ಗುಂಡನ ಹಿಕ್ಮತ್ತು(ನಗೆ ಬರಹ)

ಗೆಳೆಯ – ಏನೋ ಗುಂಡಾ, ಎಲ್ಲೂ ಕಾಣ್ತಿಲ್ಲ?  ಅದಕೆ ಮನೆಗೇ ಬಂದೆ ಮಾತಾಡಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗೋಣಾಂತ.

ಗುಂಡ – ಇಲ್ಲ ಕಣೋ, ನಿನ್ನೆ ಊರ ಕಡೆ ಹೋಗಿದ್ನಾ.  ತೋಟದಲ್ಲಿ ಓಡಾಡುವಾಗ ಜಾರಿ ಬಿದ್ದೆ.  ನೋಡು ಕಾಲು ಹೇಗೆ ಊದಿಕೊಂಡಿದೆ!

ಗೆಳೆಯ – ಹೌದಲ್ಲೊ, ಡಾಕ್ಟರ್ಗೆ ತೋರಿಸಬೇಕಿತ್ತು?

ಗುಂಡ – ಛೆ, ಇದಕ್ಯಾಕೊ ಡಾಕ್ಟರ್ ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಬೇಕು?  ನನ್ನ ಫ್ರೆಂಡೂ ಇದೇ ತರ ಜಾರಿ ಬಿದ್ದು ಕೈಗೆ ಏಟು ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ.  ಹೇಗಿದ್ರೂ ಅವನು ಡಾಕ್ಟರ್ ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಿ ಔಷಧಿ ತಂದೂಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ.  ಅದೇ ಔಷಧನ ನಂಗೂ  ಸ್ವಲ್ಪ ಕೊಡು ಅಂತ ಕೇಳ್ತೀನಿ.  ಅವನಿಗೆ ಕೈಗೆ, ನನಗೆ ಕಾಲಿಗೆ ಏಟಾಗಿರೋದು.  ಎರಡೂ ಬಿದ್ದಿದ್ದೇ ತಾನೆ.  ಸುಮ್ನೇ ಡಾಕ್ಟರ್ಗೆ ದುಡ್ಡು ಬೇರೆ ದಂಡ!

ಗೆಳೆಯ – ಅಪ್ಪಾ ಶಿವನೆ.  ನಮಸ್ಕಾರ ಕಣೋ, ಬರ್ತೀನಿ.

ಕಳೆದು ಹೋದ ಚಟ್ನೀಪುಡಿ(ನಗೆ ಬರಹ)

ಅಲ್ಲ ಎಲ್ಲಿಟ್ಟೆ ಚಟ್ನೀಪುಡಿ ಬಾಟ್ಲೀನ? ಎಷ್ಟು ಹುಡುಕಿದ್ರೂ ಸಿಗುತ್ತಿಲ್ವಲ್ಲ? ಏನ್ಮಾಡ್ಲಿ ಈಗ? ಕಳ್ಳೆಕಾಯಿ,ಕೊಬ್ಬರಿ,ಒಂದಷ್ಟು ಕರಿಬೇವಿನ ಸೊಪ್ಪು, ಬೆಳ್ಳುಳ್ಳಿ ಏನೆಲ್ಲಾ ಹಾಕಿ ಅದೆಷ್ಟು ಮುತುವಜಿ೯ಯಿಂದ ಮಾಡಿದ್ದೆ!

ಇವತ್ತೇನಾದ್ರು ಆಗ್ಲಿ, ಎಲ್ಲ ಕೆಲಸ ಬಿಟ್ಟು ಹುಡುಕೋದೆ. 

ಅಮ್ಮ ಅದೇನ ಗೊಣಗ್ತಿದಿಯಾ ಆಗಿಂದ?

ಇಲ್ಲ ಕಣೆ ಚಟ್ನೀಪುಡಿ ಸಿಗ್ತಿಲ್ಲ.

ಅಯ್ಯೋ ಅದೆಷ್ಟು ದಿನ ಆಯ್ತು ಹುಡುಕೊಕೆ ಹತ್ತಿ, ಇನ್ನೂ ಸಿಕ್ಕಿಲ್ವ?

ಸಿಕ್ಕಿದ್ರೆ ಹುಡುಕ್ತಿದ್ನ? ಇವಳದ್ದೊಂದು.  ಏಯ್ ಹೋಗೊ ಆಚೆ,ಬಂದಬಿಟ್ಟ ನಂದೆಲ್ಲಿ ಇಡ್ಲಿ ಅಂತ, ಭೌ ಭೌ ಅಂತೆ. ಏಯ್ ಪೆಡಿಕ್ರಿ ಹಾಕೆ ಅವನಿಗೆ, ನಾ ಚಟ್ನೀ ಪುಡಿ ಹುಡುಕಬೇಕು.

ಬೆಳಗಿಂದ ಸಾಯಂಕಾಲದವರೆಗೂ ಇಡೀ ಮನೆ ತಡಕಾಡಿದ್ರೂ ಸಿಕ್ಕಿಲ್ವಲ್ಲ, ಎಲ್ಲೋಯ್ತು? ಸುಸ್ತಾಯ್ತು, ಏನಾದ್ರಾಗ್ಲಿ ನಾಳೆ ಇನ್ನೊಂದು ಕೈ ನೋಡೇ ಬಿಡೋದು.

ಅಮ್ಮಾ ಇಲ್ಲಿ ನೋಡಿಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಚಟ್ನೀಪುಡಿ!

