ಹೀಗೂ ಉಂಟು

ನೀನೆಂದರೆ ನನಗಿಷ್ಟ
ನೀನಿಲ್ಲದಿರೆ ಬಲು ಕಷ್ಟ

ಬಿಟ್ಟಾ ನೋಡಿ
ಡೋಂಗಿ ಡೈಲಾಗು

ಅದೆಲ್ಲಿತ್ತೋ
ಎಕ್ಕುಟ್ಟಿದ ಪ್ರೀತಿ

ಹಂಗಂಗೆ
ಹರಕೊಂಡು ಹೊಂಟೋಯ್ತು.

ಸುತ್ತಿದರು
ಹೊಟೆಲ್ಲು, ಸಿನಮಾ,ಪಾರ್ಕು ಒಂದೂ ಬಿಡದೆ.

ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಒಂದಿನ
ಢಮಾರ್ ಅಂತು ನೋಡಿ ಪ್ರೀತಿ

ಎದ್ದೆನೋ ಬಿದ್ದೆನೋ
ಅಂತ ಅವ ಕಾಲ್ಕಿತ್ ಓಟಾ!

ಯಾಕೆ?
ಕಾರಣ ಅವಳದೇ ಚಪ್ಪಲಿ ಕೈಗೆ ಬಂದಿತ್ತು

ಇದೇ ಮಾಮೂಲಿ
ಹರೆಯದ ಪ್ರೇಮ ಕಥಾಯಣ

ಹೌದೆಂದರೆ ಹೌದನ್ನಿ
ಇಲ್ಲ ಅಂದರೆ ಮುಚ್ಕಂಡೋಗಿ

ಏನು ಅಂದ್ರಾ?
ಅದೇ ಕಣ್ಣು ಬಾಯಿ.

ಯಾಕಂದ್ರೆ
ಪಾಪ ಅವರ ಗೋಳು ಅವರಿಗೆ

ನೋಡೋರ ಕಣ್ಣಿಗೆ
ಪ್ರೀತಿ ಮಾಡೋದು ತಪ್ಪು

ಆದರೆ ತಪ್ಪು ಯಾರದ್ದು
ಎಲ್ಲಿ ಏನಾಯ್ತು ಯಾರೂ ಯೋಚಿಸೋದಿಲ್ಲ.

ಸರಿಯಾದ ತಿಳುವಳಿಕೆ
ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ನೀಡಿ ತಿದ್ದಿ ತೀಡಿ ಬೆಳೆಸಿ

ಮತ್ತೆ ಉದ್ವೇಗದ ಹಾದಿ
ತುಳಿಯೋ ಕೆಲಸ ಅವರೆಂದೂ ಮಾಡೋಲ್ಲ.

ಪ್ರೇಮ ಪ್ರೀತಿ ಕುರುಡಲ್ಲ
ಸರಿಯಾಗಿ ತಿಳಿದು ನಡಿರಲ್ಲ.

ಬದುಕಲಿ ಪ್ರೀತಿ ಇರಬೇಕು
ಅದಿಲ್ಲದೇ ಬಾಳೇ ಇಲ್ಲ.

ಚಂದದ ನಡೆ ನಿಮದಿರಲಿ
ಅಂದದ ಸಮಾಜ ನಮದಾಗಲಿ.

28-3-2018. 2.45pm

Advertisements

ಆಗಂತುಕ (ಸಣ್ಣ ಕಥೆ)

ಆಗತಾನೆ ಊರಿಗೆ ಬಂದಿಳಿದ ನವ್ಯಾ ತನ್ನಜ್ಜನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಮನಸೋ ಇಚ್ಛೆ ಸುತ್ತಾಡಿ ಕಾಲ ಕಳೆಯ ಬೇಕು, ರಜೆಯ ಮಜಾ ಸವಿಯಬೇಕು ಎನ್ನುವ ಹುಮ್ಮನಸ್ಸು. ನಿಂತಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲಲಾರಳು, ಕುಳಿತಲ್ಲಿ ಕುಳ್ಳಲಾರಳು. ಮಾವನ ಮಕ್ಕಳ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಸದಾ ತೋಟ, ಗದ್ದೆ , ಬೆಟ್ಟ ಬ್ಯಾಣ ಎಲ್ಲ ಸುತ್ತಾಡಿ ಕೈಗೆ ಸಿಕ್ಕ ಹಣ್ಣು ಹೂವು ಒಂದಷ್ಟು ಗುಡ್ಡೆ ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಅಜ್ಜನ ಮುಂದೆ ಕೂತು “ಅಜಾ ಇಲ್ನೋಡು ಈ ಹಣ್ಣಿಗೆ ಎಂತಾ ಹೇಳ್ತ್ವೋ? ಈ ಹೂವಿಗೆ ಎಂತಾ ಹೇಳ್ತ್ವೋ?” ಅವಳ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳ ಸುರಿಮಳೆ ಹಲ್ಲಿಲ್ಲದ ಬೊಚ್ಚು ಬಾಯಲ್ಲಿ ಗಿಕಿ ಗಿಕಿ ನಗುವುದು ಅಜ್ಜನ ಸರದಿಯಾಗಿತ್ತು. ಎಷ್ಟೆಂದರೂ ಸಿಟಿಯಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದ ಮುದ್ದಿನ ಮೊಮ್ಮಗಳಲ್ಲವೆ? ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಮಗನ ಮಕ್ಕಳು ಇದ್ದರೂ ಅಪರೂಪಕ್ಕೆ ಬರುವ ಮಗಳ ಮಗಳಿಗೆ ಒಂದು ಸೇರು ಪ್ರೀತಿ ಜಾಸ್ತಿನೇ ಅನ್ನಬಹುದು.

