ಬಾನೊಳಡಗಿದ ಕಡಲು..

ಝಲ್ಲೆಂದು ಚಿಮ್ಮುವ
ಭೋರ್ಗರೆಯುವ ಕಡಲಿನ ಅಲೆಗಳ
ಹಿಡಿದಿಡುವ ಶಕ್ತಿ
ಗಾಳಿಗೆ ವಿಮುಖವಾಗಿ ನಡೆಯಬೇಕಾದ
ಅನಿವಾರ್ಯತೆ
ಕಡಲಿಗೆ ಎಂದೂ ಒದಗಿ ಬಾರದಿರಲಿ
ಅಲ್ಲಿ ಧಿಕ್ಕರಿಸಿ ನಡೆವ ತಾಕತ್ತು ಮೊದಲೇ ಇಲ್ಲ
ಕಡಲಿಗೆ ಅಲೆಗಳ ಕಲರವವೇ ಅದೆಷ್ಟು ಚಂದ.

ದಿಗಂತದಲ್ಲಿ ಬಾಗಿ ತಬ್ಬಿದ ಬಾನು
ನಿಲಮೇಘಶಾಮನಂತೆ ಪ್ರೀತಿ ಮಾಡುವ ಕಡಲಿಗೆ
ತನುಮನವೆಲ್ಲ ಸಂತಸದ ಆಗರದಲಿ ಕೊಚ್ಚಿ
ನೊರೆ ನೊರೆ ಕಲರವದ ನಿನಾದ
ಕಿವಿಗಿಂಪಾಗಿ ಸದಾ ಕೇಳುತಿರಲಿ.

ಬಾನಿಲ್ಲದೆ ಕಡಲಿಲ್ಲ
ಬಚ್ಚಿಡುವ ಉನ್ಮಾದದ ಉದ್ವೇಗದ ಕಚಗುಳಿಗೆ
ಸದಾ ಬೇಕು ಸಿಂಚನದ ಸಾಂಗತ್ಯ
ಆ ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಕ್ಷಣದ ನಿರೀಕ್ಷೆ
ಅವಿತ ಕಡಲಾಳದ ತುಂಬ
ಮುಚ್ಚಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಅನುಭವಿಸುವ ಸಂತೋಷ
ಆಗಾಗ ಎದ್ದೇಳುವ
ಸುಂದರ ತೆರೆಗಳೇ ಸಾಕ್ಷಿ!

ಸೃಷ್ಟಿಯ ಸೊಬಗ ಹೀರುತ್ತ
ಗುಪ್ತ ಗಾಮಿನಿಯಾಗಿ
ಬಿಡದೆ ಬೆನ್ನ ಹಿಂದೆ ಮೌನದ ನಿರ್ಲಿಪ್ತ ವಾಸ
ಆಕಾಶದಂಗಳದಲಿ ಹೊಳೆವ ನಕ್ಷತ್ರ
ಕಣ್ತುಂಬಿಕೊಂಡು
ಸೂರ್ಯ ಚಂದ್ರರಿರುವವವರೆಗೆ
ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡೇ ಇರಬೇಕೆನ್ನುವ ಹೆಬ್ಬಯಕೆ
ಬಳುಕಿ ತುಳುಕುವ ಕಡಲಿಗೆ
ಅಷ್ಟೊಂದು ಅಕ್ಕರೆ.

ಆಗಸವೆ ನೀ ಎಂದೂ ಕಡಲ ತೊರೆಯದಿರು
ಮರೆತು ನಿರ್ಜೀವ ಮಾಡದಿರು.

7-7-2017. 10.53am

ತವರ ತುಡಿತ

ಆಷಾಢ ಮಾಸ
ತಂದಿತು ನವೋಲ್ಲಾಸ
ತವರು ಮನೆಯ
ನೆನಪಿನಂಗಳದಲಿ
ಹುಚ್ಚೆದ್ದು ಕುಣಿದಿದೆ ಮನ॥

ಅಕ್ಕರೆಯ ಅಣ್ಣ
ಬರುವ ನನ್ನ ಕರೆದೊಯ್ಯಲು
ಬಗಬಗೆಯ ತಿಂಡಿ ಮಾಡಿ
ಹೊಸಿಲ ಬಾಗಿಲಲಿ
ನಿರೀಕ್ಷೆ ಅಮ್ಮನದು॥

ಅಪ್ಪಯ್ಯನೊಂದಿಗೆ ಹರಟೆ
ಅಜ್ಜಿಯ ಕಥೆಕಟ್ಟು ಬಿಚ್ಚಿ
ತಂಗಿಯರೊಡಗೂಡಿ
ಮನಸೋ ಇಶ್ಚೆ
ಕಾಲ ಕಳೆವ ಸುಸಮಯ॥

