ದಿಗಿಲು

ನನ್ನೆಲ್ಲಾ ಕವಿತೆಗಳನು ಗಾಳಿಗೆ ಹಾರಾಡಲು ಬಿಟ್ಟು
ಅದರಂದವ ಕೆನ್ನೆಗೆ ಕೈ ಹಚ್ಚಿ ಕುಳಿತು ನೋಡುವಾಸೆ.

ಮನಕ್ಯಾಕೊ ದಿಗಿಲು ಕಳೆದು ಹೋದರೆ?
ಮುಚ್ಚಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿರುವೆ
ಸೆರಗ ತುದಿ ಗಂಟು ಹೊಡೆದು
ಸಿಕ್ಕಿಸಿಕೊಂಡಾಗ ಅದು ನುಣುಚದಿರಲೆಂದು
ಜೋಪಾನವಾಗಿ ಒಂದೊಂದೇ ಕವನ
ಗುಲಾಲು ತುಂಬಿದ ಪರಿಮಳದ ಗಂಧವ ಪೂಸಿ
ಗಮ್ಮೆಂದು ಆಗಾಗ ಆಘ್ರಾಣಿಸುತ್ತ
“ಮುಗ್ಧೆ ನಾನು ನೀ ಪೋಗದಿರೆಂದು” ಲಲ್ಲೆ ಗರೆವ
ಪುಟ್ಟ ಗುಬ್ಬಚ್ಚಿಯ ಬಾಲೆ
ನನ್ನ ಮುದ್ದು ಕವನಗಳು.

ಒಂದಿನಿತೂ ಆಯ ತಪ್ಪಿ ಬೀಳದಂತೆ
ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಗುಂಪಿನಲ್ಲಿ ಪೇರಿಸಿ
ಇಷ್ಟಗಲ ಸೆರಗ ಹಾಸಿ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ
ಮೆಲ್ಲಗೆ ಮುತ್ತು ಕೊಟ್ಟು
ಒಪ್ಪವಾಗಿ ಮಡಿಲಲಿ ಅಡಗಿಸಿಕೊಂಡಿರುವೆ.

ವರ್ತಮಾನದ ತಲ್ಲಣಗಳು
ಭೂತಕಾಲದ ವಾಸ್ತವಗಳು
ಭವಿಷ್ಯತ್ ಕಾಲದ ಆಗುಹೋಗುಗಳ
ದೊಡ್ಡ ವರದಿಗಳೇ ಇವೆ ಅವುಗಳಲ್ಲಿ
ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಒಳಗೊಳಗೇ ಬಿಕ್ಕುತ್ತವೆ ಮೆಲ್ಲಗೆ
“ಯಾಕ್ರೋ ಅಳ್ತೀರಾ? ನಾನಿಲ್ಲವೇ ನಿಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ?”
ಅಂತ ಸಾಂತ್ವನ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ ಸುಮ್ಮನಿರೆಂದು.

ಆದರೆ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ನಾನೂ ಮೌನದಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ
ಜೋರಾಗಿ ಅತ್ತುಬಿಡುತ್ತೇನೆ
ಯಾರಲ್ಲೂ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳಲಾಗದೆ ಕೈಚೆಲ್ಲಿ
ಅನಾಥ ಪ್ರಜ್ಞೆ ಕಾಡುತ್ತದೆ
ದಿಕ್ಕಿಲ್ಲದ ಪರದೇಶಿಗಳಂತೆ ಅಂಡಲೆಯಬಹುದೇ?
ನನ್ನ ತದನಂತರದಲ್ಲಿ ನಶಿಸಿಹೋಗಬಹುದೇ?

ಹುಟ್ಟಿಸಿದ ಮೇಲೆ ನೆಲೆ ಕಾಣಿಸುವುದು ನನ ಧರ್ಮ
ಗೊತ್ತು ನನಗೆ ಎಷ್ಟು ಶ್ರಮ ಪಡುತ್ತೇನೆ
ಅವುಗಳಸ್ತಿತ್ವ ಠಿಕಾಯಿಸಲು!
ಆದರೂ ಸೋತು ಹೋಗುವುದ ಕಂಡು
ಅತೀವ ಸಂಕಟದಲ್ಲಿ ಮರುಗುತ್ತೇನೆ.