ಒಂದು ನಾಲ್ಕು ದಿನ ಕಳೆದಿರಬಹುದು ಇವಳಿಗೆ ಹಳ್ಳಿ ಸುತ್ತಾಡಿ ಸಖತ್ ಧೈರ್ಯ ಬೇರೆ ಬಂದುಬಿಟ್ಟಿತ್ತು. ಒಂದಿನ ಒಬ್ಬಳೇ ಬೆಳ್ಳಂಬೆಳಗ್ಗೆ ಎದ್ದು ಅಡಿಕೆ ತೋಟಕ್ಕೆ ಲಗ್ಗೆ ಇಟ್ಟಳು. ಕೈಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕೋಲು ಬೇರೆ ಇತ್ತು. ಜೋರಾಗಿ ಹಾಡು ಹೇಳಿಕೊಂಡು ಸಾಗಿತ್ತು ಇವಳ ಸುಪ್ರಭಾತದ ಪೇರಿ ಅಡಿಕೆಯ ಮರಗಳ ಮದ್ಯೆ. ಅಲ್ಲೊಂದು ಸುಂದರ ಕೆರೆ ನೋಡಿದ್ದೇ ತಡ ಹೋ…..ಎಂದು ಇನ್ನಷ್ಟು ಉಮೇದಿಯಲ್ಲಿ ಕೆರೆಯ ಕಟ್ಟೆಯ ಮೇಲೆ ನೀರಿಗೆ ಕಾಲು ಇಳಿಸಿಕೊಂಡು ಕುಳಿತಳು ಆಟವಾಡುತ್ತ.

ಏನೋ ಸರ ಸರ ಸದ್ದು. ಆ ಕಡೆ ಈ ಕಡೆ ನೋಡುತ್ತಾಳೆ. ಯಾರೂ ಕಾಣ್ತಿಲ್ಲ. ಮತ್ತೆ ತನ್ನ ಸಂತೋಷದ ಕ್ಷಣಗಳಲ್ಲಿ ಮಗ್ನವಾದಳು. ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಮತ್ತದೇ ಸದ್ದು. ಈಗ ತಡ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ. ದಿಗ್ಗನೆ ಎದ್ದು ಸೆಟೆದು ನಿಂತು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಇರುವ ಕೋಲನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆತ್ತಿ ಹಿಡಿದು “ಯಾವನೋ ಅವನು? ನಂಗೆ ಹೆದರಸಕೆ ನೋಡ್ತ್ಯ? ನಾ ಹೆದರ್ತ್ನಿಲ್ಲೆ. ಧೈರ್ಯ ಇದ್ದರೆ ಎದುರಿಗೆ ಬಾ ನೋಡನ” ಅಂದಳು.

ಅಲ್ಲೆ ಹತ್ತಿರದ ಬಾಳೆಯ ಹಿಂಡಿನಿಂದ ಇದುವರೆಗೂ ಅವಳನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿಕೊಂಡು ಬಂದ ಹುಡುಗ ಕೊಂಚ ಬಗ್ಗಿ ನೋಡಿದ. ಮುಖ ಮಾತ್ರ ಕಂಡಿತು. ಕೈ ಉದ್ದ ಮಾಡಿ “ತಗ ನಿಂಗೆ ಹೇಳಿ ತಂಜಿ ಈ ಹಣ್ಣು. ತಿನ್ನು. ರಾಶಿ ರುಚೀ ಇದ್ದು. ಇದು ಸಿಟಿಯಲ್ಲಿ ಸಿಗ್ತಿಲ್ಲೆ.”

ಇವಳು ಹಣ್ಣನ್ನು ಯಾವ ಮುಲಾಜಿಲ್ಲದೆ ಪಡೆದು ಮನೆಗೆ ಬಂದು ಅಜ್ಜನ ಮುಂದೆ ಹಿಡಿದು “ಹೇಳಾ ಅಜಾ, ಇದೆಂತಾ ಹಣ್ಣು. ಆ ಹುಡುಗಾ ಕೊಟ್ಟಾ. ಅವ ಯಾರೋ ಏನೊ. ಆದರೆ ಆ ಮಾಣಿದು ಕಾಜ್ಗಣ್ಣು ನೋಡು”