ನಿಂಗೆಲ್ಲೆ ಸಿಕ್ತು.

ದೇವರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಕುಂಕುಮ ಬಾಟ್ಲಿ ಜೊತೆ ಇಟ್ಟಿದ್ದೆ. 

ಅಯ್ಯೋ ರಾಮನೆ! ಅದ್ಯಾವ ಮಾಯದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿಟ್ಟೆ?

ಹೀಗೂ ಉಂಟೆ???

(ಯಾಕ್ರೀ ನನ್ನ ಅವಸ್ಥೆ ನೋಡಿ ನಗ್ತಿದಿರಾ? ಪರವಾಗಿಲ್ಲ ಜೋರಾಗಿ ನಗಿ, ಆರೋಗ್ಯಕ್ಕೆ ಒಳ್ಳೆಯದು, ಅದಕೆ ಬರೆದಿರೋದು)

ಹೋಗಮ್ಮೋ(ನಗೆ ಬರಹ)

ಅಮ್ಮ – ಮಗಳೆ ಇವತ್ತೊಂದು ಸಂಬಂಧ ಬಂದಿದೆ, ಹುಡುಗ

           . ಅಮೇರಿಕಾದಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾನಂತೆ, ಒಳ್ಳೆ ಕೆಲಸ,ಚೆನ್ನಾಗಿ 

              ಇದ್ದಾನೆ ಆಗಬಹುದಾ. ಮದುವೆಗೆ ಹೂ ಅನ್ನು.

ಮಗಳು – ಹೋಗಮ್ಮೋ, ಯಾಕೆ ಇಲ್ಲೇನು ಇಂಜನಿಯರಗಳು

               ಇಲ್ವಾ? ಇಷ್ಟೊಳ್ಳೆ ಕೆಲಸ ಬಿಟ್ಟು ಅಲ್ಲಿ ಹೋಗಿ

                ಕೆಲಸನೂ ಇಲ್ಲದೆ ಉಪ್ಪಿಟ್ಟು ಮಾಡಿ WhatsApp

                ನಲ್ಲಿ pic ಹಾಕಲಾ? ಈಗೆಲ್ಲ ನನ್ನ friends ಅವಸ್ಥೆ

                ನೋಡದೀನಿ.  ಹೋಗಮ್ಮೋ ಸುಮ್ನಿರು.  ದೂರದ

                ಬೆಟ್ಟ ಕಣ್ಣಿಗೆ ನುಣ್ಣಗೆ.  ಇಂಡಿಯಾನೇ ಬೆಸ್ಟ್

ಪಾಕಡಾ ಹೆಂಡತಿ(ನಗೆ ಬರಹ)

ಗಂಡ-  ಯಾಕೆ ನಿದ್ದೆ ಬರ್ತಿಲ್ವಾ? ಹೊರಳಾಡ್ತಾ ಇದಿಯಾ!

ಹೆಂಡತಿ- ಇಲ್ಲ ಕಂಡ್ರಿ, ಕಸದ್ದೆ ಯೋಚನೆಯಾಗಿ ಬಿಟ್ಟಿದೆ.

ಗಂಡ- ಯಾಕೆ ದಿನಾ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ವಾಕಿಂಗ ಹೋಗುವಾಗ ತಗೊಂಡು ಹೋಗಿ ಅದೆಲ್ಲೊ ಬಿಸಾಕಿ ಬರ್ತಿದ್ದೆ.

ಹೆಂಡತಿ- ಹಂಗಲ್ಲರಿ, ಈಗ ಕಸ ಹಾಕೊ ಜಾಗ ಕ್ಲೀನ ಮಾಡಿ

ರಂಗೋಲಿ ಬೇರೆ ಹಾಕಿಡ್ತಾರೆ, ಹ್ಯಾಂಗರಿ ರಂಗೋಲಿ ಮೇಲೆ

ಕಸ ಹಾಕೋದು?

ಗಂಡ-ಅಷ್ಷೇನಾ, ಕಸದ ಗಾಡಿಗೇ ಹಾಕಿದ್ರಾಯ್ತು ಬಿಡು.

ಹೆಂಡತಿ- ಅದಲ್ಲ ಕಂಡ್ರಿ.

ಗಂಡ- ಮತ್ತಿನ್ನೇನೆ?

ಹೆಂಡತಿ -ಬೆಳಗ್ಗೆ ನಿಮಗೊಂದು ಕೆಲಸ ಹೇಳೋಣ ಅಂತಿದ್ದೆ.

ಗಂಡ – ಏನೇ ಅದೂ!

ಹೆಂಡತಿ – ಮತ್ತೆ, ಮತ್ತೆ ಮಹಾನಗರ ಪಾಲಿಕೆಯವರು ಕಸನ 

ಮೂರು ತರ ವಿಂಗಡಿಸಿ ಕೊಡಬೇಕು ಹೇಳ್ತಾರಿ, ಇಲ್ಲ ಅಂದ್ರೆ

ಕಸ ತಗಳಲ್ವಂತೆ.  ಪಾಂಪ್ಲೆಟ್ ಬೇರೆ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ, ಓದಿಕೊಂಡು ವಿಂಗಡಿಸಿ, ಹಾಗೆ ಕಸದ ಗಾಡಿ ಬಂದಾಗ ತಗೊಂಡೋಗಿ ಹಾಕಿಬಿಡ್ರಿ.  ಹೇಗಿದ್ರೂ ರಿಟೈರ್ಡ ಆಗಿದಿರಾ,

ಫ್ಫೀಯಾಗಿದ್ದೀರಲ್ಲ.

