ಒಂದೇ ಒಂದು ಮಾತು..!

ನಿನ್ನೊಂದಿಗೆ ನನಗೊಂದು ಮಾತು ಬೇಕು
ಅದು ಅಂತಿಂಥ ಮಾತಲ್ಲ ಮರೆತು ಹೋಗುವುದಲ್ಲ
ನಿದ್ದೆಯ ಮಂಪರಿನಲ್ಲಿ ದಿಂಬಿಗೆ ತಲೆ ಕೊಟ್ಟರೂ
ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡು ಗೆಜ್ಜೆಯ ಝಲ್ ಝಲ್ ಎನ್ನುವ
ನಿನಾದದ ಮಂಪಿನಲಿ ಕಳೆದ ಸಂವತ್ಸರಗಳ ಆಗಾಗ ಜಾಲಾಡಿಸುವ
ಸುಮಧುರವಾದ ಸವಿ ಗಳಿಗೆಗಳ ಬುತ್ತಿ ಹೊತ್ತೊಯ್ದು ಬರುವ
ನನಗಾಗಿ ಅಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ನಿನಗಾಗಿ ಕಪ್ಪಕ್ಷರದಲಿ ಇಷ್ಟುದ್ದ ಕೆತ್ತುವ
ಮಂದಾರ ಕುಸುಮದಂತಿರುವ ನಿನ್ನ ಸುಕೋಮಲ ಮನಸ್ಸು
ನಲಿನಲಿದು ಸದಾ ಬಿರಿಯುವ ಹೂವಂತೆ ಅರಳಿ
ಘಮಲು ಸೂಸುವಷ್ಟು ಚಂದದ ಕವಿತೆ ನಾ ಬರೆಯುವಷ್ಟು.

ಅದನೋದಿದ ಮರುಗಳಿಗೆ ಓಡೋಡಿ ಬರುವ ಭಾವನೆಗಳು
ದೇಹದ ನರನಾಡಿಗಳಲ್ಲೂ ಪಸರಿಸಿ ಉಕ್ಕಿ ಬರುವ ಉತ್ಸಾಹ
ಬೆಳದಿಂಗಳಂತಿರುವ ಕಣ್ಣು ಅದರೊಳಗಣ ಬೆಳಕಿನ ಪ್ರತಿಭೆ
ಹರಿದಾಡುವ ಹೃದಯದ ಮಾತುಗಳು ಉಕ್ತಿ ಪಥವ ದಾಟಿ
ಕಿರು ನಗೆಯ ಲಾಸ್ಯ ತುಟಿಯಂಚಿನ ಮೆರುಗ ಹೆಚ್ಚಿಸಿ
ಕಳೆ ಕಳೆಯಾದ ಮುಖ ಇಷ್ಟಗಲವಾದಾಗುವ ಖುಷಿ
ನಾ ಇರಲಿ ಇಲ್ಲದಿರಲಿ ಆ ನಂತರದ ದಿನಗಳಿಗೂ
ನನ್ನ ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ದ್ಯೋತಕವಾಗಿ ಚಿರಸ್ಥಾಯಿಯಾಗಿ
ನಿನ್ನ ಮನಃಪಟಲದ ತುಂಬಾ ಹರಿದಾಡುತಿರಬೇಕು
ಅಮ್ಮ ಬರೆದ ಉಕ್ತಿಗೆ ಚಿನ್ನದ ಕಳಶವಿಟ್ಟಂತಿರಬೇಕು.

