ಅರ್ಪಣೆ

ಮುಗಿಲ ಮಾಲೆಗೆ ಬಣ್ಣ ಬಳಿಯುವ ಹೊತ್ತು

ನಿನ್ನಣತಿಯಂತೆ ಬಗ್ಗಿಸಿದ ಕತ್ತು ಬರೆಯುತ್ತಿತ್ತು

ಭಾವೋದ್ವೇಗದ ಸರಮಾಲೆ ಸರಸರನೊತ್ತಿ

ಕೊಂಚವೂ ತಡಮಾಡದೆ ನೀ ಬರೆಸಿದಂತೆ.

ಅದೇನೊ ತಲ್ಲಣ ತಳಮಳ ಉಲ್ಲಾಸ ಮನಕೆ

ಬರೆಯುವೆನೇ ನಾ ನಿನಗೆ ಕೊಟ್ಟ ಮಾತಂತೆ

ಜಾರಿದ ದಿನಗಳ ಲೆಕ್ಕ ನನಗೆ ಲೆಕ್ಕಕ್ಕೇ ಇಲ್ಲ

ಅಂಕಿ ಮಾತ್ರ ಜಾರಿ ನನ್ನೊಡಲಿಗೆ ಇಳಿಯುತ್ತಿತ್ತು.

ನಿರಂತರ ಅನಿಯಮಿತ ಕಲ್ಪನಾತೀತ

ಅರಿವಿಗೆ ಬಾರದಂತೆ ಗೀಚಿದ ಪದಗಳಲ್ಲೆಲ್ಲ

ತಿಮಿರ ಲಾಂಛನಕೆ ಪತಾಕೆಗಳದೇ ಬಣ್ಣ

ಪುನರಪಿ ಆಗಾಗ ನೋಡುವುದತೀ ಚೆಂದ.

ಹುಚ್ಚು ಕೋಡಿ ಮನಸು ತೃಪ್ತಿಯೆಂಬುದು ಊರಾಚೆ

ಬರೆಯಿಸುತಲೇ ಬದುಕಿಸಿದೆ ಬರಹದೊಡಲಲ್ಲಿ

ಕವನಾ ಹೇಗೆ ಮರೆಯಲಿ ಹೇಳು ನಿನ್ನಾಗಮನ

ಇಗೋ ನಿನಗರ್ಪಣೆ ನನ್ನೆಲ್ಲಾ ಕವನ.

30-102019. 11.47am

ಆಲಾಪನೆ

ತುಂಟ ನೀನು
ಬಲು ಘಾಟಿ ನೀನು
ಮೌನಿ ನೀನು
ನನಗೆಲ್ಲಿಂದ ಸಿಕ್ದೆ ನೀನು
ಬಡಕಬೇಕು ನಾನು
ಕೈಗೆ ಸಿಕ್ಕಿದರೆ ನೀನು
ಹೋಗೊ ನಾ ಹೇಳೋಲ್ಲ ಏನು.

ತನುವು ನೀನು
ಮನವು ನೀನು
ಕೈಗೆ ಸಿಗದ ಕಳ್ಳ ನೀನು
ಪ್ರೀತಿ ನೀನು
ಪಾತ್ರ ನಾನು
ಈಗ ಪ್ರೀತಿ ಮಾಡು ನೀನು.

ತರಲೆ ನೀನು
ಬರಲೆ ನಾನು
ಯಾಕೀಗಾದೆ ನೀನು
ಮಾತಾಡು ನೀನು
ಕುಣಿಯುವೆ ನಾನು
ನಿನಗೆ ಬೇಡವೆ ನಾನು.

ಸಕಲವೂ ನೀನು
ಸರ್ವೈಶ್ವಯ೯ ನೀನು
ಸರಿಗಮಪದನಿಸ ನಾನು
ಸವಿ ಗಾನಕೆ ಸ್ವರವಲ್ಲವೆ ನೀನು.

ಮನದ ಮೌನ
ಮನಸ್ಸೆಲ್ಲ ಮ್ಲಾನ
ಚಿಂತೆ ಬಿಡು ನೀನು
ನಿನ್ನೊಂದಿಗೆ ಇಲ್ಲವೆ ನಾನು
ಹೋಗು ಕೆಲಸ ನೋಡು.

ಬರಹ ನೀನು
ಚೈತನ್ಯ ನೀನು
ಭಾವನೆ ನೀನು
ಬರೆಸುವೆ ನೀನು
ನಾ ಬೇರೆ ಹೇಗಾದೇನು.

