ಕವನ (131)

ನಿನ್ನ ರಾಗದ ಹೊನಲು
ತಂದಿದೆ ಮನಕೆ ಅಮಲು
ಕದ್ದು ನೋಡುವೆಯಲ್ಲ
ಇದು ಸರಿಯೇನು?

ನನ್ನೊಳಗೆ ನಾನಿಲ್ಲ
ನಿನ್ನಿಂದ ನಾನೆಲ್ಲ
ಸರಿದ ಕಾಲವನು
ಲೆಕ್ಕ ಇಟ್ಟೆಯೇನು?

ಹಲುಬಿದ ಮಾತುಗಳಲಿ
ಕುಳಿತಿದ್ದೆ ನಾನು
ಕಂಗಳ ಹೊಸತನವ
ಕಂಡಿಲ್ಲವೇನು?

ದೂರದಲಿ ನೀನ್ನಿರುವು
ತಂದಿದೆ ಬಲು ಕೊರಗು
ಅನವರತ ಹೀಗಿರಲು
ಹೇಗೆ ಸಹಿಸಲಿ ನಾನು?

ಆಗಾಗ ನುಣುಚಿಕೊಳ್ಳುವೆ
ಕರೆದರೂ ಬಾರದಿರುವೆ
ಬರೆಯಲಾಗದ ಮನ
ಅಳುವುದು ಗೊತ್ತಿಲ್ಲವೇನು?

ಮುಕ್ಕೋಟಿ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ
ಶಿರಬಾಗಿ ನಮಿಸುವೆನು
ಸದಾ ನೀ ಬಳಿಯಿರಲು
ಸ್ವರ್ಗ ಸುಃಖವಲ್ಲವೇನು?

20-5-2018. 12.43pm

Advertisements

ಕವನ (130)

ಮೌನದರಮನೆಯ ಸುತ್ತ
ಬೆಂಗಾವಲಾಗಿ ನೀನಿರು ಸಾಕು
ಮ್ಲಾನವಾದ ಮನಕೆ ಇನ್ನೇನು ಬೇಕು ಹೇಳು?

ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಬೇಕಾದ
ಪ್ರೀತಿಯ ಅಪ್ಪುಗೆಯ ಮಾತಿದೆ
ಮಾತಿನ ಮದ್ಯ ಸುಳಿದಾಡುವ ಅಕ್ಕರೆಯ ಭಾವವಿದೆ
ಮಮ್ಮಲ ಮರುಗುವ ಜೀವ ನಿನ್ನದು
ದುಃಖದ ಗದ್ದುಗೆ ಏರಿದಾಗೆಲ್ಲ
ಅರಿವಾಗದಂತೆ ಪಕ್ಕಕೆ ಬಂದು ಸರಿದಾಡುವ
ತಲೆ ನೆವರಿಸಿ ಹೂ ಮುತ್ತ ನೀಡುವ ಝೇಂಕಾರದ ಅಮಲಿದೆ
ಆಗೆಲ್ಲ ಕರಗಿ ನೀರಾಗಿ ಬಿಡುವೆನಲ್ಲೊ ಇದು ಹೇಗೆ?

ಪ್ರಶ್ನೆಯ ಮಾತಿಗೆ ಮುಗುಳು ನಗುವಲ್ಲೆ ಉತ್ತರ ನೀಡಿ
ಮತ್ತೆ ನನ್ನ ಮೌನವನ್ನೇ ನಿನ್ನದಾಗಿಸಿಕೊಂಡು
ಮಾತಿನ ಮಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ್ದು ನನಗೆ ಗೊತ್ತಾಗಂದಂತಹ ಸ್ಥಿತಿ
ನೀ ಎಲ್ಲಿಂದ ಹುಡುಕಿ ಹೆಕ್ಕಿ ತಂದೆ ಈ ಹಿಕ್ಮತ್ತು ಹೇಳು?

