ಕವನ (136)

ಸುಃಖಾ ಸುಮ್ಮನೆ
ನೀ ಬರೆಯೆಂದರೀಗ
ನಾ ಬರೆಯಲಾರೆ
ಅದು ಗೊತ್ತಾ ನಿನಗೆ?

ಚಿತ್ತದ ಭಿತ್ತಿಯೊಳಗೆಲ್ಲ
ಮಂಕು ಕವಿದಂತಿದೆ
ತುಕ್ಕು ಹಿಡಿದಂತಾಗಿದೆ
ನಿನ್ನೊಲುಮೆಯಿರದೆ.

ಹುಚ್ಚು ಹಿಡಿದಂತೆ
ಒದ್ದಾಡುತಿದೆ ಮನ
ನಿನ್ನ ಕಟ್ಟಿಹಾಕಲು
ಪದಗಳೇ ಸಿಗುತಿಲ್ಲವಲ್ಲ!

ಒಂದಷ್ಟು ಬರೆ ಬರೆದು
ಅರ್ಧಕ್ಕೆ ನಿಂತಿದೆ
ಶಬ್ದ ಕೊಸರಿಕೊಂಡಂತಿದೆ
ಮುಗಿಸಲಾಗುತಿಲ್ಲವಲ್ಲ!

ಆಗಾಗ ನೀ ಬಂದು
ಬಿಡದೆ ಕದ ತಟ್ಟುತ್ತಿದ್ದೆ
ಆ ಕ್ಷಣವೆ ಮುತ್ತುಗಳಲಿ
ನಿನಗಾರವನಾಕುತ್ತಿದ್ದೆ.

ಆದರೀಗೇಕೀಕೋಪ
ಹೇಳು ಬೇಗ ನೀ ನನ್ನ ಬೆಲ್ಲ
ನೀ ಸೃವಿಸದ ಹೊರತಿಲ್ಲಿ
ಈ ಜೀವ ಚಿಗುರುವುದಿಲ್ಲ.

ಒಂದು ಬಿನ್ನಹ ಕೇಳು
ಒಮ್ಮೆ ನೀ ಬಂದು
ಕಾರಣ ಹೇಳಿ
ಹೊರಡು ಸಾಕು

ಹಪಹಪಿಸುವ ಮನಕೆ
ಒಂದಷ್ಟು ಸಾಂತ್ವನ ಸಿಕ್ಕು
ನಿರಂಮ್ಮಳವಾಗುವೆ
ನಿಶ್ಚಿಂತೆಯಲಿ ಬರೆದು.

18-8-2018 11.09pm

Advertisements

ಕವನ (135)

ಬೆಳ್ಳಂ ಬೆಳಗ್ಗೆ ನಿನಗೆ ತಲೆದೂಗಿ
ಹತಾಷಳಾಗಿ ಕೈ ಕಟ್ಟಿ ಕೂಡುತ್ತೇನೆ
ನೀನೊಲಿಯಬಹುದೇ ಇಂದಾದರೂ
ನನ್ನ ಗಮನವೆಲ್ಲ ನಿನ್ನಲ್ಲೆ
ಅಸ್ಥಿಪಂಜರದಂತಾಗಿದೆ ಮನಸೆಲ್ಲ
ನೀನಿಲ್ಲದೆ ನಾ ಹೇಗಿರಲಿ ಹೇಳು?

ಒಂದಿನಿತು ಕರುಣೆ ತೋರದೆ
ನೀ ಸೆಟಕೊಃಡು ನಡೆದೆಯಲ್ಲ
ಸತ್ತೆಮ್ಮೆ ಉಣುಗು ಬಿಟ್ಟಂತೆ
ಇದು ತರವೆ ನೀನೇ ಹೇಳು.

ಬೊಟ್ಟಿಡುವ ಮುನ್ನ
ಆಗತಾನೆ ಬಿಟ್ಟ ಕಣ್ಣುಜ್ಜಿಕೊಂಡು
ಎದ್ದು ಸಾವರಿಸಲೂ ಪುರುಸೊತ್ತು ಕೊಡದೆ
ನನ್ನ ಹೇಗಲೇರಿ ಕಿಚಾಯಿಸಿಬಿಡುತ್ತಿದ್ದೆ
ಬರೆದಷ್ಟೂ ಮುಗಿಯದ ಕವನಗಳು
ಈಗೆಲ್ಲಿ ಮಂಗಮಾಯವಾದೆ ಹೇಳು.

