ಮುಖ ಪುಟದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಬರಹಕ್ಕೆ ಸಂದ ಮೆಚ್ಚುಗೆಗಳು

ಮಾಹಶ್ರೀ ಮಾಹಶ್ರೀ

ಕಾವ್ಯ ಮೇರು ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ
ನೀವೊಂದು ನಿಲುಕದ ನಕ್ಷತ್ರ!
ಕತ್ತಲು ಬಗೆದಷ್ಟು ಬೆಳಕು
ಚಿಮ್ಮುವ ತೇಜಸ್ವಿನಿ.

************************

Chaitanya Sham Goutham

ನಿಜಕ್ಕೂ..ನಿಮ್ಮ ಭಾವನೆಗಳು ನನ್ನ ಮನದ ಪುಟ ಹೊಕ್ಕಿ ಎಳೆ ಎಳೆಯಾಗಿ ಹೊರಹಾಕಿದಂತಿತ್ತು.. ಎಲ್ಲೋ ಮನದಲ್ಲಿ ಬಡಿಯುವ ಗಂಟೆ ಸದ್ದು  ತಪ್ಪಾದರೆ ಅನ್ನುವ ಅಳುಕು ನಿಮ್ಮ ಬರಹಗಳಿಗೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಸಲು ..

ನಿಮ್ಮ ಕವನ ಲೇಖನ ಓದುತ್ತಿದ್ದರೆ ಆ ದಿನ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕವನದ ಸೃಷ್ಟಿ ಆಗುವುದಂತು ನಿಜ.. ಅಮ್ಮ.. 

ಕವಿಭಾವನೆಗಳನ್ನು
ಹೊತ್ತು ಹುಡುಕಿ 
ಚಿಂತಿಸಿ ಶೋಧಿಸುತ್ತಾ
ಜ್ಞಾನಸಾಗರಕ್ಕಿಳಿದು
ಹೋದಾಗ ಸೃಷ್ಟಿ

ಆಗಿ ಕೈಗೆ ಸಿಕ್ಕವು ಕಥೆ,ಕವನ ಚುಟುಕಗಳೆಂಬ ಅತ್ಯಮೂಲ್ಯವಾದ ಮುತ್ತು ರತ್ನಗಳು.. 
ನಿಮ್ಮಬರಹದಲ್ಲಿ ಆ ರತ್ನಗಳು ನನಿಗೆ ಸಿಗುವುದಂತು ನಿಜ ಅಮ್ಮ .. ನಿಮ್ಮ ಸ್ನೇಹಕ್ಕೆ ನಿಮ್ಮ ಮಾತೃ ಹೃದಯಕ್ಕೆ ನನ್ನ ನಮನ ಅಮ್ಮ…

************************

ಕಲಿರಾಜ್ ಹುಣಸೂರು

ನಿಮ್ಮ ಬರವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಗಟ್ಟಿತನವಿದೆ ಆಪ್ತವಾಗಿಸೊ ಸರಳತೆಯ ಸೂತ್ರವಿದೆ ಅದಕ್ಕೆ ಓದುಗರು ಮೆಚ್ಚುತ್ತಾರೆ ನಾವು ಸಾಹಿತ್ಯ ಪ್ರೇಮಿಗಳೆ ನಾವು ಕವನವನ್ನು ಬರಿತಿವಿ ಹಾಗಂತ ಅದೆ ಲೆಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಲೇಖನ ಬರೆಯಲು ಬರುವದಿಲ್ಲ ಆ ವಿಭಾಗವೆ ಬೇರೆ ಒಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಮಾತಿದೆ ನಿಮ್ಮ ಬರವಣಿಗೆ ಶೈಲಿ ನೋಡಿ ನೆನಪಾಯ್ತು .. ಒಬ್ಬ ದಾರ್ಶನಿಕ ಹೇಳತಾನೆ ” ನೀನು ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಬರೆದಿರೋದನ್ನಾದರೂ ಓದು ಇಲ್ಲವೆ ಓದುವಂತಾದರೂ ಬರಿ ” ಓದುವಂತೆ ಬರೆಯುವ ಶಕ್ತಿ ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿದೆ ಬರೆದಿರೊದನು ಓದುವ ಹಂಬಲ ನಮ್ಮಲ್ಲಿದೆ .. ಇನ್ನಷ್ಟು ಅರ್ಥಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿಕೊಂಡು ಓದಿ ತಿಳಿದು ನಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಿ .. ನಿಮ್ಮಲಡಗಿದ ವಿಶಿಷ್ಟ ಪ್ರತಿಭೆ ಅದು .. ಧನ್ಯವಾದಗಳು ಶುಭವಾಗಲಿ ಮೇಡಂ
^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^
ಆಡಿದರೆ ಮಾತು
ಹಾಡಿದರೆ ಕವಿತೆ

ಕಲಿರಾಜ್ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ

ಈ ನಿಮ್ಮ ಎರಡು ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ಒಳಾಂಗಣದ ಅರ್ಥ ಬಹಳ ವಿಸ್ತಾರವಿದೆ , ಆಡಿದರೆ ಮಾತು ….
ತುಟಿಯ ಮೇಲಿಂದ ಝಳ ಝಳ ಎಂದು ಹೊರಬರುವ
ಶಬ್ದಗಳೇ ಮಾತು…

ಕೆಂದುಟಿಯು ನಗೆಚೆಲ್ಲಿದಾಗಲು
ಸೃಷ್ಟಿ ಯಾಗುವುದೇ ಈ ಮಾತು !
ಮಾತು ಬರಿ ಮಾತು ಅಷ್ಟೆ …! ಆಡಿದರೆ ಒಲವ ಗೀತೆಯಂತು ಆಗಲ್ಲ , ಆಡಿದರೆ ಸತ್ಯದ ಕೊಂಡಿಯಂತು ಆಗಲ್ಲ
ಆಡಿದರೆ ಮನದಾಳಕ್ಕೆ ಹೋದರು ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ನೆಲೆಸಲ್ಲ !
ಆಡಿದರೆ ಅದೊಂದು ನಿಶ್ಚಲ ಸ್ಥಿತಿ ಅಷ್ಟೆ !
ಆಡಿದರೆ ಕೇವಲ ಕಾಲ್ಪನಿಕ !
ಆಡಿದರೆ ಸುಳ್ಳು !

ಆದರೆ …

ಹಾಡಿದರೆ ಕವಿತೆ
…..ಎಲ್ಲಿಂದ ?
ಅಂತರಾಳದಲ್ಲಿ ಹಾಡಿದ ಗೀತೆ ಅಮರ !
ಅಂತರಾಳದ ಪಿಸುಮಾತು ಅಮರ !
ಅಂತರಾಳದ ಒಲವಿನ ಗೀತೆ ಹಾಡಿದಾಗ ಮಾತ್ರ ಮಿಡಿತದೊಳಗೆ
ಹೊಕ್ಕಿ ಅಮರವಾಗುವುದು .
ಹಾಡಿದರೆ ಜಗತ್ತೆಲ್ಲ ಬೆಳಕು
ಹಾಡಿದರೆ ಪ್ರೀತಿ ,
ಹಾಡಿದರೆ ವಾತ್ಸಲ್ಯ ಮಮತೆ ಕರುಣೆ ,
ಹಾಡಿದರೆ ಚೈತ್ರದ ಚಿಗುರು
ಹೂವಾಗಿ ಬಾಳ ನಂದನ ಗೋಕುಲವಾಗುವುದು

ಆಡು…ಹಾಡು …ಒಳಾಂಗಣದ ಅರ್ಥ ಬಹುತೇಕ ಇದೆ …ವಿವರಣೆ ನೀಡುತ್ತ , ಹೋದರೆ ಬಹುಶಃ ಮುಗಿಯುವುದೇ ಇಲ್ಲ …

ನಿಮ್ಮ‌ಚಿಂತನ ಬರಹ ಮೆಚ್ಚಿ ಅದ್ಬುತ ಎಂದು ಹೇಳದೆ ಇನ್ನೇನು ಹೇಳಬೇಕು ಅಮ್ಮ ?