(ಹೆಂಡತಿ ನಿರಾಳವಾಗಿ ನಿದ್ದೆಗೆ ಜಾರಿದ್ಲು, ಗಂಡನಿಗೆ ನಿದ್ದೆ ಹಾರೋಯ್ತ)☺

ಲೆಕ್ಕಾಚಾರದ ಗಂಡ(ನಗೆ ಬರಹ)   14 / Dec / 2015

ಹೆಂಡತಿ –  ರೀ, ಬ್ಯಾಂಕಲ್ಲಿ ಒಂದು ಲಾಕರ್ ಓಪನ್ ಮಾಡ್ರಿ, 

                ಬಂಗಾರ, ಬೆಳ್ಳಿ ಎಲ್ಲ ಇಡಬೇಕು.

ಗಂಡ –      ಸಮ್ನೆ ಯಾಕೆ ದುಡ್ಡು ವೇಸ್ಟ, ಆಫೀಸಲ್ಲೇ ಫೈಲ್

                 ಇಡೋಕೆ ಲಾಕರ್ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ, ಅಲ್ಲೇ

                 ಇಟ್ರಾಯಿತು ಬಿಡು!☺

– See more at: http://vismayanagari.com/node/24590#sthash.XbiYoszG.dpuf

ಒಗ್ಗರಣೆ ಘಾಟು( ಚಟಾಕಿ )

ಒಂದಿನ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ನನ್ನ ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ವಿಚಾರ ವಕ್ಕರಿಸಿಕೊಂಡು ಬಿಡ್ತು; ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಮಿಂಚು ಬರುತ್ತಲ, ಹಾಗೆ. ಆದರೆ ಮಿಂಚು ತಕ್ಷಣ ಮಾಯವಾಗಿ ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಈ ವಿಚಾರ ಕುಳಿತಲ್ಲಿ ನಿಂತಲ್ಲಿ ಮಿದುಳು ತಿನ್ನೋದಕ್ಕೆ ಶುರುವಾಯಿತು. ಬೇಕಿತ್ತ ನನ್ನ ತಲೆಗೆ ಇದು. ಮೊದಲೆ ಅಧ೯ಂಬರ್ದ ತಿಳುವಳಿಕೆ. ಯಾರಲ್ಲು ಕೇಳಲು ಭಯ, ಹೇಳಲು ಭಯ.

ಎಷ್ಟೋ ದಿನ ಮುಚ್ಚಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದೆ. ಈ ಮುಚ್ಚಿಡೊ ಸ್ವಭಾವ ಮೊದಲಿಂದಲೂ ಅಂಟಿಕೊಂಡು ಬಂದಿದೆ‌. ಅದೊಂತರ ಸ್ವಭಾವ. ಬಿಡಿ ನಿಮಗ್ಯಾಕೆ. ನನ್ನದು ಅದು, ನನಗೇ ಇರಲಿ.

ಅದೇ ಕಂಣ್ರೀ” ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಮಹಿಳಾ ಬರಹಗಾರರು ಯಾಕಿಷ್ಟು ಕಡಿಮೆ? ಯಾಕೆ ಬರೆಯುತ್ತಿಲ್ಲ? “ಹೀಗೆ ಏನೇನೊ ಮಹಿಳಾ ಮನೋಮಣಿಗಳ ಕುರಿತು ತಲೆ ಹೊಡಕೊತಾ ಇತ್ತು. ಛೆ, ಬಿಟ್ಟಾಕು ಈ ವಿಚಾರ. ನಿನಗ್ಯಾಕೆ ಬೇಕು ಬೇಡದ ಉಸಾಪರಿ. ತೆಪ್ಪಗೆ ಓದಿಕೊಂಡು ಬರೆದುಕೊಂಡು ಇರಬಾರದಾ? ” ಅಂತ ಎಷ್ಟು ಸಾರಿ ಹೇಳಿದಿನಿ ನನ್ನ ತಲೆಗೆ‌. ಉಹೂ, ಬಿಡವಲ್ಲದು.

ಆದರೆ ಈಗ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತಿದೆ, “ಯಾಕೆ ಮಹಿಳಾ ಬರಹಗಾರರು ಕಮ್ಮಿ “ಅಂತ.

ಅದೆ ಕಂಣ್ರೀ, ಈ ಬರೆಯೊ ಮೂಡು ಅದ್ಯಾವಾಗ ದಾಳಿ ಇಡುತ್ತೊ ಗೊತ್ತಾಗೊಲ್ಲ. ಸುಯ್ಯಂತ ಒಳ್ಳೆ ರಾಕೆಟ್ ತರ. ಶಬ್ದಗಳ ಹಿಂಡು ಒಳ್ಳೆ ಜೇನು ನೊಣ ಮುತ್ತಿಕೊಂಡ ಹಾಗೆ ಮುತ್ತಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ ರಾಣಿ ಜೇನನ್ನ. ಆ ಟೈಮಲ್ಲಿ ಬರೆಯುವ ಮಹಿಳಾ ಕೈ ಬಿಡುವಿರಬೇಕಲ್ಲ! ಯಾವಾಗ ನೋಡಿದರೂ ಕೆಲಸ, ತಾಪತ್ರಯಗಳ ಸುರಿಮಳೆ. ಎಲ್ಲ ಮುಗಿಸಿ ಇನ್ನೇನು ಬರೆಯೋಣ ಅಂತ ಕೂತರೆ ಸಿಗಬೇಕಲ್ಲ ವಿಚಾರಗಳು, ಶಬ್ಧಗಳು. ಅದು ಆಗಲೆ ಗಂಡನ ಸೇವೆಯಲ್ಲೊ, ಮಕ್ಕಳ ಟಿಫಿನ್ ಬಾಕ್ಸನಲ್ಲೊ ಕಳೆದುಹೋಗಿಬಿಟ್ಟಿರುತ್ತೆ. ಬರಿ ಪೇಪರ ಮುಂದಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದೇ ಬಂತು.

