ತೀಥ೯ಕ್ಷೇತ್ರಗಳ ದಶ೯ನ(ಭಾಗ-1)

ರಾತ್ರಿ ಹತ್ತು ಗಂಟೆಗೆ ಇನ್ನೂ ಹತ್ತು ನಿಮಿಷ ಇದೆ ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಟಾಗ.  300km ದೂರದಲ್ಲಿರುವ ಧಮ೯ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಹೊರಟಿತ್ತು ನನ್ನ ಪಯಣ ಬೆಂಗಳೂರಿನಿಂದ ಮಗಳೊಂದಿಗೆ.  ಇದು ನನಗೆ ಅತೀ ವಿಶೇಷ‌.  ಏಕೇಂದರೆ ಅವಳು ಮೂರು ವರ್ಷ ಇರುವಾಗ ಈ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಹೋದ ನೆನಪು.  ಆಮೇಲೆ ನಾವು ಹೋಗುವಾಗಲೆಲ್ಲ ಅವಳು ನಮ್ಮೊಟ್ಟಿಗೆ ಬರಲಿಲ್ಲ ಕಾರಣಾಂತರಗಳಿಂದ.  ಸರಿ ನವರಂಗದ ಕೆ.ಎಸ್.ಆರ್.ಟಿ.ಸಿ.ನಿಲುಗಡೆಯ ತಾಣದಲ್ಲಿ ಅತ್ತಿತ್ತ ನೋಡುತ್ತ ಕಾಲ ಕಳೆಯಬೇಕಾಯಿತು ಒಂದು ಗಂಟೆ‌.

ಪಕ್ಕದ ರಿಂಗಣಿಸುವ ಮೊಬೈಲಲ್ಲಿ ಹುಬ್ಬಳ್ಳಿ ಮಂದಿ ಮಾತು. “ಇಲ್ರೀ ಈಗಷ್ಟೇ ರಿಕ್ಷಾ ಇಳಿಯಕ್ಕ ಹತ್ತಿವ್ರೀ‌ . ” ಅರೆ, ಇದೇನಿದು ರಿಕ್ಷಾ ಇಳಿದು ಹತ್ತೋದೇನು‌ ? ಕೂತಲ್ಲೇ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ನಗು‌.‌   ಹಾಸ್ಯಗಾರ ಪ್ರಾಣೇಶರ ಮಾತು ನೆನಪಾಯಿತು.

ರಾತ್ರಿ 11.25 ನಮ್ಮ ಬಸ್ಸು ಹೊರಟಾಗ.  ರಾತ್ರಿಯೆಲ್ಲ ನಿದ್ದೆಯಿಲ್ಲದೆ  ಕಳೆಯಬೇಕಾದ ಶಿಕ್ಷೆಗೆ ಮನಸ್ಸು ರೆಡಿಯಾಗುತ್ತಿತ್ತು.  ಸ್ಪೀಡಾಗಿ ಚಲಿಸುವ ಆಭ೯ಟಕ್ಕೆ ವಿಚಿತ್ರ ಸೌಂಡಗಳು.   ಆಕಡೆ ಈಕಡೆ ಕುಳಿತ ಭಂಗಿ ಬದಲಾಯಿಸುತ್ತ ಹೇಗೊ ಯಾವಾಗಲೋ ಬೇಳಗಿನ ಜಾವ ಸಣ್ಣ ನಿದ್ದೆ.  ಎಚ್ಚರಾದಾಗ ಬೆಳಗಿನ ಅರೂ ಇಪ್ಪತ್ತೈದು.  ತಲುಪಿದೆವು ದೇವರ ಊರು.

ಮದ್ಯ ರಾತ್ರಿ.  ಬಸ್ಸು ಒಂದು ಜಾಗದಲ್ಲಿ  ನಿಲ್ಲಿಸಿದರು ಹತ್ತು ನಿಮಿಷ.  ಮಗಳು ನಿದ್ದೆಯಲ್ಲಿ.  ಇಳಿದು ಹೋಗಿ ವಾಪಸ್ಸು ಬಂದರೆ ನಾ ಬಂದ ಬಸ್ ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ.  ಎದೆ ಡವ ಡವ.  ಎರಡು ಮೂರು ಬಸ್ಸು ಹತ್ತಿ ಇಳಿದೆ.  ಕೈಯಲ್ಲಿ ಕಾಸಿಲ್ಲ, ಮೊಬೈಲ್ ಇಲ್ಲ.  ನನ್ನ ಪರದಾಟ ನೋಡಿ ಯಾರೋ ಪುಣ್ಯಾತ್ಮ “ರೀ ಧಮ೯ಸ್ಥಳ ಬಸ್ಸು ಇಲ್ಲಿದೆ ನೋಡಿ”  thanks ಹೇಳಿ ಬಸ್ಸು ಹತ್ತಿ ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಬಿಟ್ಟೆ.

ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಈ ವಿಷಯ ಹೇಳಿದಾಗ ಮಗಳು ನನ್ನ ಅವಸ್ಥೆ ಕೇಳಿ ನಗುತ್ತಿದ್ದಳು.  ಅಬ್ಬಾ ಎಂಥಾ experience!

ಅಯ್ಯೋ, ಬೆಳಗಿನ ನಮ್ಮ ಅವಸ್ಥೆ ರೂಮು ಸಿಗದೆ ಪರದಾಡುವಂತಾಯಿತು‌‌. ಸುಮಾರು ಒಂದೂವರೆ ಕಿಲೋಮೀಟರ ಬೆಳಗಿನ ವಾಂಕಿಂಗ ಮುಗಿಯಿತು. ಯಾವ ಪೂವ೯  ತಯಾರಿಯಿಲ್ಲದೆ ಬಂದಿದ್ದಕ್ಕೆ ಈ ಅವಸ್ಥೆ.  ಪರವಾಗಿಲ್ಲ ಇವೆಲ್ಲ good experience.

“ಅನುಭವಗಳು ಮನುಷ್ನನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತದೆ.”

ಆಟೋ ಹತ್ತಿ ಸುತ್ತಾಡಿ ಕೊನೆಗೂ ಉತ್ತಮವಾದ  ವಸತಿಯನ್ನು ಹುಡುಕುವ ಮುಕ್ಕಾಲು ಗಂಟೆ ಪ್ರಯತ್ನದಲ್ಲಿ ಟೀನೂ ಕುಡಿಯದೆ ತಲೆ ಜ್ಞಾಪಿಸುತ್ತಿತ್ತು ನಾನೊಬ್ಬನಿದ್ದೀನಿ ನೋವಿನಲ್ಲಿ.  ಹತ್ತಿರದಲ್ಲೇ ಇತ್ತು ಕ್ಯಾಂಟೀನ್.  ಅದರ ಆಸೆ ಪೂರೈಸಿ ನಿತ್ಯ ಕಮ೯ ಮುಗಿಸಿ ಶುಚಿಭೂ೯ತವಾಗಿ ಹೊರಟಿತು ನಮ್ಮ ಸವಾರಿ ಶ್ರೀ ಮಂಜುನಾಥಸ್ವಮಿ ದೇವರ ದಶ೯ನಕ್ಕೆ.

image

ಶ್ರೀ ಕ್ಷೇತ್ರಕ್ಕೆ ಸುಮಾರು 800 ವಷ೯ಗಳ ಇತಿಹಾಸವಿದೆ.  ಮೊದಲು ಈ ಕ್ಷೇತ್ತಕ್ಕೆ “ಕುಡುಮೆ” ಎಂಬ ಹೆಸರಿತ್ತು.
ಮಂಗಳೂರಿನ “ಕದ್ರೀ” ಎಂಬಲ್ಲಿಂದ ಶಿವಲಿಂಗ ತಂದು ಪ್ರತಿಷ್ಟಾಪಿಸಿ, ಉಡುಪಿಯಿಂದ ಆಗಮಿಸಿದ ಶ್ರೀ ವಾದಿರಾಜ ಸ್ವಾಮಿಗಳು ಈ ಕ್ಷೇತ್ರಕ್ಕೆ “ಧಮ೯ಸ್ಥಳ” ಎಂದು 16ನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ನಾಮಕರಣ ಮಾಡಿದರು ಎಂದು ಇತಿಹಾಸ ಹೇಳುತ್ತದೆ‌.   ಈಗಿನ ಹೆಗ್ಗಡೆಯವರ ಫ್ಯಾಮಿಲಿ ಇಪ್ಪತ್ತೊಂದನೆಯ ಜನರೇಷನ್. ಧಮ೯ದಶಿ೯ಗಳಾದ ಶ್ರೀ ವೀರೇಂದ್ರ ಹೆಗ್ಗಡೆಯವರು ದಿನಾಂಕ 24-10-1968ರಿಂದ ಈ ಕ್ಷೇತವನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಪತದಲ್ಲಿ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ಶನಿವಾರ.  ಅಷ್ಟೇನು ಜನಜಂಗುಳಿ ಇರಲಿಲ್ಲ.  ಪ್ರಸಾದದ ಚೀಟಿ ಪಡೆದು ಸರದಿ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ನಡೆದು ಕಾಣಿಕೆ ಹಾಕಿ ಮೊದಲು ಅಮ್ಮನವರ ದಶ೯ನ.  ನಂತರ ಶ್ರೀ ಶ್ರೀ ಶ್ರೀ ಮಂಜುನಾಥ ಸ್ವಾಮಿ, ಗಣಪತಿ ದಶ೯ನ ಪೂಜೆ, ನಮಸ್ಕಾರ, ಅಲ್ಲೆ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಧ್ಯಾನ ಎಲ್ಲ ಮುಗಿ‌ಸಿ ಭಗವಂತ ಕಾಪಾಡಪ್ಪ ತಂದೆ ಎಂದು ಹೊರ ಬಂದಾಗ ಹತ್ತು ಗಂಟೆ‌.