ಮಾತು ಮಾತು ಮಾತು ಏಯ್ ಸಾಕೆ ಇಷ್ಟೇ
ಜೀವನ ಪರ್ಯಂತ ಮಾತಿನರಮನೆಯಲ್ಲೇ ಇದ್ದು ಬಿಡೋಣ
ನಿನ್ನ ಮೌನ ದುಃಖ ದುಮ್ಮಾನ ನನಗೆ ಮುಯ್ಯಿ ನೀಡಿಬಿಡು
ಅದು ನೆನಪಿಗೆ ನನ್ನೊಳಗಿರಲಿ ನೀ ಮಾತ್ರ ಮಾತಾಡುತ್ತಲೇ ಇರು
ಮೌನ ನಿನಗೆ ಶೋಭೆಯಲ್ಲ ಮಾತು ನಿನ್ನಷ್ಟು ಚಂದ ನಾ ಆಡಲಾರೆ
ಹಾಂಗೂ ಹೀಂಗೂ ಹೇಂಗೊ ನನ್ನ ಕುಣಿದಾಡಿಸಿಬಿಡುವೆ
ಆಗೆಲ್ಲ ನನಗೆ ನೀನು, ನಿನ್ನ ತನ ಎಲ್ಲ ಯಕ್ಷಪ್ರಶ್ನೆ
ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರ ಕೇಳಿದರೆ ಮತ್ತದೇ ಮುಗುಳು ನಗು.

ಅಬ್ಬಾ! ನಾ ಸೋತು ಸೋತು ಹೋದೆ ನಿನಗಾಗಿ
ಹೀಗಂತ ಹೇಳಿ ನಣುಚಿಕೊಂಡರೂ ಮನಸಿಗೆ ಸಮಾಧಾನ ಇಲ್ಲ
ಮತ್ತೆ? ಅದೇ ಅದೇ ಮೌನ ನನ್ನನಾವರಿಸುವುದು ಉತ್ತರದ ಹುಡುಕಾಟದಲ್ಲಿ
ಬಹುಶಃ ಕೊನೆಯವರೆಗೂ ನೀ ನಾ ಹೀಗೆಯೇ ಇದ್ದರೆ
ನನ್ನ ಮಾತಿಗೆಳೆಯುವುದು ನಿನ್ನ ಕೆಲಸ
ನಿನ್ನ ಒಳ ಮನಸನರಿಯಲು ಹೆಣಗಾಡುವುದು ನನ್ನ ಕೆಲಸ
ಹ..ಹ..ಕವನಾ ಇದುವೆ

ನಿನ್ನೊಂದಿಗೆ ನನ್ನ ಬದುಕ ಸಾಂಗತ್ಯ!
20-4-2018. 8.42am

ಕವನ (129)

ಎಷ್ಟೊಂದು ಭಾವ
ಈ ಜೀವಕೆ
ಒಕ್ಕೊರಳ ಗಾನದ
ತುಡಿತಕೆ
ನಿನ್ನದೇ ನಿನಾದ.

ಜಿನುಗುವ
ಇಬ್ಬನಿಯ ತಂಪು
ದೇಹದ ಕಣ ಕಣದಲೂ
ನಿನ್ನದೇ ಘಮಲಿನ
ಅಮಲು.

ನಿನ್ನಿಂದ
ಸೈ ಅನಿಸಿಕೊಳುವ
ತುಡಿತದ ಮಿಡಿತಕೆ
ಹೃದಯದಲಿ
ಕಾಳ್ಗಿಚ್ಚು.

ಬಿಳಿ ಮುಗಿಲ ತುಂಬೆಲ್ಲ
ಕಪ್ಪಂಚಿನ ಜೊಲ್ಲು
ಸೈ ಎನಿಸಿಕೊಂಡಷ್ಟೂ
ಮತ್ತದೇ ಸೊಲ್ಲು
ಏಕೆ ನೀನೇ ಹೇಳು.

ಹೊತ್ತು ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದ
ಯಾನ
ಅದೇ ನೀನಿರುವ ತಾಣ
ಹೀಗೆಯೇ
ಸಾಗಲಿ ನಮ್ಮ ಪಯಣ.

17-2-2018. 4.22pm

ಕವನ (128)

ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿಗೆ
ಕೊಡುಗೆ ನಾನು
ನನ್ನ ಮಡಿಲಲಿ
ಅರಳುತಿಹೆ ನೀನು.

ನಿನ್ನ ಮಮತೆಗೆ
ಇಂಬು ನಾನು
ಉಸಿರ ಬೆಳದಿಂಗಳಿಗೆ
ಕಾರಣ ನೀನು.

ನಿನ್ನ ವಾತ್ಸಲ್ಯಕೆ
ಮಗು ನಾನು
ಹಾಡುವ ಲಾಲಿಗೆ
ರಾಗ ನೀನು.