ಹೀಂಗಾಗಿ ಕಳೆದು ಹೋದ ಬರಹ ಸಿಗದೆ, ತಲೆಗೆ ಬಂದಿದ್ದು ಕೂಡಲೆ ಬರೆಯೋಕು ಆಗದೆ ಮಹಿಳಾ ಲೇಖಕರ ಸೀಟು ಅದೆಷ್ಟು ಖಾಲಿ ಉಳಿದುಕೊಂಡುಬಿಟ್ಟಿದೆ ನೋಡಿ‌.

ಇನ್ಮೇಲೆ ಹಾಗಾಕೋಕೆ ಬಿಡಬೇಡಿ. ಗಂಡಸರಿಗೇನು ಮೂಡ ಬಂದಾಗೆಲ್ಲ ಕೂತು ಬರೆದುಬಿಡ್ತಾರೆ, ಹಾಗೆ ಪರಿಶೀಲಿಸಿ ಪತ್ರಿಕೆಗೆ ಕಳಿಸಿಯೂ ಬಿಡ್ತಾರೆ. ಈಗೇನು ಎಲ್ಲರ ಕೈನಲ್ಲೂ ಟಚ್ ಸ್ಕ್ರೀನು, ಲ್ಯಾಬಟಾಪ ಇತ್ಯಾದಿ‌.

ಆದರೆ ನಮ್ಮ ಮಹಿಳೆಯರು ಕೆಲವರು ಇನ್ನೂ ಅದೆ ಪೆನ್ನು, ಅದೆ ಮಕ್ಕಳು ಪರೀಕ್ಷೆ ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ ಬಿಟ್ಟಿರ್ತಾರಲ್ಲ ಅಲ್ಲೊಂದು ಇಲ್ಲೊಂದು ಖಾಲಿ ಹಾಳೆ‌. ನಂಗೇನು ಅದೇ ಸಾಕು, ನಾ ಏನು ಬರೆಯೋದು ಅಷ್ಟ್ರಲ್ಲೇ ಇದೆ.

ಎಲ್ಲ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಕಿಮ್ಮತ್ತು ಕೊಟ್ಟು ಬರೆಯುವ ಕೈ ಕಟ್ಟಾಕಿ ಪ್ರತಿಭೆನೇ ಬಿಟ್ಟಾಕಿರ್ತಾರಲ್ಲ. ಇನ್ನೆಲ್ಲಿ ಸಿಗಬೇಕು ಮಣ್ಣು. ಇದ್ದಿದ್ಲರಲ್ಲೆ ಮನೆ ಕಟ್ಟುವವರು‌.

ನೋಡಿ, ನಾ ಒಂದು ಗುಟ್ಟು ಹೇಳ್ತೀನಿ ನಿಮಗೆ. ಒಂದೊಳ್ಳೆ ಟಚ್ ಸ್ಕ್ರೀನ್ ಮೊಬೈಲೊ, ಅಥವಾ ಟ್ಯಾಬ ತಗೊಂಡು ಗಂಡನ ಹತ್ತಿರನೊ ಅಥವಾ ಈಗೇನು ಚಿಳ್ಳೆಪಿಳ್ಳೆಗೂ ಗೊತ್ತು ಈ ಆನ್ಲೈನ್ ಆಟ, ಕಲಿತು ನೋಡಿ. ಮೊಬೈಲ್ ಡೈರಿ ಸೆಟ್ ಮಾಡಕಳಿ. ಇದಕೇನು ಇಂಟರನೆಟ್ ಬೇಡ ಕರೆಂಟೂ ಬೇಡ. ಮೊಬೈಲು ಮಾತ್ರ ಚಾಜ೯ ಆಗಿದ್ರೆ ಸಾಕು. ಎರಡು ಬೆರಳು ಸಾಕಪ್ಪ ಅಕ್ಷರ ಒತ್ತೊದಕ್ಕೆ. ಕೂತಲ್ಲಿ ,ನಿಂತಲ್ಲಿ ,ಮಲಗದಲ್ಲಿ, ಅಡಿಗೆ ಮಾಡುವಾಗ ಹೊರಗೆ ಹೋದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೆಂದರಲ್ಲಿ ಚಟಕ, ಪಿಟಕ ಅಂತ ಅಕ್ಷರಗಳ ಗುಂಪು, ಶಬ್ದಗಳ ಸಾಲು ಹರಿಸಿಬಿಡಬಹುದು. ದಾರದಲ್ಲಿ ನೇತಾಕಬುಡಿ ಕೊರಳಿಗೆ. ಅದೇ ಕಂಣ್ರೀ ಮೊಬೈಲು. ಹೌದು ಕಂಣ್ರೀ ಒಗ್ಗರಣೆ ಹಾಕಿದಷ್ಟು ಸುಲಭ.