ಊಟ ಹನ್ನೊಂದು ಗಂಟೆಗೆ‌.  ಒಂದು ಗಂಟೆ ಸಮಯ ಇದೆ.  ಸರಿ  ಎದುರುಗಡೆ ಇರುವ ಸುಂದರ ಉಧ್ಯಾನವನ ಸುತ್ತಾಡಿ ಅಂಗಡಿ ಮುಂಗಟ್ಟುಗಳಿಗೆ ನುಗ್ಗಿ  ಬೇಕಾದ್ದು ಬೇಡಾಗಿದ್ದು ಎಲ್ಲ ವಿಚಾರಿಸಿ ಒಂದೆರಡು ಸಾಮಾನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಬರುವಾಗ ಒಂದು ಮಲೆಯಾಳಿ ಹೆಂಗಸರ ಗುಂಪು ಎದುರಾಯಿತು.

ಅವರಿಗೆಲ್ಲ ಅವಸರ ಸಾವ೯ಜನಿಕ ಬಾತರೂಮಿಗೆ ಲಗ್ಗೆಯಿಟ್ಟರು. ನಾನೂ ಅತ್ತ ಕಡೆಯೇ ಹೊರಟಿದ್ದೆ. ಅವರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಗಂಡಸು ಅವರದೆ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಹೋಗಿ ಪರವಾಗಿಲ್ಲ.  ಎಲ್ಲರೂ ಗಂಡಸರ ಬಾತರೂಮಿಗೇ ನುಗ್ಗಬೇಕೆ‌!  ಕ್ಲಿನೀಂಗ ಲೇಡಿ ಬಯ್ಯಕೊಳ್ತಾ ಇದ್ಲು.  ನಾನೂ ಕಾಯುವ ಬದಲು ಅವರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬಳಾದೆ.

ಊಟದ ಸರದಿ.  ಎಲ್ಲಿ ಹೋದರೂ ಒಂದು ತಮಾಷೆ ಕಾಳಜಿ ನನಗೇ ಸಿಗಬೇಕೆ!  ಗುತಿ೯ಲ್ಲ ಪರಿಚಯವಿಲ್ಲ ಗುಂಡು ಹೊಡೆಸಿಕೊಂಡ ಮಕ್ಕಳ ತಲೆ ನೆವರಿಸುತ್ತ ಮುದ್ದು ಮಾಡುತ್ತ ಮಗಳೊಂದಿಗೆ ಹಳೆ ವಿಷಯ ಮೆಲುಕು ಹಾಕುತ್ತ ಕುಳಿತಿರುವಾಗ ಸಾಲು ಮುಂದುವರಿಯಲು  ಶುರುವಾಯಿತು. ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಒಬ್ಬಳು ಹೆಂಗಸು “ಬನ್ನಿ ಬನ್ನಿ ಹೋಗೋಣ ಮಧ್ಯೆ ಜನ ಸೇರಿಕೊಂಡು ಬಿಡ್ತಾರೆ‌ ” ಸರಿ ನಾವೂ ಮುಗುಳು ನಗೆ ಬೀರಿದ್ದಕ್ಕೆ “ನಾವೂ ಬೆಂಗಳೂರಿನವರೆ. ” ಅಂದರೆ ನಮ್ಮ ಮಾತು ಆಲಿಸಿಕೊಂಡು ತನ್ನಷ್ಟಕ್ಕೆ ಪರಿಚಯಿಸಿಕೊಂಡ ಹೆಂಗಸು. ಇದೇ ಅಲ್ಲವೆ ಪರಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮೂರವರೆಂಬ ಅಭಿಮಾನ ಉಕ್ಕೋದು.

ದೇವರ ಪ್ರಸಾದ ಎರಡೊಟ್ಟೆ ಉಂಡು ಹೊರಬಂದಾಗ ಕಣ್ಣು ಎಳೆಯಲು ಶುರುವಾಯಿತು.  ರೂಮು ಸೇರಿಕೊಂಡು ನಿದ್ದೆಯಿಂದ ಎದ್ದಾಗ ನಾಲ್ಕೂ ಮೂವತ್ತೈದು.