ಆಗೆಲ್ಲ ದೊಡ್ಡ ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದೆನೆಂಬ
ಆತಂಕ,ದುಃಖ,ಹತಾಷೆ,ಕೋಪ
ಸೋಲೇ ಶಾಪದಂತೆನಿಸಿ
ನಿಮ್ಮನ್ನು ಅತಂತ್ರ ಮಾಡಿ
ಎಷ್ಟು ದೊಡ್ಡ ಪಾಪದ ಸುಳಿಯಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕುತ್ತೇನೆ
ಎಂಬ ಭಾವ ಮನ ಕುಟುಕಿದಾಗಲೆಲ್ಲ
ಕವನಾ ಮತ್ತೆ ನಿನ್ನ ಹುಟ್ಟಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡದೆ
ನಿಮ್ಮ ಹಾರಾಡಿಸುವ ಆಸೆ ಬಿಟ್ಟು
ಉಕ್ಕಿ ಬರುವ ಅಳುವಿಗೆ ದಿಂಬ ಆಸರೆ ಕೊಡುತ್ತ
ರಾತ್ರಿಯ ಜಾಗರಣೆಗೆ ಅಣಿಯಾಗುತ್ತೇನೆ
ಅಣಿಯಾಗುತ್ತಲೇ ಇದ್ದೇನೆ
ಕಣ್ಣು ಕಟ್ಟಿ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಬಿಟ್ಟಂತೆ!

2-6-2018. 5.37pm

Advertisements

ನೆನಪುಗಳು

ಎದೆಯ ಚೀಲದಲಿ
ಎಷ್ಟೊಂದು ಬಾವಲಿಗಳು ತೂಗಾಡುತ್ತಿವೆ!
ನಾನು ಹಿಡಿದಿಟ್ಟಿದ್ದಲ್ಲ
ಅದಾಗೇ ಹಾರಿ ಹಾರಿ ಬಂದು ಠಿಕಾಣಿ ಹೂಡಿದವುಗಳು.

ಕಪ್ಪು ಕತ್ತಲೆಯ ಮಧುರ ಏಕಾಂತಕ್ಕೆ
ಪಟಪಟನೆ ರೆಕ್ಕೆ ಬಡಿದು
ಚೈತನ್ಯ ಕಸಿದು
ನೇತಾಡುವ ಜಾಗ ಎಲ್ಲಾದರೇನು
ನಾವಿರುವುದೇ ಹೀಗೆ ಏನಿಗಾ?
ಎಂದು ಚರಮ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಆಗಾಗ ಭಿತ್ತರಿಸುತ್ತ
ಆಳ ಅಗಲ ತಮಗೆ ಬೇಕಾದಂತೆ ತೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತ
ನನ್ನನ್ನೇ ನುಂಗಿ ಹಾಕುವ ಖರಾಮತ್ತಿನಲ್ಲಿವೆ.

ಅವಕೆ ಏಕಾಂತ
ನನಗೋ ಸಾಕಂತನಿಸುವುದು
ಅವು ಆಗಾಗ ರೆಕ್ಕೆ ಬಡಿದು ಹಾರಾಡುತ್ತ
ನಿದ್ದೆ ನೆಮ್ಮದಿ ಎರಡೂ ಕಸಿವಾಗ.

ಉಸ್….ಎಂದು ಅವರೆದುರಿಗೆ ಕೈ ಮುಗಿದು ಹೈರಾಣಾಗುತ್ತೇನೆ
ವಿಲಿ ವಿಲಿ ಒದ್ದಾಡುತ್ತೇನೆ
ಬಾಗಿದಷ್ಟೂ ಬೆನ್ನನೇರಿ ಕುಳಿತು
ಕೇ ಕೇ ಹಾಕುತ್ತವೆ
ಕುಣಿಯುತ್ತವೆ
ಸಂಭ್ರಮಿಸುತ್ತವೆ
ಬಹುಶಃ ನೀವೆಂದರೆ ಹೀಗೆಯೇ ಇರಬಹುದು
ಎಲ್ಲರೆದೆಯಲ್ಲೂ
ಎಂದು ನನ್ನಷ್ಟಕ್ಕೇ ಸಮಾಧಾನಗೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ
ಇದು ಸತ್ಯಾನಾ??

19-3-2018. 1.18pm

ಮನಸು ಮರ್ಕಟ….??

ಎಷ್ಟು ಕಾಡಿದರೂ
ಮನಸು ಬೇಡುವುದು ನಿನ್ನನ್ನೇ
ಯಾಕೆ ಈ ತುಮುಲ ತಡಕಾಟ
ಕೇಳುವೆ ನಾ ಆಗಾಗ
ಕೊಸರಿಕೊಂಡು ಓಡೋಡಿ ಹೋಗುವುದೇಕೆ
ಕೈಗೆ ಸಿಗದಷ್ಟು ದೂರ?

ನೀ ಕೇಳು ಮನವೆ
ನಿಮಿತ್ತ ಮಾತ್ರ ಈ ಬದುಕು
ಇಲ್ಲಿ ಬಂದು ಹೋಗುವವರ ನಡುವೆ
ಒಂದಷ್ಟು ಮಾತು ಮೌನ ತಿಣುಕಾಟ
ಎಲ್ಲವೂ ಅನಿರ್ಧಿಷ್ಟ ಅನಿರೀಕ್ಷಿತ.