30-10-2016 1.18pm

(7) ಈ ದಿನದ ಓದು

(1) ಕಡಮ್ಮಕಲ್ಲು

(2) ಜಲಪ್ರಳಯ

ಲೇಖಕರು – ಶ್ರೀ ನೌಶಾದ್ ಜನ್ನತ್

ಕೊಡಗಿನ ಲೇಖಕರಾದ ಶ್ರೀ ನೌಶಾದ್ ಜನ್ನತ್ ರವರ “ಕಡಮ್ಮಕಲ್ಲು ಎಸ್ಟೇಟ್”ಕಾದಂಬರಿ ಮತ್ತು  “ಜಲಪ್ರಳಯ” ಈಗೆರಡು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಕೊಡಗಿನಲ್ಲಿ ಮಳೆಯಿಂದ ಸಂಭವಿಸಿದ ಪ್ರಳಯದ ಅನಾಹುತಗಳ ಸತ್ಯವನ್ನು ಬಿಚ್ಚಿಟ್ಟ ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ನನಗೆ ಕಳಿಸಿದ್ದು ಓದುತ್ತ ಮನಸ್ಸು ಸ್ಥಬ್ಧವಾದ ಅನುಭವ ನೀಡಿತು. 

“ಕಡಮ್ಮಕಲ್ಲು” ಕಾದಂಬರಿಯಲ್ಲಿ ಕೇರಳದಿಂದ ವಲಸೆ ಬಂದ ಒಂದು ಕಾರ್ಮಿಕ ಮುಸ್ಲಿಂ ಕುಟುಂಬದ ತಾಯಿ ಮಗಳು ಅಸಹಾಯಕ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಇರುವಾಗ ಅದೇ ಊರಿನ ಇಬ್ಬರು ಅವಕಾಶವಾದಿಗಳು ಹೇಗೆ ಅವರ ಆಸ್ತಿಯನ್ನು ಹೆದರಿಸಿ, ಬೆದರಿಸಿ, ಇಲ್ಲಸಲ್ಲದ ಆರೋಪ ಹೊರಿಸಿ ನಯವಂಚಕ ಮಾತುಗಳಿಂದ ತಮ್ಮ ಆಸ್ತಿಯನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಬೆಲೆಗೆ ಮಾರಿ ಹೋಗುವಂತೆ ಮಾಡಿ ಮುಂದಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಅವರವರಲ್ಲೇ ವೈಮನಸ್ಸು ಬೆಳೆದ ಚಿತ್ರಣವನ್ನು ತಮ್ಮ ಬರವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ ನಮೂದಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ.  ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿನ ಅನೇಕ ಕುಟುಂಬಗಳು ಈ ರೀತಿ ಶೋಷಣೆಗೆ ಒಳಗಾಗಿರುವುದು ನಾವು ಕಾಣುತ್ತಲೇ ಇದ್ದೇವೆ.  ಆದರೆ ಇಂತಹ ಘಟನೆಗಳನ್ನು ಓದುಗರ ಮನಮುಟ್ಟುವಂತೆ
ಬರೆಯುವುದು ಅಷ್ಟು ಸುಲಭವೂ ಅಲ್ಲ.  ಶ್ರೀ ನೌಶಾದ್ ರವರು ತಮ್ಮ ಮೊದಲ ಕಾದಂಬರಿಯಲ್ಲೇ ಯಶಸ್ಸು ಸಾಧಿಸಿರುವುದು ಅವರೇ ಹೇಳಿದಂತೆ ಪುಸ್ತಕ ಪ್ರಕಟಗೊಂಡ ಎರಡೇ ದಿನದಲ್ಲಿ ಮರು ಮುದ್ರಣಗೊಂಡಿರುವುದೇ ಸಾಕ್ಷಿ. 

ಓದಲು ಹಿಡಿದ  ಕಾದಂಬರಿ ಮುಚ್ಚಿಡುವುದು ಪೂರ್ತಿ ಮುಗಿದ ನಂತರವೇ.  ಕಾರಣ ಕಾದಂಬರಿಯಲ್ಲಿ ಬರುವ ಫಾತಿಮಾ ಅಸಹಾಯಕಳಾಗಿ ತನ್ನ ಆಸ್ತಿಯನ್ನು ಮಾರುವಾಗಿನ ಪುಟಗಳನ್ನು ಓದುವಾಗ ನಾನಂತೂ ಒಂದು ರೀತಿ ಉದ್ವೇಗಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಿ “ಬೇಡಾ ಮಾರಬೇಡಿ. ನಿಮಗೆ ಮೋಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.  ಬೇಡಾ ಬೇಡಾ…..” ಅಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತ ಅಲವತ್ತಕೊಂಡು ಕಣ್ಣು ಮಂಜಾಗಿಸಿಕೊಂಡೆ.  ತೀವ್ರವಾದ ಆತಂಕ, ಸಂಕಟ. ಓದುತ್ತಿರುವುದು ಕಥೆ ಎಂಬುದನ್ನೂ ಮರೆತು ಅಷ್ಟು involved ಆಗುವಂತೆ ಬರೆದಿರುವುದಕ್ಕೆ ಲೇಖಕರಿಗೆ ಭೇಷ್ ಅನ್ನಲೇ ಬೇಕು.  ಓದಿ ಮುಗಿಸಿದಾಗ ಇನ್ನಷ್ಟು ಮುಂದುವರೆಸಬಹುದಿತ್ತು. ಯಾಕೆ ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದರು ಎಂಬ ನಿರಾಶೆ ಕಾಡಿತು. 