ಕವಿ ಮನದ ತುಂಬಾ ಹರಿದಾಡುವ ನೂರೆಂಟು ಭಾವನೆಗಳಿಗೆ
ಭಾಷ್ಯ ಬರೆದವರು ಯಾರಿರಬಹುದೊ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ
ಆದರೆ ನನ್ನಲ್ಲಿ ನೀ ಬರೆದೆ ಅದಾರಿಗೂ ಕಾಣದಷ್ಟು ನಿಗೂಢ
ಬೆಚ್ಚನೆಯ ಸವಿಗನಸಿಗೆ ತರುಲತೆಯ ಜೀವ ತುಂಬಿ
ಅರಿವಿನ ಗಂಧ ಲೇಪಿಸುವ ಕೈಂಕರ್ಯ ಅದೆಲ್ಲಿಂದ ಬಂತು
ಬಿಡಿಸಲಾಗದ ಒಗಟಾದರೂ ದಿಟ್ಟ ನಿಲುವಿದೆಯೆಂಬ ಹೆಮ್ಮೆ ನನಗೆ
ಅದರೊಳಗಣ ಹೂರಣ ಇಂಚಿಂಚು ಸವಿಯುವ ಭಾಗ್ಯ ನಿನದಾಗಲಿ
ಬರುವ ನಾಳೆಗಳ ಕಳೆದ ನಿನ್ನೆಗಳ ಇಂದಿನ ದಿನಕೆ ಎಚ್ಚರಿಸುತಿರಲಿ
ಹರಸುವೆ ಮಗಳೆ ನಾ ನಿನ್ನ ಅಮ್ಮನಾಗಿ ನಿನ್ನ ಜನ್ಮ ದಿನಕ್ಕಾಗಿ.

(20-8-2017ರ ಮಗಳ ಜನ್ಮ ದಿನದ ನೆನಪಿನಲ್ಲಿ ಬರೆದ ಕವಿತೆಯಿದು)
23-8-2017. 7.19pm

Advertisements

ಒಂದು ಮೊಟ್ಟೆಯ ಕಥೆ.

ರೆಡಿಯೊ ಜಾಕಿಯಾಗಿದ್ದ ಶ್ರೀ ರಾಜೇಶ್ ಬಿ.ಶೆಟ್ಟಿಯವರು ಬರೆದು ನಿರ್ದೇಶಿಸಿ ಪ್ರಧಾನ ಪಾತ್ರದಲ್ಲಿ ನಟಿಸಿರುವ ಈ ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರ ಒಮ್ಮೆ ಎಲ್ಲರೂ ನೋಡಲೇ ಬೇಕಾದ ಚಿತ್ರ. ವಾಸ್ತವದ ಸತ್ಯವನ್ನು ಎಷ್ಟು ಸೊಗಸಾಗಿ ಕಥೆ ಹೆಣೆದು ಚಿತ್ರದುದ್ದಕ್ಕೂ ಆಗಾಗ ಬರುವ ಅಣ್ಣಾವರ ಹಾಡಿನೊಂದಿಗೆ ಹೊಟ್ಟೆ ತುಂಬ ನಗಿಸಿದ ಪರಿ ವಾವ್! ಸಂಭಾಷಣೆಯಲ್ಲಿ ಮದುವೆಯಾಗುವ ಹೆಣ್ಣು ಗಂಡುಗಳಿಗೆ ಒಂದೊಳ್ಳೆ ಸಂದೇಶ ತೋರಿಸಿಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಒಳ ಮನಸಿನ ತೊಳಲಾಟ ಒಂದು ಹಂತದಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಅನಾವರಣವಾಗುತ್ತದೆ, ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಸಂತೋಷ ನಿಜವಾಗಿ ಯಾವುದು ಎಂಬುದನ್ನು ಚಿತ್ರದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಜನರ ಮುಂದಿಟ್ಟಿರುವ ವೈಖರಿ ಸೂಪರ್. ಚಿತ್ರ ಮುಗಿದಾಗ ಛೆ! ಇನ್ನೂ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಚಿತ್ರ ಇದ್ದಿದ್ದರೆ ಅನಿಸುವುದಂತೂ ಖಂಡಿತ. ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರ ರಸಿಕರಿಗೆ ಒಂದೊಳ್ಳೆ ಚಿತ್ರ ನೋಡುವ ಭಾಗ್ಯ ಕರುಣಿಸಿದ ನಿರ್ದೇಶಕರಿಗೆ ಧನ್ಯವಾದಗಳು😊

16-7-2017 9.10pm

ನಂಜಿನ ಮುಳ್ಳು…

ಅನುಭವಗಳು ಮಾತಾದಾಗ
ಹಿಡಿದು ಕಟ್ಟಿ ಹಾಕಲು
ಅದೆಷ್ಟು ಕಾತುರ
ಬರವಣಿಗೆಯ ಮೇರು ಧ್ವನಿ
ಆಳಕ್ಕಿಳಿದು
ಅಂತರಾಳದ ತಿವಿತ
ಭರ್ಚಿಯಷ್ಟು ಹರಿತ.