ಧಮ೯ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಆಟೋ, ಟ್ಯಾಕ್ಸಿಗೇನೂ ಕಡಿಮೆ ಇಲ್ಲ.  ನಾವಿರೊ ಲಾಡ್ಜ “ಸಹ್ಯಾದ್ರಿ”.  ಕೇವಲ ಐದು ತಿಂಗಳ ಹಿಂದೆ ಕಟ್ಟಿರೋದು.  ಉತ್ತಮವಾದ ವ್ಯವಸ್ಥೆ.  ಸ್ವಲ್ಪ ದೂರ.  ಆಟೋದಲ್ಲಿ ಪಯಣಿಸಬೇಕು.

image

ಮತ್ತೆ ಐದು ಗಂಟೆಗೆ  ಹೊರಟೆವು ಆಟೋದಲ್ಲಿ “ಚಂದ್ರನಾಥ ಬಸದಿ” ನೋಡಲು. ಇದು  ಶ್ರೀ ಚಂದ್ರನಾಥ ಸ್ವಾಮಿಗಳ ಬಸದಿ.  ಸುಮಾರು ಎಂಟುನೂರು ವಷ೯ದ ಇತಿಹಾಸವಿದೆ. ಪ್ರಶಾಂತ ವಾತಾವರಣ.  ಧ್ಯಾನಕ್ಕೆ ಪ್ರಶಸ್ತವಾದ ಸ್ಥಳ.

image

ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ ಇರುವ ಮಂಜೂಶಾ ಕಾರು ಮ್ಯೂಸಿಯಮ್ ಕೈಬೀಸಿ ಕರೆಯುತ್ತಿತ್ತು ಇತ್ತ ಕಡೆ ಬನ್ನಿ ತಗಲಾಕಿರೋ ಬೋಡ೯.  ಹೋಗಿ ನೋಡಿದರೆ ಪ್ರಪಂಚದ ಸುಮಾರು ಎಲ್ಲ ಬಗೆಯ ಕಾರುಗಳು!  ಅದೂ ಸುಸ್ತಿತಿಯಲ್ಲಿ ಇವೆಯಂತೆ.  ಪ್ರತಿ ಹದಿನೈದು ದಿನಗಳಿಗೆ ಎರಡು ಕಿಲೋಮೀಟರ ಓಡಿಸೋದಂತೆ.  ಐದು ಜನ ಡ್ರೈವರಗಳು ಇದ್ದಾರಂತೆ.  ಎಲ್ಲವೂ ಪಳ ಪಳ ಹೊಳಿತಿದೆ.   ಟಾಂಗಾಗಳ ಸಂಗ್ರಹವೂ ಇಲ್ಲಿವೆ.

ನಾವೆಷ್ಟು ಸೋಂಬೇರಿಗಳು; ಮನೆಯಲ್ಲಿರೊ ಒಂದು ವೆಹಿಕಲ್ಲೇ ಧೂಳು ಒರೆಸೋದಿಲ್ಲ.  ತಲೆ ಬಾಗಬೇಕು ಹೆಗಡೆಯವರ ಅಚ್ಚುಕಟ್ಟುತನಕ್ಕೆ.

ಇಲ್ಲಿ ಗಮನ ಸೆಳೆದಿದ್ದು STUDEBACKER 1929 Model.  Mahathma Gandhi ಕನಾ೯ಟಕ ಮತ್ತು ತಮಿಳುನಾಡು ಸುತ್ತಾಡಿರುವ ಬಿಳಿ ಕಾರು.  ಮತ್ತು ಸಾಹಸ ಸಿಂಹ ವಿಷ್ಣುವಧ೯ನ ಉಪಯೋಗಿಸುತ್ತಿದ್ದ DATSUN 1983 Model ಕಾರು.

image

ಸೂರ್ಯಾಸ್ತಮಾನದ ಅಂದ ನೋಡಲು “ರತ್ನಗಿರಿ” ಬೆಟ್ಟಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶ.  ಅಜಾನುಭಾಹು ಬಾಹುಬಲಿಯ ದಶ೯ನ.  ಸಾಯಂಕಾಲದ ಮಂಗಳಾರತಿಯ ಪೂಜೆ, ನಮಸ್ಕಾರ ಪಡೆದು ತಂಪಾದ ತಂಗಾಳಿಯ ಸೇವನೆಗೆ ಅಲ್ಲೇ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಕುಳಿತು ಹೊರಟೆವು ರತ್ನಗಿರಿಯ ಮೆಟ್ಟಿಲು ಇಳಿಯುತ್ತ ದೂರದಿಂದ ಕಾಣುವ ಪೇಟೆಯ ಸೌಂದರ್ಯ ನೋಡುತ್ತ.