ಬೇಕೂ ಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆ
ಕೊನೆಗೊಂದು ದಿನ ಬರೀ ನಿರಾಸೆ
ಶಪತ ಗೈವ ಮನಕೆ ಆಗಾಗ ಒಂದಷ್ಟು ಮುಲಾಮು ಬಳಿದು
ಇರುವಷ್ಟು ದಿನ ಮೊಗಮ್ಮಾಗಿ ಇದ್ದು ಬಿಡಬಾರದೆ
ಇದ್ದುದರಲ್ಲೇ ಸೈರಿಸಿಕೊಂಡು
“ಬಂದದ್ದೆಲ್ಲಾ ಬರಲಿ, ಗೋವಿಂದನ ದಯವೊಂದಿರಲಿ”
ನಾಣ್ಣುಡಿ ಆಗಾಗ ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತ.

ಊಹೂಂ, ಹೇಳಿದಷ್ಟೇ ಹೊತ್ತು
ಈ ಮನಕೆ ಲಂಗು ಲಗಾಮೆಂಬುದಿಲ್ಲ ;
ಮನವೊಂದು ಆಸೆಗಳ ಕೂಪ
ಹಿಡಿದೂ ಹಿಡಿದೂ ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಸುಸ್ತಾಗುವುದರಲ್ಲೆ
ಕಳೆಯಿತೇ ಆಯುಷ್ಯ?

ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಹಿಡಿದು ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಕೇಳಬೇಕು
ಎಂದಾದರೂ ಆ ದೇವ ನನ್ನ ಪೂಜೆಗೊಲಿದು ಎದುರಿಗೆ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾದರೆ
ಅದೇ ” ಮೂರು ವರ ಕೇಳು ” ಎಂದು
ದಶರಥ ಮಹಾರಾಜನ ಭಕ್ತಿಗೆ ಅಗ್ನಿ ಕುಂಡದಿಂದ ಹರಿ ಎದ್ದು ಬಂದಂತೆ
ಎಂದಾದರೂ ಬಂದಾನು!

ಮತ್ತದೇ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರ
ಹೌದು ಇನ್ನೆರಡು ವರ ಏನು ಕೇಳಲಿ?
ತತ್ತರಿಕೆ ಮತ್ತೆ ಮನ ಮಂಗನಂತಾಯಿತಲ್ಲಾ!

9-1-2018. 2.35pm

ಶ್ರೀ ಜಯಂತರವರ ಪುಸ್ತಕ ಬಿಡುಗಡೆ ಸಮಾರಂಭದ ಅನಿಸಿಕೆ, ನೋಟ

ದಿನಾಂಕ 22-4-2018ರಂದು ಅಂಕಿತ ಪ್ರಕಾಶನ,ಬೆಂಗಳೂರು ಇವರು ಹೊರ ತಂದಿರುವ ಪುಸ್ತಕ ಬಿಡುಗಡೆಯ ಸಮಾರಂಭ “ಗುಲ್ ಮೊಹರ್” ಮತ್ತು “ರೂಪಾಂತರ ನಾಟಕಗಳು” ಕರ್ನಾಟಕದ ಜನ ಮನದ ಪ್ರೇಮ ಕವಿ ಶ್ರೀ ಜಯಂತ್ ಕಾಯ್ಕಿಣಿಯವರದು.

ಸಭಾಂಗಣದಲ್ಲಿ ಕಾಲಿಟ್ಟಾಗ ನೆಚ್ಚಿನ ಹಿರಿಯ ಸಾಹಿತಿ ಕಂಡು ಕವಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದಾಗ ಆಲಿಂಗನದ ಪ್ರೀತಿಯ ಸ್ವಾಗತ. 2013ರ ನಂತರದ ಮೊದಲ ಬಾರಿ ಕಂಡೆ ಬಹಳ ಖುಷಿ ತರಿಸಿತು. ಗಡಿಬಿಡಿಯ ಧಾವಂತದಲ್ಲಿ ಕೂಡಾ ಒಂದೆರಡು ಮಾತಾಡಿ ಹೋಗುವಾಗ ಸಿಕ್ಕು ನಿಮ್ಮ ದೂರವಾಣಿ ನಂಬರ ಕೊಡಿ ಅಂದು ಮತ್ತೆಲ್ಲೊ ಮಾಯ.