” ಜಲಪ್ರಳಯ ” ನಡೆದ ಸತ್ಯ ಘಟನೆಗಳ ಸುತ್ತ ಇಂಚಿಂಚಾಗಿ ಮಾಹಿತಿಗಳನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ, ಸ್ವತಃ ಲೇಖಕರು ‘ನಮ್ಮ ಕೊಡಗು’ ತಂಡ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು ಸಂತೃಸ್ತರಿಗೆ ಶಕ್ತಿ ಮೀರಿ ನೆರವಾಗಿದ್ದಲ್ಲದೇ ಅನೇಕ ಅಪವಾದಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸಿ ಸಹಾಯ ಮಾಡುವ ಸೋಗಿನಲ್ಲಿ ನಿರಾಶ್ರಿತರಿಗೆ ಆದ ವಂಚನೆ, ಮೋಸ, ಸಂತೃಸ್ತರ ಕಣ್ಣೀರ ಕಥೆ, ಕೊಡಗಿನಲ್ಲಾದ ಜಲಪ್ರಳಯದ ಅನಾಹುತ, ಹಣವಂತರ, ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷಗಳ ಮಾತಿನ ಸೋಗು, ಕೊಡಗಿನ ದುರಂತಕ್ಕೆ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಹಾಗೂ ಮಾನವನ ದುರಾಸೆಯ ಕಾರಣಗಳನ್ನು ಚಿತ್ರಗಳ ಸಮೇತ ತಮ್ಮ ಲೇಖನಗಳಲ್ಲಿ ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ.

ತಲೆತಲಾಂತರದಿಂದ ಬದುಕು ನಡೆಸಿದ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಟೇ ಹೋಂ ನಿರ್ಮಾಣ ಮಾಡಿ ಷಹರದ ಜನ ಬಂದು ಉಳಿದು ಮೋಜು ಮಸ್ತಿಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದಾಗ ಅವರು ಕೊಡುವ ಹಣಕ್ಕೆ ಹೇಗೆ ಅಲ್ಲಿಯ ಜನರು ಕುರುಡಾಗಿ ಧನದಾಹಿಗಳಾದರು ಇತ್ಯಾದಿ ಇತ್ಯಾದಿ ಬರೆಯುತ್ತ ಪರೋಕ್ಷವಾಗಿ ಕೊಡಗಿನ ಜನರೂ ಕಾರಣಕರ್ತರು ಎಂಬುದನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ.  ಈ ಪುಸ್ತಕದ ಬಗ್ಗೆ ಬರೆಯುತ್ತ ಹೋದರೆ ಪುಟಗಳು ಬೆಳೆಯುತ್ತವೆ. ಅಷ್ಟಿವೆ ಕಣ್ಣೀರ ಕಥೆಗಳು, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕಳೆದುಕೊಂಡು ಬೀದಿಗೆ ಬಂದ ಜನರ ಸಂಕಷ್ಟಗಳು.   ಕೊಡಗಿನಲ್ಲಿ ಹೀಗೂ ಆಗಿತ್ತು ಎಂದು ಮುಂದಿನ ಜನಾಂಗಕ್ಕೆ ಓದಿ ತಿಳಿಯಲು ಕಾದಿರಿಸಬೇಕಾದಂತ ಪುಸ್ತಕವಿದು. 