ನಿನ್ನ ಸಾಂಗತ್ಯಕೆ
ಸಾಕ್ಷಿ ನಾನು
ನನ್ನ ಮಧುಬಟ್ಟಲಿಗೆ
ದುಂಬಿ ನೀನು

ನಿನ್ನ ನಂಬಿಕೆಗೆ
ಅಭಿಸಾರಿಕೆ ನಾನು
ನನ್ನ ಬಿಟ್ಟು
ಹೋಗದಿರು ನೀನು!
16-3-2018 8.11 am

ಕವನ (127)

ನಿನ್ನ ಎದೆಗವಚಿಕೊಂಡು
ಮುದ್ದು ಮಾಡುವಷ್ಟು
ಕಾತುರ ನನಗೆ.

ಹೇಗೆ ಹೇಳಲಿ ಹೇಳು
ಉಕ್ಕಿ ಬರುವ ಲಾವಾ ರಸದಂತೆ
ನನ್ನೆದೆಯಾಳದ ತವಕ.

ಎಷ್ಟೊಂದು ಮೋಡಿ
ಮಾಡಿದೆ ನೀನು
ಈ ತನ್ಮಯತೆಗೆ ಎಣೆಯುಂಟೇ?

ಬಾ ಹತ್ತಿರ ಒಮ್ಮೆ
ನಿನ್ನ ನೋಡಿ ಮುದ್ದಾಡಿ
ಮೊಗಮ್ಮಾಗಿ ಕಳೆದು ಹೋಗುವೆ.

ಸದಾ ಚಿತ್ತದ ಭಿತ್ತಿಯೊಳಗಿನ
ಕಲರವಗಳ ಬೆಂಡೆತ್ತಿ
ಬಿಡದೆ ಬರೆಸುತಿಹೆಯಲ್ಲೆ.

ಎಲ್ಲಿ ನೀನೆಲ್ಲಿ
ಹುಡುಕುವ ಚಾಳಿ ನಿರಂತರ
ನನ್ನಲ್ಲಿ ಬಡಿದೆಬ್ಬಿಸುತಿಹೆಯಲ್ಲೆ.

ಆ ರಾಧೆಯಾದರೂ
ಚಂದದ ಮುರಳೀಲೋಲನ
ಕಾಣಲು ಈ ಪರಿ ತವಕಿಸುತಿರಲಿಲ್ಲವೇನೋ.

ಆದರೆ ನೀನದೆಷ್ಟು ಮಿಟಕಲಾಟಿ
ಬಾ ಎಂದರೆ ಬರುವುದೇ ಇಲ್ಲ
ಕಾದೂ ಕಾದೂ ಸುಸ್ತಾಗಿಹೆನಿಲ್ಲಿ.

‘ಭಟ್ಟರ ಮಗಳಿಗೆ
ಹುಟ್ಟೋಕೆ ದಿನವಿಲ್ಲವಂತೆ’
ಹೀಗಾಯಿತೇ ನಿನ್ನ ಕಥೆ!

ಇರಲಿ, ಅದೇನೊ ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ
ಬಿರೀನೆ ಬಂದೀಗ
ಜನ್ಮದ ನಂಟು ಬಿಡಿಸು!!

25-2-2018. 8.22am

ಕವನ(126)

ನನ್ನಷ್ಟಕ್ಕೆ ಒಂದಷ್ಟು ದಿನ
ಹಾಯಾಗಿದ್ದುಬಿಡುವೆ ಸಖೀ
ಕೊಂಚ ನೀ ಬಿಡುವು ಕೊಡು
ಶಿರ ಬಾಗಿ ಕೈ ಮುಗಿವೆ
ಮನದ ಕಾನನವ ನೀ ಹೀಗೆ
ಸದಾ ಅಲ್ಲಾಡಿಸುತ ಬರೆಸದಿರು
ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣದಷ್ಟು ದೂರ
ನಾ ನಿನ್ನೊಂದಿಗೆ ಬಂದಿರುವೆ
ಸವೆದ ದಾರಿಯ ಮರೆತಿರುವೆ
ಅಲ್ಲಿ ಕಳೆದು ಹೋದ
ನನ್ನ ನಾ ಹುಡುಕುತಿರುವೆ!!

18-2-2018. 11.09am