“ಅದೆಷ್ಟು ಕವನ ಬರಿತೀರಿ ನೀವು”
ಕಿವಿ ಕೇಳಿದ ಮನಕ್ಕೆ ಖುಷಿಯ ತೇರು
ಆದರೂ ತೃಪ್ತಿಯಿಲ್ಲದ ಮನಕೆ
ನೀನಿಲ್ಲದೆ ಈಗ ಅಯೋಮಯ
ಒದ್ದೆ ನೆಲ ಬತ್ತಿತೇ ಬರಿದಾಯಿತೆ ಒಡಲು
ಎಷ್ಟೊಂದು ಆತಂಕ ಅನುಮಾನ
ಕುಂತಲ್ಲಿ ನಿಂತಲ್ಲಿ ನಿನ್ನದೇ ಧ್ಯಾನ
ಅಗೆದು ಹದಗೊಳಿಸುವ ಬೇಗ ಬಾ‌
ಓ ನನ್ನ ಕವನಾ!!

9-8-2018. 8.59am

ಕವನ (134)

ಮನಸು ಮಾಗಬೇಕು
ಜಿಲ್ಲನೆ ಹೊಮ್ಮುವ
ಭಾವಗಳ ಹಿಡಿದಿಡಲು
ಹಚ್ಚಿಕೊಂಡ ಜೀವಕ್ಕೆ
ಸದಾ ನಿನ್ನಿರುವಿನಲಿ.

ಅದೆಷ್ಟು ಗೊಂದಲ
ನೀನಿಲ್ಲದ ಕ್ಷಣ
ಮತ್ತದೇ ತಲ್ಲಣ
ಬರೆದು ಬೀಗುವ
ಅದೃಷ್ಟ ದೂರವಾಯಿತೆ?

ನಿನ್ನಿರುವು ಬೇಕೇ ಬೇಕೆಂಬ
ಹಠ ಈ ಮನಸಿಗೆ
ಗೊತ್ತಾಗಲೇ ಇಲ್ಲ
ಅದು ಒದ್ದಾಡಿ
ಹಪಹಪಿಸುವತನಕ.

ನೋಡದೆಷ್ಟು ವಿಚಿತ್ರ
ಹಿಂದೆ ನೀನಿಲ್ಲ
ಈಗ ಬಂದು ನೆಲೆಯಾದ
ನಿನ್ನಾಟಕೆ ನಾ
ಸೋತು ಶರಣಾದೆ ಕವನಾ!!

8-8-2018. 11.10am

ಕವನ (133)

ಹೊಸ ಶಬ್ದಗಳ ಜೋಡಿಸಿ
ಬರೆಯುವ ಹಂಬಲ
ನಿನ್ನ ನೆನಪಾದಾಗಲೆಲ್ಲ‌
ಆದರೆಲ್ಲಿಂದ ಹೊತ್ತು ತರಲಿ?

ಒಂದಿನಿತೂ ತಡಮಾಡದೆ
ಹುಡುಕಾಡುವೆ ತಡಕಾಡುವೆ
ಆದರೆಲ್ಲೆಲ್ಲಿಯೂ ಮತ್ತದೆ
ಹಳೆಯ ಸವಕಲು ನಾಣ್ಯ.

ಹೋಗಲಿ ಇನ್ನು ಸಾಕು
ಬಿಟ್ಟು ಬಿಡಲೇ ಒಂದಷ್ಟು ದಿನ
ಭಟ್ಟಿ ಇಳಿಸುವ ಕಾಯಕ
ಆದರೆ ನೀ ಬಿಡಲೊಲ್ಲೆ.

ಒದ್ದಾಡುವ ಮನಸ್ಸು
ಸೋತು ಹೋದ ಭಾವ
ಇಷ್ಟೇನಾ ನಿನ್ನ ತಾಕತ್ತು
ಎಂದು ಮಾತ್ರ ಕೇಳಬೇಡ.

ದಿಢೀರನೇ ಬಂದು
ತೆಕ್ಕೆಗೆ ಬೀಳುವ ರಭಸದಲ್ಲಿ
ಉಕ್ಕಬೇಕು ನೋಡು ಭಾವದಲೆ
ಖಂಡಿತಾ ಬರೆದೊಗಾಯಿಸಿಬಿಡುವೆ.