ಕಿಕ್ಕಿರಿದ ಸಭಾಂಗಣ ಸರಿಯಾಗಿ 10.30ಕ್ಕೆ ಕುಮಾರಿ ಅವನಿ ಉಡುಪಾ ಅವರಿಂದ ಗಣೇಶ ಸ್ತುತಿ ಹಾಗೂ ಮಹಾತ್ಮಾ ಗಾಂಧೀಜಿಯವರ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರೀತಿಯ ಹಾಡು “ವೈಷ್ಣವ ಜನಕೊ ದೇಹಿ ಕಹಿಯೆ”ಶ್ರೀ ಜಯಂತವರು ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಅನುವಾದಿಸಿದ “ಎಲ್ಲರ ನೋವನು ಬಲ್ಲವನಾದರೆ…..” ಸುಶ್ರಾವ್ಯವಾದ ಹಾಡಿನೊಂದಿಗೆ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಶುರುಮಾಡಿದರು.

ಒಂದು ವಾರದಿಂದಷ್ಟೆ ನಿಧನರಾದ ದಿ||ರಾವ್ ಬೈಲ್ ರವರ ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ಶಾಂತಿ ಕೋರಿ ಒಂದು ನಿಮಿಷ ಮೌನವಿದ್ದು ಅವರ ಶ್ರೀಮತಿ ಮತ್ತು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಗೌರವ ಸಲ್ಲಿಸಿದ ನಂತರ ಪುಸ್ತಕ ಬಿಡುಗಡೆಯೊಂದಿಗೆ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ವಿಧ್ಯುಕ್ತವಾಗಿ ಪ್ರಾರಂಭವಾಯಿತು.

ಅಧ್ಯಕ್ಷತೆ ವಹಿಸಿದ್ದ ಶ್ರೀ ಕೆ.ಪಿ.ರಾವ್ ರವರು ಮಾತನಾಡುತ್ತ ಓದು ಮೊದಲೊ,ಬರಹ ಮೊದಲೊ? ಓದು ಮೊದಲು ಎಂದು ನನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯ. ಉದಾ: ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಹೆಜ್ಜೆಯನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತ ಓದಿನತ್ತ ಮನುಷ್ಯನ ಮನಸ್ಸು ವಾಲಿರಬಹುದು. ಭಾಷೆಗೆ ಅಮರತ್ವ ಇಲ್ಲ, ಆದರೆ ಬರಹಕ್ಕೆ ಅಮರತ್ವ ಇದೆ. ಅಕ್ಷರಗಳಿಂದ ಅಮರತ್ವ ಸಾಧಿಸಬಹುದು. ಅದು ನಮ್ಮ ನಂತರವೂ ಜನಮಾನಸದಲ್ಲಿ ಉಳಿಯುವಂಥಹುದು. ನೀವೆಲ್ಲರೂ ಒಂದು ವಿಲ್ಲಾದರೂ ಬರಿರಿ. ಅಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಹೆಸರು ಬರೆಯಿರಿ ಎನ್ನುತ್ತ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ನಗೆಗಡಲಲ್ಲಿ ತೇಲಿಸಿದರು.

ಭಾಷಣ ಮುಗಿಸಿ ಕುಳಿತಾಗ ಶ್ರೀ ಜಯಂತರವರು “ನೀವು ಬೇಂದ್ರೆ, ಅರವಿಂದರವರೊಂದಿಗಿನ ಒಡನಾಟದ ಬಗ್ಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೇಳಿ,ಆದರೆ ನಿಮ್ಮ ಒಡನಾಟದವರ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳುವುದು ಬೇಡಾ”ಅಂದು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ನಗೆಗಡಲಲ್ಲಿ ತೇಲಿಸಿದರು.

ಮುಖ್ಯ ಅತಿಥಿಗಳಾಗಿ ಶ್ರೀ ಕೆ.ಎನ್ ಗಣೇಶಯ್ಯನವರು ಮಾತನಾಡುತ್ತ ಮೈಸೂರು ಮಲ್ಲಿಗೆ ನಂತರ ಕರ್ನಾಟಕದ ಕೋಟ್ಯಾಂತರ ಅಭಿಮಾನಿಗಳನ್ನು ಗಳಿಸಿರುವ ಏಕೈಕ ಪ್ರೇಮ ಕವಿ, ನಮ್ಮನ್ನು ತಮ್ಮ ಕವಿತೆಯಲ್ಲಿ ಮಗ್ನಗೊಳಿಸುವ ನಡೆದಾಡುವ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಹಾವಾಡಿಗ ಅಂದರೆ ಶ್ರೀ ಜಯಂತರವರು ಎಂದಾಗ ಸಭಿಕರಿಂದ ಜೋರಾದ ಕರತಾಡನ.

ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ನೆಚ್ಚಿನ ಸಾಹಿತಿ ಶ್ರೀ ಜಯಂತ ಕಾಯ್ಕಿಣಿಯವರು ಮಾತನಾಡುತ್ತ ದಿ|| ರಾವ್ ಬೈಲೂರವರ ಕುರಿತಾಗಿ ತಮ್ಮ ಮನದಾಳದ ಮಾತುಗಳನ್ನಾಡುತ್ತ ಅವರೊಂದಿಗಿನ ತಮ್ಮ ಅನುಭವಗಳನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಂಡರು. ಇದುವರೆಗಿನ ತಮ್ಮ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಓಟ, ಅಗಲಿದ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಒಡನಾಡಿಗಳು, ವಿವಾಹ ಪೂರ್ವ ಆ ನಂತರದ ಕೆಲವು ವಿಷಯಗಳ ಹಾಸ್ಯ ಪ್ರಸಂಗ ಇತ್ಯಾದಿ ತಮ್ಮ ಮಾತಿನ ಉಪಮೆ ವೈಖರಿಯಲ್ಲಿ ಮುಂದುವರಿಸಿದರು.

ತಮ್ಮ ಪುಸ್ತಕದ ಕುರಿತಾಗಿ ವಿವರಣೆ ನೀಡುತ್ತ ” ನನ್ನ ಒಳಪುಟ ಒಂದು ಬನಿಯನ್ ಅಂತೆ. ಅಂದರೆ ಟಿಪ್ ಟಾಪಾಗಿರೊ ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನ ಒಳ ಬನಿಯನ್ ಒಂದು ಚೂರು ಕಂಡರೆ ಇವನೊಬ್ಬ ನಮ್ಮಂತೆ ಸಾಮಾನ್ಯ ಮನುಷ್ಯ ಅಂತ ಸಮಾಧಾನಪಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ನನ್ನ ಪುಸ್ತಕ ಕೂಡಾ. ಗಂಗಾದರ ಚಿತ್ತಾಲರವರು ಬರೆದ “ಗುಲ್ ಮೊಹರ್ “ಕವನ ಮೆಚ್ಚಿ ಮುಂಬೈ ನಗರದಲ್ಲಿ ಆ ಕೆಂಪು ಹೂಗಳನ್ನು ಕಂಡಾಗಿನ ಖುಷಿ ನಾನು ನನ್ನ ಪುಸ್ತಕಕ್ಕೆ ಇದೇ ಹೆಸರಿಡಲು ಕಾರಣ” ಎನ್ನುತ್ತ ತಮ್ಮ ಮುಂಬೈ ವಾಸದ ದಿನಗಳನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡರು.

“ರೂಪಾಂತರ ನಾಟಕಗಳು” ತಮ್ಮ ಈ ಪುಸ್ತಕದ ಕುರಿತಾಗಿ ಮಾತನಾಡುವಾಗ ಎಂದಿನಂತೆ ಸಭಿಕರನ್ನು ನಗೆಗಡಲಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿಸಿ ಹಲವು ಉಪಮೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತ ಈ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿಯ ನಾಟಕಗಳನ್ನು ಓದುವಾಗ “ನೀವು ಆಗಷ್ಟೆ ಹೊಸದಾಗಿ ಬಂದ ಪತ್ರಗಳನ್ನು ಓದುವಾಗ ಹೇಗೆ ಓದುತ್ತೀರಿ, ಹಾಗೆ ಓದಿ ” ಎಂಬ ನಾಟಕವನ್ನು ಸವಿಯುವ ಕಿವಿ ಮಾತು. ಹೊರಗಡೆ ಕೇಟರಿಂಗನಲ್ಲಿ ನಿಂತಾಗ ನನ್ನ ಗಮನಕ್ಕೆ ಬಂದಿರುವುದು ಚಟ್ನಿಯನ್ನು ರುಬ್ಬುವ ಆ ಒರಳು. ಚಟ್ನಿ ಹೊರಗೆ ಬಂದಂತೆಲ್ಲ ಅದನ್ನು ಒಳಗೆ ತಳ್ಳಿ ತಳ್ಳಿ ನುಣ್ಣಗೆ ಮಾಡುವಂತೆ ಈ ಸಾಹಿತ್ಯ ಕೂಡಾ. ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕರಟ ಇರುತ್ತದೆ ನೋಡಿದ್ರಾ. ಅದನ್ನು ದಿನಾ ಬಳಸಿ ಬಳಸಿ ಹೇಗೆ ನುಣ್ಣಗೆ ಆಗಿರುತ್ತದೆ. ಹಾಗೆ ನಮ್ಮ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪಳಗಬೇಕು.” ಮತ್ತೆ ಕರತಾಡನ.