ಅತ್ಯದ್ಭುತವೇ ಸರಿ …ಶುಭವಾಗಲಿ …ನಿಮ್ಮ ಲೇಖನಿಯಿಂದ ಹೀಗೆ ಹೊಸ ಹೊಸ ಚಿಂತನ ಬರಹಗಳು ಹೊರಬರುತ್ತಿರಲಿ ನಾವು ಸವಿಯಲು ಚಿರಕಾಲ ಸಿದ್ದ …ಶುಭರಾತ್ರಿ.

*************************

ಮೆಚ್ಚುಗೆಗೆ ಧನ್ಯವಾದಗಳು

19.9.2017  12.29pm
 

Advertisements

ಮುಖ ಪುಸ್ತಕದ ಓದುಗರೊಬ್ಬರಿಂದ ನನ್ನ ಕವಿತೆಯ ವಿಮರ್ಶೆ

ಚಿಂತಕಿ Geeta G. Hegde ರವರ

#ನಗುವಹಿಂದೆ … ಕವಿತೆಗೆ ನನ್ನ ಪುಟ್ಟ ಅನಿಸಿಕೆ .

ಮಗಳೆಂದರೆ ಮನೆಯ ಬೆಳಕು . ದಿನನಿತ್ಯ ದೀಪ ಹೊತ್ತಿಸಿ ನೊಂದ ಜೀವಗಳಿಗೆಲ್ಲ ನಗುವಿನ ಕೇಕೇ..‌ನೀಡುವ ಏಕೈಕ ಷಡೋಷಿ ಸುಂದರಿ , ಎಲ್ಲರ ಮನಗೆದ್ದ ರಾಣಿಜೇನೆ ಸರಿ . ಇವಳ ಕಾಲ್ಗೆಜ್ಜೆ ಸದ್ದಿನಲ್ಲೆ ಕುಟುಂಬದ ಸದಸ್ಯರಿಗೆ ಒಲವಿನ ಸವಿಜೇನು ಸಿಕ್ಕಷ್ಟೆ ಸಂತೋಷ !!!!

ದಂಪತಿಗಳಿಗೆ ಮಗಳು ಜನ್ಮ ತಾಳಿದಾಗ ಆಗುವ ಖುಷಿಗೆ ಪಾರವೇ ಇಲ್ಲ . ಒಬ್ಬಳು ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮಿ ನಮ್ಮಯ ಗುಡಿಯ ದೀಪ ಹಚ್ಚಿ ಬೆಳಗಿಸಲು ಬಂದಿರುವಳೆಂದು ಮಕ್ಕಳನ್ನೆ ಕಾಣದ ದಂಪತಿಗಳಿಗೆ ಆನಂದ ಬಾಸ್ಪದ ಕಣ್ಣೀರು ಜಿನುಗುತಿದೆ.

ಕವಯಿತ್ರಿರವರು ಈ ಕವಿತೆಯನ್ನ ಅದೆಷ್ಟು ಭಾವನೆಗಳನ್ನ ನೆನಪುಗಳನ್ನ ಹೊತ್ತು ತಂದು ಈ ಕವಿತೆ ಹೆಣೆದಿದ್ದಾರೊ ನಾ ತಿಳಿಹನು .

ಮುಂಜಾನೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕೃತಿಯ ಪ್ರಾಣಿ , ಪಕ್ಷಿಗಳು ನರ್ತಿಸುವಾಗ, ಅಮ್ಮನ ಮಡಿಲಿನಿಂದ ಮುಗ್ದ ಶಿಶು ಚೀರುತ್ತ ನಗೆ ಹನಿ ಹೊರ ಸೂಸುವ ಸಂಧರ್ಭದಲ್ಲೆ ನೀನು ಕೂಡ ಕೋಗಿಲೆಯಂತೆ ಇಂಪಾಗಿ ಹಾಡುತ , ತುಟಿ ಮೇಲಿನ ನಗುವಿನ ಘಮಲಿನಿಂದ ಮನೆ ಮಂದಿಗೆಲ್ಲ ಆಶ್ಚರ್ಯ ದಿಂದಲೇ , ದೃಷ್ಟಿ ಬೀರುತಿದ್ದ ದೃಶ್ಯ ಇನ್ನು ನನ್ನ ಕಣ್ಣಲಿ , ಮನದಲಿ , ಅಮರವಾಗಿ ನೆಲೆಸಿದೆ ಮಗಳೇ ಎನ್ನುವ ತಾಯಿಯ ನುಡಿ ಎಷ್ಟು ಚಂದ ಅಲ್ವ ,
ಇಲ್ಲಿ ಕವಯಿತ್ರಿರವರು , ತನ್ನ ಮಗಳ ಬಾಲ್ಯದ ದಿನಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಮೊದಲ ಪದ್ಯದಲಿ ಬಹಳ ಅರ್ಥ ಗರ್ಭಿತವಾಗಿ ಪದಗಳನ್ನ ಕಟ್ಟಿ ಓದುಗರ ಮನ ಗೆದ್ದಿದದಾರೆ.

ಒಂದು ಮನೆಯ ಮಗಳು ಬಾಲ್ಯವಸ್ಥೆಯಿಂದ ಪ್ರೌಡವ್ಯಸ್ಥೆಗೆ ತಲುಪಿದ ನಂತರ ತಂದೆ ತಾಯಿಗಳಲ್ಲಿ ಮಗಳ ಬಗ್ಗೆಯೆ ಅತಿ ಚಿಂತೆ , ಈ ವಿಷಯವೇ ದಿನನಿತ್ಯ ಕಾಡುತ್ತಿರುತ್ತದೆ.
ಈ ಜೀವನಚಕ್ರದಲಿ ದುಷ್ಟರ ಬಲೆಗೆ ಬಿದ್ದು ಎಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಮಗಳ ಸುಂದರ ಬದುಕು ಕ್ಷಣ ಮಾತ್ರದಲ್ಲೆ ಛಿದ್ರವಾಗುವುದೆಂಬ ಭಯ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ತಾಯಿಯ ಮನದಲಿ ಕ್ಷಣ ಕ್ಷಣ ಕಾಡುತ್ತಿರುತ್ತಲೆ ಇರುತ್ತದೆ . ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಮಗಳಿಗೆ ರಕ್ಷಕವಚವಾಗಿ ಪ್ರತಿ ಕ್ಷಣ ಇವಳ ಹಿಂದೆಯೇ ಇರಬೇಕೆನ್ನುವ ಮನದ ತುಡಿತ ಹೆತ್ತ ತಾಯಿಯಲ್ಲಿ ಬರುವುದಂತು ದಿಟ.