ನೋಡಿ ಗಂಡಸರ ಮೂಗಿಗೆ ಹೇಂಗೆ ಘಾಟು ಹೊಡಿತದೆ. ಮತ್ತ್ಯಾಕೆ ತಡ ಒಂದು ಕೈ ನೋಡೇ ಬಿಡ್ರಲ್ಲ!

ಅಲ್ಲಾ ಸ್ವಾಮಿ, ನಾವೇನು ನಿಮ್ಮ ಬರಹ ಕದೀತಿಲ್ಲ. ನಿಮ್ಮ ಪಾಡಿಗೆ ನೀವು ಬರಿರಿ. ನಮ್ಮ ಮಹಿಳಾ ಬರಹಗಾರರು ತಮ್ಮಲ್ಲಿರುವ ಪ್ರತಿಭೆ ಹೊರಗೆ ತರಲಿ ಬಿಡಿ. ನಾವೂ ನಮ್ಮ ಮಹಿಳಾ ಬರಹಗಾರರ ಸಂಖ್ಯೆ ಜಾಸ್ತಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಕನ್ನಡ ನಾಡನ್ನು ಸಂಭ್ರಧ್ಧಿಗೊಳಿಸ್ತೀವಿ. ಓಕೆ ನಾ?:)

18-2-2016 2.01pm

ತಿಕಲ್ ಮೈಂಡು (ನಗೆ ಬರಹ)

ರಾತ್ರಿ ಮಲಗಿದಾಗಲೆ ಗಂಟೆ ಹನ್ನೊಂದು ನಲವತ್ತಾಗಿತ್ತು. ಯಾಕೊ ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಬೇಗ ನಿದ್ದೆ ಬರುತ್ತಿಲ್ಲ. ಏನೇನೊ ಯೋಚನೆಗಳು ತಲೆ ತುಂಬ. ಸಂಪ್ರದಾಯ, ಆಚರಣೆ, ಜ್ಯೋತಿಷ್ಯ ಅದು ಇದು ಅಂತ ಸಿಕ್ಕಾಪಟ್ಟೆ ಯೋಚನೆ ಮಾಡಲು ಶುರುಮಾಡಿಬಿಟ್ಟಿದೆ ಈ ತಲೆ. ರಾತ್ರಿ ಗೂಗಲ್ನಲ್ಲಿ ಅದೇನೊ ನೋಡಲು ಹೋಗಿ,ಯಾರೊ ಬರೆದ ” ವೃಷಭ ರಾಶಿಯವರ 2016ರ ಭವಿಷ್ಯ” ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬೀಳ ಬೇಕಾ! ಸರಿ ಹೋಯ್ತು, ತಗಲಾಕ್ಕೊಂಡೆ ಅಲ್ಲಿ. ಸರಿ ಕುತೂಹಲ ತಿಕಲ ಮೈಂಡಗೆ.

ಈ ರಾಶಿಯವರ ಜನ್ಮ ನಕ್ಷತ್ರ ರೋಹಿಣಿ..‌‌‌‌…ಇನ್ನೂ ಅದ್ಯಾವ್ಯಾವದೊ ಎರಡು ಮೂರು ನಕ್ಷತ್ರಗಳ ಸೇರಿಸಿ ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ. ಸರಿ ಓದುತ್ತ ಹೋದಂತೆ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಖುಷಿಯ ಕಳೆ. ಸರಿಯಾಗಿ ಕುಳಿತು ಆಸಕ್ತಿಯಿಂದ ಮುಂದುವರೆಯಿತು ನನ್ನ ರೀಡಿಂಗು.

ಈ ನಕ್ಷತ್ರ ಕೃಷ್ಣನ ನಕ್ಷತ್ರ. ಬಹಳ ಅದೃಷ್ಟವಂತರು. ಯಾರು ಕೈತುಂಬ ಹಣ ಇದ್ದು ಐಶಾರಾಮಿ ಜೀವನ ನಡೆಸುತ್ತಾರೊ ಅವರೆಲ್ಲ ಈ ನಕ್ಷತ್ರಕ್ಕೆ ಸೇರಿರುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ನಂಬಬಹುದು.ಇವರು ಯಾವಾಗಲು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಕಾಲ ಕಳೆಯುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ಹೇಳಬಹುದು. ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಸುಃಖವಾಗಿ ಇರುತ್ತಾರೆ. ಇವರಿಗೆ ಈ ವಷ೯ ತುಂಬಾ ಅದೃಷ್ಟ ತರುವ ವಷ೯”. ಇನ್ನು ಏನೇನೊ ಒಕ್ಕಣೆ.

ಒ, ಗೊತ್ತಾಯ್ತು. ಇವರ್ಯಾರೊ ಸರೀ ಬೂಚಿಡೊ ಗಿರಾಕಿ. ಯಾಕೆ ಗೊತ್ತಾ ನನ್ನದೆ ನಕ್ಷತ್ರ ಇದು‌. ಆಗಲೆ ಒಂದು ತಿಂಗಳಾಯಿತು ಹೊಸ ವಷ೯ ಶುರುವಾಗಿ. ಏನಾದರೂ ಜ್ಯೊತಿಷಿ ಹೇಳಿದಾಗೆ ಬದಲಾವಣೆ ಇದೆಯಾ? ಇಲ್ಲಪ್ಪ ಇಲ್ಲ. ಅದೆ ಖಾಲಿ ಡಬ್ಬ, ಒಡೆದು ಹೋದ ಶೀಶೆ. ನಿಂತ ನೀರು. ತೇಲಿ ಮುಂದೆ ಹೋಗೋದೆ ಇಲ್ಲ ಅನ್ನುತ್ತೆ ನನ್ನ ರೋಹಿಣಿ ಮಹಾ ನಕ್ಷತ್ರ.