ಟೀವಿ ಹಾಗೂ ಪೇಪರುಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಳಯದ ಬಗ್ಗೆ ಸಾಕಷ್ಟು ಓದಿರುತ್ತೇವೆ.  ಆದರೆ ನಾವು ನೋಡಿದ್ದು ಕೇಳಿದ್ದು ಎಷ್ಟು ಸತ್ಯ ಎಂಬುದು ಈ ಪುಸ್ತಕ ಓದಿದಾಗಲೇ ತಿಳಿಯುತ್ತದೆ.  ಹೊರನೋಟಕ್ಕೆ ಕೊಡಗು ರುದ್ರರಮಣೀಯ.  ನಿಜ.  ಆದರೆ ಅಲ್ಲಿಯ ಒಳಗುಟ್ಟು ಆ ಪ್ರದೇಶದ ಜನರಿಗಷ್ಟೇ ಗೊತ್ತಾಗಲು ಸಾಧ್ಯ.  ಗೊತ್ತಿದ್ದವರು ತಮ್ಮ ಬರವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಬರೆಯಲು ಎದೆಗಾರಿಕೆ ಇರಬೇಕು. ಲೇಖಕರು ಧೈರ್ಯದಿಂದ ಸವಿಸ್ತಾರವಾಗಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ.  ಮುಂದಿನ ಆಗುಹೋಗುಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸುವ ಕೆಚ್ಚೆದೆಯ ವ್ಯಕ್ತಿ ಶ್ರೀ ನೌಶಾದ್ ರವರು. ಎರಡು ಮಾತಿಲ್ಲ.

ಮೇಲ್ಕಂಡ ಎರಡೂ ಪುಸ್ತಕಗಳಲ್ಲಿ ವಸ್ತುಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಬಿಚ್ಚಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ.  ಹೀಗೂ ಉಂಟೆ? ಎಂದು ಹುಬ್ಬೇರಿಸಬೇಡಿ; ಬದಲಾಗಿ ಒಮ್ಮೆ ಕೊಂಡು ಓದಿ.  ಮುಂದಿನ ಬರವಣಿಗೆಗೆ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹ ನೀಡಿ. 

ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಲೇಖಕರಿಗೆ ನನ್ನದೊಂದು ಬಿನ್ನಹ ; ದಯವಿಟ್ಟು ಎಷ್ಟೇ ಅವಕಾಶ ಒದಗಿ ಬಂದರೂ ನೀವು ಮಾತ್ರ ರಾಜಕಾರಣಿ ಆಗಬೇಡಿ.  ನೀವು ಬದಲಾಗಿಬಿಡುತ್ತೀರಾ.  ಹೀಗೆ ನಿಮ್ಮ ತಂಡದೊಂದಿಗೆ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಕರಾಗಿ ಸಂತೃಸ್ತರ,ಅಸಹಾಯಕರ ನೆರಳಾಗಿ ಕೊನೆಯವರೆಗೂ ಅವರ ಉಸಿರಾಗಿ ಇರಿ.
ನಿಮ್ಮಂತಹವರ ಅಗತ್ಯ ಈ ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ತುಂಬಾ ಅಗತ್ಯ ಇದೆ.   ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಕೃತಿ ತಮ್ಮಿಂದ ಹೊರಬಂದು ಸಾಹಿತ್ಯ ಲೋಕ ಬೆಳಗಲಿ. ಒಳ್ಳೆಯದಾಗಲಿ.  ಶುಭವಾಗಲಿ.

24-9-2021. 1.30pm

ಹಳ್ಳಿಯ ಹಾದಿ

ಎದ್ದ ಧೂಳಿಗೆ
ಹಣ್ಣಾದವು ಎಲೆಗಳು
ನಾಟಿ ಮಾಡಿದ ಕೈ
ಅಲವತ್ತುಕೊಳ್ಳುವಂತೆ.

ದಿಬ್ಬಿನೆಡೆಗಿನ ಪಯಣ
ಒಳಮನಸು ಖುಷಿ
ಸುತ್ತಣದ ವಾತಾವರಣ
ಬರಕಾಸ್ತು ದಿಮ್ಮಿ.

ಹೆಗಲಮೇಲೊತ್ತು
ಮಾಡನವನು ತನ್ನ ಕೆಲಸ
ಬಿದ್ದಿರಲಿ ಹಳ್ಳಿ ಬೀದಿ
ಮಳೆ ಬಂದು ತೋಯಲಿ.

ಅಂಕುಡೊಂಕಿನ ಹಾದಿ
ನಡುವೆ ನೂರಾರು ಹೊಂಡ
ಜನರ ಕಾಳಜಿಯಿಲ್ಲದವನಿಗೆ
ಪಾಡು ಏನಾದರೇನು.

ಹಾದಿ ಬಿದಿಯ ಗುಂಟ
ನಡೆದಾಗ ಮನ ಮರುಗುವುದು
ನಮ್ಮೂರ ಮರಗಳಿಗೆ
ಬಳಿದ ರಸ್ತೆಯ ಬೂದಿ.