ಬದುಕ ಸಾಗಿಸುವ ದಾರಿಯಲಿ ಬರಿ ಮೋಸ ವಂಚನೆ ಮಾಡುವ ಜನರೇ ತುಂಬಿರುವಾಗ ತನ್ನ ಮಗಳ ಭವಿಷ್ಯ ಎತ್ತ ಸಾಗುವುದೋ ಎಂಬ ಆತಂಕ ಮನದಲಿ ಮನೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ . ಈ ರೀತಿಯ ನಾನಾ ಆಲೋಚನೆಗಳು ಜನ್ಮ ಕೊಟ್ಟ ಕರುಳಿಗೆ ಚುರುಕ್ ಎಂದೆ ಬರೆ ಎಳೆದಂತೆ ಕ್ಷಣ ಕ್ಷಣ ಮಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಹಲವು ರೀತಿಯ ಆಲೋಚನೆಗಳು ಬರುವುದುಂಟು . ಆದರು ನಾ ಜನ್ಮ ನೀಡಿದ ಕರುಳಿನ ಕೂಸು ನನ್ನ ಬಯಕೆಯನ್ನೆಲ್ಲ ಹೀಡೇರಿಸುವಳು ಎಂಬ ಅಚಲವಾದ ನಿರ್ಧಾರಕ್ಕೆ ಬರುವುದುಂಟು . ತದ ನಂತರ ತನ್ನ ಮಗಳ ಭವಿಷ್ಯ ನಕ್ಷತ್ರದಂತೆ ಮಿನುಗುತಿರಬೇಕೆಂಬ ಹೆಬ್ಬಯಕೆಯಿಂದ ಹೆತ್ತ ತಾಯಿ ಈ ಕಾಲಚಕ್ರದೊಳಗೆ ತನ್ನ ಬದುಕಿನ ದಿನಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ತ್ಯಾಗ ಮಾಡುವಳು . ನಿಜಕ್ಕೂ ಅಮ್ಮನಿಗೆ ಸರಿಸಾಟಿ ಯಾರಿಲ್ಲ ಈ ಜಗದೋಳ್ ,

ಮೂರನೇ ಪದ್ಯದಲಿ ಕವಯಿತ್ರಿಯವರು …ಬಹಳ ವಿಶಾಲವಾದ ಚಿಂತನೆಗಳಿಂದ ಬಹಳ ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ತನ್ನ ಮಗಳನ್ನ ಕುರಿತು ಮನದಾಳದಿಂದ ಬಿಚ್ಚಿಟ್ಟಿರುವ ಹಲವು ಮಜಲುಗಳು ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿವೆ.

ಜಗವನು ನಡೆಸುವಾತ ,!

ಭಗವಂತನ ಕೈ ಗೊಂಬೆಗಳು ನಾವೆಲ್ಲ , ಅವನು ಆಡಿಸಿದಂತೆ , ಅವನು ನುಡಿಸಿದಂತೆ ನಾವು ನರ್ತಿಸಬೇಕು , ಈ ಕಾಲಚಕ್ರದ ಕಟು ಸತ್ಯ ಇದೆ ಅಲ್ಲವೆ ? ಎಂಬುದನ್ನ ಓದುಗರ ಮುಂದಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ.
ಬದುಕಿನ ಕೀಲಿ ಕೈ ಯಾರ ಬಳಿ ಇರುವುದೊ ಅವರೇ ಇಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರು ಎನ್ನುವ ಮತ್ತೊಂದು ಅದ್ಬುತ ನುಡಿಯನ್ನ ಕವಿತೆಯ ಒಳಾಂಗಣದಲಿ ತಿಳಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಕೊನೆಯ ನಾಲ್ಕು ಸಾಲುಗಳು ಈ ಕವಿತೆಗೆ ಮೆರಗು ತಂದು ಕೊಟ್ಟಿರುವುದು ದಿಟ.
ಕನಸುಗಳ ಸಾಗರವನ್ನ ತನ್ನೆದೆಯ ಮೇಲಿರಿಸಿ ಕ್ಷಣ ಕ್ಷಣವು ಪ್ರೀತಿಯ ಮಗಳ ಮೇಲೆ ದೇವರು ದಿಂಡಿರ ಬಳಿ ಹೋಗಿ ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಜೀವ ಈ ಅಮ್ಮ ಮಾತ್ರ .
ಬದುಕಿನ ಪುಟದಲಿ ನೋವು ವೇದನೆ ರೋಧನೆ , ದುಃಖ ದಮ್ಮಾನಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಮೆಟ್ಟಿ ನಿಂತು , ನಿನ್ನ ಕನಸಿಗೆ ನಾ ಸಾಕ್ಷಿಯಾದೆ ಮಗಳೆ ಎಂಬ ಮನದಾಳದ ನುಡಿ ಎಂತವರನ್ನು ಕಣ್ಣಲಿ ನೀರು ತರಿಸಿ ಬಿಡುತ್ತದೆ.

ಕೊನೆಗೆ ಮಗಳ ವೈಭೋಗ,ಕಂಡು ಹೆತ್ತ ತಾಯಿ ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಬಿಟ್ಟು ಮತ್ತೆ ಮಗಳ ರಕ್ಷೆಯನ್ನ ಆ ಭಗವಂತನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾಳೆ . ಮುಂದೊಂದು ದಿನ ಬದುಕಿನಲಿ ಇನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಂತೋಷ ಸುಖ ನೆಮ್ಮದಿ ನಿನಗೆ ದೊರಕಲಿ ಮುದ್ದು ಮಗಳೇ ಎಂಬ ಆಶಯದಿಂದ ಕವಯಿತ್ರಿ ಕೊನೆಯ ಸಾಲುಗಳಿಗೆ ಬಿಂದು ಇಟ್ಟು ದೇವರ ಮೊರೆ ಹೋಗಿರುವುದು ಈ ಕವಿತೆಯಲ್ಲಿನ ವಿಶೇಷತೆ.

ಅಮ್ಮ ಇಂತಹ ಕವಿತೆಗಳನ್ನ ಹೆಣೆಯ ಬೇಕಾದರೆ ನೀವು ನಿಮ್ಮ ಮಗಳ ಮೇಲಿಟ್ಟಿರುವ ಪ್ರೀತಿಯೇ ಸಾಕ್ಷಿ . ಇಷ್ಟೊಂದು ಭಾವನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಈ ಮೇರು ಕವಿತೆ ಹೆಣೆದು ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಒಂದು ಉತ್ತಮ ಸಂದೇಶ ಸಾರಿದ್ದಿರ . ಅಮ್ಮ ಮಗಳಿನ ಪ್ರೀತಿ ಚಿರಕಾಲ ಹೀಗೆ ಮುಗಿಲೆತ್ತರದಲ್ಲೆ ಇರಲಿ ಎಂದು ಆ ಭಗವಂತನಲ್ಲಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತೇನೆ .
ಈ ಕವಿತೆ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಅಮರ.