ಹಳೆ ಗೆಳತಿಯರೊಂದಿಗೆ ಭೇಟಿ
ಕಷ್ಟ ಸುಃಖದ ಮಾತು ಹಂಚಿ
ಸುತ್ತ ಬೇಣ ಬೆಟ್ಟ ಸುತ್ತಿ
ಅಡಿಕೆತೋಟ ಗದ್ದೆ ಬಿಡದೆ
ಸಖತ್ ದಿನ ಕಳೆಯುವ ಸಮಯ॥

“ಯಮ್ಮನಿಗೆ ಬಾರೆ ಯಮ್ಮನಿಗೆ ಬಾರೆ”
ಊರ ಮಂದಿಗೆಲ್ಲ
ನನ್ನ ಕಂಡರೆ ಬಲು ಇಷ್ಟ
ಊಟ ತಿಂಡಿ ವಗೈರೆ
ಒಂದೊಂದು ಮನೆ ಹೊಕ್ಕಿ ಬರುವೆ॥

ನಲ್ಲಾ ಇದೇ ನೋಡು
ನನ್ನ ತವರಿಗೆ ಹೋಗುವ ಸಂಭ್ರಮ
ಕೊಂಚ ಬಿಡುವು ಮಾಡಿ ಕೊಡು
ಆಷಾಢ ಮುಗಿದೊಡೆ
ನಿನ್ನ ಹತ್ತಿರ ಓಡೋಡಿ ಬರುವೆ॥

ಇಲ್ಲಿರಲು ನೀ ನನಗೆ ಚಂದ
ಅಲ್ಲಿರಲು ನನ್ನ ತೌರೇ ಅಂದ
ಅಮಿತ ಪ್ರೀತಿ ಮನೆ ಮಾಡಿಹುದು
ಎರಡೂ ಮನೆ ಕೀರ್ತಿ ಅರಿತು
ಬಾಳಿ ಬೆಳಗುವೆ ನಾನು॥

2-7-2017. 4.31pm

ಹೆಣ್ಣು

ಅಪ್ಪಾ ಅಪ್ಪಾ
ನನ್ನ ಕಾಲು
ಎಷ್ಟೊತ್ತಿಂದ ಹೀಂಗೆ
ಒಂದೇ ಕೈಯಲ್ಲಿ
ಎತ್ತಿ ಹಿಡ್ಕಂಜೆ.

ನಿನ್ನ ಕೈ
ಅದೆಷ್ಟು ನೋಯ್ತ
ಏನ!

ನೀ ಮಾತ್ರ
ಶಣ್ಣ ಉಂಗರಾ
ಹಾಕ್ಕಂಡು
ಯಂಗೆ ಇಷ್ಟು ದೊಡ್ಡ
ಗೆಜ್ಜೆ ಕಟ್ಟಿದ್ದೆ.

ಯನ್ನ ಕಂಡರೆ
ಅದೆಷ್ಟು ಪ್ರೀತಿ
ಪಪ್ಪಾ ನಿನಗೆ
ಯಾರಿಗೂ ಸಿಗದಾಂಗೆ
ಎತ್ತಿ ಹಿಡ್ಕಂಜೆ.

ನಾ ಹೆಣ್ಣೆಂಬ
ತಾತ್ಸಾರ ತೋರದೆ
ಚಿಮ್ಮಿದೆ ನಿನ್ನಲ್ಲಿ
ಮಮತೆಯ
ಕಾರಂಜಿ.

ಆನು ದೊಡ್ಡೋಳಾಗಿ
ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಹೋಗಿ
ಹೈಸ್ಕೂಲಿಗೆ ಹೋಗಿ
ಕನ್ನಡ ಶಾಲೆಲಿ
ಕನ್ನಡ ಕಲ್ತು
ನೌಕರಿ ಸೇರಿ
ದಾಚಿ ದುಡ್ಡು ತಂದು
ನಿನ್ನ ಚಂದ ನೋಡ್ಕತ್ತಿ
ಅಕಾ..!!

11-5-2017. 3.40pm

(ಚಿತ್ರ ಕವನ)

ಚಿತ್ರ ಕವನ

ಸಂಕಲ್ಪ

ಅಂದು ನೀನಾರೊ
ನಾನಾರೊ
ಸಂಸಾರ ಸಮೇತ
ನಮ್ಮನೆಗೆ ಬಂದೆ
ವಧು ಶಾಸ್ತ್ರ ಮುಗಿಸಿ
ಹಿರಿಯರೊಪ್ಪಿದ
ಗಂಡು ನೀನು.

