ ಒಂಥರಾ ನಮ್ಮ ತಾಳ್ಮೆಗೆ ಹುಟ್ಟು ಹಾಕಿ ಆಡಿಸಿದಂತೆ. ವ್ಯವದಾನ ಎಷ್ಟಿದ್ದರೂ ಸಾಲದು.

YourQuoteನಲ್ಲಿ ಈಗೊಂದು ಎರಡು ತಿಂಗಳಿಂದ ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದು ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿ ನಿತ್ಯ jogi ಕೊಡುವ ಸವಾಲು, collab ಬರೆಯೋದು ಒಂದಷ್ಟು ಬರಹ ಸುಧಾರಣೆ, ಪದಗಳ ಹುಡುಕಾಟಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತಿದೆ. “ಹೈಕು” , “ಎರಡು ಸಾಲಿನ ಕಥೆ” “Quotes” ಬರೆಯೋದು ಇಲ್ಲಿ ಬಂದ ಮೇಲೆ ಕಲಿತೆ. ಹಾಗೆ 365 Days 365 Quotes ಈ ಸವಾಲು ನಾನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ್ದು 1-1-2019ರಿಂದ ಪ್ರತಿ ದಿನ ಒಂದು Quotes ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. 20,000 ಜನ ಬರಹಗಾರರು ಅಲ್ಲಿದ್ದು ಕೊಟ್ಟ ಸವಾಲಲಿ feauture post ಆಗಿ ನನ್ನ ಬರಹ ಆಯ್ಕೆ ಆದಾಗ ಏನು ಎತ್ತ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದ ನಾನು “ನೀವೆಲ್ಲ ಯಾಕೆ ಶುಭ ಹಾರೈಸ್ತೀರಾ?” ಅಂತ ಪೆದ್ದು ಪೆದ್ದಾಗಿ ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳಿದ್ದು ಈಗಲೂ ನೆನಪಾದರೆ ನಾಚಿಕೆಯಾಗುತ್ತದೆ.😱 ಈ ಆಯ್ಕೆಯಾದ Quotesನಿಂದಾಗಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಬರಹಗಾರರಿಗೆ ನಾನು ಪರಿಚಯವಾಗಿದ್ದು ನನಗದು ಹೆಮ್ಮೆ ವಿಷಯ.

ಹಾಗೆ ನನ್ನ ನೆಚ್ಚಿನ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಕವಿ ಶ್ರೀ ಜಯಂತ ಕಾಯ್ಕಿಣಿಯವರ ಪುಸ್ತಕ ಬಿಡುಗಡೆ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಕ್ಕೆ ಭೇಟಿ ಹಲವು ವರ್ಷಗಳ ಮೇಲೆ ಅವರೊಂದಿಗೆ ಒಂದಷ್ಟು ಮಾತು “ನಿಮ್ಮ ಬರಹಗಳನೆಲ್ಲ ಓದಬೇಕು, ಒಂದು ಕಾಪಿ ಕೊಡಿ ಭೇಟಿಯಾಗೋಣ”” ಅಂದು ಆಗಲೇ ಸುಮಾರು ಎಂಟು ತಿಂಗಳಾಯಿತು ಆದರೆ ನಾನಿನ್ನೂ ಬರಹಗಳ ಪ್ರಿಂಟ್ ತೆಗೆಸೋದರಲ್ಲೇ ಇದ್ದೀನಿ ಆಸಾಮಿ!😊

ಈ ವರ್ಷದ ವಿಶೇಷ ಇನ್ನೊಂದು ನನ್ನ ಈ ಬ್ಲಾಗ್ followers ಆದ ಶ್ರೀ ಅನಂತ್ ರಮೇಶ್ ಹಾಗೂ ಶ್ರೀ ನಾಗೇಶ್ ಮೈಸೂರು ಇವರುಗಳ ಪುಸ್ತಕ ಬಿಡುಗಡೆ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಭಾಗಿಯಾಗಿ ಮುಖತಃ ಭೇಟಿಯಾಗಿದ್ದು ಬಹಳ ಸಂತೋಷ ತರಿಸಿದ್ದಂತೂ ನಿಜ.