“ಅಯ್ಯೋ ಕೂಸೆ ಇದು ಬಿಕ್ಕೆ ಹಣ್ಣೆ. ಒಡಕಂಡು ತಿನ್ನವು ಅದರೊಳಗಿನ ಗುಳವಾ. ಇದು ಕಾಯಿ ಇದ್ದಾಗ ಹಸಿರು ಬಣ್ಣದಲ್ಲಿ ಇರ್ತು. ಹಣ್ಣಾಗುತ್ತ ಬಂದ ಹಾಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಹಳದಿ ಬಣ್ಣಕ್ಕೆ ತಿರಗ್ತು. ಇದು ನಮ್ಮ ಮಲೆನಾಡಿನ ಗುಡ್ಡ ಬೆಟ್ಟಗಳಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಬೆಳೆಯುವ ಹಣ್ಣು. ಇದರ ಸಂತತಿ ಈಗ ಅಪರೂಪ ಆಗ್ತಾ ಇದ್ದು. ಈ ಹಣ್ಣು ಏಪ್ರಿಲ್ನ ಮೇ ತಿಂಗಳಿನಲ್ಲಿ ಹಣ್ಣಾಗ್ತು. ನವಿಲುಗಳು ಕಂಡರೆ ಬಿಡ್ತ್ವಿಲ್ಲೆ. ಸಮಾ ಬಾಯಲ್ಲಿ ಅದರ ಕೊಕ್ಕಲ್ಲಿ ಎರಡು ಹೋಳು ಮಾಡಿ ಅದರೊಳಗಿನ ಹಿಟ್ಟಿನಂತ ಗುಳಾ ತಿಂತ. ಆಶ್ಚರ್ಯ ಆಗ್ತು ಅಲ್ದ? ಆದರೆ ಇದು ನಂಗ ಕಣ್ಣಾರೆ ಕಂಡ ದೃಶ್ಯ. ನಾವು ಕೂಡಾ ಈ ಹಣ್ಣು ತಿನ್ನವು ಅಂದರೆ ಬಾಯಲ್ಲಿ ಕಚ್ಚಿ ಎರಡು ಹೋಳು ಮಾಡಿ ನಾಲಿಗೆಯಿಂದ ಅದರೊಳಗಿನ ಗುಳಾ ತೆಕ್ಕಂಡು ತಿನ್ನವು. ಈ ಹಣ್ಣು ತಿನ್ನದೆ ಹೀಂಗೆ.”

“ಈ ಹಣ್ಣು ತಂದುಕೊಟ್ಟ ಅವನ…? ಅವಾ ಯಂಗ್ಳೂರ್ ಮಾಣಿನೆಯಾ. ತಗ ತಿನ್ನು.”

ಎಂದೂ ಕಾಣದ ಪರಿಚಯವೇ ಇಲ್ಲದ ಆ ಆಗಂತುಕನಿಗೆ ಮನಸ್ಸಲ್ಲೇ ಕೃತಜ್ಞತೆ ಸಲ್ಲಿಸಿ ಹಣ್ಣು ಬಾಯಿಗಿಟ್ಟಳು ನವ್ಯಾ. ಅದರ ರುಚಿಗೆ ಅವಳೂ ಮಾರು ಹೋಗುತ್ತಿರುವುದ ಕಂಡು ಅಜ್ಜನ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಸಂತೃಪ್ತಿಯ ಭಾವ ಎದ್ದು ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು. ಇದೇ ಅಲ್ಲವೇ ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳ ಬಗೆಗಿರುವ ಅಜ್ಜನ ಪ್ರೀತಿ!!

28-5-2018. 12.39pm

ಸ್ಥಿತಿ-ಗತಿ

ನೀ ನಡೆವ ಹಾದಿಗೆ ಹೂವ ಹಾಸಿಗೆ ಹಾಸಿ
ಮರೆಯಲಿ ನಿಂತು ಕಣ್ತುಂಬಿಕೊಳಬೇಕೆಂದಿದ್ದೆ
ಆದರೆ ಹೂಗಳೆಲ್ಲ ಬಾಡಿಹೋಗಿತ್ತು ನಿಟ್ಟುಸಿರಿಗೆ!

ನೀ ಬೆಳೆದಂತೆಲ್ಲ ನನ್ನ ಕನಸು ಕಾವಲಿರಿಸಿ
ಬದುಕುವ ರೀತಿಯಲಿ ನಾನೂ ಒಂದಾಗಬೇಕೆಂದಿದ್ದೆ
ಆದರೆ ಬರೀ ಹಗಲುಗನಸಾಗಿತ್ತು ವಿಧಿಯಾಟಕೆ!!

24-3-2018. 9.44am

ವಿಶ್ವ ಪರಿಸರ ದಿನಕ್ಕೊಂದು ಝಲಕ್

ಚುಮು ಚುಮು ಬೆಳಗು. ಹಕ್ಕಿಗಳ ಕಲರವ ಕಿಚಿ ಕಿಚಿ. ದೂರದಲ್ಲಿ ನವಿಲ ಕೂಗು. ಮರಕುಟಿಗ ಹಕ್ಕಿಯ ಕುಟು ಕುಟು ಸದ್ದು. ಅಂಬಾ ಎಂದು ಕರೆಯುವ ಹಸುವಿನ ಕರೆ. ಮತ್ಯಾವ ಸದ್ದೂ ಅಲ್ಲಿಲ್ಲ. ಪ್ರತಿದಿನ ಏಳುವಾಗ ಇವಿಷ್ಟೇ ನನ್ನ ಕಿವಿಗೆ ಬೀಳುವ ಶಬ್ದಗಳಾಗಿತ್ತು.