ಎಂತಹ ಮಾತು ಉಪಮೆಗಳು. ನಿಜಕ್ಕೂ ಅವರು ಮಾತಾಡುತ್ತಿರುವ ಅಷ್ಟು ಹೊತ್ತೂ ಆಗಾಗ ನಮ್ಮನ್ನೆಲ್ಲ ನಗೆಗಡಲಲ್ಲಿ ತೇಲಿಸಿ ಮುಳುಗಿಸಿ ಸಮಯ ಹೋಗಿದ್ದೇ ಗೊತ್ತಾಗಲಿಲ್ಲ. ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರನ್ನೂ ಸ್ಮರಿಸುತ್ತ ಅಂದರೆ ಎಲ್ಲಾ ಪುಸ್ತಕ ಅಂಗಡಿಗಳ ಸಿಬ್ಬಂದಿ, ಅಂಕಿತ ಬುಕ್ ಹೌಸಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವ ಮಹಿಳಾ ಸಿಬ್ಬಂದಿಗಳನ್ನೊಳಗೊಂಡು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ತಮ್ಮ ಕೃತಜ್ಞತೆ ಹೇಳಿರುವುದು ಜಯಂತರವರ ನಿಷ್ಕಲ್ಮಶ ಮನಸ್ಸು ಸಿಂಪಲಿಸಿಟಿಗೆ ಹಿಡಿದ ಕನ್ನಡಿ.

ಹೊರಡುವಾಗ ಬಹುತೇಕ ಮಂದಿಗೆ ಅವರ ಹಸ್ತಾಕ್ಷರ, ಸೆಲ್ಫಿ ತೆಗೆಸಿಕೊಂಡು ಕೈ ಕುಲುಕುವ ಧಾವಂತ. ಅದರಲ್ಲಿ ನಾನೂ ಸೇರಿ ಒಂದೆರಡು ಮಾತಾಡಿ ಹೊರಟಾಗ ಇಡೀ ದಿನ ಖುಷಿಯ ಗಳಿಗೆ. ಇಷ್ಟು ಸಾಕಲ್ಲವೆ ಸಾಹಿತ್ಯಾಸಕ್ತರಿಗೆ!!

22-4-2018. 4.48pm

ಬಲು ಮೋಸಗಾರ..??

ಕವಿ ಬರೆಯುವ
ಭಾವನೆಗಳ ಬುತ್ತಿ
ಕಲ್ಪನೆಯ
ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವೇ
ಅವನಿರುವ ತಾಣ.

ಅಲ್ಲಿ ಅವನೆಂದರೆ
ಅವನೊಬ್ಬನೇ
ಮತ್ತಾರಿಲ್ಲ
ಇಲ್ಲ ಅಂದರೆ
ಇಹರು ಹಲವರು…??

ಆದರೆ ಓದುಗನ
ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣರು
ಕವಿ ಮಾತ್ರ
ಎಲ್ಲಾ ಎಲ್ಲಾ ನೋಡುವ
ಅದು ಹೇಗೆ?

ಅದಂತೂ
ನಿಗೂಢವೇ ಸರಿ
ಓದುಗನ ಮನಸು
ಹಿಂದೆ ಹಿಂದೆ ಓಡುವುದು
ಅದೌದು ಯಾಕಾಗಿ?

ಕವಿ ಬರಹವೇ
ಹಾಗೆ ಇಲ್ಲದ್ದು
ಇದೆಯೆಂದು
ಭ್ರಮೆಯೊಳಗೆ ದೂಡಿ
ನಿಜವೆಂದು ನಂಬಿಸುವ.

ಓದುಗ ಮರುಳಾಗಿ
ಒದ್ದಾಡುವುದ ನೋಡಿ
ಒಳಗೊಳಗೆ
ಹೆಮ್ಮೆ ಪಡುವ
ತಾ ಬರೆವ ಯುಕ್ತಿಗೆ!

ವಾಸ್ತವಕೆ ಬಂದ
ಓದುಗ ಹೀಗುಲಿಯಬಹುದೇ?
ತನ್ನನೇ ಶಪಿಸಿಕೊಂಡು
“ಅಯ್ಯೋ
ನನ್ನ ತಲೆಕಾಯಾ!”

29-1-2018. 9.38am

ಬೀಗಬೇಡಾ, ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳಬೇಡಾ….??