11-9-2021. 11.20pm




ಗುಟ್ಟು

ಕವಿತೆಗೆ ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ
ಹೀಗೆ ಕಂಡಕಂಡವರ ಕೊಲ್ಲುವುದು ಬೇಡ
ಸಹಿಸಿಕೊ ಸ್ವಲ್ಪ ತಾಳ್ಮೆಯಿರಲಿ
ನಿಧಾನ, ನಿಧಾನ.

ಬಿಂದಾಸಾಗಿ ಓಡಾಡುವ ಕವಿತೆ
ಬಳುಕುತ್ತ ಹೇಳುತ್ತದೆ ಗುಟ್ಟಾಗಿ
ಅದೆಲ್ಲ ನಿನಗೆ ಗೊತ್ತಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಬಿಡು
ನೀ ಶತ ದಡ್ಡಿ.

ಕ್ಷಣ ಯೋಚಿಸುತ್ತೇನೆ
ಇವಳ್ಯಾಕೆ ಹೀಗಂದಳು?
ಕೊಲ್ಲುವುದರಲ್ಲಿ ಅದೇನು ಖುಷಿಯೋ
ಏನಿವಳ ಹಿಕ್ಮತ್ತು.

ಅದು ಹಾಗಲ್ಲ
ಒಬ್ಬ ಕವಿ ನನಗಾಗಿ ಪರಿತಪಿಸಿ ಪರಿತಪಿಸಿ
ಕ್ಷಣ ಕ್ಷಣಕ್ಕೂ ಸಾಯುತ್ತಾನಲ್ಲ
ಅದರಲ್ಲಿರೊ ಮಜಾನೇ ಬೇರೆ.

ಇದೇ ಗುಂಗಿನಲ್ಲಿ ಪಟಕ್ಕನೆ ಎದ್ದು ಬಂದು
ನನ್ನ ತಬ್ಬಿಕೊಂಡಾಗ
ನಾನೂ ಕೂಡ ಉಬ್ಬಿ ಅಟ್ಟಕ್ಕೇರಿಬಿಡುತ್ತೇನೆ
ಅವರಂತೆಯೇ ನಾನೂ ತಬ್ಬಿ.

ಆಗ ತರಗೆಲೆಗಳು ಗಾಳಿಗೆ ತೂರಿ
ಊರೆಲ್ಲ ಹರಡಿ ರಾದ್ಧಾಂತ ಮಾಡಿದಂತೆ
ನನ್ನ ನೆಲೆ ಖಾಯಂ ಓದುಗರ ಮನದಲ್ಲಿ
ಕೊಲ್ಲಿಸಿಕೊಂಡವ ಈಗ ಧಿಲ್ಖುಷ್ ಹ..ಹ..

12-9-2021 12.10pm


ಚಿರ ಯೌವ್ವನೆ

ಬಹು ಅಂತಸ್ತಿನ ಮಹಲು
ಕೈ ಬೀಸಿ ಕರೆಯುತ್ತಿತ್ತು
ಹಸಿರ ಮೆದ್ದೆಯ ಹೊದ್ದು
ಸನಿಹಕೆ ಬಾ ಎಂದು.

ಸುಳಿ ಗಾಳಿಯ ತಂಗಾಳಿಗೆ
ಬಳುಕಾಡುವ ಮುಂಗುರುಳ
ಇಳಿಬಿಟ್ಟಂತಿರುವ ಯೌವ್ವನೆ
ಆ ಮಹಲಿನ ಸೌಂದರ್ಯ.

ಗಗನ ಚುಂಬಿಯ ಕಟ್ಟಡ
ಅಡಿಯಿಂದ ಮುಡಿಯವರೆಗೆ
ನೋಡಲು ಏರುತ್ತ ಏರುತ್ತ
ಮೈಮರೆತು ಧಂಗಾಗಿ ನಿಂತೆ.

ಹರ್ಷೋದ್ಗಾರದ ಕುಣಿತಕ್ಕೆ
ಮಸ್ತಕದ ತುಂಬೆಲ್ಲ
ಪಕಪಕನೆ ಉದುರುವ
ಪದಗಳಾಯ್ದು ಜೋಡಿಸಿಟ್ಟೆ.