ಹೌದು. ಊರಿಗೆ ಬಂದು ಒಂದು ವಾರವಷ್ಟೇ ಆಗಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿ ಇರುವಷ್ಟೂ ದಿನ ಬೆಳಗಿನ ವಾಯು ವಿಹಾರ ಒಂಟಿ ಪಯಣಿಗನ ಚಾರಣದಂತಿತ್ತು. ಭಯ ಎನ್ನುವುದು ನನ್ನ ಹತ್ತಿರ ಸುಳಿಯಲೇ ಇಲ್ಲ. ಬೆಳಗಾಗುವುದನ್ನೇ ಕಾಯುತ್ತಿತ್ತು ನನ್ನ ಮನ. ರವಿ ತನ್ನ ತಾಣದಲ್ಲಿ ಮೂಡುವ ಮೊದಲೇ ಎದ್ದು ರೆಡಿಯಾಗುತ್ತಿದ್ದೆ ದಿನವೂ ಒಂದೊಂದು ದಿಕ್ಕಿಗೆ ಸಾಗಿ ಸುತ್ತಾಡಿ ಬರಲು. ಸುಸ್ತು ನನ್ನ ದೇಹ ತಾಕಲಿಲ್ಲ.

ಚಿಕ್ಕವಳಿರುವಾಗ ಮನಸೋ ಇಶ್ಚೆ ಗುಡ್ಡ ಬೆಟ್ಟ ಸುತ್ತಿ ಹತ್ತಿ ಇಳಿದು ಗೆಳೆಯ ಗೆಳತಿಯರ ಜೊತೆ ಕುಣಿದು ಕುಪ್ಪಳಿಸಿದ ಜಾಗಗಳಲ್ಲವೇ? ಒಬ್ಬಳೇ ಆ ಒಣಗಿದ ಎಲೆಗಳ ನಡುವೆ ಸರಪರ ಸದ್ದು ಕಾಲ್ನಡಿಗೆ ನಾನು ಬರುತ್ತಿರುವ ಸೂಚನೆ ನೀಡುತ್ತ “ಅದೋ ಆ ಅದೇ ಗಿಡ ಮರವಾಗಿದೆ ತನ್ನ ಸುತ್ತ ಬೀಜ ಬಿತ್ತಿ ಮತ್ತಷ್ಟು ಸಂತಾನ ಬೆಳೆಸಿದೆ” ಖುಷಿ ಖುಷಿ ವದನದ ತುಂಬ. ಎಲ್ಲಿ ನೋಡಿದರಲ್ಲಿ ಪುಟ್ಟ, ಸಣ್ಣ, ಸ್ವಲ್ಪ ದೊಡ್ಡ, ದೊಡ್ಡ ಹೀಗೆ ಹಲವಾರು ಗಿಡಗಳು ಸೋಂಪಾಗಿ ಬೆಳೆದು ನಿಂತು ಸುತ್ತ ಚಂದದ ರಾಶಿಯನ್ನೇ ಚೆಲ್ಲಿವೆ. ಹೇಗೆ ವರ್ಣಿಸಲಿ ಅದರ ಅಂದವಾ!?

ನಿಜ. ನನ್ನೂರು ಕಲ್ಮನೆ ಅಡಿಕೆ ತೆಂಗುಗಳ ಬೀಡು. ನಾಲ್ಕೈದು ಮನೆಗಳ ಪುಟ್ಟ ಹಳ್ಳಿ. ಎಲ್ಲಾ ಆದುನಿಕ ಸೌಲತ್ತುಗಳೂ ಎಲ್ಲರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಇವೆ. ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ಹೆಂಚಿನ ಮನೆಗಳು. ಕನಿಷ್ಠ ಎಂದರೂ ಐವತ್ತು ವರ್ಷದ ಹಿಂದಿನ ಮನೆಗಳೇ. ಸುಂದರವಾದ ಕೆತ್ತನೆಯ ಮರದ ಕುಸುರಿ ಪ್ರತಿ ಮನೆಯಲ್ಲೂ ಕಾಣಬಹುದು. ಹೌದು, ಆಗಿನ ಕಾಲವೇ ಹಾಗಿತ್ತು. ಮಣ್ಣಿನ ಗೋಡೆ,ಮಿಕ್ಕೆಲ್ಲ ಗಟ್ಟಿ ಮರದ ಕೆತ್ತನೆಯ ಆಸರೆ. ಯಾರ ಮನೆ ಒಳಗೆ ಕಾಲಿಟ್ಟರೂ ಸಾಕು ಹಾಯ್! ಅನ್ನುವಷ್ಟು ಸದಾ ತಂಪು ವಾತಾವರಣ.