ದಿನ ಬೆಳಗಾದರೆ ದೇವರಿಗೆ
ಕೈ ಮುಗಿಯುತ್ತೇನೊ ಇಲ್ಲವೊ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ
ಆದರೆ online ತಾಣಗಳ ಗುಂಡಿ ಒತ್ತುವುದು ಮಾತ್ರ ಮರೆಯುವುದಿಲ್ಲ
ನಾನು ಕಳಿಸಿದ ಬರಹ ಪ್ರಕಟವಾಗಿದೆಯೆ?
ನೋಡುವ ಕುತೂಹಲದಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣಗಲಿಸಿ ಹುಡುಕಾಡುತ್ತೇನೆ
ಮುಖ ಪೆಚ್ಚಾಗಿ ಕಣ್ಣು ತುಂಬಿ ಬರುತ್ತದೆ
ಕಳಿಸಿದ ಬರಹ ಮಕಡಿಯಾಯಿತಲ್ಲ ಎಂಬ ದುಃಖದಲ್ಲಿ!

ಬಂತಪ್ಪಾ ಇವತ್ತು ಕಳಿಸಿದ ಬರಹಕ್ಕೆ
Accepted…
ವಾವ್! ಅದೆಷ್ಟು ಖುಷಿ ಖುಷಿ ಮನ ತುಂಬ
ಇದೇ ಖುಷಿಯಲ್ಲಿ ಕೂರುವೆ ಇರುವ ಕೆಲಸ ಬಿಟ್ಟು
ಮತ್ತೊಂದು ಬರಹ ಹೊಸ ಶೈಲಿಯಲ್ಲಿ ಗೀಚಲು
ತಾಣದವರು ಓದಿದರೆ ಅಂದೇ ಪ್ರಕಟಿಸಬೇಕೆಂಬ ಹುನ್ನಾರದಲ್ಲಿ.
ಆಸೆ ನೋಡು!!

ಕಾಯುತ್ತೇನೆ ಕಾಯುತ್ತಲೇ ಇದ್ದೇನೆ
ಎಲ್ಲಿ ಬರಹ ಪ್ರಕಟವಾಗಲೇ ಇಲ್ಲ ;
ಮತ್ತದೇ ಹಪಹಪಿ ಬೇಕಿತ್ತಾ ನನಗೆ ಈ ಬರಹ ಪ್ರಪಂಚ?
ನಿರಾಸೆ, ದುಃಖ, ಕೋಪ, ಹತಾಷೆ
ಮನ ಮುದುಡಿ ಕೂರುವುದು ಮೂಲೆ ಸೇರಿ.

ಅಯ್ಯೋ! ರಾಮ ರಾಮಾ ಪೆದ್ದೆ ಹೀಗಂದುಕೊಂಡರೆ ಹೇಗೆ?
ನೀನೊಬ್ಬಳೇನಾ ಬರಹ ಕಳಿಸೋದು?
ಅಜ್ಜಿಗೆ ಅರಿವೆ ಚಿಂತೆಯಾದರೆ ಮಗಳಿಗೆ ಇನ್ನೇನೊ ಚಿಂತೆ ಅಂದಾಂಗಾಯಿತಲ್ಲಾ!
ಪತ್ರಿಕೆಗೆ ಲಕ್ಷಗಳಾದರೆ ತಾಣಗಳ ಕಡೆ ಸಾವಿರಾರು
ಇದು ಗೊತ್ತಾ ನಿನಗೆ? ಕೊಂಚ ತಾಳ್ಮೆ ಇರಬೇಕು ಕವಿಯಾಗಬೇಕಾದರೆ.

ಬರೆದದ್ದೆಲ್ಲಾ ಬರಹವಾಗುವುದಿಲ್ಲ, ಬರೆಯುವವರೆಲ್ಲ ಕವಿಗಳಲ್ಲ
ಬರೆದ ಬರಹಗಳೆಲ್ಲ ಪ್ರಕಟವಾಗಬೇಕೆಂಬ ಕಾನೂನೂ ಇಲ್ಲ
ಬರಹದ ತೇರು ಎಳೆಯುವುದು ಅಷ್ಟು ಸುಲಭವೂ ಅಲ್ಲ

ಬೀಗಬೇಡಾ, ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳಬೇಡಾ
ನಾನೂ ಬರಿತೀನಿ, ಕಳೀಸ್ತೀನಿ, ಪ್ರಕಟವಾಗಿಲ್ಲ ಯಾಕೋ ;
ಮನಃಸಂತೋಷಕ್ಕಾದರೂ ಒಂದಷ್ಟು ಬರಿ
ತೋರಿಸು ನಿನ್ನ ತಾಕತ್ತು ಪದಗಳ ಹೆಣೆಯುವುದರಲ್ಲಿ
ಸಾಲುಗಳ ಜೋಡಿಸಿ ಓದುಗನ ಮನ ಸೂರೆಗೊಳ್ಳುವುದರಲ್ಲಿ
ಛಲವಿರಲಿ, ಆದರೆ ಕೇಳುವ ಅಧಿಕಾರ ನಿನಗಿಲ್ಲ
ಯಾಕೆ ಗೊತ್ತಾ?
ಇದು ಭಗವಂತ ಕೊಟ್ಟ ಭಿಕ್ಷೆ ಪೂರ್ತಿ ತಿಂದುಂಡು ತೇಗು
ಸರ್ವರಿಗೂ ದಕ್ಕದ ಅಪರೂಪದಲ್ಲಿ ಅಪರೂಪದ ಭಿಕ್ಷೆ
ಕರುಣಿಸಿರುವುದಕ್ಕೆ ಹೆಮ್ಮೆ ಪಡು, ಮುನ್ನುಗ್ಗು…….
ಅದೇ 6th sense ಕುಟುಕುವುದು!