ಇದೆ ಯೋಚನೆಯಲ್ಲಿ ಮಲಗಿದ್ನಾ, ಡಬಾರ ಅಂತ ಸೌಂಡ. ಸರಿ ಲೈಟ ಹಾಕಿ ನೋಡ್ತೀನಿ, ಗೋಡೆಗೆ ತಗಲಾಕಿದ ಕೃಷ್ಣ ಪರಮಾತ್ಮನ ಫೋಟೋ ಬಿದ್ದು ಗ್ಲಾಸೆಲ್ಲ ಪುಡಿ ಪುಡಿ. ಇನ್ನೆಲ್ಲಿ ನಿದ್ದೆ? ಗಂಟೆ ನೋಡಿದರೆ ನಾಲ್ಕು ಇಪ್ಪತ್ತೈದು‌. ತತ್ತರಿಕೆ ಅತ್ಲಾಗೆ ಏಳೋ ಹಾಗೂ ಇಲ್ಲ ಇತ್ಲಾಗೆ ನಿದ್ದೇನೂ ಬರ್ತಿಲ್ಲ. ಏನು ಮಾಡೋದು. ಇದೆಯಲ್ಲ ಬರೆಯೊ ಕೈ. ಶುರು ಹಚ್ಚಕೊಂಡೆ. ತಿಕಲ್ ಮೈಂಡ್ಗೆ ಶುರುವಾಯಿತು ಕಾಯಿಲೆ, ಯಾಕೆ ಫೋಟೊ ಬಿತ್ತು? ಅದೂ ಕೃಷ್ಣನ ಫೋಟೊ.

ಬೆಳಗಾಗೋದೆ ಕಾಯ್ತಿದ್ದೆ‌

ಮೊಬೈಲ ಕಾಲ ಲೀಸ್ಟ ತಡಕಾಡಿ ನನ್ನ ಗೆಳತಿ ಕೊಟ್ಟ ಜ್ಯೋತಿಷಿ ನಂಬರ ಹುಡುಕ್ಕಿದ್ದಾಯಿತು. ” ಹಲೊ, ಸರ್ ನಮಸ್ಕಾರ, ನಾನು ಮೊನ್ನೆ ನನ್ನ ಮಗಳ ಜಾತಕ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಬಂದಿದ್ದೆ, ನೆನಪಾಯಿತಾ? ನಿಮ್ಮ ಹತ್ತಿರ ಏನೊ ಕೇಳಬೇಕಿತ್ತು, ಫ್ರೀ ಇದಿರಾ? ” ” ಏನು ಹೇಳಿ ” “ಅದೆ ನನ್ನ ಮಗಳಿಗೊಂದು ಗಂಡು ಬಂದಿದೆ.” ಗೋತ್ರ, ನಕ್ಷತ್ರ ಎಲ್ಲ ಹೇಳಿದ್ದಾಯಿತು. ” ನೋಡಿ ಅಮ್ಮ ನೀವು ಹತ್ತು ನಿಮಿಷ ಬಿಟ್ಟು ಫೋನ ಮಾಡುತ್ತೀರಾ?” ಆಯಿತು.
(ನಾನು ಏನು ಕೇಳಬೇಕು ಅಂತಿದ್ದೆನೊ ಅದು ಬಿಟ್ಟು ಆಮೇಲೆ ಕೇಳೋಣ ಅಂದುಕೊಂಡಿದ್ನಲ್ಲ,; ಅದನ್ನು ಊದಿಬಿಟ್ಟೆ.)

ನಾನು ಇನ್ಯಾವುದೊ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ಮರೆತು ಬಿಟ್ಟೆ ಫೋನ ಮಾಡಲು. ಮುಂಡೆದಕ್ಕೆ ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಯಾಕೊ ತಲೆಯೆಲ್ಲ ಚೊಂಬಾಗಿ ಹೋಗಿದೆ. ಏನೊ ಮಾಡೋಕೇ ಹೋಗ್ತೀನಿ, ಅಲ್ಲಿ ಇನ್ನೇನೊ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬಿತ್ತಾ , ಮಾಡೊ ಕೆಲಸ ಬಿಟ್ಟು ಅಲ್ಲಿ ಸೇರಿಕೊಂಡು ಬಿಡುತ್ತೀನಿ.

ಮೊನ್ನೆ ಹಾಗೆ ಆಯ್ತು, ಒಲೆ ಮೇಲೆ ಬೆಳಗಿನ ಹಾಲು ಸ್ವಲ್ಪ ಇತ್ತಾ, ಸರಿ ಕಾಯಿಸಿಡೋಣ, ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಎದ್ದ ಹಾಗೆ ಮೊದಲು ಚಾ ಕುಡಿಯೊ ಅಬ್ಯಾಸ, ಕೇಳ ಬೇಕಲ್ಲ ಬಾಯಿ ಚಪಲ, ಹಾಲು ಹಾಳಾಗೋದರೆ ಅಂತ ಕಾಳಜಿ ಬೇರೆ. ಕಾಯಿಸೋಕೆ ಇಟ್ಟು ಯಾಕೊ ಟಿವಿ ಹಾಕೋಣ ಅಂತ ಬಂದೆ. ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿರೊ ಪೇಪರ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬಿತ್ತು. ಬೋಧಿ ವೃಕ್ಷ ಪುರವಣಿ ಓದುತ್ತ ಕೂತೆ‌‌.