ಹೌದು ಈ ಪೇಟೆಯಲ್ಲಿ ಅದೆಷ್ಟು ಸ್ವಚ್ಛತೆ.  ಜನಸಂದಣಿ ಯಾವಾಗಲೂ ಇರುವ ಈ ಊರನ್ನು ಅದೆಷ್ಟು ಅಚ್ಚುಕಟ್ಟಾಗಿ ಇರವಂತೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಧರ್ಮದಶಿ೯ಗಳು!  ಖುಷಿ ಆಗುತ್ತದೆ.

ಮುಂದೆ ಕಾಣುವ ಮಂಜೂಶಾ ಮ್ಯೂಸಿಯಂ ಒಳ ಹೊಕ್ಕಾಗ ಪುರಾತನ ಕಾಲದ ವಸ್ತುಗಳ ಸಂಗ್ರಹ, ಅಚ್ಚುಕಟ್ಟಾಗಿ ಜೋಡಿಸಿಟ್ಟ ಪರಿ.  ವಾಃ!  ಸುಮಾರು ಒಂದು ಗಂಟೆ ಬೇಕು ವೀಕ್ಷಿಸಲು.

ಮಾರನೇ ದಿನದ ತಯಾರಿಯ ಮಾತು ಕಥೆಯೊಂದಿಗೆ ವಾಸ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಮರಳಿದಾಗ ಗಂಟೆ ಒಂಬತ್ತು ಇಪ್ಪತ್ತು‌.

ಮುಂದುವರಿಯುವುದು…

Advertisements

ಮತ್ತೆ “ಅವಧಿ”ಯಲ್ಲಿ

ಸುಕೋಮಲ ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತದೇ ಖುಷಿಯಲ್ಲಿ ತೇಲಾಡುತ್ತಿದೆ ಹಾಡು ಗುಣಗುಣಿಸುತ್ತ ತನ್ನದೆ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ.  ತಾ ಬರೆದ ಬರಹ “ಅವಧಿ”ಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಗಿದ್ದಕ್ಕೆ.

ಹೌದು “ದಿ|| ಪಿ. ಲಂಕೇಶ” ಇವರ ಪತ್ರಿಕೆಯ ನೆನಪಿನ ತುಣುಕು ನನ್ನೊಳಗಿನ ಬರಹದಲ್ಲಿ ಬರೆದು ಕಳಿಸಿದ್ದೆ. ಅದು ಈ ದಿನ ಪ್ರಕಟಗೊಂಡಿದೆ.

Thanks ಅವಧಿ!

11.17am

ಮೊದಲ online ತಾಣ

ನನ್ನ ಬರಹಗಳನ್ನು online ನಲ್ಲಿ ಮೊದಲು publish ಮಾಡಿರುವುದು “ವಿಸ್ಮಯ ನಗರಿ”ಯಲ್ಲಿ. ಬರೆಯುತ್ತ ಈ ತಾಣದ ಬಗ್ಗೆ ನನಗಿರುವ ಪ್ರೀತಿ ಈ ಕವನ ಬರೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವವಾಯಿತು.

ನನ್ನ ಎಷ್ಟೊಂದು ಬರಹಗಳಿಗೆ ತನ್ನ ಮಡಿಲಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಯ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾಳೆ‌. ನಿಜಕ್ಕೂ ಇದು ನನ್ನ ಬರಹದ ತೌರುಮನೆ‌. ನನ್ನ ಬರಹಕ್ಕೆ ಇಲ್ಲಿ ಒಳ್ಳೆ ಮನ್ನಣೆ ಸಿಕ್ಕಿದೆ. ಈ ತಾಣ ಯಾವತ್ತೂ ಮರೆಯೋಲ್ಲ.

Thanks Vismaya!
9-3-2016. 1.35pm

ವಿಸ್ಮಯ ನಗರಿ

ವಿರಾಜಿಸುತ್ತಿದೆ ಕನ್ನಡದ ಸುಂದರ ವಿಸ್ಮಯ ನಗರಿ
ಸ್ಮರಿಸುತಿಹರು ದಿನವೂ ಕವಿ ಬಳಗದವರೆಲ್ಲ
ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿದೆ ಎಂಬ ಖುಷಿಯಲ್ಲಿ.