26-11-2017. 3.02pm

ಮಾನಸ ಪೂಜೆ

ಓದುಗರೆಲ್ಲರಿಗೂ ದೀಪಾವಳಿ ಹಬ್ಬದ ಹಾರ್ದಿಕ ಶುಭಾಶಯಗಳು

ಹಬ್ಬಕ್ಕೆ ಹಣತೆ ಬೆಳಗುತ್ತೇನೆ ನಾನು
ಎಲ್ಲರೂ ಹಚ್ಚುತ್ತಾರೆಂಬ ಇರಾದೆಯಿಂದಲ್ಲ.

ಭಗವಂತನಿಗೆ ನಮಿಸುತ್ತೇನೆ ನಾನು
ಎಲ್ಲರೂ ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆಂಬ ತೋರಿಕೆಗಲ್ಲ.

ತರತರದ ಹೂವ ಏರಿಸುತ್ತೇನೆ ನಾನು
ಎಲ್ಲರೂ ಅದೆಷ್ಟು ಹೂವ ಮುಡಿಸುವರೆಂಬ ಪಂಥಕ್ಕಲ್ಲ.

ಹಬ್ಬದ ಭಕ್ಷ ಮಾಡಿ ನೈವೇದ್ಯಿಸುತ್ತೇನೆ ನಾನು
ಎಲ್ಲರೂ ಏನೇನು ಮಾಡಿಡುವರೆಂಬ ಈರ್ಶೆಯಿಂದಲ್ಲ.

ನೂರೆಂಟು ಮಂತ್ರಗಳ ಜಪಿಸುತ್ತೇನೆ ನಾನು
ಎಲ್ಲರೂ ಹೇಳುತ್ತಾರೆಂಬ ಒಪ್ಪಿಸುವ ಗಿಳಿಪಾಠದಂತಲ್ಲ.

ಕಲಿತ ಹಾಡುಗಳ ಭಜಿಸುತ್ತೇನೆ ನಾನು
ಎಲ್ಲರೂ ಕಿವಿಗೊಟ್ಟು ಆಲಿಸಬೇಕೆಂಬ ಹಂಬಲದಿಂದಲ್ಲ.

ಮನದಲ್ಲಡಗಿದ ಕಲ್ಮಷಗಳ ಹೊರ ಹಾಕಿ ಚಿತ್ತ ಶಾಂತಿಗಾಗಿ
ನಿರ್ಮಲ ಮನಸ್ಸಿನ ಮಾನಸ ಪೂಜೆ ದಿನ ನಿತ್ಯ ನನ್ನದು.

ಅಲ್ಲಿ ಯಾರೆಂದರೆ ಯಾರೂ ಇಲ್ಲವೆ ಇಲ್ಲ
ಆವ ಮೂರ್ತಿಯ ನಾ ಕಾಣೆ, ನಿರ್ಮಲ ನಿರಾಕಾರವಿದುವೆ ಆ ಶಕ್ತಿ.

ಒಮ್ಮನಸಿನ ಪೂಜೆಗೆ ಕಲ್ಪನೆಯ ಬತ್ತಿಯ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಅದ್ದಿ
ಪ್ರೀತಿಯ ಹೂವನೇರಿಸಿ ಭಕ್ತಿಯ ನೈವೇದ್ಯ ಹರಿ ಸದಾ ಸೇವಿಸುವ.

ನಂಬಿಕೆಯ ಬದುಕಿನ ಸಾಂಗತ್ಯದಲ್ಲಿ ಸದಾ ಪೊರೆವ ಅವ ನಮ್ಮ
ಉಸಿರ ಕೊನೆಯ ಬತ್ತಿ ಆರುವುದು ಅವನ ಪಾದದಡಿಯಲ್ಲಿ.

ಭಗವಂತನೆಂಬ ಕಲ್ಪನೆಯ ನಂಬಿಕೆ ಜಗದಗಲ ಜನರಲ್ಲಿ
ನಂಬಿದವರ ಸದಾ ಪೊರೆವ ಅವನಲ್ಲವೆ ಜಗದೊಡೆಯ?

18-10-2017. 7.11am