ಈ ಓದುಗ ಮಂಡಿಸಿರುವ ಅಭಿಪ್ರಾಯದಲಿ ತಪ್ಪುಗಳಿದ್ದರೆ ಕ್ಷಮಿಸಿ .
ಅಮ್ಮ ಮಗಳ ಪ್ರೀತಿ ಕವಿತೆಯ ಸುತ್ತ ಪ್ರಾಕಾಶಿಸುತ್ತಿದೆ. ನಿಮ್ಮ ಲೇಖನಿ, ನಿಮ್ಮ ಚಿಂತನೆಗೆ ನನ್ನ ನಮನಗಳು .

ಕಲಿರಾಜ್ ಹುಣಸೂರು

ನಗುವ ಹಿಂದೆ……???

ಮಗಳೆ
ಮುಂಜಾನೆ ಹಕ್ಕಿಗಳ
ಕಲರವದೊಂದಿಗೆ ನೀ
ಗೆಜ್ಜೆ ಕಾಲನೆತ್ತಿ ಬಾಯಿಗಿಟ್ಟು
ಮಗ್ಗುಲಲ್ಲೆ ಎಲ್ಲ ಮುಗಿಸಿ
ಬೊಚ್ಚು ಬಾಯಲ್ಲಿ
ಆ^^^^^ಓ^^^^
ಎಂದು ಕೇ ಕೇ ಹಾಕಿ
ಮಲಗಿರುವ ಮನೆಮಂದಿಯನೆಲ್ಲ
ಎಚ್ಚರಿಸಿ ನಿನ್ನ ರಾಗಾಲಾಪದಲ್ಲಿ
ತಲ್ಲೀನಗೊಳಿಸಿರುವುದೇ
ನಾ ಎಂದೂ ಮರೆಯಾಲಾಗದ
ಮನಃ ಸಂತೃಪ್ತಿಯ ನಗು.

ನೀ ಬೆಳೆದಂತೆಲ್ಲ
ಕಾಲನ ಚಕ್ರದಡಿ ಸಿಲುಕಿ
ಎಲ್ಲಿ ನಲುಗಿ ಹೋಗುವೆಯೊ!
ಅನ್ನುವ ಆತಂಕದ ಸಂಕೋಲೆ
ನನ್ನನಾವರಿಸುತಿದೆ ಕಂದಾ
ಬಿಡದೆ ಕಾಡುವ ಚಿಂತೆ
ಸಾಗುವ ದಾರಿಯುದ್ದಕ್ಕೂ
ಬೆಂಗಾವಲಾಗಿ ನಿನ್ನೊಂದಿಗೆ
ಬರುತ್ತಿರಬೇಕೆನ್ನುವ ಕರುಳ ತುಡಿತ
ಸಾವಿಗಾರು ಇಡುವರು ತಡೆಗೋಡೆ?
ನೆನೆನೆನೆದು ಮರುಗುವುದು ಜೀವ
ಒಂದು ವಿಶಾದದ ನಗೆಯಲ್ಲಿ.

ಜಗದ ನಿಯಾಮಕನು
ಆಡಿಸುವ ಬೊಂಬೆ ಆಟದಲ್ಲಿ
ಗಿರಗಿಟ್ಟಿಗೆ ಕೀ ಕೊಟ್ಟಾಗ ಕುಣಿಯುವ
ನಿನ್ನಾಟಿಕೆ ಬೊಂಬೆಯಂತೆ
ನಾನೊಂದು ಕನಸು ಹೊತ್ತ ಜೀವ
ಎಲ್ಲಿಯ ಕನಸು ಎಲ್ಲಿಯ ಬದುಕು
ನಿಸ್ಸಹಾಯಕತೆಯ ನಿಟ್ಟುಸಿರು
ಸಾವರಿಸಿಕೊಂಡು ಎದ್ದು
“ಬಂದದ್ದೆಲ್ಲ ಬರಲಿ
ಗೋವಿಂದನ ದಯವಿರಲಿ”
ಎಂದೆನ್ನುತ್ತ ದಿನವೂ ಬರುವುದು
ತುಟಿ ಮುಂದಿನ ವಾಸ್ತವದ ನಗು.
16-8-2016. 8.09am

ಧನ್ಯವಾದಗಳು

ಶ್ರೀ ಕಲಿರಾಜ್ ಹುಣಸೂರ್

ಬರಹಕ್ಕೆ ಸಂದ ಬಹುಮಾನ

ನಿಲುಮೆಯವರು ಏರ್ಪಡಿಸಿದ್ದ ರಾಜ್ಯ ಮಟ್ಟದ ಲೇಖನ ಸ್ಪರ್ಧೆ “ನಮ್ಮೂರ ಹಬ್ಬ”. ಈ ಸ್ಪರ್ಧೆಗೆ “ಮಲೆನಾಡಿನ ಹವ್ಯಕರಲ್ಲಿ ಗಣೇಶ ಹಬ್ಬ” ಕುರಿತು ಬರೆದು ಕಳಿಸಿದ ಲೇಖನಕ್ಕೆ ಸಂದ ಬಹುಮಾನವಿದು.

ನಿರೀಕ್ಷಿಸಿರಲಿಲ್ಲ ; ಕಾರಣ ನಿಲುಮೆಯ ನಿರ್ವಾಹಕರು ಸ್ಪರ್ಧೆ ವಿಷಯ ತಿಳಿಸಿ ಲೇಖನ ಆಹ್ವಾನಿಸಿದಾಗ ನನ್ನ ಆರೋಗ್ಯ ಸರಿ ಇರಲಿಲ್ಲ. ತೀವ್ರವಾಗಿ ಲಿವರ್ ಇನಸ್ಪೆಕ್ಷನ್ ನಿಂದ ನರಳುತ್ತಿದ್ದೆ. ಮೈ ಕೈ ನೋವು, ಜ್ವರ, ಸುಸ್ತು ಕಾಡುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ ಬರೆಯುವ ಉತ್ಸಾಹ ಗರಿಗೆದರಿತ್ತು. ಮೂರು ನಾಲ್ಕು ದಿನ ರಾತ್ರಿ ಹಗಲು ಪ್ರಯತ್ನ ಪಟ್ಟು ಬರೆದು ಕಳಿಸಿದ್ದೆ. ನೂರಾರು ಜನ ಉತ್ತಮ ಬರಹಗಾರರ ನಡುವೆ ಇದ್ಯಾವ ಬರಹ, ಅವರ ಆಹ್ವಾನ ಪೂರೈಸಿದ ಭಾವ ಮನದಲ್ಲಿ. ಆಗಲೇ ಎರಡು ಮೂರು ತಿಂಗಳು ಕಳೆದಿದೆ. ವಿಷಯ ಮನಸಿಂದ ಮರೆಯಾಗಿತ್ತು. ಈ ಬಗ್ಗೆ ಒಂದಿನ ಮೇಲ್ ಬಂತು “ನಿಮ್ಮ ಬರಹ ತಲುಪಿದೆ, ಉತ್ತಮ ಬರವಣಿಗೆ, ಸಧ್ಯದಲ್ಲೆ ಪರಿಣಾಮ ತಿಳಿಸುತ್ತೇವೆ.” ಆಗಲೂ ನಿರ್ಲಕ್ಷ ಮನದಲ್ಲಿ.