ನೆನಪುಗಳ ಸರಮಾಲೆ
ಬಿಚ್ಚಿಕೊಂಡಂತೆಲ್ಲ
ಬದುಕಿನ ಕಟು ಸತ್ಯದ ಅರಿವು
ಅಂದುಕೊಂಡಿದ್ದಕ್ಕಿಂತ ಅಗಾಧ
ಜೀವ ಹೈರಾಣಾದ ಘಳಿಗೆಗಳಿಗೆ
ಮೇರು ಶಿಖರದಲಿ ಮನ
ಬಿಡಿಸುತ್ತದೆ ಬಿಳಿ ಹಾಳೆಯಲಿ
ಕಪ್ಪು ವರ್ಣದ ರಂಗೋಲಿ.

ಅಪ್ಪ ನೆಟ್ಟ ಆಲಕ್ಕೆ
ಜೋತು ಬೀಳದೆ
ಅಜ್ಜಿ ಹರಹಿದ
ಕಟ್ಟು ಕಥೆಯಲ್ಲೇನೊ ಹುಡುಕುತ್ತ
ಅಮ್ಮನ ಕರುಳಂಚಿನ ಮಾತು
ಈಡೇರದ ಬತ್ತಳಿಕೆಯಲಿ
ಒಂದೊಂದೇ ಶೇಖರಣೆಯಾದ ಬಗೆ
ಬಗೆದಷ್ಟೂ ನಿಗೂಢ
ಅಮ್ಮನ ಮಾತೆ ಹಾಗೆ
ಮತ್ತೆ ನಾ ಅಮ್ಮನಾಗಿದ್ದರೂ
ಉಸುರಲಾರೆ ಆ ಪರಿ.

ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ
ಬದುಕು ನಿಗಿ ನಿಗಿ ಕೆಂಡ
ಮಗದೊಮ್ಮೆ
ಬರೀ ತಂಪು ತಂಪು
ಏರಿಳಿತದ ತೊಯ್ದಾಟದಲ್ಲಿ
ಬಿಟ್ಟಿರಲಾಗದ ಬದುಕಿನ ಗುಂಟ
ಕಣ್ಣು ಕಟ್ಟಿ ಎಳೆದೊಯ್ಯುತಿದೆ
ಸದ್ದಿಲ್ಲದೆ ಹೆಗಲೇರಿದ ವಯಸ್ಸು
ಆಗಾಗ ಬಂದಪ್ಪಳಿಸುವ ಜಡತ್ವ
ಸಾಧನೆಗೆ ಚುಚ್ಚುವ
ಚೂಪಾದ ನಂಜಿನ ಮುಳ್ಳು.

18-2-2017. 3.35pm

ಕನ್ಯೆಯ ಅಳಲು

ನಿನ್ನೊಂದಿಗೆ ನಾ
ನೂರು ಗಾವುದ ಹೋಗಿ ಬರಲೆ?
ಬೆಟ್ಟ ಗುಡ್ಡ, ಊರು ಕೇರಿ ಸುತ್ತಾಡಿ
ತನುವಿನಂಗಳದ ತುಂಬಾ ನಲಿ ನಲಿದು
ಬರಿ ತಿರುತಿರುಗಿ ಓಲೈಸುವ ಮನಕೆ
ನೀನಾಗಿರಬೇಕು ಮನದ ಕನ್ನಡಿ.

ಸುಸ್ತು ಸುಸ್ತಾಗಿ
ಮನ ಬಾಗಿ ಬೆಂಡಾಗಿ
ಹಗಲಿರುಳೆನ್ನದೆ ತಡಕಾಡಿದ ದೇಹ
ಧರೆಗುರುಳುವವರೆಗೂ ತನ್ನದೆ
ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ ಕಟ್ಟಿ ಮೆರೆದರೆ
ಶಖುನಿಯಂತವರ ಶಿರವೂ ಬಾಗಿ
ನೆಲ ಕಚ್ಚುವುದೇನೊ
ಯಾರಿಗೆ ಗೊತ್ತು?