ನವ್ಯ ಕವಿಗಳಿಗೆ ಆಶ್ರಯ ಕಲ್ಪಿಸಿರುವೆ
ಗರಿಗೆದರಿ ಸಂಭ್ರಮಿಸುವರು ಬರೆದಾಗ ನಿನ್ನಲ್ಲಿ
ರಿಂಗಣಿಸುತ್ತಿದೆ ನಿನ್ನ ಪ್ರಭೆ ಎಲ್ಲರ ಮನದಲ್ಲಿ.

ಯಾರಿಟ್ಟರೆ ನೀನಗೀ ಸುಂದರ ಹೆಸರು?
ಸ್ಮರಿಸಿಕೊಂಡಾಗೆಲ್ಲ ಕಾಡುವೆ ಮನದಲ್ಲಿ ವಿಸ್ಮಯವಾಗಿ
ಕೈ ಎತ್ತಿ ಮುಗಿಯ ಬೇಕು ನಿನ್ನ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ರಾಜನಿಗೆ!

ನಾಲ್ಕು ವಷ೯ದಲ್ಲಿ ಅನನ್ಯ ಸಾಧನೆ ತೋರಿಸಿರುವೆ
ಸಾವಿರಾರು ಮನದ ಕದವ ತಟ್ಟಿರುವೆ
ಇನ್ನೂ ಕೋಟಿ ಕವಿಗಳು ನಿನ್ನಂಗಳಕೆ ಬರಬೇಕು.

ಏನುಂಟು ಏನಿಲ್ಲ ಹೇಳು ನಿನ್ನ ಮಡಿಲಲ್ಲಿ
ಮುತ್ತಿನಂಥ ಮಾತು ಪಿಸುಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಹಾಸ್ಯ ಸಂದೇಶ
ಕವನಗಳ ಡಂಗುರ ಸ್ನೇಹಿತರ ಬಳಗ ಇತರೆಇನ್ನೆನೇನೋ.

ಹೃದಯವಂತರೇ ಇಹರು ನಿನ್ನ ಊರಲ್ಲಿ
ಇಲ್ಲಿ ರಾಜಕೀಯವಿಲ್ಲ,ಮೇಲು ಕೀಳೆಂಬುದಿಲ್ಲ
ಪ್ರತಿಬೆಗೆ ಮುಕ್ತ ಮಣೆ ಹಾಕುವರು ನಿನ್ನವರು.

“ಸಜ್ಜನರ ಸಂಘ ಹೆಜ್ಜೇನು ಸವಿದಂತೆ”
ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವರೆಲ್ಲ ಸುಂದರ ಕವಿ ವಾಣಿ
ಕೃತಜ್ಞತೆಯ ಭಾವ ಮೂಡಿಹುದು ಎಲ್ಲರ ಮನದಲ್ಲಿ.

ಬೆಳೆಯುತ್ತಲಿರಲಿ ನಿನ್ನ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ
ನಿತ್ಯಪೂಜಿಸುವೆವು ಶಬ್ದಗಳ ತೋರಣ ಕಟ್ಟಿ,
ಅಕ್ಷರಗಳ ಮಾಲೆ ತೊಡಿಸಿ,ಹೃದಯ ಮಂದಿರದಲ್ಲಿ ದೀಪ ಹಚ್ಚಿ!

ಬನ್ನಿ,ಕನ್ನಡಾಂಬೆಯ ಸೇವೆಗೆ ಕೈ ಜೋಡಿಸೋಣ
ಉತ್ತಮವಾದ ಬರಹಕ್ಕೆ ಹಾಕೋಣ ವೋಟು
ಬರೆಯುವ ಕೈಗಳಿಗೆ ಮಾಡೋಣ ಸಪೋಟು೯.

ಹೆಚ್ಚು ಬರೆಯುವುದಿಲ್ಲ ಇದು ನನ್ನ ಬರಹದ ತೌರುಮನೆ
ಮರೆತರೂ ಮರೆಯಲಾಗದ ಋಣದ ನಂಟಿಹುದಿಲ್ಲಿ
ಬಂದು ಹೋಗುವೆನು ಆಗಾಗ ಬರಹದ ಬುತ್ತಿ ಹೊತ್ತು!