(ಚಿತ್ರ ಕವನ)

8-9-2021 1.05pm

ಹೊನಲು ತಾಣದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟ”ಸೀರೆಗಳ ಅಳಲು”ಕವನ🙏

https://honalu.net/2021/08/29/%e0%b2%95%e0%b2%b5%e0%b2%bf%e0%b2%a4%e0%b3%86-%e0%b2%b8%e0%b3%80%e0%b2%b0%e0%b3%86%e0%b2%97%e0%b2%b3-%e0%b2%85%e0%b2%b3%e0%b2%b2%e0%b3%81/

ಸೀರೆಗಳ ಅಳಲು

ಬೀರುವಿನ ತುಂಬ ತುಳುಕುತ್ತಿದೆ
ನೂರಾರು ತರಾವರಿ ಸೀರೆ
ಕೊರೋನಾ ಬಂದಾಗಿನಿಂದ
ಒಂದೂ ಉಡಲಾಗಲಿಲ್ಲ ನೋಡಿ.

ಕಟ್ಟು ಬಿಚ್ಚದೆ ಗಳಿಗೆ ಮುರಿಯದೆ
ಆಯಿತಾಗಲೇ ಒಂದೆರಡು ವರ್ಷ
ಸುಖಾಸುಮ್ಮನೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಉಡಲಾದೀತೆ
ಸಭೆ ಸಮಾರಂಭ ಒಂದೂ ಇರದೆ?

ಈಗಂತೂ ನೆಂಟರ ಮನೆಗಿರಲಿ
ಪಕ್ಕದ ಮನೆಗೂ ಹೋಗುವಂತಿಲ್ಲ
ಗುಡಿ ಗೋಪುರ ಎಲ್ಲಾ ಬಂದ್ ಬಂದ್
ಇನ್ನು ಹೋಗುವುದಾದರೂ ಎಲ್ಲಿಗೆ?

ಬಿಸಿಲು ಮಜ್ಜನ ಮಾಡಲು
ಬಿಚ್ಚಿ ನೇತಾಕಿದೆ ಅದೊಂದು ದಿನ
ಕೇಳಿತು ಯಾವ ಪುರುಷಾರ್ಥಕ್ಕೆ
ನಮ್ಮನ್ನು ಈ ಪರಿ ಪೇರಿಸಿಟ್ಟೆ?

ನಿಮ್ಮನ್ನೆಲ್ಲ ಕೊಂಡುಕೊಂಡಿದ್ದು ನಾನಲ್ಲ
ಕೊಡಿಸಿದ್ದು, ಪಡೆದಿದ್ದು, ದಕ್ಕಿದ್ದು
ಗಮನಿಸಲಿಲ್ಲ ಅಂಕಿ ಸಂಖ್ಯೆ
ಹೇಳಿದೆ ಹಲವಾರು ಕುಂಟು ನೆವ.

ಸ್ವಲ್ಪ ತಡ್ಕಳಿ ಬಗೆಹರಿಸುವೆ ನಿಮ್ಮ ಸಮಸ್ಯೆ
ಹೇಳಿ ಕೇಳಿ ಇದು ಕೊರೋನಾ ಕಾಲ…
ನೋಡಿ, ಒಮ್ಮೆ ಬಂದರೆ ತಡ್ಕಳ ಧಂ ಮೊದಲೇ ಇಲ್ಲ
ಲಕ್ಷ ಲಕ್ಷ ಎಲ್ಲಿಂದ ತರೋದು?

ನಿನ್ನದೆಂತುದು ಈ ಪಾಟಿ ಪಿರಿ ಪಿರಿ
ನಮ್ಮನ್ನು ಸುತ್ತಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಯಾವಾಗಾ
ಕೂತಲ್ಲೇ ಕೂತು ಜಿಡ್ಡು ಹಿಡಿದಿದೆ ನಮಗೆ
ಬೊಬ್ಬಿರಿದು ಜಗಳಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದವು.

ಸತ್ಯ ಅವಕೂ ಗೊತ್ತಾಗಿರಬೇಕು
ಪಕ್ಕನೆ ವೈರಾಣು ಕಳಚಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ ಗೊತ್ತಾ?
ನೀ ಹೆದರ್ ಪುಕ್ಕಲಿ ನಿಂದೇನಿದ್ರೂ ಗೀಚೋದು
ಗೇಟ್ ದಾಟಿ ಬಾರೆ ಈಚೆ ಸಾಕು!

ಗಳಿಗೆ ಮುರಿಯದ ಹತ್ತಾರು ಸೀರೆ
ತಕಥೈ ತಕಥೈ ನನ್ನುಡು ನನ್ನುಡು ಮೊದಲು
ಈಗೇನು ಲಾಕ್ ಡೌನ್ ಇಲ್ಲ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದೇ ಚಾನ್ಸ್
ನೋಡು ಬೀದಿಗೆ ಬಂದಿಲ್ವಾ ಜನ? ನೀನೂ ಹೊರಡು!