ಕವನಾ ಏನು ಬಿಟ್ಟ ಕಣ್ಣು
ಬೆರಗಾಗುವಂತೆ ನೋಡುವೆ
ಹುಚ್ಚೆಬ್ಬಿಸುವಂತೆ ನಾ ಬರೆಯಬೇಕು
ಹಾಗೇ ನೀ ಬಂದು ಬಿಡು ನನ್ನಾಣೆ.

17-7-2018. 1.22pm

ಕವನ (132)

ಬಿಂಬದೊಳು ಮೌನವಾಗಿ
ನಿಲುಕದ ನಕ್ಷತ್ರವಾಗಿ
ಆಗೊಮ್ಮೆ ಈಗೊಮ್ಮೆ
ನೆನಪಿನ ಹಂದರದಲಿ
ಅರಿವಾಗದಂತೆ ಸುಳಿದಾಡಿ
ದೀರ್ಘ ಮೌನವ ಮುರಿದು
ಅದೆಲ್ಲಿಂದ ಬಂದೆ ಇಂದು?

ನಿಟ್ಟುಸಿರು ತಾಕಲಿಲ್ಲ
ಮೈ ಬಿಸಿಯೇರಲಿಲ್ಲ
ಮನಸ್ಸು ತಲ್ಲಣಗೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ
ಎದೆ ತುಂಬ ಅದೇನೊ
ಸಂತಸದ ನಗಾರಿ
ನೀನಾರೋ ನಾನಾರೋ
ಡವಗುಟ್ಟುವ ಎದೆಯೊಳಗೆ
ನಿನ್ನ ಹಚ್ಚಿಕೊಂಡ ಸತ್ಯ
ಖಾತರಿ ಆಯಿತು ನೋಡು.

ಕೈ ಖುಲಾಯಿಸಿತು
ಬರೆಯುವ ಧಾವಂತದಲಿ
ಮನಸು ಮುದವೇರಿತು
ಆ ಕ್ಷಣದ ಮಹಿಮೆ
ಇದೋ ಬರೆದು ಬೀಗುವೆ
ಶರಧಿಯೋಪಾದಿಯಲಿ
ಬರೆಸಿದವ ನೀನಲ್ಲವೆ?
ಧನ್ಯತಾಭಾವ ಎದೆ ಗೂಡಲ್ಲಿ
ನೀ ಬಂದ ನೆಪದಲ್ಲಿ!!

5-7-2018. 1.33pm

ಕವನ (131)

ನಿನ್ನ ರಾಗದ ಹೊನಲು
ತಂದಿದೆ ಮನಕೆ ಅಮಲು
ಕದ್ದು ನೋಡುವೆಯಲ್ಲ
ಇದು ಸರಿಯೇನು?

ನನ್ನೊಳಗೆ ನಾನಿಲ್ಲ
ನಿನ್ನಿಂದ ನಾನೆಲ್ಲ
ಸರಿದ ಕಾಲವನು
ಲೆಕ್ಕ ಇಟ್ಟೆಯೇನು?

ಹಲುಬಿದ ಮಾತುಗಳಲಿ
ಕುಳಿತಿದ್ದೆ ನಾನು
ಕಂಗಳ ಹೊಸತನವ
ಕಂಡಿಲ್ಲವೇನು?

ದೂರದಲಿ ನೀನ್ನಿರುವು
ತಂದಿದೆ ಬಲು ಕೊರಗು
ಅನವರತ ಹೀಗಿರಲು
ಹೇಗೆ ಸಹಿಸಲಿ ನಾನು?

ಆಗಾಗ ನುಣುಚಿಕೊಳ್ಳುವೆ
ಕರೆದರೂ ಬಾರದಿರುವೆ
ಬರೆಯಲಾಗದ ಮನ
ಅಳುವುದು ಗೊತ್ತಿಲ್ಲವೇನು?

ಮುಕ್ಕೋಟಿ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ
ಶಿರಬಾಗಿ ನಮಿಸುವೆನು
ಸದಾ ನೀ ಬಳಿಯಿರಲು
ಸ್ವರ್ಗ ಸುಃಖವಲ್ಲವೇನು?

20-5-2018. 12.43pm