ಅವರಣತಿಯಂತೆ
ನಡೆದೇ ಹೋಯಿತು
ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಮದುವೆ
ಸುತ್ತೆಲ್ಲ ತಳಿರು ತೋರಣ
ಜಗಮಗಿಸುವ ಬೆಳಕಿನ ಮಾಲೆ
ಗುರು ಹಿರಿಯರ ಆಶೀರ್ವಾದ
ಮಂತ್ರ ಘೋಷದಲ್ಲಿ.

ಗೊತ್ತು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ತವಕ
ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದ ನಿನ್ನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ
ಒಳಗೊಳಗೆ ನಡುಕ
ತುಟಿ ಅದುರಿ
ಗಂಟಲು ಬಾಯಾರಿ
ದಿಗಿಲು ಮನತುಂಬ
ಮುಂದೆ ನನ್ನ ಜೀವನ
ಹೇಗೊ ಏನೊ
ಅರಿವಿಲ್ಲದ ದಾಂಪತ್ಯವಿಲ್ಲಿ.

ಅಂದು ಸುಂದರ ಸಂಜೆ
ತಂಗಾಳಿಯ ತಂಪೆಲರು
ಮನ ಹೂವಾಗಿ ಕುಣಿತಿತ್ತು
ನಿನ್ನ ಸಂಘವ ಬಯಸಿ
ಆ ಕೆರೆ ಗುಂಟ
ನನ್ನ ಕೈ ಪಿಡಿದು ನಡೆದಾಗ.

ಅಲ್ಲೆ ಕಲ್ಲು ಬೇಂಚಿನ ಮೇಲೆ
ಕುಳ್ಳಿರಿಸಿ ಅಕ್ಕರೆಯಲಿ ಕೇಳಿದೆ
“ನೀ ಆಗಿರುವೆಯಾ ಸಖೀ
ನನ್ನ ಮನದ ನಂದಾ ದೀಪ!”

ಹುಚ್ಚೆದ್ದ ಮನದ
ಕನಸು ನನಸಾಗಿಸುವ ಭರವಸೆ
ಇದೆ ಅಲ್ಲವೆ ಪ್ರತಿ ಹೆಣ್ಣು ಬಯಸುವುದು!

ಆಗಲೇ ನಿನ್ನ ಕೈ ಮೇಲೆ
ಬಳೆ ತೊಟ್ಟ ಕೈ
ಇಟ್ಟು ಮಾಡಿತು ಆಣೆ
ಕಲ್ಲಿರಲಿ, ಮುಳ್ಳಿರಲಿ
ಜೊತೆಯಾಗಿ ಸಾಗುವಾ ಹೀಗೆ
ಇದಕೆ
ನೀನಿಟ್ಟ ಉಂಗುರವೆ ಸಾಕ್ಷಿ..!!

4-5-2017. 1.38pm

ಭರವಸೆ

ಏಕೆ ಕೊರಗುವೆ
ಹೇಳು ಗೆಳೆಯಾ
ಜೊತೆ ನಾನಿಲ್ಲವೆ
ನಿನ್ನೊಂದಿಗೆ ಹೆಜ್ಜೆ ಇಡಲು.

ಆರಾರು ಅಂದರೇನು
ಬಿಡು ನೀ ಅದರ ಚಿಂತೆ
ಅನ್ನುವವರ ಬಾಯಿ
ಮುಚ್ಚಬಹುದೆ ಹೇಳು.

ದೇವರು ಕೊಟ್ಟ ರೂಪ
ತುಂಬು ಮನದಿ ಸ್ವೀಕರಿಸು
ಅನ್ಯೋನ್ಯ ಬದುಕಿಗೆ
ರೂಪ ಮುಖ್ಯ ಅಲ್ಲವೇ ಅಲ್ಲ.

ಇದನರಿಯದ ಮನುಜರು
ಸೌಂದರ್ಯಕೆ ದಾಸರಾಗಿಹರು
ಮದುವೆ ಎಂಬ ಮೂರಕ್ಷರ
ಹಲವರಿಗೆ ಕನಸಾಗಿಹುದು.

ಸಾಕು ಬಿಡು ನನ್ನ ಗೆಳೆಯಾ
ನಿನ್ನ ವ್ಯರ್ಥ ಪ್ರಲಾಪ
ಇಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಶಾಶ್ವತರಲ್ಲ
ಮಲಗುವರು ಆರಡಿ ಮೂರಡಿಯಲ್ಲಿ.