1 ಆದರ್ಶ ಜೋಯಿಸ್  – ನಮ್ಮೂರ ಜಾತ್ರೆ  17 – 1
2 ವೀಣ  – ಈ ಅಲಾದಿ ಹಬ್ಬ  15.5 – 2
3 ಮನುಶ್ರೀ ಜೋಯಿಸ್  – ಕಮ್ಮರಡಿಯ ಜಾತ್ರೆ  14.5 – 3
4 ಸುಜೀತ್ ಕುಮಾರ್  – ಜಾತ್ರೆ  12 – 4
5 ಶಾಂತಮ್ಮ ಕೋಡಯ್ಯ  – ತಿಂಗಳು ಮಾಮನ ಹಬ್ಬ   12 – 4
6 ಸುರೇಶ್ ಮುಗಬಾಳ್  – ಮುಗಬಾಳ್ ಕರಗ ಸಂಪ್ರದಾಯ  11.5 – 5
7 ಮಾಲತಿ ಹೆಗಡೆ  – ಪರಿಸರಸ್ನೇಹಿ ದೊಡ್ಡಹಬ್ಬ  11 – 6
8 ಗೀತಾ ಜಿ.ಹೆಗಡೆ  – ಗಣೀಶ ಹಬ್ಬ  10.5 – 7

ಮುಖ ಪುಸ್ತಕದ ಸ್ನೇಹಿತರ ಇನ್ನಾವುದೊ ಬರಹಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ನಾನು ನೀಡಿದಾಗ “ನಿಮಗೆ ಬಹುಮಾನ ಬಂದಿದೆ, ಅಭಿನಂದನೆಗಳು” ಅಂದಾಗ ಧಂಗಾದೆ. “ಯಾರಿಗೆ?” ಕೇಳಿದೆ. ನಂತರ ಇನ್ಬಾಕ್ಸಲ್ಲಿ ಲೀಸ್ಟ ಕಳಿಸಿದಾಗ ಆಶ್ಚರ್ಯ, ಸಂತೋಷ.

ನಿಲುಮೆಯ ನಿರ್ವಾಹಕರು ತಿಳಿಸಿದ ಮಾಹಿತಿಯ ಮೇರೆಗೆ ನಿನ್ನೆ ಈ ಬಹುಮಾನ ಕೈ ಸೇರಿತು.

ಹಿರಿಯ ಕವಿಗಳ ಬರಹದ ಬುತ್ತಿ. ನನ್ನ ಬರಹಕ್ಕೆ ಸಂದ ಜೀವಮಾನದ ಮೊದಲ ಬಹುಮಾನವಿದು. ನನ್ನ ಬದುಕಿನಾಚೆಗೂ ನೆನಪಾಗಿ ಉಳಿಯುವ ಬಹುಮಾನ ಖುಷಿಗೆ ಮೇರೆಯೇ ಇಲ್ಲದಂತಾಗಿದೆ.

ಇದುವರೆಗೆ ನನ್ನ ಅನೇಕ ಬರಹಗಳನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿ ಸಾಹಿತ್ಯ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಗುರುತಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಕಾರಣರಾದ ಹಾಗೂ ಈಗ ಈ ಅಲ್ಪಳ ಬರಹಕ್ಕೊಂದು ಅಪರೂಪದ ಬಹುಮಾನ ಕೊಟ್ಟು ಭರವಸೆಯ ಬೆಳಕು ಚಿಮ್ಮಿಸಿದ ನಿಲುಮೆಯ ಬಳಗಕ್ಕೆ ನನ್ನ ಅನಂತ ಧನ್ಯವಾದಗಳು.

(ಈ ಬರಹ ಬ್ಲಾಗಿನ “ಹಬ್ಬಗಳು ವಿಭಾಗ” ದಲ್ಲಿ ವೀಕ್ಷಿಸಬಹುದು.)

16-6-2017. 1.42pm

ಡೈನಿಂಗ್ ಟೇಬಲ್

ಗೃಹಿಣಿಯೆ ಮನೆಗೆ ಪ್ರಧಾನ. ನಾ ಒಪ್ಪುವೆ. ಆದರೆ ಮನೆಯ ಸರ್ವಾಂತರ್ಯಾಮಿ ಅಂದರೂ ತಪ್ಪಿಲ್ಲ ಈಗಿನ ಕಾಲದ ಡೈನಿಂಗ್ ಟೇಬಲ್. ಇಡೀ ಮನೆಯ ಸುದ್ದಿ ಸಮಾಚಾರ, ಚರ್ಚೆ ಎಲ್ಲ ನಡೆಯೋದು ಇದರ ಮುಂದೆ ಕೂತು. ಊಟಕ್ಕೂ, ತರಕಾರಿ ತಂದಿಡೋಕೂ, ಮಕ್ಕಳ ಹೋಂ ವರ್ಕ ಮಾಡಿಸಲು ಗೃಹಿಣಿಗೆ ಹೇಳಿ ಮಾಡಿಸಿದ ಸ್ಥಳ. ಯಾಕೆಂದರೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಗೃಹಿಣಿಯರಿಗೆ ಕೆಳಗೆ ಕುಳಿತು ಕೊಳ್ಳೋದು ಕಷ್ಟ ಹಾಗೆ ಹಂಗಂಗೆ ಪಾಠ ಹೇಳಿ ಕೊಡುತ್ತ ಅಡಿಗೆ ತಯಾರಿನೂ ಸಲೀಸಾಗಿ ಮಾಡಲು ನೆರವಾಗುತ್ತದೆ. ಅದೇ ರೀ…ಈರುಳ್ಳಿ, ಬೆಳ್ಳುಳ್ಳಿ, ತರಕಾರಿ ಬಿಡಿಸೋದು. ಅಯ್ಯೋ! ಅದೆಷ್ಟು ವಿಶಾಲ ಬುದ್ಧಿ ಈ ಡೈನಿಂಗ್ ಟೇಬಲ್ಲಿಗೆ. ಹೊರಗಡೆಯಿಂದ ಏನು ತಂದರೂ ಮೊದಲು ವಿರಾಜ ಮಾನ ಆಗೋದು ಇಲ್ಲೆ.

ಅದು ಇರಲಿ, ಬೆಳಗಿನ ಬಿಸಿ ಬಿಸಿ ಚಹಾ ಹೀರುತ್ತ ಪೇಪರಲ್ಲಿ ಬರೊ ಸತ್ತವರ ಸುದ್ದಿಯಿಂದ ಹಿಡಿದು ಬುಡದಿಂದ ಕೊನೆಯವರೆಗೂ ನಿರಾಳವಾಗಿ ಓದಲು ಸಹಕಾರಿಯಾಗೋದು ಇದೆ ಟೇಬಲ್ಲು. ಅಮ್ಮಾ ತಿಂಡಿ ಮಗರಾಯ “ಡಂಕಣಕ ಡಂಕಣಕ” ತಬಲಾ ಬಾರಿಸಿದರೂ ಊಹೂಂ ಬೇಡ ಅನ್ನೋದೆ ಇಲ್ಲ. ನೋಡೆ ನಾನು ಆಫೀಸಿಗೆ ಹೊರಡತೀನಿ,ದುಡ್ಡು ಅಲ್ಲೆ ಟೇಬಲ್ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟಿದ್ದೀನಿ ಅಂತ ಎಜಮಾನರು ತಿಂಗಳು ಕರ್ಚಿಗೆ ಕೊಡೊ ಬಾಬತ್ತಿಗೂ ಇದೆ ಟೇಬಲ್ಲೆ ಆಗಬೇಕು. ಇದೇನೆ ನಿಂದು ಇಲ್ಲಿ ಬಂದು ಕೂತಿದೀಯ, ಬೇರೆಲ್ಲೂ ಜಾಗ ಸಿಗಲಿಲ್ವಾ ಅಂತ ಕೇಳಿದರೂ ಒಮ್ಮೆ ಕೂಡಾ ತುಟಿಪಿಟಕ್ ಅನ್ನದೆ ಮಗಳು ನವಿರಾದ ಬೆರಳ ಉಗುರಿಗೆ ಬಣ್ಣ ಹಚ್ಚುವ ಜಾಗ ಅಂದರೆ ಇಲ್ಲೆ.