ಹೀಗೆ ಮುಗಿಬಿದ್ದು ಮಾತನಾಡುವಾಗ
ಪಾಪ ಅನಿಸಿತು ಕಣ್ಣೀರು ಜಿನುಗಿತು
ಛೆ! ತಪ್ಪಿತಸ್ಥ ಭಾವನೆಯಿಂದ ಮುದ್ದಿಸಿ
ಮೈದಡವಿ ಮತ್ತೆ ಒಪ್ಪವಾಗಿ ಜೋಡಿಸಿಟ್ಟೆ.

ಅಂದಹಾಗೆ ನಾನೂ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದೇನೆ
ಸಭೆ ಸಮಾರಂಭಕ್ಕೆ ಜಾತಕ ಪಕ್ಷಿಯಂತೆ
ಹೀಗೋಗಿ ಹಾಗೆ ಬಂದುಬಿಡಬೇಕು
ನನಗಾಗಿ ಅಲ್ಲ ಬಂಧಿಯಾದ ಸೀರೆಗಾಗಿ.

8-7-2021 3.56pm

ಚುಟುಕುಗಳು “ಕಾವ್ಯ”

ಕಾವ್ಯದ ಕೊಳದಲ್ಲಿ
ಖನಿಜದ ಲಾವಣಿ
ಅಗೆದಷ್ಟೂ ಬಗೆದಷ್ಟೂ
ಮುಗಿಯದು ಚಾವಣಿ.
************

ಪ್ರತಿಭಾನ್ವಿತ ಲೇಖಕರ
ಒಂದು ಲೈಕು
ದಿಢೀರನೆ ಆಗುವುದು
ಮನಸು ಹೈಕು.
**********

ಕೆಂಪಿಂಕಿನ ಬಣ್ಣದಲ್ಲಿ
ಕಳೆ ಕಳೆಯಾಗಿ
ಕಾಣುವುದೇ ಇಲ್ಲ ನೀನು
ಅದೇನಷ್ಟೊಂದು ಆಸೆ
ಕಪ್ಪು ಕೊಳದಲ್ಲಿ ಮಿಂದೇಳಲು?
***********

ಕೆಲವರಿಗೇ ಮಾತ್ರ ದಕ್ಕುವ ಪ್ರಶಸ್ತಿ
ಎಲ್ಲರಿಗೂ ದಕ್ಕುವುದಿಲ್ಲ ಏಕೆ?
ಹೀಗೊಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ ಕಾಡಿದಾಗ
ಅಂದುಕೊಂಡುಬಿಡಿ
ಅದು ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಅಲ್ಲ ವಶೀಲಿ!
***********

ಖುಷಿಗೆ ಕವಿತೆಗಳು ಅರಳುತ್ತವೆ
ವಿಧವಿಧವಾದ ಭಂಗಿ, ಬಣ್ಣಗಳಲ್ಲಿ
ನಮ್ಮೂರ ಹಿತ್ತಲ ಡೇರೆ ಹೂಗಳಂತೆ
ಥೇಟ್ ಅಮ್ಮ ಮಡಿಚಿಟ್ಟ ಸೀರೆಗಳಂತೆ
ಕಪಾಟಿನ ತುಂಬ ಒಪ್ಪವಾಗಿ ಜೋಡಿಸಿ
ಆಗಾಗ ಮೈದಡವುತ್ತೇನೆ ಅವಳ ಕಂಡಂತೆ.

24-8-2021. 9.45pm

ಅಣ್ಣನೊಂದಿಗಿನ ಬಾಂಧವ್ಯ

ಜೀವಕ್ಕೆ ಹತ್ತಿರ ಹೃದಯಾಂತರಾಳದ ಮಾತು ಒಡಹುಟ್ಟಿದ ಇರುವನೊಬ್ಬನೇ ಅಣ್ಣನಲ್ಲಿ. 
ಉಲಿವ ನಾಲಿಗೆಯು ಭಾವುಕದ ಬೆಂಗಾಡು ತೊದಲುವ ಮಾತುಗಳು ಮುತ್ತುಗಳ ಪೊಣಿಸಿದಂತೆ ಸರಸರನೆ ಹೊರ ಬರುವಾಗ ಮನ ತುಂಬ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳಲಾಗದ ರಾಗಾಲಾಪನೆ ಮಾತು ಮೌನಗಳ ಸಂಘರ್ಷ ಎಲ್ಲಿ ಏನು ಮಾತಾಡಿದರೆ ನೊಂದುಕೊಳ್ಳುವನೋ ಎಂಬ ಆತಂಕ ಒಡಲ ತುಂಬ ಉಕ್ಕಿ ಹರಿವ ಪ್ರೀತಿಯಲಿ ಒಳಗಿರುವ ನೋವು ಅಣ್ಣನ ಒಡನಾಟದಲ್ಲಿ ಅದರಷ್ಟಕ್ಕೇ ಶಾಂತ ಮನಸು ತಿಳಿನೀರ ಕೊಳ ರಕ್ತ ಸಂಬಂಧ ಅಂದರೆ ಇದೇನಾ?  ಯಾರು ಕೊಡುವರು ಹೆಣ್ಣಿಗೆ ತವರ ಸಿರಿ ಮೊಗದ ಔತಣ.