” ಜೈ ಭುವನೇಶ್ವರಿ”
2-2-2016. 8.45pm
(Published in Vismayanagari. com)

ಮಹಿಳಾ ದಿನಾಚರಣೆ

ಚುಮು ಚಮು ಬೆಳಗು. ಆಗಷ್ಟೇ ಸೂರ್ಯ ತನ್ನ ಕಣ್ಣು ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಜಗದ ಜಂಜಡದೊಳಗೆ ಸಿಲುಕಿಕೊಂಡ ಮನುಜ ಒಂದೊಂದೆ ಹೆಜ್ಜೆಯಿಟ್ಟು ದಿನದ ಕಾಯ೯ಕ್ಕೆ ಅಣಿಗೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾನೆ‌. ಎಚ್ಚರವಾದ ಮನಸ್ಸು ಮೊಬೈಲ್ ತಡಕಾಡಿ ನೋಡಿದಾಗ “ನಿಲುಮೆ” ಕನ್ನಡ ಬ್ಲಾಗ್ ನಿಂದ ಬಂದ ಮೇಲ್ ತೆರೆದು ನೋಡಿದಾಗ ಶ್ರೀ ರಾಜಕುಮಾರ್ ವಿ.ಕುಲಕಣಿ೯,ಬಾಗಿಲಕೋಟೆ ಇವರು ಮಹಿಳಾ ದಿನಾಚರಣೆ ಅಂಗವಾಗಿ “ಮಹಿಳಾ ಅಸ್ತಿತ್ವದ ವಿವಿಧ ನೆಲೆಗಳು” ಕುರಿತು ಬರೆದ ಲೇಖನ ಓದಿ ಖುಷಿ ಯಾಯಿತು.

ಕಾರಣ ಇದರಲ್ಲಿ ಅನಾದಿ ಕಾಲದಿಂದ ಹಂತ ಹಂತವಾಗಿ ಮಹಿಳೆಯರು ಯಾವ ರೀತಿ ತಮ್ಮ ಅಸ್ತಿತ್ವವನ್ನು ಬೆಳಕಿಗೆ ತರುತ್ತಾ ಬಂದರು, ಆದರೂ ಇಂದಿಗೂ ಮಹಿಳೆಯರಿಂದಲೆ ಮಹಿಳೆ ಶೋಷಣೆಗೆ ಒಳಗಾಗಿ ಕೊನೆಗೆ ಗಂಡಿನ ಸಹಾಯ ಪಡೆಯಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ ಅನ್ನುವುದನ್ನು ಸವಿಸ್ತಾರವಾಗಿ ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ.

ನನ್ನ ಅಭಿನಂದನೆಗಳು, ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಬರೆದೆ.

ಮಹಿಳಾ ದಿನಾಚರಣೆಯ ಶುಭಾಶಯಗಳು ದಿನವೆಲ್ಲ ಓದುತ್ತ, ಕೇಳುತ್ತ ಸಮಯ ಸರಿದಿದ್ದು ಗೊತ್ತಾಗಲೆ ಇಲ್ಲ‌. ರಾತ್ರಿ ಸುಮಾರು ಎಂಟೂ ಮೂವತ್ತರ ಸಮಯ ಒಬ್ಬ ಹಿತೈಷಿಯಿಂದ ಅಪರೂಪದ, ಊಹಿಸಲಾಗದ ಸಂದೇಶ. “ನೀವೊಬ್ಬ ಅಪರೂಪದ ಮಹಿಳೆ, ನಿಮ್ಮ ಸಾಧನೆ ಪ್ರಶಂಸನೀಯ”.

ತುಂಬಾ ಸಂತೋಷವಾಯಿತು. ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಮರೆಯಲಾಗದ ಸಂದೇಶ.

Thanks a lot.
12.43am

ಏಕಾಂತ ಮತ್ತು ಮೌನದ ಸುಃಖ

ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರ ಜೀವನದಲ್ಲೂ ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಊಹೆಗೂ ಮೀರಿದ ಘಟನೆಗಳು, ಸಂದಭ೯ಗಳು ಎದುರಾಗುವುದು ಸಹಜ. ಇಂಥ ವೇಳೆಯಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯ ಅಧೀರರಾಗದೇ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಎದುರಿಸುವ ಧೈರ್ಯ, ಜಾಣ್ಮೆ,willpower ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳಬಾರದು. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ರಲ್ಲು ಅಂತರ್ ಶಕ್ತಿ ಇದ್ದೇ ಇರುತ್ತದೆ. ಅದನ್ನು ಹೊರಗೆಳೆದು ಉಪಯೋಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಮನುಷ್ಯ ಮಾಡೋದಿಲ್ಲ.

ಅಯ್ಯೋ ನನಗೆ ಹೀಗಾಯ್ತಲ್ಲ ದೇವರೆ, ನಾ ಏನ ಮಾಡ್ಲಿ, ನನಗ್ಯಾರು ದಿಕ್ಕು ಅಥವಾ ಇದಕ್ಕೆ ಬೇರೆಯವರನ್ನು ಹೊಣೆ ಮಾಡಿ ಕೊರಗೋದು, ಇಲ್ಲಾ .ಕಾಣದ ದೇವರನ್ನೇ ಶಪಿಸೋದು. ಆದರೆ ಇದರಿಂದ ಯಾವ ಪ್ರಯೋಜನ ಇಲ್ಲ. “ನಗೋವರ ಮುಂದೆ ಎಡವಿದ ಹಾಗೆ” ಆಗುತ್ತದೆ.