ಸಿಟಿಯಂತೆ ಕಸ,ಪೊಲ್ಯೂಷನ್, ಶಬ್ದ ಮಾಲಿನ್ಯ ಯಾವುದೂ ಇಲ್ಲ. ಉರುವಲಿಗೆ,ಹಸುಗಳ ಕೊಟ್ಟಿಗೆಗೆ ಮೊದಲೆಲ್ಲ ಸದಾ ಗಿಡ ಮರಗಳನ್ನು ಕಡಿಯುತ್ತಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಈಗ ಗೋಬರ್ ಗ್ಯಾಸ್ ಎಲ್ಲಾ ಮನೆಯಲ್ಲಿ. ಜೊತೆಗೆ ಸಿಲಿಂಡರ್ ಗ್ಯಾಸ್ ಕೂಡಾ ಇದೆ. ಹಸುವಿನ ಕೊಟ್ಟಿಗೆ ಮೊದಲಿನಂತೆ ಮಣ್ಣು ಇಲ್ಲ, ಎಲ್ಲಾ ಸಿಮೆಂಟ್ ಮಯ. ಹಸಿ ಸೊಪ್ಪು ದಿನವೂ ತಂದು ಕೊಟ್ಟಿಗೆಗೆ ಹಾಸಿ ದನಗಳಿಗೆ ಮಲಗಲು ಅನುವು ಮಾಡಿಕೊಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಈಗ ಸಿಮೆಂಟ್ ನೆಲ ಹಾಸು ಆಗಿರೋದರಿಂದ ಆಗಾಗ ಸಗಣಿ ಬಾಚಿ ನೀರಿಂದ ತೊಳೆಯುವ ಪದ್ಧತಿ ರೂಢಿಯಾಗಿದೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಅರಣ್ಯ ಅಡಿಕೆ ತೋಟದ ಸುತ್ತಮುತ್ತ ತನ್ನಷ್ಟಕ್ಕೇ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿದೆ.

ಇನ್ನು ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಉತ್ಪನ್ನವಾಗುವ ಹಸಿ ಕಸ ಗೊಬ್ಬರದ ಗುಂಡಿ ಸೇರಿದರೆ ಒಣ ಕಸ ಹಂಡೆಯ ಒಲೆಯ ಉರುವಲಾಗಿ ಬಳಸುತ್ತಾರೆ. ಅಲ್ಲಿ ಕೂಡಾ ಸಿಟಿಯಂತೆ ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ಅದೂ ಇದೂ ಹಳೆಯ ಸಾಮಾನುಗಳನ್ನು ಖರೀದಿಸಲು ಮನೆ ಬಾಗಿಲಿಗೆ ಬರುತ್ತಾರೆ ಆಗ ಈಗ. ಹಾಗಾಗಿ ಅಲ್ಲಿಯ ಜನ ಒಂದು ಕಡೆ ಇಂತಹ ಸಾಮಾನುಗಳನ್ನು ಪೇರಿಸಿಟ್ಟಿರುತ್ತಾರೆ.

ಊರಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಬೆಕ್ಕು, ನಾಯಿ, ಹಸು,ಎಮ್ಮೆ ಸತ್ತರೂ ಅವುಗಳನ್ನು ದೂರದಲ್ಲಿ ಹೊಂಡ ತೋಡಿ ಹೂಳುತ್ತಾರೆ.

ಊರ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸ್ವಲ್ಪ ವಿಸ್ತೀರ್ಣದ ಜಾಗ ರಸ್ತೆಯ ಪಕ್ಕ. ಊರವರೆಲ್ಲ ಅಲ್ಲಿ ತಂದು ಹಾಕುವ ಒಂದಷ್ಟು ಉರುವಲು ಕಸ ಅಕ್ಕ ಪಕ್ಕ ಎಲ್ಲ ಗುಡಿಸಿ ಒಂದಷ್ಟು ಮಣ್ಣು ಅದರ ಮೇಲೆ ಹಾಕಿ ಆಗಾಗ ಬೆಂಕಿ ಹಾಕುತ್ತಾರೆ. ಅಲ್ಲಿ ಸುಡು ಮಣ್ಣು ತಯಾರಾಗುತ್ತದೆ. ಊರ ಮಂದಿ ತಮಗೆ ಬೇಕಾದಷ್ಟು ತಮ್ಮ ಗದ್ದೆ ತೋಟಕ್ಕೆ ಸುರುವಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಇದು ಫಲವತ್ತಾದ ಮಣ್ಣು.