Facebook, YourQuote , Online ತಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಓದು ಬರಹದ ಭರಾಟೆಯಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಬ್ಲಾಗ್ followers ಬರಹಗಳನ್ನೇ ಓದೋದು ಕಡಿಮೆ ಆಗೋಯ್ತು. Mail ಸರಿ ಬರ್ತಿಲ್ಲ, ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ನಾನೇ ಹುಡುಕಿ ಮತ್ತೆ ಖಂಡಿತಾ ಶುರು ಮಾಡ್ತೀನಿ ಓದೋಕೆ. ಜೊತೆಗೆ ಎಷ್ಟೊಂದು ಪುಸ್ತಕಗಳ ಸಂಗ್ರಹವಾಗಿ ಬಿಟ್ಟಿದೆ. ಕೆಲವು ಓದಿ ನನ್ನ ಅನಿಸಿಕೆಗಳನ್ನು ಬರೆಯೊ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಿದ್ದೇನೆ. ಪುಸ್ತಕ ಓದೊ ಆಸಕ್ತಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಚಿಗುರಿಕೊಂಡಿದೆ. ಆದರೆ ಅದರ ಹಿಂದೆ ಈ fb ಬೆನ್ನು ಬಿಡ್ತಿಲ್ವೆ? ಜೊತೆಗೆ YourQuote ಅಂಟಾಕ್ಕೊಂಡೆ. ಎರಡೂ ಕಡೆ ಇರುವ ಸ್ನೇಹಿತ ಬರಹ ಓದೋದು ಕಮೆಂಟಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ಸಮಯ ಹೋಗಿದ್ದೇ ಗೊತ್ತಾಗಲ್ಲ. ಮಧ್ಯೆ ಮಧ್ಯೆ ಈ ಆರೋಗ್ಯ ತಂದೆಲ್ಲಿ ಇಡಲಿ ಅಂತ ವಕ್ಕರಿಸಿದಾಗ ಮಾ^^^ ಬೇಜಾರಾಗಿ ಮನಸ್ಸು ಸೋತು ಸುಣ್ಣ ಆಗೋಗುತ್ತದೆ. ಇನ್ನುಳಿದ ಪುಸ್ತಕ ಯಾವಾಗ ಓದ್ತೀನೋ ಏನೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಆಗಾಗ ಪುಸ್ತಕ ಕೊಂಡು ಕೊಳ್ಳೊ ಚಟ ಮೊದಲಿಂದ. ಎಲ್ಲಾ ಅರಬರೆ ಓದೋದು ಪೇರಿಸಿಡೋದು😊

ಇನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಬರಹ ಪೋಸ್ಟ್ ಮಾಡಿದೆ? ಲೆಕ್ಕ ಇಟ್ಟಿಲ್ಲ. ನನ್ನ ಬ್ಲಾಗ್ ಆಗಾಗ ಬರಹ ಓದಿ ಸರಿ ಪಡಿಸ್ತಾ ಇದ್ದೇನೆ. ತಪ್ಪುಗಳಿರೋದು ನನಗೇ ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತಿದೆ. ಇದುವರೆಗೆ ಪೋಸ್ಟ್ ಮಾಡಿರುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಓದಿ ಪರಿಶೀಲನೆ ಮಾಡೋದು ಕಷ್ಟವಾದರೂ ನಾನೇ ಸರಿ ಮಾಡಬೇಕು. ಇದುವರೆಗೆ ಅದೆಷ್ಟು ಜನ ಓದಿದ್ದಾರೆ! ಏನೇನು ಅಂದುಕೊಂಡರೋ ಏನೋ!