ಹೀಗೊಂದು ಕಲ್ಪನೆ ಬೆಟ್ಟ ಹತ್ತಿಸಿ ಮತ್ತೆ
ವಾಸ್ತವದ ಅವಶೇಷದ ಕಡೆ ನಡೆದಾಗಲೆಲ್ಲ
ಛೆ! ನಾನೂ ಆಗಬಾರದಿತ್ತೆ
ನಿನ್ನಂತೆ ಗಂಡು!

ಹುಟ್ಟಿದಾಗಿನಿಂದ ಹೆಣ್ಣೆಂಬ ಹಣೆ ಪಟ್ಟಿ
ಬಿಚ್ಚಿಡಲಾಗದು
ಲಂಗು ಲಗಾಮಿಲ್ಲ ಇವಳಿಗೆ
ಎಂಬುವಂಥಹ ಮಂತ್ರ
ಬರೆದಿಟ್ಟು ನಡೆದರಲ್ಲ
ಅವರ ಜುಟ್ಟು ಹಿಡಿದು
ಜಗ್ಗಿ ಕೇಳಬೇಕೆಂಬ ಹಠ
ಬೇಡವೆಂದರೂ ಆಗಾಗ ಧಾಳಿ ಇಡುವುದಲ್ಲ
ಈ ಹೆಣ್ಣು ಜನ್ಮಕೆ!

ಹಾಗಾದರೆ
ಹೆಣ್ಣೆಂದರೆ ಇಷ್ಟು ಕೇವಲವೆ?
ಕಷ್ಟ ಕೋಟಲೆಗಳಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಸೀಮಿತವೆ?
ಅವಳಿಗೊಂದು ಮನಸ್ಸಿಲ್ಲವೆ?
ಹೆರುವ ಯಂತ್ರವೆ?
ಹೆಣ್ಣಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಏಕೆ ಈ ಜವಾಬ್ದಾರಿ?

ಗಾಂಧಿ ಕಂಡ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ
ಕನಸಿನ ಮಾತು ಬಿಡಿ
ಈಗಿಹರಲ್ಲ ಊರೆಲ್ಲ ಸಂಭಾವಿತರು
ಒಮ್ಮೆ ಯೋಚಿಸಿರಣ್ಣ
ನಿಮ್ಮನೆಯಲ್ಲೂ ಇಹರು ಹೆಣ್ಣು
ತಾಯಿ, ಮಗಳು,ಸೊಸೆ ನನ್ನಂತೆ.

ಕೊಡಿ ನಿಮ್ಮಂತೆ ಬಿಚ್ಚು ಬದುಕು
ಕಲಿಸಿರಿ ಸ್ವತಂತ್ರ ನಡೆ, ನುಡಿ ಧಾರಾಳತನದಿ
ಹಕ್ಕಿಯಂತಾದರೂ ಹಾರಾಡಿ ಬರಲಿ
ಆಗದಿರುವ ಕನಸಿನ ಸಂಕೋಲೆಗೆ
ಜೋತು ಬಿದ್ದು ವ್ಯರ್ಥ ದಿನಗಳ ಕಳೆವ
ಜನರಾಡುವ ಮಾತಿನ ಚಾಟಿ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಿ
ಜೀವ ಹೊತ್ತ ಪಾಪದ ಜನುಮ !!

19-1-2017. 5.41pm

ನಾನೊಂದು ಅಣಿ ಮುತ್ತು

ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾದ ಕವಿ ಶ್ರೀ ಸಂಧೀಪ್ ಈಶಾನ್ಯ ಅವರ ಕವಿತೆ “ರಾತ್ರಿ ಯಾರೊ ಬಿಟ್ಟು ನಡೆದ ಮುತ್ತಿನ ಗುರುತು” ಓದಿ ಭಾವೋದ್ವೇಗದಲ್ಲಿ ಬರೆದ ಕವನವಿದು.