ಬಹುಶಃ ಕೆಲವರ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಟೇಬಲ್ ಚಿಕ್ಕ ಉಗ್ರಾಣವೆ ಆಗಿರುತ್ತದೆ. ನೀರಿನ ಬೇಡಾದ,ಬೇಕಾದ ಬಾಟಲ್ಲುಗಳು, ಹಿರಿ ಕಿರಿಯರ ಔಷಧ ಮಾತ್ರೆಗಳು, ತರಕಾರಿ, ಹೂವು, ಹಣ್ಣು ಇತ್ಯಾದಿ ಎಲ್ಲ ಪೇರಿಸಿಟ್ಟಿರೋದು ನೋಡಿದ್ದೇನೆ. ಏಕೆಂದರ ಮನೆಯ ಸರ್ವಸ್ವ, ವಿವಾದ ರಹಿತ ತಾಣ ಅಂದರೆ ಈ ಟೇಬಲ್ ಮಾತ್ರ.

ಇನ್ನು ಕೆಲವರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅಂದವಾಗಿ ಹೂವಿನ ಗುಚ್ಛ, ಹಣ್ಣಿನ ಚಂದದ ಬುಟ್ಟಿ, ಹೀಗೆ ಊಟದ ಕೆಲವು ಅಗತ್ಯ ಪರಿಕರಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ ಅಂದ ಹೆಚ್ಚಿಸಿರುತ್ತಾರೆ. ಗ್ಲಾಸಿನ ಟೇಬಲ್ ಆದರಂತೂ ಅದರಂದ ಇಮ್ಮಡಿಯಾಗಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ. ಅರೆ! ಹೌದಲ್ಲ ಎಷ್ಟು ಚಂದ ಇದೆ ಜೋಡಣೆ ಅಂತ ಒಮ್ಮೆ ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಿ ನೋಡಿದೆ ಹಣ್ಣುಗಳು ಒರಿಜಿನಲ್ಲ ಅಲ್ಲವೆ ಅಲ್ಲ, ಇನ್ನು ಹೂವು ಅದೂ ಒರಿಜಿನಲ್ ಅಲ್ಲ. ಎಲ್ಲವೂ ಡೈನಿಂಗ್ ಟೇಬಲ್ ಶೃಂಗಾರದ ಸಾಧನಗಳು. “ಅದ್ಯಾವುದೊ ಎಗ್ಜಿಬಿಷನ್ ನಲ್ಲಿ ತಂದಿದ್ದು ಕಂಡ್ರೀ…. ಬಹಳ ಚಂದ ಇದೆ ಅಲ್ವಾ? ” ಅಯ್ಯೋ ರಾಮಾ! ಇದೇನಿದು ಎಲ್ಲವೂ ಶೃಂಗಾರಮಯ. ಟೇಬಲ್ಲಿಗೂ ಮದುವಣಗಿತ್ತಿ ಶೃಂಗಾರ ಮಾಡಬಹುದು ; ಅದೆ ಈಗೆಲ್ಲ ಆರ್ಟಿಫಿಶಲ್ ಒಡವೆ ಅದೂ ಇದೂ ಸಿಗುತ್ತಲ್ಲ ಹಾಗೆ. ಅಲ್ಲೊಂದು ಮುದ್ದಾದ ಹೂ ದಾನಿ,ಅದರಲ್ಲಿ ಪೋರ್ಕುಗಳು, ಪೋರ್ಕುಗಳ ಹಿಡಿಕೆಗಳಿಗೆ ಹಾರ್ಟ ಶೇಪ್ ಬಟನ್ಗಳು. ಅಯ್ಯಪ್ಪಾ ಅವರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಊಟ ಮಾಡಲು ಕುಳಿತರೆ ಅದಿನ್ನೇನೇನು ಚಿತ್ರ, ವಿಚಿತ್ರ ಪರಿಕರಗಳಿಂದ ಈ ಟೇಬಲ್ ಶೃಂಗಾರಗೊಳ್ಳುತ್ತೊ ಅಂತ ಮನಸ್ಸು ಲೆಕ್ಕ ಹಾಕಲು ಶುರು ಮಾಡಿತು.

ಹೀಗೆ ಬರೆಯುತ್ತ ಹೋದರೆ ಇದನ್ನು ಬಳಸುವ ರೀತಿ ಇನ್ನೂ ಹಲವಾರು ಇವೆ. ಅವರವರ ಮನೆಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಬೆಂಡಾಗುವ ಮೌನ ಗೌರಿ.

ನಿಜ. ಆಧುನಿಕ ಜಗತ್ತಿನ ಥಳಕು ಬಳುಕಿಗೆ ಒಂದು ಚೂರೂ ದೇಹಕ್ಕೆ ಶ್ರಮವಾಗದಂತೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಪರೋಕ್ಷವಾಗಿ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಎಲ್ಲ ಮನೆಯ ಸಾಧನ ಅಂದ್ರೆ ಈ ಟೇಬಲ್. ಹಿಂದೆಲ್ಲ ಬಾಡಿಗೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಇರುವಾಗ ಕಂಡವರ ಮನೆ ಟೇಬಲ್ ನೋಡಿದಾಗಲೆಲ್ಲ ನಮ್ಮನೆಯಲ್ಲೂ ಇದ್ದಿದ್ದರೆ, ಹಾಕಲು ಜಾಗವಿಲ್ಲದೆ ಖರೀದಿ ಮಾಡುವ ಉಮೇದಿಗೆ ಕಡಿವಾಣ ಹಾಕಿದ್ದೆ. ಅದರಲ್ಲೂ ಟಿವಿ ಸೀರಿಯಲ್ಲ ಯಾವುದೇ ನೋಡಲಿ ಅಲ್ಲಿ ಕೂಡಾ ಈ ಟೇಬಲ್ ಹಲವಾರು ಸನ್ನಿವೇಶದಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬೀಳುತ್ತಿತ್ತು. ಅದೇ ಆ ಪಾಪ ಪಾಂಡು ನಗೆ ಚಟಾಕಿ ಹೆಚ್ಚಿನವುಗಳು ಈ ಟೇಬಲ್ ಕೇಳಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೇ ಜಾಸ್ತಿ. ಅಲ್ಲಿ ಹಲವಾರು ಕಸರತ್ತು. ಮೇಲತ್ತೋದಂತೆ,ಅಡಿಗೆ ಅಡಕೊಳೋದಂತೆ ಇತ್ಯಾದಿ.

