ಅನುಬಂಧ

ಹಿಚುಕಿಬಿಡಲೆ
ಜೋರಾಗಿ ಒಮ್ಮೆ
ಮುದ್ದುಗರೆಯಲೆ
ಅಥವಾ
ಕಂಡವರ ಕಂಡು
ಕೂಗಾಡುವ ನಿನ್ನ
ಕಟ್ಟಿ ತದುಕಿಬಿಡಲೆ
ಅರಿಯದ ಬಲು
ಮುಗ್ಧ ಚಿನ್ನು ನೀನು
ಅದೆಲ್ಲಿಂದ ಸಿಕ್ಕೆ ಹೇಳು
ನಮ್ಮನೆಯ ಸದಸ್ಯನಾಗಿ
ಎಲ್ಲರ ಒಲವ ಗಳಿಸಿ
ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಹೆಜ್ಜೆಯ ಗುರುತನಿರಿಸಿ
ನೀನಿಲ್ಲದ ಒಂದರೆಕ್ಷಣ
ಮನೆಯೆಲ್ಲ ಭಣ ಭಣ ಎನಿಸಿ
ನಿನ್ನಿರುವ ಛಾಪಿಸಿದ
ಬಲು ತುಂಟ ಪೋರಾ.

ನೀ ಶ್ವಾನವೋ ಇಲ್ಲಾ
ಮರುಳು ಮಾಡುವ ಧೀರನೊ
ಇದೇನು ಜನ್ಮದ ನಂಟು
ನನ್ನ ಸುತ್ತ ಸುತ್ತಿಕೊಂಡೇ
ಅನುದಿನ ಕಾಲ ಕಳೆಯುವ
ಕೊಂಚ ಪ್ರೀತಿ ತೋರಿಸಿದರೆ
ಹೆಗಲನೇರಿ ಕುಣಿಯುವ
ಅವಕಾಶವಾದಿ ನೀನು
ಅದಕೆ ಈ ಭಾವಕೆ ಆಗಾಗ
ಬೇಲಿ ಕಟ್ಟುವೆ ನಾನು
ಮುದುಡಿ ಮಲಗುವ ನಿನ್ನ
ಓರೆ ಗಣ್ಣಲಿ ನೋಡಿ
ಮುಗುಳ್ನಕ್ಕು ಬರೆಯುವೆ ನಾನು.

ನಾನು – ನೀನು
ನಮ್ಮದೆ ಪ್ರಪಂಚ
ಈಗೇಳು ವರ್ಷದಿಂದ
ಸಾಗಿದ ಕ್ಷಣಗಳು ವಿಸ್ಮಯ
ಹೀಗನಿಸುವುದು ಸಹಜ
ಹೇಗೆ ನಾ ಹೇಳಲಿ ಹೇಳು
ನೀನೋ ಮೂಕ ಪ್ರಾಣಿ
ಅಲ್ಲಲ್ಲ ಹೀಗಂದಾಗ
ಬಲೂ ನೋವು ನನಗೆ.

ಹಚಾ,ಹೋಗು ಅನ್ನುವ
ಜನರ ಮಾತು ನಿನ್ನ ಕಂಡಾಗ
ಯಾಕೆ ಹೆಸರೇಳಲೇನು?
ಸಂಕುಚಿತ ಜನರ ದುರ್ಭಾವ
ಕೊಳಕು ನಾಲಿಗೆ ಕಂಡಾಗ
ಜನರ ಸಹವಾಸಕ್ಕಿಂತ
ನೀನೆಷ್ಟೋ ಮೇಲು
ಅಂದನ್ನುವ ನನ್ನ ಕಕ್ಕುಲತೆ
ಸದಾ ನಿನ್ನ ಮೇಲೆ
ಬಿಡದು ಅದು ನನ್ನ
ಜೀವಿತಾವಧಿಯವರೆಗೆ
ನೀ ನನ್ನೊಡನಿರು
ಕೊನೆಯವರೆಗೆ!!

11-6-2017. 4.53pm