ಚೊಕ್ಕ ಚಿನ್ನದಂತೆ
ಬೆಳೆಸಿದಳು ಹಡೆದವ್ವ
ದೇಹ ಬೆಳೆದು ಸೊಂಪಾಗಿ
ಕಂಡವರ ಕಣ್ಣು ಕುಕ್ಕುವ ಹಾಗಾದೆ
ನಡೆದಾಡುವ ದಾರಿ ಬೀದಿಗಳ
ಹಾದು ಹೋಗುವ ಹುಡುಗಳ ಮಾತು
ಹಾಯ್ ಸ್ವೀಟಿ,
ಹಾಯ್ ಬ್ಯೂಟಿ
ಹೌ ಬ್ಯೂಟಿಫುಲ್ ಯು ಆರ್
ಅಂದಾಗ ಯೌವ್ವನದ ಮಜಲು
ತುಂಬು ಅಂಗಾಂಗ
ಝಲ್ಲೆಂದು ಒಳಗೊಳಗೆ
ಕುಣಿದು ಕುಪ್ಪಳಿಸಿದ ಮನಕೆ
ಏನು ಗೊತ್ತು ಗಂಡಸರ ಒಳಗುಟ್ಟು.

ಬಣ್ಣನೆಯ ಮಾತಿಗೆ ಕರಗಿದೆ
ನೂರು ಕನಸುಗಳ ಹೊತ್ತು
ತಲೆ ಗಿರಗಿಟ್ಟಿ ಅವನ ಮಾತಿಗೆ
ಆತ ಅವಕಾಶವಾದಿ
ತಿಂದುಂಡು ತೇಗಿ ತನ್ನ ತೆವಲಿಗೆ
ನನ್ನ ತಿಥಿ ಹಾಡಿ
ಮಾರಿಬಿಟ್ಟ ಮೂರು ಕಾಸಿಗೆ
ಅದೇ ಮಂಚದ ಕಾಲಿಗೆ ಕಟ್ಟಿ.

ಇಂದು ತೆವಲು ತೀರಿಸಿಕೊಂಡವರದೆಷ್ಟೊ
ನನಗೇ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ
ಯಾರೂ ನನಗೆ ಲೆಕ್ಕಕ್ಕಿಲ್ಲ
ನನ್ನ ನೋವಿಗೆ ಯಾರೂ ಕಿವಿಗೊಟ್ಟಿಲ್ಲ
ನಾನೇಕೆ ಲೆಕ್ಕವಿಡಲಿ?
ಇಂದು ಮಂಡೂಕ ಕೂಪದಲ್ಲಿ
ಹುಳ ನೆಣಗಳ ಜುಯ್ಯಗುಟ್ಟುವ
ನರಕ ಕೂಪದಲ್ಲಿ ಒದ್ದಾಡುತಿದೆ
ಸುಃಖ ಕೊಟ್ಟ, ಮನ ತಣಿಸಿದ ಈ ದೇಹ
ಯಾರಾದರೂ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಕೊಡಿಸುವಿರಾ?
ಏಕೆಂದರೆ ನನ್ನ ಕೈ
ಖಾಲಿ, ಖಾಲಿ ಖಾಲಿ!

ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ವೇಶ್ಯೆರಿಗೊಂದು ಸ್ಥಾನ ಕಲ್ಪಿಸಿ ಕೊಡಬೇಕು. ಅವರನ್ನು ಈ ಕೂಪದಿಂದ ಹೊರಗೆ ತರಭೇಕು. ಇದೇ ತರ ಅದೆಷ್ಟು ವೆಶ್ಯೆಯರ ಕಥೆಯಿರಬಹುದು ಊಹಿಸಿ.
24-5-2016. 9.21am

ಕಳೆದ ಕೀ……

ಆಗಾಗ ಮೌನ ಬೆಂಬತ್ತಿ ಬಂದಾಗ
ಅಲ್ಲಿ ಕಾಣುವುದು ನಿನ್ನ ಬಣ್ಣ
ಸಂಶಯದ ಸುಳಿರ್ಗಾಳಿ
ಬೆಂಬಿಡದೆ ಕಾಡಿ
ಮನ ಮೂಕ ರೋದನ
ಇನ್ನಿಲ್ಲದ ಧಾವಂತದಲಿ
ಧುಮುಕಿ ಬಿಟ್ಟೆನೆ
ಎಂಬ ದುಗುಡ.