ಸುತ್ತ ಕಾಡು,ಮೇಡು,ಹೊಳೆ,ಕೊಳ್ಳ ಅಣ್ಣನೊಂದಿಗೆ ಅಂದು ಮನ ತಣಿಯೆ ಸುತ್ತಾಡಿ ಕಣ್ಣ್ತಣಿಯುವಷ್ಟು ಮಗೆದು ಮಗೆದು ಸೃಷ್ಟಿಯ ಸೌಂದರ್ಯ ತುಂಬಿಸಿಕೊಂಡು ಕುಣಿದಾಡಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದೆ.

ಆ ಖನಿಯ ಕ್ಲಿಕ್ಕಿಸಲು ಸಾತ್ ನೀಡಿದಾಗ ಹಿಡಿಸಲಾಗದಷ್ಟು ಸಂತಸದ ನಗು ಮುಖದಲ್ಲಿ ತುಂಬಿತ್ತು. ಬಿಟ್ಟು ಬರುವಾಗ ಕಣ್ಣಂಚಲಿ ಜಿನುಗುವ ಝರಿ ಮುತ್ತು ಇನ್ನೇನು ತೊಟ್ಟಿಕ್ಕಲು ಹವಣಿಸುವುದು ತಾ ಮುಂದು ಬರಲೇ?  ಇರು ಇರು ಸ್ವಲ್ಪ ತಡಿ ತಡಿ ಮುಗುದೆ ಇದು ನಿನ್ನ ಮನೆಯಲ್ಲ, ಅಣ್ಣ ನಿನ್ನವನಾದರೂ ಅತ್ತಿಗೆ ನಿನ್ನವಳಲ್ಲ.  ಹೆತ್ತ ತಾಯಿಯ ಕಳಕೊಂಡ ತವರಲ್ಲಿ ಕೊಂಚ ವಿರಮಿಸು ಸಾಕು, ಗೌರವ ನಿನ್ನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ತಾಳ್ಮೆಯಿರಲಿ ಅವನೂ ಒಬ್ಬ ಸಂಸಾರಸ್ಥನೆಂಬುದು ಮರೆಯದಿರು. ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ಅರಿವಾಗಿಸಿದ ಮನ ಹೇಳುವುದು “ಅಲ್ಲಿರುವುದು ನಿನ್ನ ಮನೆ ಇಲ್ಲಿರುವುದು ಸುಮ್ಮನೆ”.

ನಿಜ ತವರ ವಾಸ ಹೆಣ್ಣಿಗೆ ಸಾವಿರ ವರಹ ಸಿಕ್ಕಷ್ಟು ಸಂತಹ.  ದೂರದ ಊರಲ್ಲಿ ಆ ಗಂಡನ ಮನೆ ಅರಮನೆಯಾದರೂ ತವರ ಗುಡಿಸಲು ದೇವ ಲೋಕದ ಇಂದ್ರನ ಮನೆಯ ವೈಭೋಗಕ್ಕೆ ಸಮಾನ.  ಎಷ್ಟು ಕಾಡಿದರೇನು ಬಾರದಿಹ ಅಮ್ಮನ ನೆನಪು ಹೊತ್ತು ಸಾಗುವಳು ಕತ್ತೆತ್ತಿ ತವರ ತನ್ನ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ತುಂಬಿಕೊಂಡು. 

ಮತ್ತದೇ ಗಂಡನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಲವಲವಿಕೆಯ ಜೀವನ ನಡೆಸುವಳು ತವರಿಗೆ ಹೋಗಿ ಬಂದ ಸಮಾಧಾನ, ಒಡ ಹುಟ್ಟಿದವರ ಸಹವಾಸದ ಸಂತಸದ ನೆನಪಲ್ಲಿ.  ಈ  ಸಂತಸಕೆ ಎಣೆಯೇ ಇಲ್ಲ.

ಇದುವೆ ನನ್ನಣ್ಣನೊಂದಿಗಿನ ಬಾಂಧವ್ಯ!

22-8-2021 10.15pm