ವಾತಾವರಣ ಕಲ್ಮಶವಿಲ್ಲದ ಕುರುಹು ಅಲ್ಲಿ ಹೋಗಿ ಉಳಿದಷ್ಟೂ ದಿನ ದೇಹ ಸವರಲು ಯಾವ ಎಣ್ಣೆಯೂ ಬೇಡ ಯಾವ ಮುಲಾಮಿನ ಅಗತ್ಯ ಇಲ್ಲವೇ ಇಲ್ಲ. ಇಲ್ಲಿ ಆದ ಒಣ ಚರ್ಮ ಅಲ್ಲಿ ಹೋದ ಒಂದೆರಡು ದಿನದಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಮೃದುವಾಗುವುದು ಗಮನಕ್ಕೆ ಬರದೇ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಇಲ್ಲಿ ಮಿನರಲ್ ವಾಟರ್ ಅಥವಾ ಕಾಯಿಸಿಕೊಂಡೋ ಇಲ್ಲಾ ಫಿಲ್ಟರ್ ನೀರು ಕುಡಿದರೆ ಗಂಟಲ ಆರೋಗ್ಯ ಬಚಾವ್. ಆದರೆ ಅಲ್ಲಿದ್ದಷ್ಟೂ ದಿನ ಬಾವಿಯ ನೀರು ಲೀಲಾಜಾಲವಾಗಿ ಗಂಟಲು ಇಳಿದರೂ ಗಂಟಲು ಕಿರಿ ಕಿರಿ, ನೆಗಡಿ ಕೇಳ್ಬೇಡಿ. ಅಷ್ಟು ಶುದ್ಧ ಬಾವಿಯ ನೀರು.

ಅಡಿಕೆ ತೋಟದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಬೇಸಿಗೆಯಲ್ಲೂ ಬತ್ತದ ಸಮೃದ್ಧ ಎರಡು ಕೆರೆ ಇದೆ. ಊರವರೆಲ್ಲ ಸೇರಿ ಹೂಳೆತ್ತಿ ತೋಟಕ್ಕೆ ಸ್ಪಿಂಕ್ಲರ್ ನೀರಿನ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡರೆ ಇದೇ ಕೆರೆಗಳಿಂದ ಊರ ಎಲ್ಲಾ ಮನೆಗಳಿಗೂ ಪೈಪ್ ಅಳಲಡಿಸಿಕೊಂಡು ನಲ್ಲಿ ನೀರಿನ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಕರೆಂಟಿನ ಅಗತ್ಯ ಇಲ್ಲ.

ಸರಕಾರದಿಂದ ಸಿಕ್ಕ ಸಬ್ಸಿಡಿ ಒಂದಷ್ಟು ಬಿಟ್ಟರೆ ಊರ ಜನರೆ ಹಣ ಹಾಕಿ 365 ದಿನ 24 ಗಂಟೆ ನೀರು ಹರಿದು ಬರುವಂತೆ ಅನುಕೂಲ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಮನೆಯ ಸುತ್ತ ಮುತ್ತ ತೆಂಗು, ಹಣ್ಣಿನ ಗಿಡಗಳು, ಹೂಗಿಡಗಳು ಬಿರು ಬೇಸಿಗೆಯಲ್ಲೂ ನಳನಳಿಸುತ್ತಿವೆ. ಎಲ್ಲಿ ನೋಡಿದರಲ್ಲಿ ಊರು, ತೋಟ ಭೂತಾಯಿಯು ಕಳೆ ಕಳೆಯಾಗಿ ಕಾಣುವಾಗ ಮನಕೆಷ್ಟಾನಂದ! ಅಲ್ಲಿಯೇ ಇದ್ದುಬಿಡುವಾ ಅಂದನಿಸುವುದು ಅತಿಶಯೋಕ್ತಿಯಲ್ಲ. ಕಣ್ಣು ಮನ ತಣಿಯುವಷ್ಟು ತಿರುಗಾಡಿ ಆ ಸೌಂದರ್ಯ ಒಂದಷ್ಟು ಮೊಬೈಲಲ್ಲಿ ಸೆರೆ ಹಿಡಿದೆ.

ಕಲಿತು ಬೆಂಗಳೂರು ಸೇರಿದ ಕೆಲವು ರೈತ ಕುಟುಂಬದವರು ಹಳ್ಳಿಯತ್ತ ಮುಖ ಮಾಡಿದ್ದು, ನಮ್ಮ ಹಳ್ಳಿಗೆ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ ಹತ್ತಾರು ಎಕರೆ ಜಮೀನು ಖರೀದಿಸಿ ಅನೇಕ ಹೊಸ ತಳಿಯ ಅಪರೂಪದ ಹಸುಗಳ ತಂದು ಹೈನುಗಾರಿಕೆ ಮಾಡುತ್ತಿರುವುದು ಕಣ್ಣಾರೆ ಕಂಡು ಬಂದೆ. ಬಹಳ ಸಂತೋಷ ತರಿಸಿತು.