ಮನ ಕಲ್ಲಾಗಿಸಿಕೊ ನೀಲ ನಭದಂತೆ
ಹಚ್ಚು ಬಾಳಲ್ಲಿ ಆರದ ಬೆಳಕು
ನೀ ತೊಡಿಸಿದ ಬಳೆ ಉಂಗುರ
ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ನನ್ನ ಕೈಯಲ್ಲಿರುವಂತೆ.

7-5-2017 9.09am

ಸರಸ ಸಲ್ಲಾಪ (ಚಿತ್ರ ಕವನಗಳು)

ನಿನ್ನಂದವ ಹೊಗಳಲು
ಹಗಲು ರಾತ್ರಿ ಸಾಲದು ಸಖಿ
ನನ್ನೊಳಗಿನ ಭಾವನೆಗಳಿಗೆ
ಅಪರೂಪದ ಶಬ್ದಗಳೆ ಸಿಗದು
ಕಿಂಚಿತ್ತು ತಾಳ್ಮೆ ತೋರಿ
ನೀನಿಲ್ಲೆ ಇರು ಸ್ವಲ್ಪ
ಹುಡುಕಾಡಿ ನಾ ತರುವೆ
ನಿನಗೊಪ್ಪುವ ಅಂದದ
ಶಬ್ದಗಳ ಮಾಲೆ.

ನಿನ್ನೆದೆಯು
ನನ್ನೊಳಗಿನ ಭಾವನೆಗಳ
ಭದ್ರ ಕೋಟೆ
ಕಾವಲು ನಿಂತಿರುವುದಕ್ಕೆ
ಮನಸ್ಸು ನಿರಂಮ್ಮಳ
ಎಂದೆಂದೂ ನೀ ಹೀಗೆ
ಇರುವೆಯಾ ಹೇಳು ನನ್ನ ಸಖ!

ಹೇ ಮುರಳಿ ಲೋಲಾ
ಬಾ ಗೋಪಾಲಾ
ಸನಿಹಕೆ ನೀನಿಲ್ಲವಲ್ಲಾ
ನಾ ಹೇಗೆ ಕಳೆಯಲಿ ಕಾಲಾ.

ಇಲ್ಲೆ ಇರು ಬರ್ತೀನಂದೆ
ಕಾದೂ ಕಾದೂ ಬಿಸಿಲಲ್ಲ ಬೆಂದೆ
ಸಖಿಯರನ್ನೆಲ್ಲ ಬಿಟ್ಬಿಟ್ ಬಂದೆ
ನಿನ್ನ ಜೊತೆ ಸರಸಲಾಡಲೆಂದೆ.

ಅರೆ ನೀನೆಲ್ಲಿಗೆ ಹೋದೆ ಕೃಷ್ಣಕನಯ್ಯಾ
ನೀ ಬರದೆ ನಾ ಹೋಗೆನಯ್ಯಾ

22-4-2017.1.53pm

ಏಕಾಂಗಿ….!!

ಬದುಕೊಂದು ಅತಿ ಸುಂದರ
ಕಳೆಯುವ ಕಾಲವೆಲ್ಲ ಅತಿ ಮಧುರ
ಇರುವ ದಿನಗಳೆಲ್ಲ ಸೊಗಸಿನ ಆಗರ
ಇನ್ನೇನು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಮೂರೇ ಗೇಣು
ಎಂದಂದುಕೊಂಡ ದಿನಗಳು
ಒಂದೊಂದೇ ಕಾಲನ ಚಕ್ರಕ್ಕೆ ಸಿಲುಕಿ
ಅರಿವಿಲ್ಲದಂತೆ ಹಂತ ಹಂತವಾಗಿ
ಬಿಡಿ ಬಿಡಿ ಕನಸು ಕಳಚುತ್ತ ಬಂದು
ಬಟಾ ಬಯಲಿನಲ್ಲಿ ಏಕಾಂಗಿಯ ಜೀವನ
ಎದೆ ತಟ್ಟಿ ನಿಂತು ವಿಧಿ ಲಿಖಿತ ಕೇಕೆ ಹಾಕಿದಾಗ
ನಿತ್ರಾಣವಾಗಿ ನೆಲಕುರಿಳಿ ಮಲಗಿದೆ
ಹೇ ದೇವಾ ನನಗಿನ್ನೆಲ್ಲಿಯ ಬಾಳು….!!

2-5-2017. 8.42am
(ಚಿತ್ರ ಕವನ)