ಅದೇನೇ ಇರಲಿ ನನ್ನ ತಪ್ಪು ಒಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಗಣನೆಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳದೇ ತಾವೆಲ್ಲರೂ ಈ ಬ್ಲಾಗಲ್ಲಿರೊ ಬರಹಗಳನ್ನು ಓದುತ್ತಿದ್ದೀರಲ್ಲಾ. ಬಹಳ ಸಂತೋಷವಾಗುತ್ತಿದೆ. ಹಾಗೆ ಕೆಲವರು ತಮ್ಮ ಅನಿಸಿಕೆ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಫಪಡಿಸಿದ್ದು ಅದರಲ್ಲೂ ಶೀ ಕಂಠೀರವರವರು ಬರಹಗಳನ್ನು ವಿಮರ್ಶೆ ಮಾಡಿದ್ದಂತೂ ಮರೆಯಲಾರೆ. ಬಳ್ಳಿ ಹಬ್ಬಲು ಮರ ಇದ್ದ ಹಾಗೆ. ನನ್ನ ಬರಹಗಳನ್ನು ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸುತ್ತ ತಪ್ಪು ಒಪ್ಪುಗಳನ್ನು ತಿದ್ದುತ್ತ ಆಸರೆಯಾಗಲು ಬಂದವರು. ಧನ್ಯವಾದಗಳನ್ನು ಎಷ್ಟು ಹೇಳಿದರೂ ಸಾಲದು!🙏

ಹಾಗೆ ನನ್ನೆಲ್ಲಾ ಓದುಗರಿಗೂ ಅನಂತ ಅನಂತ ಕೃತಜ್ಞತೆಗಳು. ತಮ್ಮ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹ ಸದಾ ಹೀಗೆಯೇ ಇರಲೆಂದು ಆಶಿಸುವೆ.🙏

ನನ್ನ ಬರಹಗಳನ್ನು ಸಾಂಗವಾಗಿ ಹೊತ್ತೊಯ್ಯುತ್ತಿರುವ ನನ್ನ ನೆನಪ ಉಳಿಸುವ ನನ್ನ ಮುದ್ದು ಮುದ್ದು ಕುಸುಮಾರಿ Love you 😘 HAPPY ANNIVERSARY “SANDHYADEEPA”😀😘💐🎂

31-1-2019. 1.51pm

ಓ….ಕವನವೇ….

ಯಾರ್ಗೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ, ಬಹುಶಃ ನಿನಗೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ನೀ ಹೇಗೋ ದೂರ ಹೋಗ್ಬಿಟ್ಟೆ, ನನಗೂ ತುಂಬಾ ಖುಷಿಯಾಯ್ತು ನಿನ್ ಕಾಟ ತಪ್ತು ಅಂತ. ದಿನ ಕಳಿತಾ, ಭಾರವಾಗ್ತಾ ಹೋಯ್ತು ನನ್ ಪುಟ್ ಹೃದಯ. ಪ್ರತಿ ದಿನ ನಿನಗಾಗಿ ನಾ ಕಾಯ್ತಾ ಇದೀನಿ. ಇದನ್ನ ನಾನ್ ನಿಂಗ್ ಹೇಳಕ್ ಆಗ್ತಿಲ್ಲ, ನಿನಗೂ ಇದು ಅರ್ಥ ಆಗ್ತಿಲ್ಲ.
ಓಯ್ ಚಿನ್ನ ಇದನ್ನೊಡಾದ್ರು ಮತ್ತೆ ಬರ್ತೀಯಾ?

#ಕಾದಿರುವೆನಿನಗಾಗಿ ಈ #collab ಸವಾಲಿನ ವಿಶೇಷ hashtag.

YourQuote Kannada Family ಫೇಸ್ಬುಕ್ ಗ್ರೂಪ್ ಸೇರಿಕೊಳ್ಳಿ. ಅಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಬರಹಗಳನ್ನು ಶೇರ್ ಮಾಡಿ. ☺

#yqjogi #yqkannada #kannadaquotes #kannada #ಕನ್ನಡ #YourQuoteAndMine
Collaborating with YourQuote Jogi

Read my thoughts on YourQuote app at https://www.yourquote.in/geeta-g-hegde-xp1i/quotes/een-kaayoodoo-eeno-kaaduu-kaaduu-sustaagi-mnssellaa-tle-bhoo-lx0iu