ಕಾಡುವ ಕ್ಷಣ
ಜೀವ ಹೈರಾಣ
ಜಿಗಿ ಜಿಗಿ ಗುಡುವ
ಆಸೆಗಳ ಮೂಟೆ
ಬಯಕೆ ಹೊತ್ತ ಶರೀರ
ಕನಸ ಕಂಡ ತನು
ದಿಕ್ಕಿಲ್ಲದ ಪರದೇಶಿ.

ಅದಾವ ಗಳಿಗೆ
ಯಾಕಾಗಿ ನಾ ಬಂಧಿಯಾದೆ
ಬೇಕಿತ್ತಾ ಇಲ್ಲದ ಉಸಾಪರಿ
ಮನ ಯೋಚನೆಯ ಗೂಡು
ಕಿತ್ತಿಡಲಾಗದ ಆಲದ ಮರ
ಬೇರು ಮೂಲೆ ಮೂಲೆ ಸೇರಿ
ಪಾತಾಳದುದ್ದಗಲಕ್ಕೂ
ತನ್ನ ಕದಂಬ ಬಾಹು
ಬಾಚಿ ತಬ್ಬಿದಂತಿದೆ
ಇನ್ನೆಲ್ಲಿ ಬಿಡುಗಡೆಯ ನೆರಳು.

ಅಹುದಹುದೆನಲು ಯಾರಿಲ್ಲ
ಸಿಕ್ಕಿಸಿಕೊಂಡ ಬೇಡಿಗೆ
ಕಳೆದ ಕೀ ಸಿಗುತ್ತಿಲ್ಲ
ರೆಕ್ಕೆ ಮುರಿದು ಬಿದ್ದ
ಜಟಾಯು ಹಕ್ಕಿಗಾದರೂ
ನೀರುಣಿಸಲು ಬಂದ ರಾಮ
ಈ ರಾಧೆಯ ಕೂಗು ಕೇಳಲು
ರಾಮನೂ ಇಲ್ಲ
ಕೃಷ್ಣನೂ ಇಲ್ಲ
ಸ್ಮಶಾನ ಮೌನಕ್ಕೆ
ಶರಣಾಗದೆ ಗತಿ ಇಲ್ಲ!

28-12-2016. 6.06am

ಮನ ತೂಗುವ ಹಂಗರು….

ಸಹಿಸದು ಒಂಟಿ ಜೀವ
ಸದಾ ಅದಕೆ ಬೇಕು
ಮಿಡಿವ ಹೃದಯದ ಭಾವ.

ಕಾಡುವ ನೂರು ಪ್ರಶ್ನೆ
ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳಲು ಮುದ್ದಾದ ಮನಸು
ಕೇಳುವ ಕಿವಿ ಸ್ಪಂಧನೆಯ ಜೊತೆಗಾರ.

ನಂಬುವುದು ಸದಾ
ಬಿಡದೆ ತನ್ನದೆಂದು ಬಾಚಿ ತಬ್ಬಿ
ಸಹಿಸದು ಮೌನ ನಿಲ೯ಕ್ಷ ನಿಭಾ೯ವ.

ಅದೆ ದೂರಾದರೆ ತನು ತತ್ತರ
ಒಳಗೊಳಗೆ ಮುಕ್ಕಿ ನುಂಗುವ ದುಃಖ
ಖುಷಿಯ ನೆನಪುಗಳಿಗೆ ಉರುಳ ಬೇಡಿ.

ಅಲೆಯಂತೆ ಆಗಾಗ
ಚುಚ್ಚುವ ಏರು ಇಳಿತ
ಮನ ತೂಗುವ ಹಂಗರು.

ಆಗುವುದು ಹೃದಯ
ತಲ್ಲಣದ ಇಡಿಗಂಟಾಗಿ
ಅಲ್ಲೆ ಮುದುಡಿ ಸ್ತಬ್ಧ ಕಣ್ಣೀರು

26-12-2016 3.43pm