ನಮ್ಮ ಮೋದೀಜಿಯವರು ಕಂಡ ಕನಸು ಅಕ್ಷರಶಃ ಮಲೆನಾಡಿನ ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿ ಮೊದಲಿಂದಲೂ ರೂಢಿಸಿಕೊಂಡು ಬಂದಿದ್ದಾರೆ ಎಂದರೆ ತಪ್ಪಾಗಲಾರದು. ಈಗಂತೂ ಸರಕಾರದಿಂದ ಸಿಗುವ ಸವಲತ್ತು ಹಳ್ಳಿ ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣಬಹುದು. ಮೊದಲೆಲ್ಲ ಮಣ್ಣಿನ ರಸ್ತೆ ಇದ್ದವು. ಈಗ ಊರ ಬಾಗಿಲವರೆಗೂ ಸಿಮೆಂಟ್, ಟಾರು ರಸ್ತೆಗಳಾಗಿವೆ. ಊರ ಹೆಬ್ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ಬೀದಿಯ ದೀಪ ಕತ್ತಲಾವರಿಸುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಮಿನುಗುತ್ತವೆ. ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿನ ಹಳ್ಳಿಗಳ ಸೆಂಟರ್ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಹಾಲಿನ ಡೈರಿ ಇತ್ತೀಚಿನ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ತೆರೆದಿದ್ದು ಹಳ್ಳಿಯ ಪ್ರತೀ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಹೈನುಗಾರಿಕೆ ಸಮೃದ್ಧವಾಗಿದೆ. ಆಯಾ ದಿನದ ಹಾಲಿನ ರಖಂ ಅವರವರ ಬ್ಯಾಂಕ್ ಖಾತೆಗೆ ಜಮೆಯಾಗುತ್ತದೆ.

ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲಸದಾಳುಗಳ ಕೊರತೆ ತುಂಬಾ ಇದೆ. ಪ್ರತಿ ಮನೆಯ ಹೆಂಗಸರು ಗಂಡಸರು ಎನ್ನದೆ ಮಕ್ಕಳಾದಿಯಾಗಿ ತಮಗಾದ ಕೆಲಸ ಮಾಡಲೇ ಬೇಕು. ಗತ್ಯಂತರವಿಲ್ಲ. ಸಾರಿಗೆ ಸೌಲಭ್ಯಗಳ ಅನುಕೂಲ ಸಾಕಷ್ಟಿದೆ. ರೈತಾಪಿ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದ ಸಾಧನ ಸಲಕರಣೆಗಳನ್ನು ಎಲ್ಲಾ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಖರೀದಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಆಯಾ ಸಮಯಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ವ್ಯವಸಾಯ ಮಾಡಲು ಆದಷ್ಟು ಅನುವು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ಹೀಗೆ ಪರಿಸರದ ಬಗ್ಗೆ ಕಾಳಜಿ ತೋರಿಸುತ್ತ ದಿನವೆಲ್ಲ ಮೈ ಮುರಿದು ದುಡಿಯುವ ಅವರ ಜೀವನ ಕಂಡಾಗ, ಅವರ ಆರೋಗ್ಯ ಸುಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಇರುವುದು ನೋಡಿದರೆ ಬಹಳ ಖುಷಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ಇಂತಹ ಒಂದು ಮನೋಭಾವ, ಒಗ್ಗಟ್ಟು, ತನ್ನ ಊರು,ತನ್ನ ಪರಿಸರ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂಬ ಮನೋಭಾವ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಲ್ಲೂ ಮೂಡಿದರೆ ಬಹುಶಃ ಎಷ್ಟೇ ಜನ ಸಂಖ್ಯೆ ಇರುವ ಷಹರವೇ ಆಗಲಿ ಸ್ವಚ್ಛತೆಯಿಂದ ಕೂಡಿರುತ್ತಿತ್ತು ಅನಿಸುತ್ತದೆ. ಎಲ್ಲೆಂದರಲ್ಲಿ ಕಸ ಒಗೆದು ಹೋಗುವ ಕೆಟ್ಟ ಚಾಳಿ ಮನುಷ್ಯ ಮೊದಲು ಬಿಡಬೇಕು. ತಮ್ಮ ತಪ್ಪನ್ನು ತಿದ್ದಿಕೊಂಡು ಸ್ವಲ್ಪವಾದರೂ ಪರಿಸರ ಸ್ವಚ್ಛವಾಗಿರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಕಾಳಜಿ ವಹಿಸಬೇಕು. ಹಸಿವು ನೀಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಬರುವ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಬೀಡಾಡಿ ಹಸುಗಳ ಬಾಯಿ ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ನುಂಗಂತೆ ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ವಿರುದ್ಧ ಸಮರ ಸಾರಬೇಕು. ಈ ಒಂದು ದಿನವೊಂದೇ ಅಲ್ಲ ಪ್ರತೀ ದಿನವೂ ನಮ್ಮ ಪರಿಸರ ಸ್ವಚ್ಛವಾಗಿರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವತ್ತ ಪಣ ತೊಡೋಣ.

ವಿಶ್ವ ಪರಿಸರ ದಿನಾಚರಣೆಯ ಶುಭಾಶಯಗಳು.