ಅದ್ಯಾವತ್ತು ಮನೆ ಕಟ್ಟೋದು ಅಂತ ಪ್ಲ್ಯಾನ್ ರೆಡಿ ಆಯಿತೊ, ಅಕಸ್ಮಾತ್ ಸಿಕ್ಕ ಬಡಗಿಗೆ ಮೊದಲು ಆರ್ಡರ್ ಮಾಡಿದ್ದು ಅಂದರೆ ಈ ಟೇಬಲ್ಲು. ಅದೂ ಇಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ಅಲ್ಲ, ಶಿಖಾರಿಪುರದಿಂದ ಪೊಗದಸ್ತಾದ ರೋಸ್ ವುಡ್. ಹಂಗೆ ಸೋಫಾಸೆಟ್ ಆರ್ಡರ್ ಜಡಾಯಿಸಿದ್ದೆ!. ಎಜಮಾನರಿಗೆ ದುಂಬಾಲು ಬಿದ್ದು. ಅಯ್ಯೋ! ನಿನೊಂದು ಅದಕ್ಯಾಕೆ ಅರ್ಜಂಟು,ಆಮೇಲೆ ತಗೊಂಡರೆ ಆಗಲ್ವ? ಕೇಳಬೇಕಲ್ಲ. ಒಳಗಿನ ತರಾತುರಿ ಮನಸ್ಸು. ಇವತ್ತಿಗೂ ನೆನಪಾದರೆ ನನ್ನ ಬುದ್ಧಿಗೆ ನಾನೆ ನಗ್ತೀನಿ.

ಏನೆ ಆಗಲಿ ಈ ಡೈನಿಂಗ್ ಟೇಬಲ್ ಮಾತ್ರ ನನ್ನ ದಿನನಿತ್ಯದ ಸಂಗಾತಿ. ಇದು ಬರೆದಿದ್ದು ಅದರ ಆಸರೆಯಲ್ಲೆ. ಈಗ ಹೇಳಿ ಗೃಹಿಣಿಗಿರುವಷ್ಟೆ ಪ್ರಾಧಾನ್ಯತೆ ಮನೆಯವರೆಲ್ಲರ ತಾಣವಾಗಿರುವ ಈ ಡೈನಿಂಗ್ ಟೇಬಲ್ಲಿಗೂ ಕೊಡಬೇಕು ಅಲ್ವಾ? ಸರಿ ಅಂದವಾಗಿ ಜೋಡಿಸಿ ಚಂದವಾಗಿ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಿ.

24-2-2017. 2.57pm

ಅಪರೂಪದ ಸಾಹಸಿ

image

ಅವನಿನ್ನೂ ಪ್ರಥಮ ಪಿ ಯೂ ಸಿ ಮುಗಿಸಿರುವ ಪವನ್ ಕುಮಾರ್. ಹುಟ್ಟೂರು ಸಾಗರ ತಾಲ್ಲೂಕಿನ ಯಡಜಿಗಳೆಮನೆಯ ಗ್ರಾಮ ಪಂಚಾಯತಿ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯ ಸೆಟ್ಟರ ಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿ ಬೆಳದವನು. ತಂದೆ ಅಡುಗೆ ಕೆಲಸದ ಗುತ್ತಿಗೆದಾರ. ತಾಯಿಗೆ ಖಾಸಗಿ ಮುದ್ರಣಾಲಯದಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ. ಇದರಲ್ಲೇನು ವಿಶೇಷ? ಎಲ್ಲರಂತೆ ಇವನೂ ಒಬ್ಬ ತಕ್ಷಣ ಕೇಳಿದವರು ಮೂಗು ಮುರಿಯಬಹುದು.

ಆದರೆ ಎಲ್ಲರಂಥವನಲ್ಲ ನನ್ನ ಮಗ ಎಂದು ಹೆತ್ತಮ್ಮ ಅಪ್ಪ ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುವಷ್ಟು ದೊಡ್ಡ ಬಹುದೊಡ್ಡ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿ ತಾಲ್ಲೂಕಿನಲ್ಲೇನು ಇಡೀ ರಾಜ್ಯದ ಜನತೆ ಕೊಂಡಾಡುವಷ್ಟು ಸಾಹಸದ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದ್ದಾನೆ. ಗುದ್ದಲಿ ಹಿಡಿದು ಎರಡು ಬುಟ್ಟಿ ಮಣ್ಣು ಅಗೆಯುವುದು ಅದರಲ್ಲೂ ಮಳೆ ಕಾಣದ ಗಟ್ಟಿ ನೆಲದಲ್ಲಿ. ಎಷ್ಟು ಕಷ್ಟ ಅನ್ನುವುದು ರೈತಾಪಿ ಕಾಯಕ ಮಾಡುವವರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಗೊತ್ತು. ಆದರೆ ಈ ಹುಡುಗ ಐವತ್ತು ಅಡಿ ಬಾವಿ ತೋಡಿದ್ದಾನೆ. ಮೊದಲು ಇವನಿಗೆ ಭೇಷ್ ಹೇಳಬೇಕು.

ಎಲ್ಲರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಬಾವಿ ಇದೆ. ನಮ್ಮನೆಯಲ್ಲೂ ಇದ್ದಿದ್ದರೆ! ಈ ರೆ…….ಅನ್ನುವ ಹಂಬಲ ಯಾವಾಗ ಮನದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟು ಹಾಕಿತೊ ಅದರಲ್ಲೂ ಅಮ್ಮ ಅಂದರೆ ಪಂಚ ಪ್ರಾಣ. ಅಕ್ಕಪಕ್ಕದವರಲ್ಲಿ ನೀರು ತರಲು ಹೋದಾಗ ಅಲ್ಲಿ ಆಗುತ್ತಿರುವ ಜಗಳ, ಅವಮಾನ, ಅಮ್ಮನಿಗೆ ಆಗುತ್ತಿರುವ ಕಷ್ಟ ನೋಡಿ ತಾನೆ ಖುದ್ಧಾಗಿ ಯಾಕೆ ನಮ್ಮನೆ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಬಾವಿ ತೆಗೀಬಾರದು ಯೋಚನೆ ದೃಡ ಸಂಕಲ್ಪ ತಳೆಯಲು ಹೆಚ್ಚು ದಿನ ಬೇಕಾಗಲಿಲ್ಲ. ಅಮ್ಮನ ಮುಂದೆ ತನ್ನ ಹಂಬಲ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದ. ಮಗಾ ಇದೆಲ್ಲ ನಿನ್ನೊಬ್ಬನಿಂದ ಸಾಧ್ಯ ಇಲ್ಲ. ಅಪ್ಪನಿಂದ ಕೂಡ ಇದೆ ಮಾತು. ತನ್ನ ಇಬ್ಬರು ಸ್ನೇಹಿತರ ಸಣ್ಣ ಪ್ರೇರಣೆ ಅಳುಕಿಲ್ಲದೆ ಬಾವಿ ತೋಡುವ ದೃಡ ಸಂಕಲ್ಪದೊಂದಿಗೆ ಜಲ ಪರೀಕ್ಷಕರ ನೆರವಿನೊಂದಿಗೆ ಜಲ ಮೂಲ ಹುಡುಕಿದ್ದಾಯಿತು.