ಏನೊ ಸೌಂಡ. ಪಟ್ ಪಟ್. ಏ ಹಿಂದೆ ಸೈಟಲ್ಲಿ ನಾಯಿ ಏನೊ ಕೆರಿತಿರಬೇಕು. ಮತ್ತೆ ಚಿಟ್ ಚಿಟ್. ಸಾಕಿದ ನಾಲ್ಕು ಕಾಲು ನನ್ನ ಮರಿ ಆ ಕಡೆ ಈ ಕಡೆ ಸುಳಿತಾ ಭೌ ಭೌ ಅಂತು. ಅರೆ ಇಸ್ಕೀ ಏನಿದು ಅಂತ ಎದ್ದೆ ಅಲ್ಲಿಂದ. ಅಯ್ಯೋ ದೇವರೆ, ಆಗ ನೆನಪಾಯಿತು, ಓಹ್, ಹಾಲಿನ ಕಥೆ. ಹೋಗಿ ಪಟಕ್ ಅಂತ ಗ್ಯಾಸ ಬಂದ ಮಾಡಿ ನೋಡ್ತೀನಿ ಹಾಲೆಲ್ಲ ಬತ್ತಿ ತಳ ಹಿಡಿಯೊ ಸೌಂಡ ಪಟ್ ಪಟ್. ನಿಜ ಕಂಣ್ರೀ, ಬೇಕಾದರೆ ನೀವು ಒಮ್ಮೆ ಟ್ರೈ ಮಾಡಿ ನೋಡಿ, ಸೌಂಡ ಒಳ್ಳೆ ಪಿಸ್ತೂಲನಲ್ಲಿ ಚಿಟಿ ಪಿಟಿ ಪಟಾಕಿ ಹೊಡೆದ ಹಾಗೆ ಇರುತ್ತೆ. ಪಟಾಕಿ ಪಿಸ್ತೂಲು ಕಂಣ್ರೀ. ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಚಾ ಗೋತಾ, ಬೇಜಾರಾಗಿತ್ತು.

ಟ್ರಕ್ಕಕ್ಕು, ಟ್ರಕ್ಕಕ್ಕು ಟ್ರಕ್ಕಕ್ಕು ಮೋಟರೋಲಾ ಮೊಬೈಲು ರಿಂಗಣ. ” ಹಲೊ , ಯಾರು?” ” ನಾನ್ರೀ” ತಲೆಗೆ ಹೊಳಿಬೇಕಲ್ಲ, ಬಂದಿರೊ ಫೋನ್ ಯಾರದ್ದು ಅಂತ ನೋಡಬೇಕು, ಯಾರು ಅಂತ ಹಾಗೆಲ್ಲ ಕೇಳಬಾರದು ಅಂತ. ಇಡೀ ದಿನ ಒಬ್ಬಳೆ ಮನೇಲಿ ಇರ್ತೀನ, ಸರಿ ಯಾರದ್ದಾದರೂ ಫೋನ್ ಬಂದರೆ ಅದೇನೊ ಮಹಾ ಖುಷಿ, ಸ್ವಲ್ಪ ಹರಟೆ ಹೊಡಿಬಹುದಲ್ಲ. ಪಟಕ್ ಅಂತ ಗುಂಡಿ ಒತ್ತಿಬಿಡೋದೆ.

ಜ್ಯೋತಿಷಿಗಳು. ” ನೋಡಮ್ಮ ನೀವು ಹೇಳಿದ ಪ್ರಕಾರ ನಕ್ಷತ್ರ ಎಲ್ಲ ತಾಳೆ ಮಾಡಿ ನೋಡಿದೆ, ತುಂಬಾ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಹೊಂದಾಣಿಕೆ ಆಗುತ್ತೆ, ಬಹಳ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಇರುತ್ತಾರೆ, ಮುಂದುವರಿಯಬಹುದು” ನನಗೊ ಆಕಾಶಕ್ಕೆ ಮೂರೇ ಗೇಣು. ” ಹಾ ಸರಿ ಸರ್” “ಆದರೆ ಒಂದು ಪೂಜೆ ಮಾಡಬೇಕಲ್ಲಮ್ಮ” ಹೊ , ಇಟ್ಟರು ಬತ್ತಿ.

ಅದೇನೊ “ಕೇರಳದಲ್ಲಿ ಪೂಜೆ ಮಾಡಬೇಕು, ನಾನೇ ಖುದ್ದಾಗಿ ಹೋಗಿ ಅಮವಾಸ್ಯೆ ದಿನ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಬಂರುತ್ತೀನಿ. ಇಲ್ಲಾಂದರೆ ಮದುವೆ ಮುಂದೆ ಹೋಗುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತದೆ. ಈ, ಅಮಾವಾಸ್ಯೆ ಒಳಗಡೆ ಮಾಡಬೇಕು. ನೀವು ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರತೀ ಗುರುವಾರ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿ ಒಂದು ಹದಿಮೂರು ವಾರ. ನೋಡಿ ನಿಮ್ಮ ಪೂಜೆ ಮುಗಿತಾ ಇದ್ದ ಹಾಗೆ ಗಂಡು ಸೆಟ್ಟಾಗುತ್ತೆ. ಯೋಚನೆ ಮಾಡಬೇಡಿ. ಒಳ್ಳೆ ಮನೆ ಸೇರುತ್ತಾಳೆ ” ಇನ್ನೂ ಏನೇನೊ ಹೇಳಿ ರೈಲು ಹತ್ತಿಸಿ ಆಗಿತ್ತು. ಕೇಳಿದಷ್ಟು ಹಣನೂ ಕೊಟ್ಟು ಕೈ ಸುಟ್ಟ ಕೊಂಡಿದ್ದಾಯ್ತು.