3-6-2018. 11.05pm

ಪೆಣ್ಣು

ಕಡುಕೋಪದಲಿ ಪೆಣ್ಣು
ಜಟೆಪಿಡಿದು ಚೆಂಡಾಡಲು
ಉದರದೊಳಗಿನರಕ್ತಖಾರಿ
ಎದ್ದೋಡಿದ ಧೀರ॥

ಎಲೆಲೋ ರಕ್ಕಸಾ
ಎನ್ನಮಂದಲೆಯತೀಡಿ
ಮರುಳುಮಾಡಲುಬಂದೆಯಾ
ನಾನಾಗೆಲ್ಲಮರುಳಾರ್ಪಪೆಣ್ಣಲ್ಲವೋ॥

ಒಡಲಾಳದರಕ್ತಸುರಿಸಿ
ಹೆತ್ತಮ್ಮನಡೆದಿಹನೆಣ್ಣುನಾನು
ಬರಿಭೋಗದೈಸಿರಿಗೆಬದುಕಕಟ್ಟಲುಬಂದಿಲ್ಲ
ಇಟ್ಟೆಜ್ಜೆಯನಿಂದಿಡಲಾರದಪೊಣ್ಣುನೀಕೇಳು॥

ಇದ್ದರೆಸೊಗಸಾಗಿರುವೆನಿನ್ನರಸಿಯಾಗಿ
ದುಷ್ಟಬಾಲವಬಿಚ್ಚಿಲಧಿಕಾರನೇರಿದೇಯೋ
ಕಾಳಿರುದ್ರಕಾಳಿಯಾಗಿಬಂದು
ರುಂಡಚಂಡಾಡುವುದುನಿಶ್ಚಿತ॥

ಪೆಣ್ಣೆಂದರಮೃತವಹುದಹುದು
ಒಲಿದರೆನಾರಿಮುನಿದರೆಮಾರಿ
ಇದನರಿತುನೀಮುಂದಡಿಯಿಡು
ಪೆಣ್ಣೆಂದರೆಬರಿಕಲ್ಪನೆಯಲ್ಲವೋ॥

16-3-2018. 7.48pm

Fb ಯಲ್ಲಿ ಹೀಗೊಂದು ಜುಗಲ್ಬಂಧಿ

Rudra Chougala

ಅಂತರಂಗದ
ರಂಗಸಜ್ಜಿಕೆಯಲಿ
ಗೆಜ್ಜೆಸಪ್ಪಳವಿಲ್ಲದ ನಿನ್ನ
ಹೆಜ್ಜೆಗಳ ಗುರುತು
ಮತ್ತಾರೂ
ಅಳಿಸಲಾರರು
ನಿನ್ನೊಬ್ಬಳ
ಹೊರತು

Geeta G. Hegde

ಅಂತರಂಗದ
ಪ್ರೇಮದಾಲಾಪನೆಯಲಿ
ಪುಟಿದೇಳುತಿರುವೆ ನಲ್ಲಾ
ಅಲ್ಲಿ ಮೌನ ಮಾತುಗಳ ಗುರುತು
ಇನ್ನಾರೂ
ಕೇಳಲಾರರು
ನಿನ್ನೊಬ್ಬನ
ಹೊರತು!

Geeta Yalagi Shridhar

ಮನದಂಗಳದ ತುಂಬಾ
ನಿನ್ನೊಲವಿನ ರಂಗು
ಸಖಿಯರು ಕೇಳುತಿಹರು
ನಿನ್ನ ಕುರಿತು
ಹೇಗೆ ಹೇಳಲವರಿಗೆ
ನಿನ್ಹೆಸರನು
ನಾಚಿಕೆಯ ಮರೆತು?

Daya Subbaiah

ರಂಗಿನೋಕುಳಿಯ
ಕಾಮನ ಬಿಲ್ಲಲಿ
ಕಾಣುತಿರುವೆ
ನಿನ್ನ ಬಿಂಬ
ಕುಳಿತೆ ನೋಡುತಾ
ಕಳೆದೇ ಹೋದೆ
ನನ್ನೇ ನಾ ಮರೆತು!

Rudra Chougala

ಮೌನಿ ನಾನು
ಮೋಹನಾಂಗಿ ನೀನು
ನನ್ನುಸಿರ ಕೊಳಲ ನಾದಕೆ
ಮಿಡಿವ ನಿನ್ನ ಹೃದಯದ
ಸ್ಪಂದನೆ ಎನು?

Geeta G Hegde

ಮಾತಿನ ಮಲ್ಲಿ ನಾನು
ಆಲಿಸಿ ಕೇಳುವೆ ನೀನು
ಮೌನ ಮರೆತು
ಮಾತಿನ ಸಾಂಗತ್ಯದಲಿ ಬೆರೆತು
ಹರಟೆಮಲ್ಲ
ನೀನಾಗುವೆ ಗೊತ್ತೇನು?

Rudra Chougala

ಸಂಗಾತಿ
ಸಂಪ್ರೀತಿ
ನೀ ನುಡಿದ
ಸಾವಿರ ಪದಗಳು
ಮಾಣಿಕ್ಯದ
ಮಣಿಹಾರಗಳು
ಮುಂಗುರುಳ ಮಾನಿನಿ
ನಾ ನಿನ್ನ ಅಭಿಮಾನಿ!
15-5-2018. 9.09am