ಇದರ ಬದಲು ಇಂಥ ಸಂದಭ೯ದಲ್ಲಿ ಒಮ್ಮೆ ಮೌನಕ್ಕೆ ಶರಣಾಗಿ. ಮನಸ್ಸು ಶಾಂತತೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ನಿದಾ೯ರಕ್ಕೆ ಬಂದು ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಯಾವ ರೀತಿ ನಿಭಾಯಿಸಬೇಕು ಅನ್ನುವ ದಾರಿ ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಯಾರ ಹಂಗೂ ಇಲ್ಲದೆ ಬದುಕುವಂಥ ಕಲೆ ರೂಢಿಸಿಕೊಂಡಲ್ಲಿ, ಹೆಚ್ಚು ಮೌನಿಯಾದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಂತೋಷ ಕಾಣಬಹುದು.

ಹಾಗೆ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಲ್ಲೂ ಏನಾದರೂ ಒಂದು ಪ್ರತಿಭೆ ಅಡಗಿರುತ್ತದೆ. ಅದನ್ನು ನಮಗೆ ನಾವೇ ಗುರುತಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ನಮಗೆ ನಾವೇ ಶತ್ರು, ನಮಗೆ ನಾವೇ ಮಿತ್ರ. ಯಾರೂ ಯಾರ ಜೀವನಕ್ಕೂ ಹೊಣೆ ಅಲ್ಲ. ನಮ್ಮಲ್ಲಿರುವ ಪ್ರತಿಭೆ ಸರಿಯಾದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಉಪಯೋಗಿಸಿಕೊಂಡು ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಭಾರವಾಗಿರದೆ ಉತ್ತಮ ಜೀವನ, ಆರೋಗ್ಯಕರ ಜೀವನ ನಡೆಸುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ರೂಢಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.

ನಿಜವಾದ ಮನುಷ್ಯನಾಗೋದು ಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸಿದಾಗಲೆ!

“ನಿಜವಾಗಿ ಏಕಾಂಗಿಯ ಬದುಕಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ಸ್ವತಂತ್ರ ಇದೆ. ನಮ್ಮನ್ನು ನಾವು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಲು ಮುಕ್ತ ವಾತಾವರಣದ ಸೃಷ್ಟಿ, ಯೋಚನೆಗೆ ಬೇಕಾದಷ್ಟು ಸಮಯಾವಕಾಶ, ಖುಷಿಯಲ್ಲಿ ಕುಣಿದು ಕುಪ್ಪಳಿಸುವ, ದುಃಖದಲ್ಲಿ ಜೋರಾಗಿ ಅತ್ತುಬಿಡುವಷ್ಟು ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ನಮ್ಮನ್ನು ನಾವು ತೊಡಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ”

11.44am

ಖುಷಿಯ ಸಂಭ್ರಮ

ಆಹಾ! ಅದೆಷ್ಟು ಸಂತೋಷ ಇವತ್ತು. ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಬರೆದ ಕವನ “ಯಾರು ಕೊಟ್ಟರೋ ನಿನಗೀ ಕಡಗೋಲು” ನನಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಇಷ್ಟವಾದ “ಅವಧಿ” ಕನ್ನಡ ಬ್ಲಾಗ್ ನಲ್ಲಿ ಈ ದಿನ ಪ್ರಕಟವಾಗಿದೆ. ಮನಸ್ಸು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಹಾರಾಡುತ್ತಿದೆ. ಖುಷಿಯೋ ಖುಷಿ.

ಬರಿಬೇಕು, ಬರಿಬೇಕು ಇನ್ನೂ ಇನ್ನೂ ಬರಿಬೇಕು.
ಆಕಾಶದೆತ್ತರಕೆ ನಾ ಹಾರಾಡಬೇಕು.

ಯಾರ ಸಹಕಾರವಿಲ್ಲದೆ ನನ್ನಪ್ಟಕ್ಕೇ ಬರೆದ ಕವನ ಕಥೆಗಳು ಯಾರ ಪರಿಶೀಲನೆಗೆ ಒಳಪಡದೆ ತನ್ನಷ್ಟಕ್ಕೆ ಪ್ರಕಟವಾಗುತ್ತಿರುವುದು ಹಿಡಿಸಲಾಗದಷ್ಟು ಸಂಭ್ರಮ.

ಹಿಪ್ಪಿಪ್ಪ ಹುರ್ರೇ……

10.46am