ಅವರೇಳಿದಂತೆ ಕೇಳಿ ಹದಿಮೂರೇನು, ಹದಿನೇಳು ವಾರನೇ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿದ್ದಾಯಿತು. ಇನ್ನೂ ಯಾರ ಮನೆ ಸಿದ್ದೆನೂ ಒದ್ದಿಲ್ಲ.

ಈಗ ಇದೇನು ಹೊಸ ವರಸೆ. ಎಲ್ಲಾ ಪೂಜೆನು ಮಾಡಿದ್ದೇನೆ ಅಂದವರು ಈಗ ಪೂಜೆ ಹೆಸರಲ್ಲಿ ಪುನಃ ಹಣ ಕೇಳ್ತಿದ್ದಾರಲ್ಲ! ಹೋಗಲಿ ನನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳೋಣ, ನೋಡೋಣ ಅಂತ “ಸ್ವಾಮಿ, ನಾನು ಈಗಾಗಲೆ ತುಂಬಾ ಬರಿತಿದಿನಿ, ನನ್ನ ಭವಿಷ್ಯ ಹೇಗಿದೆ, ಸ್ವಲ್ಪ ಹೇಳ್ತೀರಾ” ” ನೋಡಿ ಅಮ್ಮ, ನಿಮದು ರೋಹಿಣಿ ನಕ್ಷತ್ರ, ಶನಿಯ ಪ್ರಭಾವ ಇದೆ, ಈ ಕ್ಷೇತ್ರ ಒಳ್ಳೆ ಹೆಸರು ತರುತ್ತದೆ, ಪದ್ಮಶ್ರೀ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಬರುವಂತ ಯೋಗ ಇದೆಯಮ್ಮ,” ಅಬ್ಬಾ, ನಾನು ಕೇಳಿ ಸುಸ್ತು‌. ಫೋಟೊ ಬಿದ್ದ ವಿಷಯ ಅಲ್ಲೆ ಡಮಾರ್.

ಬೇರೆ ದಾರಿ ಇರಲಿಲ್ಲ‌ ಅವರು ಹೇಳಿದಂತೆ ಆಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳಿದವಳು ನನ್ನ ಗೆಳತಿ. ಯಾವ ಯಾವುದೊ ಉದಾಹರಣೆ ಬೇರೆ ಕೊಟ್ಟಳು. ಹೌದು ಅಂತ ನಂಬಿದೆ ತಪ್ಪಾ? ಪುರಂದರ ದಾಸರು ಹೇಳಿಲ್ಲವೇ “ನಂಬಿ ಕೆಟ್ಟವರಿಲ್ಲ” ನೋಡೋಣ ಇನ್ನೂ ಅವರೇಳಿದ ಟೈಮು ಮುಗಿದಿಲ್ಲ‌.(ಮುಂಡೆದಕ್ಕೆ ಇನ್ನೂ ನಂಬಿಕೆ ಚೂರು ಉಳಿದುಬಿಟ್ಟಿದೆ ತಲೆಲಿ)

ಇದರ ಮದ್ಯೆ ಕನಸು ಬಿದ್ದಿದ್ದಕ್ಕೆ, ಜಾರಿ ಬಿದ್ದಿದ್ದಕ್ಕೆ, ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ಫೋನ ಮಾಡಿ ಶಕುನ ಕೇಳಿದ್ದಾಯಿತು. ಸದ್ಯ ಆಗೆಲ್ಲ ಅಮಾವಾಸ್ಯೆ, ಹುಣ್ಣಿಮೆ ಗೃಹಚಾರ ಅಂತ ಸಮಾಧಾನ ಹೇಳಿದ್ದರು.

ಆಮೇಲೆ ಒಂದಿನ ಸರಿ ಬಿದ್ದೆ ನೋಡಿ ಬಲಗೈಗೆ ಪ್ಲಾಸ್ಟರ್ ಹಾಕಿಸಿಕೊಂಡು ಮೂವತ್ತಾರು ದಿನ ನಾ ರೊಡ್ಡಿ! ಬಲಗೈ ನಾಲ್ಕು ಬೆರಳು ಅಲ್ಲಾಡುತ್ತಿತ್ತು, ಅದರಲ್ಲೆ ಮೊಬೈಲ್ ಡೈರಿಯಲ್ಲಿ ಬರೆದೆ. ಈ ಬರೆಯೊ ಚಟ ಎಲ್ಲಿ ಸುಮ್ಮನೆ ಕೂಡಲು ಬಿಡುತ್ತೆ ಹೇಳಿ! ಈ ವಿಷಯ ಕೇಳಿದ್ದಕ್ಕೆ “ಗ್ರಾಚಾರ ಹೋಯ್ತು ಬಿಡಿ, ಪೂಜೆ ಮಾಡಿರೋದರಿಂದ ಉಳಿದುಕೊಂಡಿರಿ.”

ಹಾಗಾದರೆ “ಭ್ರಹ್ಮ ಅಲ್ವಾ ಸೃಷ್ಟಿ ಕತ೯” ಅಂತ ಯೋಚನೆ ಶುರುವಾಗಿದೆ!

9-2-2016. 5.31am
Published in Sampada net.)