ಒಂದು ಒಳ್ಳೆಯ ಮಹೂತ೯ದಲ್ಲಿ ಬಾವಿ ತೋಡುವ ಕಾಯ೯ ಶುರುವಾಯಿತು ಅದೂ ಯಾರ ನೆರವಿಲ್ಲದೆ ಒಬ್ಬನೆ. ಮೊದಲ ದಿನ ಐದು ಅಡಿ ತೆಗೆದ. ದಿನ ಸ್ಕೂಲಿಂದ ಹನ್ನೆರಡು ಗಂಟೆಗೆ ಬರೋದು, ಸಾಯಂಕಾಲ ಆರು ಗಂಟೆಯವರೆಗೂ ಬಾವಿ ತೋಡೋದು. ಹೀಗೆ ಮೂವತ್ತು ಅಡಿ ತೆಗೆದರೂ ನೀರಿಲ್ಲ. ನಿರಾಸೆಗೊಂಡ ಪವನ್ ಬಾವಿ ತೋಡುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿಬಿಡೋಣ ಅನ್ನುವ ತೀಮಾ೯ನ ಕ್ಕೆ ಬಂದಾಗ ಊರಿನ ಹಿರಿಯರೊಬ್ಬರು ಕೆಲಸ ಮುಂದುವರಿಸು ಎಂದು ಪ್ರೇರೇಪಿಸಿದಾಗ ಪುನಃ ಟೊಂಕ ಕಟ್ಟಿ ಬಾವಿ ತೆಗೆಯುವ ಕಸರತ್ತು.

ಸರಿಯಾಗಿ ಒಂದು ತಿಂಗಳು ಎಂಟು ದಿನಕ್ಕೆ ಗಂಗಾ ಮಾತೆಯ ಒರತೆ ಕಂಡಾಗ ಕುಟುಂಬದಲ್ಲೇನು ಊರವರೆಲ್ಲರ ಮೊಗದಲ್ಲಿ ಬಿಸಿಲ ಬೇಗೆಯ ದಗೆಯಲ್ಲಿ ಕರಿ ಮೋಡ ಕಟ್ಟಿ ತುಂತುರು ಮಳೆಯ ಸ್ಪರ್ಶದ ಸೊಗಸು. ಊರಿಗೆ ಊರೇ ಕೊಂಡಾಡಿತು. ಎಲ್ಲರ ಬಾಯಲ್ಲೂ ಪವನ್ ಪವನ್. ಹೆತ್ತ ಕರುಳಿಗೆ ನೂರು ಮಕ್ಕಳು ಹಡೆದರೂ ಇಷ್ಟು ಸಂತೋಷವಾಗುತ್ತಿತ್ತೊ ಇಲ್ಲವೊ. ಬಡ ಕುಟುಂಬದ ತಂದೆಗೆ ಅಡಿಗೆ ಕೆಲಸ ಸಿಕ್ಕರೆ ಸಿಕ್ಕಿತು ಇಲ್ಲವೆಂದರೆ ಇಲ್ಲ. ಬಾವಿ ತೆಗೆಸುವಷ್ಟು ಆಥಿ೯ಕ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಇರಲಿಲ್ಲ.. ಇಂತಿರುವಾಗ ಮಗನ ಸಾಹಸ ಅದೆಷ್ಟು ಖುಷಿ ತಂದಿರಲಿಕ್ಕಿಲ್ಲ!

ನಿಜಕ್ಕೂ ಮಕ್ಕಳು ಬೇಕು. ಎಂಥ ಮಕ್ಕಳು ಬೇಕು? ಇಂಥ ಮಕ್ಕಳು ಬೇಕು. ಹೆತ್ತವರ ಕಷ್ಟಕ್ಕೆ ಭಾಗಿಯಾಗಿ, ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಮಾದರಿಯಾಗಿ ಬದುಕಬಲ್ಲ ಒಂದೇ ಒಂದು ಗಂಡಾಗಲಿ ಅಥವಾ ಹೆಣ್ಣಾಗಲಿ ಒಂದಿದ್ದರೆ ಸಾಕು ಎಂದು ಅನಿಸುವುದಿಲ್ಲವೆ?
2.5.2016.   2.25pm

ಮಗಳ ಪ್ರೀತಿಯ ಕೊಡುಗೆ

ಬರವಣಿಗೆ ಹೆಚ್ಚುತ್ತ ಹೋದಂತೆಲ್ಲ ಮೊಬೈಲ್ ಡೈರಿಯಲ್ಲಿ ಬರೆಯುವುದು ಕಷ್ಟ ಅಂತ ಮಗಳಿಗೆ ಅರಿವಾಗಿ ಈ ದಿನ ಹೊಸದಾಗಿ ಒಂದೊಳ್ಳೆ ಟ್ಯಾಬಲೆಟ್(Mi3)ಕೊಡಿಸಿದ್ದಾಳೆ. ಅದೂ ನನಗೆ surprise gift. ತುಂಬಾ ಖುಷಿಯಾಗುತ್ತಿದೆ. ಬರೆಯುವ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಜಾಸ್ತಿಯಾಗುತ್ತಿದೆ. ಬರೆಯುವ ಕೈಗಳಿಗೆ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸುವ ಗುಣ ಮರೆಯಲಾರೆ. Thank you my sweet daughter
1-5-2016 10.21pm.

 

ಅವಧಿಯಿಂದ ಮೇಲ್

ಈ ದಿನ ಅವಧಿಯವರಿಂದ ನನ್ನ ಬರವಣಿಗೆ ಕರಿತು ಹೊಗಳಿಕೆ. ಆಹಾ! ಅದೆಷ್ಟು ಖುಷಿ.
“ನಿಮ್ಮ ಶೈಲಿ ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ. ಹವ್ಯಕ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಕವನ ಬರೆದರೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಛಾಪು ಮೂಡುತ್ತದೆ. ನಿಮ್ಮ ಫೇಸ್ ಬುಕ್ ನಂಬರ ಕಳಿಸಿ. ಒಂದಷ್ಟು ಫೋಟೊ ಕಳಿಸಿ.”

ಒಬ್ಬ ಬರಹಗಾರನಿಗೆ ಇನ್ನೇನು ಬೇಕು. ನನ್ನ ಬರಹ ಹೇಗಿದೆ, ಜನ ಓದಬಹುದಾ? ಬರೆಯಲು ಯೋಗ್ಯಳಾ? ಏನಾದರೂ ತಪ್ಪು ಬರೆದೆನಾ? ಹೀಗೆ ಹಲವಾರು ಆತಂಕ. ಏಕೆಂದರೆ ಈ ಕ್ಷೇತ್ರಕ್ಕೆ ನಾನು ಹೊಸಬಳು. ನಾನು ಬರೆದಿದ್ದು ಯಾರೂ ಪರಿಶೀಲನೆ ಮಾಡುವವರೂ ಇಲ್ಲ. ಏನೊ ಧೈರ್ಯವಾಗಿ ಹೆಜ್ಜೆ ಇಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.

ಆ ದೇವರ ಆಶೀರ್ವಾದ, ಓದುಗರ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹ, ಆ ಕಾಣದ ಕೈ ಮುನ್ನಡೆಸುತ್ತಿದೆ.

ಇದೇ ಉತ್ಸಾಹದಲ್ಲಿ “ಹವ್ಯಕ ಸತ್ಕಾರ” ಅಂತ ಕವನ ಬರೆದೆ. ಅವಧಿ accept ಮಾಡಿದೆ.
THANKS GOD
Thank you AVADHI.
21-4-2016 10.56pm